Günahkâr kişi her zaman Şeytanın ve kendi nefsinin hükmü altındadır. İnsanlığın en büyük düşmanı tarafından alıkonulmuş ve hapsedilmiştir. Nefsin arzularından daha dar bir hapishane yoktur ve tutkunun zincirinden daha korkunç bir zincir yoktur. Böyle alıkonulmuş ve hapsedilmiş bir kalp, nasıl Allah'a ve Ahiret Gününe yönelebilir? Kalp zincirlendiğinde, her taraftan her türlü hastalık ona üşüşür. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Şeytan insanlar için bir kurttur." Yalnız kalmış bir koyunun kurtların merhametine kalması gibi, Allah'ın koruması olmayan kişi de kendi kurdunun (şeytanın) merhametine kalır. Allah'ın Koruması ancak kişi salih ve Rabbinden korkan biri olduğunda onu muhafaza eder. İlahi Koruma, kişiyi bu dünya ve ahiret azabından kurtarır. Dolayısıyla kalp Allah'tan uzak olduğunda her türlü hastalığa maruz kalır ve Allah'a ne kadar yakınsa, her türlü hastalıktan o kadar uzaktır. Allah'tan uzaklık birçok kategoriye ayrılır; bunların bazıları diğerlerinden daha ciddidir: Dikkatsizlik ve ihmal (bazı farzlara karşı) kalbi Allah'tan uzaklaştırır. Bir günahın sebep olduğu uzaklık, dikkatsizliğin sebep olduğu uzaklıktan daha ciddidir. Dinde bid'at yapmanın sebep olduğu uzaklık, günahın sebep olduğu uzaklıktan daha ciddidir. Ama (dinde) nifak ve şirkin (Allah'a ortak koşmanın) sebep olduğu uzaklık, bunların hepsinden en ciddi olanıdır.