Bu kitabı, haram resimlere bakmanın ve kadınların açık yüzlerine bakmanın bugünkü ve gelecekteki kötü sonuçlarını anlatan ayrıntılı bir bölümle bitiriyoruz. Bu bakış kalbi bozar; kalp bozulursa, kişinin tüm iradesi, sözleri ve fiilleri de bozulur ve böylece imanı da etkilenir, hatta bozulur. Allah ~ bu hastalığı, Lut kavmi ve kadınlar hakkında zikretmiştir. Allah ~ bize Melik'in eşinin Yusuf ~\ hakkındaki tutkulu arzusunu haber vermiştir. Onun Yusuf ~\'u nasıl baştan çıkarmaya çalıştığını ve Yusuf ~\'un sabır, iffet ve Allah korkusuyla kendini nasıl tuttuğunu anlatmıştır. Gerçekten de bu imtihanı aşmasına yardım eden Allah ~'tır, çünkü bu, tek başına insan sabrı için pek zor bir imtihandır. Bir fiilin gerçekleşmesi, kişinin güdüsüne ve herhangi bir engelin bulunmamasına bağlıdır. Yusuf'un durumunda güdü, çeşitli sebeplerle çok güçlüydü: Birincisi, Allah ~ insan fıtratına kadınlara karşı bir eğilim koymuştur; tıpkı susamış birinin suya, aç birinin yiyeceğe yönelmesi gibi. Öyle ki birçok insan açlığa ve susuzluğa karşı sabredebilir, ama kadınlara karşı sabredemez. Bununla birlikte, eğilim helal olduğunda (örneğin eşe yönelik olduğunda) bu kınanmaz; aksine övülür. Nitekim Enes ~'ın rivayet ettiği hadiste Peygamber ~ şöyle buyurmuştur: "Bu dünyada bana koku ve kadınlar sevdirildi. Açlığa ve susuzluğa sabredebilirim, ama onlara sabredemem." İkincisi, Yusuf ~\'un genç bir delikanlı olması ve gençliğin tutkusunun çok güçlü olmasıdır. Üçüncüsü, Yusuf ~\'un bekâr olmasıdır. Kadınlara karşı duyduğu güçlü arzuyu giderebilecek bir eşi ya da cariyesi yoktu. Dördüncüsü, Yusuf ~\'un başka bir ülkede bulunmasıdır; burada bir yabancı, kendi memleketinde, ailesi ve akrabaları arasında yapamayacağı bir biçimde cinsel arzusunu daha kolay giderebilirdi. Beşincisi, onu baştan çıkarmaya çalışan kadın hem statü hem de güzellik sahibiydi; bu niteliklerin her biri, teklifini kabul etmek için güçlü bir teşviktir. Altıncısı, kadın istekliydi ve bir itirazı yoktu. Pek çok insanın kadınlara duyduğu arzu, kadınların itirazlarıyla engellenir; çünkü onlardan istemekle küçük düşeceklerini hissederler. Ancak bazı insanların arzusu ise kadınların reddetmesiyle artar; çünkü o kadınların yumuşak tavrına ve teklifini geri çevirmelerine daha fazla çekildiklerini hissederler! Yedincisi, onu davet eden, baştan çıkarmaya çalışan ve baştan çıkarmak için çaba gösteren kişi kralın karısıydı; bu yüzden ona arzusunu göstermek için yapması gereken bütün çabalardan kendisini kurtarmıştı. Sekizincisi, Yusuf ~1 onun bulunduğu yerdeydi, onun egemenliği ve hükmü altındaydı; çünkü teklifini reddederse kadının kendisine zarar verebileceğinden korkuluyordu. Dokuzuncusu, kadının ya da yanındaki hiç kimsenin onu ihbar etme kaygısı yoktu, çünkü arzulayan kendisiydi ve bütün kapıları arkalarından kilitlemişti. Onuncusu, sarayında halk önünde onun kölesi olarak görülüyordu; içeri girer, dışarı çıkar ve kadınla birlikte bulunurdu, ama kimse ona asla karşı çıkmazdı. Bu yakın birlikteliği kadının ona duyduğu arzuyu güçlendirdi, bu da en büyük teşviklerden biri oldu. Cahiliye döneminde soylu bir Arap kadınına şöyle denirdi: "Zina etmeye seni ne sevk etti?" O da şöyle cevap verdi: "Erkeğin yatağının yakınlığı ve aramızdaki çok sayıda sır." On birincisi, onu baştan çıkarmak için cariyelerinin yardımını istedi, ama o, onlara karşı Allah'ın yardımını diledi ve şöyle dedi: ( Eğer onların tuzağını benden çevirmezsen, onlara meyledip cahillerden olurum.)1 On ikincisi, onu hapisle ve rezillikle tehdit etti; bu bir zorlama türüydü ve hapse atılmaktan ve rezil olmaktan kaçınmaya çalıştığı için tutkunun teşviki güçlendi. On üçüncüsü, kadının kocası (Kral), Yusuf ~1'i karısından ayırmak konusunda hiçbir onur ya da gurur duygusu göstermedi. Aksine, söyleyebildiği en iyi şey şuydu: ( Ey Yusuf, bundan yüz çevir!) ve kadına (de ki): (Günahın için bağışlanma dile, şüphesiz sen hatalılardan oldun.) Kral gerçekten de onur duygusundan yoksundu. Bütün bu teşviklere rağmen Yusuf ~ Allah'ı hoşnut etmeyi seçti. Yalnız başına. Allah'a olan sevgisi ve korkusu, zina etmek yerine zindanı seçmesine yol açtı: (Dedi ki: Rabbim! Beni çağırdıkları şeyden bana zindan daha sevimlidir.) Yusuf ~ Onun davetinden kendini uzak tutmanın kendi gücünde olduğunu biliyordu; Rabbi onları kendisini baştan çıkarmaktan kurtarmasaydı, insan olarak tabiatında bulunduğu üzere onlara meyledebilecekti. Yusuf'un sözleri, Rabbini ve kendisini mükemmel bir şekilde bildiğini gösteriyordu.