Sevgi ya da bağlılık, derecesi ve niteliği bakımından birbirinden farklı birçok türü olan bir addır. Allah ~ ' ile ilgili olarak en çok söz edilen tür, yalnızca Allah'ın yüceliğine layık olan ve başka hiçbir kişi ya da şey için geçerli olmayan türdür; O'na, yalnız O'na, ibadet ve bağlılıkla yönelmek gibi. Sevgi terimi genel anlamıyla da zikredilebilir, nitekim şu ayetlerde olduğu gibi: ( Allah, dilediği insanları getirecek ve onlar O'nu sevecekler. ) 1 ( İnsanlardan kimi, Allah'tan başkasını Allah'a eş koşarak tapınır ve onları Allah'ı sever gibi severler. ) 2 İslam'da kesinlikle yasaklanan en kötü sevgi, Allah'tan başkasına Allah'a duyulan sevgiyle eşit bir sevgi beslemektir; en büyük sevgi türü ise yalnız Allah'ı sevmek ve O'nun sevdiği her şeyi sevmektir. Bu, bu dünyada ve ahirette mutluluğun temelidir ve kişiyi her türlü azaptan kurtarır. Yasaklanan sevgi ise bir tür şirktir ve bu dünyada ve ahirette azabın temelidir. Allah'ı ~ seven ve yalnız O'na ibadet eden kimseler Cehennem ateşine girmezler; bazı günahları yüzünden oraya girseler bile, hiçbiri orada kalıcı olmaz. Kur'an, bu sevgi emri ve onun gerekleri üzerine kuruludur; ayrıca diğer türün yasaklanmasına ve onun gereklerine dair bir öğretidir. Her iki türün örneklerini ve kıssalarını, bağlılarının ayrıntılarıyla birlikte verir. Ayrıca her iki türün üç âlemdeki durumlarını da bildirir: bu dünyadaki durumu, kabirdeki durumu ve ahirətteki durumu. Bütün peygamberlerin ~1 Risaletinin temeli, Allah'a ~ ' ortaksız, yalnız O'na ibadet etmektir; bu ibadet, sevgi, boyun eğme, alçakgönüllülük, övgü ve O'nu £ yüceltmenin mükemmelliğini kapsar; bunun gerekli ön koşulları olarak da itaat ve korku bulunur. Enes bin Malik ~ şöyle rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Canım elinde olana andolsun ki, sizden hiçbiriniz, bana babasından, çocuğundan ve bütün insanlardan daha çok sevgili olmadıkça iman etmiş olmaz." 3 Abdullah bin Hişam ~ anlatıyor: "Peygamberin ﷺ yanındaydık ve o, Ömer bin el-Hattab'ın elini tutuyordu. Ömer ona dedi ki: 'Ey Allah'ın Elçisi! Nefsimden başka her şeyden daha çok seviyorum seni.' Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Hayır, canımın elinde olduğu Zat'a andolsun ki, sen bana nefsinden daha çok sevgili olmadıkça iman etmiş olmazsın.' Bunun üzerine Ömer ona dedi ki: 'Şimdi ise, Allah'a andolsun ki, sen bana nefsimden daha çok sevgilisin.' Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Şimdi, ey Ömer, (artık mümin oldun).'" 4 Eğer Peygamber ﷺ'i sevmek ve onun sevgisini çocuğunun, babasının ve bütün insanların sevgisinin önüne koymanın gerekliliği konusunda durum buysa, o zaman Muhammed ﷺ'i Resûlü olarak gönderen Zat'a karşı olan sevginin durumu nasıl olmalıdır?

Love or attachment is a name, of which there are many types differing in their degree and description. The type most mentioned, with regards to Allah ~ ' is the one which is only suitable for Allah's Status (and not to anyone or anything else), such as worship and devotion to Him, Alone. The term love can be mentioned in its general context, as in the Verses: ( Allah will bring people, whom He wills, and they will love Him. ) 1 (And of mankind are some who take (for worship) others besides Allah, as rivals. They love them (as much) as they love Allah. ) 2 The worst love, which is categorically prohibited in Islam, is to have an equal love for others besides Allah; while the greatest type of love is to love Allah, Alone, and to love whatever He ~ loves. This is the basis of happiness in this world and the Hereafter, which saves one from any punishment. The prohibited love, which is a type of polytheism, is the basis of torment in this world and the Hereafter. Those who love Allah ~ and worship Him, Alone, do not enter the Hell-Fire, and if they ever enter it because of some sins, none of them would stay in it. The Qur' an is centred on this commandment of love and its obligations, and on the prohibition of the other type and its requirements. It gives examples and stories of both types, with details of their devotees. It also gives the conditions of both types in the three worlds: the condition in this world, the condition in the grave, and the condition in the Hereafter. The basis of the Message of all the prophets ~1 is to worship Allah ~ ' Alone, without partners ; such a worship which comprises the perfection of love, submission, humiliation, praise and glorification to Him £ , along with obedience and fear as necessary prerequisites. Anas bin Malik ~ reported that the Prophet ~ said: "By Him in Whose Hand my soul is , none of you will not have complete faith, till I am dearer to him than his son, his father and all people." 3 Abdullah bin Hisham ~ said: "We were with the Prophet while he was holding the hand of 'Umar bin Al-Khattab. 'Umar said to Him: ' O Messenger of Allah! You are dearer to me than everything except my own self.' The Prophet ~ said: ' No, by Him in Whose Hand my soul is , you will not have complete faith, till I am dearer to you than your own self.' Then 'Umar said to him: 'However, now, by Allah, you are dearer to me than my own self.' The Prophet ~ said: ' Now, 0 ' Umar, (you are a believer). " '4 If this is the case for loving the Prophet ~ and the obligation to place his love before that for one's child, father and all people , then what about the love due to the One Who sent Muhammad ~ as His Messenger?

Aşk, her eylemin temelinde ve etkili nedeni olarak durmaktadır. Eylemler üç türlüdür: seçilmiş bir eylem, doğal bir eylem ve zorunlu bir eylem. Doğal bir eylemin temeli statik denge durumudur; çünkü beden, yalnızca doğal dengesinden ayrıldığında hareket eder ve eylem tamamlandığında bu duruma geri döner. İrade gücüne dayanan seçilmiş eylem, diğer eylem türlerinin temelidir; çünkü irade gücü ve aşkla ilgilidir. Bu kavramın en iyi örneği, gökyüzünde ve yeryüzünde gerçekleşen eylemlerdir: galaksilerin, yıldızların, rüzgârın, bulutların, yağmurun, bitkilerin ve rahimdeki embriyoların hareketleri gibi. Bunların hepsi, Allah'ın Emirlerine uymakla görevlendirilmiş melekler tarafından yürütülür; örneğin O'nun Nimetlerini (O'nun Emriyle) dağıtmak gibi. Bu, Kur'an'da ve Sünnette belirtilmiştir ve İman esaslarından biri olan meleklere inançtan türemektedir. Nitekim Allah ﷻ rahimler için (yeni doğacak bebeği gözetmek üzere) melekler, yağmur için melekler, bitkiler için melekler, rüzgâr için melekler, yıldızlar için melekler, dağlar için melekler ve yağmur taşıyan bulutları belirli bir hedefe ulaştırmak üzere melekler görevlendirmiştir. Allah ﷻ ayrıca her insan için dört melek görevlendirmiştir: sağında ve solunda, söylediği her sözü ve yaptığı her eylemi kaydeden iki yazıcı melek ile önünde ve arkasında bulunan iki koruyucu melek. O ﷻ ayrıca, ölümde insanın ruhunu almak ve onun Cennet'teki ya da Cehennem'deki yeni konutunu hazırlamak için melekler; öldükten sonra onu sorguya çekip kabirde imtihan etmek için melekler, ki orada ya nimete ya da azaba uğrar; kabrinden kalktığında onu Toplanma Yeri'ne götürmek için melekler; Cehennem'de cezalandırmak ya da Cennet'te ödüllendirmek için melekler görevlendirmiştir. Melekler Allah'ın ﷻ askerleridir ve "melek" kelimesi, Allah'ın ﷻ Emirlerini yerine getiren elçi anlamına gelir. bir karar sahibi olmaksızın. Bütün mesele Allah'a aittir ~. Yalnızca O'na. Melekler sadece İlahi Emirleri yerine getirmektedirler. Allah ~ onlar hakkında haber verirken şöyle buyurmuştur: ( Biz (melekler), ancak Rabbinin emriyle iniyoruz (ey Muhammed ﷺ). Önümüzde olan, arkamızda olan ve bunların arasında bulunan her şey O'na aittir; Rabbin asla unutkan değildir.) 1 ( Göklerde, Allah'ın dilediği ve razı olduğu kimseye izin verinceye kadar şefaatleri hiçbir fayda sağlamayacak birçok melek vardır.) 2 Allah ~, Emirlerini yerine getiren meleklerinden bir kısmına yemin ederek şöyle buyurmuştur: ( Saf saf dizilmiş olanlara andolsun. Bulutları iyilikle sürenlere andolsun. Kitabı ve Kur'an'ı Allah'tan insanlığa getirenlere andolsun.) 1 ( Art arda gönderilen rüzgârlara (ya da meleklere veya Allah'ın elçilerine) andolsun. Şiddetle esen rüzgârlara andolsun. Bulutları ve yağmuru dağıtan rüzgârlara andolsun. Hakkı batıldan ayıran (Kur'an ayetlerine) andolsun. Mazeret bırakmamak veya uyarmak için peygamberlerin vahiylerini getiren meleklere andolsun.) 2 ( Kâfirlerin ve kötülerin ruhlarını büyük bir şiddetle çekip çıkaranlara andolsun. Mü'minlerin ruhlarını nazikçe alanlara andolsun. Yüzüp gidenlere (yani yörüngelerinde dönen melekler veya gezegenler) andolsun. Rablerinin emirlerini yerine getirmek için hazır bulunanlara andolsun.) 3 Tüm bu hareketler ve eylemler meleklerin Allah'a ibadetidir. Allah'a olan sevgileri, O'nun emirlerini isteyerek yerine getirmelerini sağlar; ve gökleri ve yeri Rablerini tesbih etmeye yönelten de bu sevgidir ( Yedi gök, yer ve içlerindeki her şey O'nu tesbih eder; hiçbir şey yoktur ki O'na hamd ile tesbih etmesin. Ancak siz onların tesbihini anlamazsınız. Şüphesiz O, Halîm'dir, Gafûr'dur.) 4 Bu nedenle, yaşayan ya da hareket eden her varlığa bir irade, bir sevgi ve bir eylem verilmiştir; bu evrendeki var olan bütün parçalar da, tıpkı varlıklarının yalnızca O'nun Eşsiz yaratıcılığına bağlı olması gibi, hareketleri ve sevgileri yalnızca Yaratıcıları için, Yalnız O için adanmadıkça bir işe yaramazdı. İşte bu yüzden Allah ~ şöyle buyurmuştur: (Eğer göklerde ve yerde Allah'tan başka ilahlar olsaydı, elbette ikisi de bozulup giderdi.) 1 Gerçekten, bu dünya için iki ilah olsaydı, her bir ilah diğerini yenmeye veya yok etmeye çalışacağından, tek gerçek ilah olarak öne çıkmak için bu dünyanın düzeni karmakarışık olurdu; çünkü bir başka ilahla paylaşmak, bir ilahın mükemmelliğinde bir eksikliktir. Bir ilah eksikliğe razı olmaz; dolayısıyla biri diğerini yok etseydi, yalnızca o ilah olurdu ve yenilen diğeri artık ilah olarak nitelendirilemezdi. Ama hiçbiri diğerini yenemeseydi, ikisi de bir kusur taşırdı ve üstlerinde daha güçlü bir ilah bulunması gerekirdi; aksi halde her biri yarattığı şeyi alıp diğerini yenmek için kullanırdı. Bu durum, göklerde ve yerde var olan her şeyin yok olmasına yol açardı; tıpkı tahta sahip olmak için savaşan iki kralın bulunduğu bir ülkede kalan hasar gibi! Dolayısıyla göklerin ve yerin doğruluğu ve tüm yaratıkların varlığını düzenleyen mükemmel sistem, Allah ~'tan başka ilah olmadığının apaçık kanıtıdır. Ortağı olmaksızın yalnız O'dur; bütün egemenlik ve hamd yalnız O'na aittir; O diriltir ve öldürür; ve O her şeye kadirdir. Allah ~ şöyle buyurmuştur: (Allah hiçbir evlat edinmemiştir ve O'nunla birlikte hiçbir ilah yoktur. Eğer ilahlar birden çok olsaydı, her ilah yarattığını alıp götürür ve bazıları diğerlerine üstünlük sağlamaya çalışırdı! Allah, onların O'na yakıştırdıklarından münezzehtir!) (Yoksa yerden, ölüleri diriltebilen tanrılar mı edindiler? Eğer göklerde ve yerde Allah'tan başka tanrılar olsaydı, ikisi de kesinlikle bozulup giderdi. Arşın Rabbi Allah, O'ndan başkasını ortak koştukları her şeyden münezzehtir! O'na, yaptığı işten dolayı hesap sorulmaz, ancak onlara hesap sorulur.) (De ki: Eğer O'nun yanında, sandıkları gibi başka tanrılar olsaydı, o takdirde Arşın Rabbine doğru bir yol ararlardı.)3