Zina'nın kötülüğünün başlangıç noktası bakış olduğundan, Allah ~ Müslümanlara bakışlarını indirmelerini emretmiştir; çünkü kötülük bir bakışla başlar, ardından şehvet duygusu gelir, sonra yaklaşma, en sonunda da günah olan fiilin işlenmesi gelir. (1) Haram olana bakmak şehvet uyandırmanın başlıca yoludur; dolayısıyla ondan kaçınan kimse, gerçekten iffetini korumuş olur. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "İkinci bir bakış atmayın, çünkü ilk bakıştan dolayı sorumlu değilsiniz, ama ikinci bakış için hakkınız yoktur."3 Peygamber ﷺ ayrıca şöyle buyurmuştur: "Bakış, İblis'in zehirli oklarından biridir; kim bir kadının güzelliğine bakmaktan gözlerini indirirse, Allah onun için öyle bir ibadet nasip eder ki, onun tatlılığını tadar."4 Peygamber ﷺ ayrıca şöyle buyurmuştur: "Dikkat edin, yollarda oturmaktan sakının." Sahabiler şöyle dediler: "Ey Allah'ın Resulü! Orada oturmadan duramayız, burası bizim sohbet ettiğimiz yerlerdir." Peygamber ﷺ şöyle cevap verdi: "Oturmak zorundaysanız, yolun hakkını verin." Sordular: "Ey Allah'ın Resulü, yolun hakkı nedir?" O ﷺ şöyle buyurdu: "Gözlerinizi indirmek, başkalarına zarar vermekten kaçınmak, selama karşılık vermek, iyiliği emredip kötülükten nehyetmektir."5 İnsanlığın başına gelen başlıca belaların bazılarının arkasında bakmak vardır. Gerçekten bakış arzu doğurur; arzu düşünceleri doğurur; düşünceler tutkuyu doğurur; tutku, engel olmadıkça, güçlü bir kararlılığa dönüşen irade gücünü doğurur ve sonunda bir eyleme dönüşür. Bu bağlamda şöyle denilmiştir: "Bakışını indirmekteki sabır, o bakışın sonucunda çekilen acıya katlanmaktan daha kolaydır." (2) Arzular ve eğilimler iyiliğin ve kötülüğün başlangıç noktasıdır ve irade ile kararlılık da onlardan doğar. Bu nedenle, nefsini kontrol altına alan kişi gerçekten kendini kontrol etmiştir; nefsinin arzularına teslim olan kişi ise onlar tarafından bunalıma sürüklenir. Arzularını küçümseyen kişiyse onu kendi kendini helak etmeye götürecek yoldan alıkoyar. Arzular, kalbe yaklaşmaya devam eder ve nihayet isteklere dönüşür. Allah ~ şöyle buyurmuştur: ( .. çölde bir serap gibi. Susamış olan, ona varıncaya kadar onu su sanır; vardığında ise hiçbir şey bulamaz; ama yanında Allah'ı bulur, O da hakkını tam olarak öder. Allah hesabı çabuk görendir.) 1 Azim (kararlılık) bakımından en aşağılık insanlar, gerçekleri yanıltıcı isteklere dönüştürüp bunları alçak hayatlarında gözetenlerdir. Bu yanıltıcı istekler insana zarar verir; çünkü bitkinlik ve kayıtsızlık duygusu doğurur, ihmal, pişmanlık ve hayıflanma hissi yaratır. İsteyen kişi, hakikatin bedeninde gerçekleşmesini kaçırdığında, onun resmini kalbinde çizer ve böylece kendi düşüncelerinin yansıttığı hayali görüntülerle yetinir; bu da hayatta ona gerçek bir doyum asla getirmez. Onun durumu, hem aç hem susuz olan, ama açlığını ve susuzluğunu giderecek ne yiyecek ne de içecek bulunmayan ve zihninde yiyecek ile içecek resimleri canlandıran kimsenin durumuna benzer. Böyle bir zihniyeti kabul etmek, nefis saygısının düşüklüğünü gösterir ve aynı zamanda bir utançtır; çünkü nefsin onuru ve temizliği, her türlü gerçek dışı arzu ya da hayalden uzak durmakta yatar. İnsanın arzuları dört kategoriye ayrılabilir: İnsanın dünyevi faydalar elde ettiği arzular, dünyevi sorunlarını uzaklaştırdığı arzular, ahirette fayda elde ettiği arzular ve ahiretteki her türlü zararı uzaklaştırdığı arzular. Akıllı bir insan, Rabbinin rızasını gözeterek kendisine ahirette fayda kazandıracak arzuları tercih etmekte tereddüt etmez. Bu tür arzu ve düşünceler önceliklerine göre tanımlanır: Birincisi, Vahiy üzerinde tefekkür etmek ve anlamını kavramaktır. Allah ~ onu sadece okunsun diye indirmemiştir. Aksine, okunuşu, kişinin bağlamı üzerinde düşünebilmesi için bir vasıtadır. Geçmiş alimlerden biri şöyle demiştir: "Kur'an, üzerinde amel edilsin diye indirilmiştir; öyleyse onun okunuşunu uygulamaya dönüştürün!" İkincisi, Allah'ın Ayetleri üzerinde tefekkür etmek ve bunları Allah'ın İsimlerini, Sıfatlarını, Hikmetini, İhsanını ve Cömertliğini teyit etmek için delil olarak kullanmaktır; çünkü Allah ~ kullarını Ayetleri üzerinde düşünmeye ve bunları anlamaya teşvik etmiştir. Üçüncüsü, Allah'ın lütfunu, bağışlamasını, merhametini, sabrını ve kullarına nimetlerini vermesini düşünmektir. Bu üç tür tefekkür, kalpten Allah'ın ilmini, sevgisini ve korkusunu çıkarır; bunlar Allah'ın zikriyle sağlam biçimde yerleşebilir. Dördüncüsü, nefsin ve amellerin kusurlarını düşünmektir. Bu düşüncenin büyük faydası vardır, çünkü kötülüğü emreden nefsi kırar ve kalbin huzurlu bir dünyada yaşamasına imkân verir. Beşincisi, zamanın vazifesini ve işlevini düşünmek ve bütün kaygıları buna yöneltmek, zamanın bir parçasını bile boşa harcamamaktır. Gerçekten, bütün faydalar zamandan doğar ve harcanan her zaman bir daha geri gelmez. Şafiî âlimlerinden biri şöyle demiştir: "Sufi insanlarla birlikte bulundum ve onlardan yalnızca iki söz dışında fayda görmedim: Birincisi, 'Zaman bir kılıçtır; onu kesmezsen, seni keser' sözleri; ikincisi, 'Kendini hakka meşgul etmezsen, seni batılla meşgul eder' sözü." Bir insanın zamanı, gerçekte ömrüdür; ya ebedi mutlu hayatına (Cennette) götüren bir yoldur ya da ebedi azap gören hayatına (Cehennem ateşinde) götüren bir yol. Bulutların hareket ettiğinden daha hızlı geçip gider. Allah'a itaat ederek geçirilen her an, gerçekten insanın hakiki hayatıdır; bunun dışında kalan her şey ise hayat sayılamaz. Kişi bunları yaşamış olsa bile, hayatı hayvanların hayatına benzetilebilir. Salat kılan bir kimse bile salatından yalnızca hatırladığı kadarını kazanır; dolayısıyla insanın hayatı yalnızca Allah'a itaat içinde geçirilen hayattır ~ . Bunun dışındaki her şey ise şeytanın fısıltıları ve boş arzulardan ibarettir. Bilmelisiniz ki arzu tek başına kimseye zarar vermez; zararlı olan, o arzuyla ilgilenmek ya da ona tepki vermektir. Arzu, yoldan geçen bir misafire benzer; onu görmezden gelirseniz gider, ama içeri davet ederseniz aldatıcı sözleriyle sizi büyüler. Allah ~ insanda iki tür nefis yaratmıştır: emreden bir nefis ve huzura eren bir nefis. Bunlar birbirine karşıttır; biri için hafif olan, diğeri için ağırdır ve biri tatmin olduğunda diğeri azap çeker. Kalbin sağ tarafında bir melek, sol tarafında ise bir şeytan bulunur. Nefis bu dünyada ömrünü tamamlayana kadar süren bir mücadele vardır. Bütün batıl şeytanın ve kötülüğü emreden nefsin tarafındadır; bütün hak ise meleğin ve huzurlu gönlün tarafındadır. Bu süregelen mücadele kayda geçirilir ve zafer, sabırla kazanılır. Sabreden, sabır gösteren ve Allah'tan korkan kimse, hem bu dünyada hem de ahirette iyi bir sonuç elde eder. Allah ~ takvâ sahipleri için bereketli bir sonun takdir ettiğini bildirmiştir. (3) Konuşma korunmalı ve yalnızca faydalı olan şeyler için kullanılmalıdır. İnsan yalnızca dinine faydalı olan şeyi söylemelidir. Bir kelime ağzından çıkmadan önce, bunun dinine yararlı olup olmadığını iki kez düşünmelidir; söylemekte bir kazanç yoksa ondan sakınmalıdır, ama faydası varsa bu fırsatı boşa harcamamalıdır. Bir kimse başkalarının kalplerinde olanlar hakkında kanıt sunmak istiyorsa, onların ifadelerini göz önünde bulundurmalıdır. Gerçekten de dil, sahibi istese de istemese de kalbin durumunu ortaya koyar! Yahya bin Muaz şöyle demiştir: "Kalpler, kaynayan içleriyle birlikte pişirme kaplarına benzer, dilleri de onların kepçeleridir. Bir adam konuştuğunda, dili kalbinin içindekini kepçeler; tatlı ya da ekşi." Enes bin Malik ~ rivayet etmiştir ki Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kalbi doğru olmadıkça bir kulun imanı doğru olmaz; dili doğru olmadıkça da kalbi doğru olmaz." Abdullah bin Mesud ~ rivayet etmiştir ki Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Canımın elinde olduğu Zat'a yemin ederim ki, bir kul kalbi ve dili boyun eğmedikçe Müslüman olmaz." Peygamber ﷺ'e insanları en çok cehenneme sokan şeyin ne olduğu sorulmuş, o da şöyle cevap vermiştir: "Ağız ve cinsel organ." Muaz, Peygamber ﷺ'e kendisini Cennet'e koyacak ve ateşten uzaklaştıracak bir amel hakkında sormuştur. Bunun üzerine Peygamber ﷺ ona, işin kökünün İslam, direğinin namaz ve zirvesinin Allah yolunda cihad olduğunu bildirmiştir. Sonra şöyle buyurmuştur: "Sana bütün bunların temelindeki şeyi söyleyeyim mi?" Muaz, "Evet, ey Allah'ın Resulü" demiştir. Peygamber ﷺ dilini tutup şöyle buyurmuştur: "Bunu kontrol altında tut." Muaz, "Söylediklerimizden dolayı da sorguya çekilecek miyiz?" diye sormuştur. O da şöyle cevap vermiştir: "Anneni kaybedesin! İnsanları yüzüstü cehenneme atan şey, sadece dillerinin ürünü değil midir?" Şaşırtıcı olan şudur ki, bir kişinin haram olan şeylerden kaçınmasının kolay olduğu, örneğin haddi aşmak, zina etmek, hırsızlık yapmak, şarap içmek ya da haram olana bakmak gibi durumlar vardır; ama buna rağmen dilinin hareketlerini kontrol etmekte zorlanır ve sizin onun Allah'ın lanetini celbedecek sözler söylediğini görürsünüz! Jundub bin Abdullah ~ rivayet ettiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bir kişi, 'Allah falanca kişiyi asla bağışlamayacak' dedi." Bunun üzerine Allah ~ şöyle buyurdu: "Benim adıma yemin ederek falanca kişiyi bağışlamayacağımı söyleyen kimdir? Ben falanca kişiyi bağışladım ve senin amellerini silip attım (Allah'ın falanca kişiyi bağışlamayacağına dair yemin eden kişinin amellerini)." Böylece Allah'a bütün ömrünü ibadetle geçiren o takva sahibi adamın amelleri, söylediği tek bir cümle yüzünden boşa çıktı! Aynı hadisi rivayet eden Ebu Hureyre ~ şöyle demiştir: "Adam öyle bir söz söyledi ki bu sözü dünyasını ve ahiretini mahvetti!" Ebu Hureyre ~ şöyle dedi: "Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Kul, onun ehemmiyetini düşünmeden Allah'ın hoşnut olacağı bir söz söyler ve bu sebeple Allah onu derecelerce yükseltir. Kul, onun ciddiyetini düşünmeden Allah'ın hoşuna gitmeyecek bir söz söyler ve bu sebeple Cehennem ateşine atılır.'" Bilal bin Haris ~ rivayet ettiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bir adam, değerini bilmeden güzel bir söz söyler; bu sebeple Allah, onunla karşılaştığı güne kadar ona rızasını yazar. Bir adam da, önemini bilmeden kötü bir söz söyler; bu sebeple Allah, onunla karşılaştığı güne kadar ona gazabını yazar." Alkame şöyle derdi: "Bilal bin Haris'in hadisi, birçok söz söylemekten beni alıkoydu!" Enes bin Malik ~ şöyle demiştir: "Sahabilerden biri vefat ettiğinde bir adam, 'Cennetine sevin' dedi. Bunun üzerine Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Onun kendisini ilgilendirmeyen şeyler hakkında konuşmuş olabileceğini, ya da kendisine bir zararı dokunmayacak bir şeyi esirgemiş olabileceğini bilmeden mi böyle söylüyorsun?'" Ebu Hureyre ~ rivayet ettiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Allah'a ve ahiret gününe iman eden kimse ya hayırlı söz söylesin ya da sussun." 6 Ebu Hureyre ~ şöyle rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bir kimsenin Müslümanlığının güzelliğinden biri, kendisini ilgilendirmeyen şeyi terk etmesidir." 1 Sufyan bin Abdullah es-Sekafi ~ şöyle demiştir: "Dedim ki: 'Ey Allah'ın Elçisi, bana İslam hakkında, senden başkasına soramayacağım bir şey söyle.' O ﷺ şöyle buyurdu: 'De ki: "Allah'a inandım", sonra dosdoğru ol.' Dedim ki: 'Ey Allah'ın Elçisi, benim hakkımda en çok korktuğun şey nedir?' O ﷺ kendi dilini tutup şöyle buyurdu: 'Bu!'" 2 Peygamber ﷺ'in eşi Ümmü Habibe ~ rivayet etmiştir ki Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Âdem oğlunun söylediği her söz aleyhinedir, lehine değildir; ancak iyi olanı emretmek, kötü olanı yasaklamak veya Allah'ı anmak hariç." 3 Başka bir hadiste Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: Bir kimse sabah kalktığında, bütün uzuvlar dile karşı alçakgönüllü davranır ve şöyle derler: "Bizim hatırımız için Allah'tan kork, çünkü biz sana bağlıyız; sen doğru olursan biz de doğru oluruz, sen eğri olursan biz de eğri oluruz." 4 Âlimler, insanın söylediği her şeyin kaydedilip kaydedilmediği, yoksa yalnızca iyi ve kötüyle ilgili olanların mı kaydedildiği konusunda görüş ayrılığına düşmüşlerdir; ancak çoğunlukla birinci görüş benimsenmiştir, çünkü Allah ~ şöyle buyurmuştur: {Ağzından bir söz çıkmaz ki yanında onu kaydetmeye hazır bir gözetleyici bulunmasın.} 5 Dille ilgili iki büyük hastalık vardır; insan birinden korunsa bile diğerinden korunmuş olmaz. Bunlar "konuşma" ve "susma" hastalıklarıdır. Birinin günahı diğerinden daha büyük olabilir; çünkü hakkı bilip susan kimse "dilsiz şeytan"dır ve Allah'a karşı gelmiştir; yalan konuşan kimse ise "konuşan şeytan"dır ve Allah'a karşı gelmiştir. Salih kimseler, dillerini yalan söylemekten alıkoyan, ahiretlerine faydalı olan şeyleri konuşmak için ise dillerini serbest bırakan kimselerdir. Kişi Kıyamet Gününde dağlar kadar iyi amelle gelebilir, ama dili yüzünden bunlar mahvolmuş olabilir; ya da bir kişi dağlar kadar kötü amelle gelebilir, ama dilinin Allah'ı sürekli zikretmesiyle bu amellerin yok edildiğini görebilir! (4) Ayaklar, kişiyi Allah'ın Lanetine değil, Rahmetine (Sevabına) ulaştırması gereken yere götürmek için kullanılması anlamında korunmalıdır. Bir kayma hem ayakla hem de dille ilgili olduğu için, Ayette ikisi de zikredilmiştir; nitekim Allah (CC) şöyle buyurmuştur: (Rahman'ın kulları, yeryüzünde tevazu ile yürüyen ve câhiller kendilerine (kötü sözlerle) hitap ettiğinde "selam" diyerek karşılık verenlerdir.) 6 Allah ~ Kendi müminlerini sözlerinde ve adımlarında doğruluk sahibi olarak tanımlamıştır.

Since the starting point for the evil of adultery is the vision, Allah ~ has commanded Muslims to lower their gaze ; because evil starts with a glance, followed by a feeling of passion , then moving closer, and finally in committing the sinful act. (1) Looking at the unlawful is the main way to generate passion, and so whoever abstains from it, has indeed preserved his/her chastity. The Prophet~ said: "Do not take a second look, because while you are not to blame for the first, you have no right for the second."3 The Prophet :I; also said: "A look is one of the poisonous arrows of Iblis (Satan), so whoever lowers his eyes from looking at a woman's beauty, Allah would produce for him an act of worship whose sweetness he would experience ."4 The Prophet ~ also said: "Beware! Avoid sitting on the roads." They (the people) said: "O Messenger of Allah! We can't help sitting (on the roads) as these are our places where we chat." The Prophet ~ replied: "If you have to sit, then pay the road its right." They asked: "What is the right of the road, 0 Messenger of Allah?" He ~ answered: "Lowering your gaze, refraining from harming others, returning a greeting, and enjoining what is good, and forbidding what is evil. " 5 Staring lies behind some of the main calamities which afflict mankind. Indeed, looking produces desire; desire produces thoughts; thoughts produce passion; passion produces will power which turns into strong determination, and ends up as an action, as long as there is no impediment. In this context, it was said: "Patience in lowering one's gaze is easier (to deal with) than the patience with the pain of the aftermath of that gaze." (2) Desires and inclinations are the starting point of good and evil, and it is from them that will and determination are generated. Therefore, whoever controls his/her desires has indeed controlled him/herself; and whoever surrenders to his/her own desires, would be overwhelmed by them, but whoever thinks little of his/her inclinations, they would guide him to his/herself-destruction. Desires keep on approaching the heart until they become wishes, as Allah ~ has said: ( .. .like a mirage in a desert. The thirsty one thinks it to be water until he comes up to it, he finds it to be nothing; but he finds Allah with him, Who will pay him his due. Allah is Swift in taking account) 1 The most despised people, in terms of their determination, are those who tum facts into false wishes, and observe these in their mean lives. These false wishes are damaging to man, as they generate a sense of lassitude and apathy, and produce a feeling of negligence, remorse and regret. When the wisher misses the interaction of the truth within his/her body, he/she depicts its picture in his/her heart, and so he/she becomes contented with illusionary images portrayed by his/her own thoughts, which never brings him/her any real satisfaction in life. His/her example is like that of a person who is both hungry and thirsty, picturing images of food and drink in his/her mind, without having any food or drink to ease his/her hunger and thirst. Accepting such a state of mind shows a low degree of the self esteem and is also a disgrace; because the dignity and purity of the self lies in rejecting any unreal desire or fantasy. Man's desires may be divided into four categories: Desires with which man attains worldly benefits, desires with which he drives away his worldly problems, desires with which he attains benefit in the Hereafter, and desires with which he drives away any harm in the Hereafter. A reasonable person would not hesitate to prefer desires which would gain him/her the benefits in the Hereafter, by seeking the Pleasure of his/her Lord. Such desires and thoughts are defined according to their priorities: First, reflecting on the Revelation and understanding its meaning. Allah ~ did not send it down just to recite it. Rather, its recitation is just a means to enable a person to ponder on its context. One past scholar said: "The Qur'an was revealed to be implemented on; so turn its recitation into practice!" Second, reflecting on Allah's Signs and using them as evidence to confirm Allah's Names, Attributes, Wisdom, Benevolence and Generosity, as Allah ~ has urged His Servants to reflect on His Signs and understand them. Third, thinking of Allah's Beneficence, Forgiveness, Mercy, Patience, and bestowing His Blessings upon His Servants. These three types of reflection extract from the heart: the knowledge, love, and fear of Allah, which may be firmly established by the remembrance of Allah ~- Fourth , thinking of the defects of the self and of one's actions. This thought has a great beneficial effect, as it breaks the self which commands evil, allowing one's heart to live in a serene world. Fifth, thinking of the duty of time and its function , and directing all worries around it, to avoid wasting any fraction of it. In fact , all benefits are generated from time, and any wasted time remains irreplaceable. A scholar Shafi'i said: "I have accompanied Sufi people and I have not benefited from them , except for two expressions: first, from their saying: "Time is a sword; if you do not cut it, it will cut you." Second, "If you do not occupy yourself with the truth , it will occupy you with falsehood. " A person's time is indeed his/her lifetime ; it is a way leading to his/her eternal blessed life (in Paradise), or the way to his/her eternal tormented life (in the Hell-Fire). It passes by faster than the clouds move. Whatever time a person spends in obedience to Allah is indeed his/her true life , but whatever else cannot regarded as his/her life; even if he/she has already lived it, his/her life could be compared to that of animals . Even a person performing Sa/at does not gain from his/her Sa/at except that which he/she remembers of it; therefore man's life is only that spent in obedience to Allah ~ . and everything else is but the devil's whisperings and false wishes. You should know that a desire in itself does not harm anyone; what is harmful is interacting or reacting to it. A desire is like a passer-by; if you ignore it, it will go away; but if you invite it in, it would bewitch you with its deceptive speech. Allah ~ has placed two kinds of selves in man: a self that is commanding and a self that is peaceful, and they oppose eachother; whatever is light for one is heavy for the other, and whatever satisfies one torments the other. An Angel is on the right side of the heart, while a devil is on the left side of it. There is an on-going battle, until the self completes its life in this world. All falsehood is on the side of the devil and the self commanding evil; while all the truth stays on the side of the Angel and the peaceful mind. The on-going battle is recorded, and victory is gained by one ' s patience. Whoever endures, shows patience and fears Allah would have a good ending in this world and the Hereafter. Allah ~ has decreed that there will be a blessed end is for the pious. (3) Speech should be preserved and used only for what is beneficial. One should say only that which is beneficial to one's Deen (religion). One should think twice before uttering a word, and whether it is useful for one's religion or not; if there is no gain in saying it, one should abstain from uttering it; but if there is any benefit in it, one should not waste the opportunity of saying it. If one wants to give evidence about what is inside the hearts ( of others) , one should consider their expressions. In fact, the tongue reveals the condition of the heart, whether its owner likes it or not! Yahya bin Mu'adh said: "Hearts are like cooking pots with their boiling contents, and tongues are their ladles. When a man speaks, his tongue scoops up what is inside his heart; sweet or sour." Anas bin Malik ~ reported that the Prophet ~ said: "A man's Iman (faith) is not straight until his heart is straight; and his heart is not straight until his tongue is straight." 1 Abdullah bin Mas'ud ~ reported that the Prophet ~ said: "By Him in Whose Hand my soul is, a man is not a Muslim till his heart and tongue are submissive."2 The Prophet ~ was asked about the most common things which bring people into Hell, to which he ~ replied: "The mouth and the private parts."3 Mu'adh asked the Prophet~ about a deed which could cause him to be admitted into Paradise and would keep him away from the Fire. So the Prophet ~ informed him that the root of a matter is Islam, its contours Sa/at (Prayers) and its peak is striving in the Cause of Allah (Jihad). Then he ~ asked: "Shall I tell you of that which is at the bottom of all this?" Mu'adh replied: "Certainly, Messenger of Allah." The Prophet~ took hold of his tongue and said: "Keep this under control." Mu'adh said: "Shall we be called to account in respect of that which we say?" He ~ answered: "May your mother lose you! Will people not be thrown face down into Hell only on account of the harvest of their tongue?" 1 What is amazing is the fact that there are cases where a person may find it easy to abstain from consuming Haram such as: transgressing, fornicating, stealing, drinking wine or looking at the unlawful, yet finds it hard to control the movements of his/her tongue, and you see him uttering words that invite the Curse of Allah ~ upon him/her! Such case is mentioned in the Hadith of Jundub bin Abdullah ~ who said: "The Prophet ~ stated that a person said: "Allah would not forgive such and such person." Whereupon Allah ~ said: "Who is he who adjures about Me that I would not grant pardon to so and so; I have granted pardon to so and so and blotted out your deeds (the deeds of the one who took an oath that Allah would not grant pardon to that person)."2 So that devout man who had worshipped Allah ~ all his life had his deeds blotted out for a single phrase that he had uttered! Reporting the same Hadith, Abu Hurayrah ~ said: "The man uttered a single word which destroyed his life in this world and the Hereafter!" Abu Hurayrah ~ said: "The Prophet ~ said: "A Servant ( of Allah) may utter a word which pleases Allah, without giving it much importance; and because of that Allah ~ will raise him to degrees ( of reward); and a Servant ( of Allah) may utter a word (carelessly) which displeases Allah, without thinking of its gravity; and because of that he will be thrown into the Hell-Fire."3 Bilal bin Al-Harith ~ reported that the Prophet ~ said: " A man speaks a good word, not realising its worth; for which Allah records for him with His Good Pleasure till the day he meets Him. A man also speaks an evil word, not realising its importance, for which Allah records for him His Displeasure till the day he meets Him. "4 'Alqamah used to say: " The Hadith of Bilal bin AI-Harith prevented me from saying many words!" Anas bin Malik ~ said: "When one of the companions died a man said: 'Rejoice over his Paradise.' But the Prophet ~ said: 'Do you say this when you do not know whether he perhaps spoke about that which did not concern him, or was niggardly about something which would have caused him no loss?"' 5 Abu Hurayrah ~ reported that the Prophet ~ said: " Whoever believes in Allah and the Last Day should speak good or be silent. " 6 Abu Hurayrah ~ also reported that the Prophet :j said: "A part of the excellence of a man's Islam is his leaving alone that which does not concern him." 1 Sufyan bin Abdillah At-Thaqafi ~ said: "I said: 'Messenger of Allah, tell me something about Islam of which I would not be able to ask anyone other than you'. He :i said: "Say: 'I believe in Allah', then go straight." I said: 'Messenger of Allah, What is the thing you fear most for me?' He :j took hold of his own tongue and said: "This!"2 Umm Habibah ,$,, the wife of the Prophet :I, reported that the Prophet :I said: "Everything a son of Adam says counts against him and not in his favour, except: recommending what ever is good, prohibiting what ever is objectionable, or making mention of Allah."3 In another Hadith, the Prophet :j said that when a man gets up in the morning, all the limbs humble themselves before the tongue and say: "Fear Allah for our sake, for we are dependent on you; if you are straight we are straight, but if you are crooked we are crooked. "4 The scholars have differed about whether everything a person utters is recorded or simply that regarding good and evil, with the first opinion being mostly considered, because Allah ~ said: (Not a word does he (or she) utter but there is a watcher by him ready to record it.)5 There are two great ailments related to the tongue; if a man is safe from one, he is not safe from the other; they are the ailments of "speech" and "silence". One can be a greater sin than the other; for a man who keeps silent about the truth is a "dumb devil", disobedient to Allah ~; while the man who speaks falsehood is a "speaking devil", disobedient to Allah ~- Righteous people are those who restrain their tongues from uttering falsehood, but loosen them to speak about whatever is beneficial for them in their Hereafter. A person could come on the Day of Resurrection with good deeds , the size of mountains, yet they were ruined by his/her tongue; or a person could come with bad deeds, the size of mountains, but he/she would find that his/her tongue destroyed them with constant remembrance of Allah! (4) Footsteps should be preserved in the sense that one has to use his feet to take one to where one should gain the Reward of Allah, not His Curse. Since a slip is related to the foot as well as to the tongue, they were both mentioned in the Verse, as Allah ~ said: ( The Faithful Servants of the Most Gracious (Allah) are those who walk on the earth with humility and sedateness, and when the foolish address them (with bad words) they reply back with mild words of gentleness. ) 6 Allah ~ described His Faithful Servants with straightness in their words and footsteps.