Kur'an-ı Kerim'in kendisi, insanî durumları ıslah etmek için indirildiğini bildirmektedir. İslâm, cahiliye dönemindeki bütün âdet ve uygulamaları silip atmamıştır. Bunun yerine, toplumdaki her türlü bozulma yönünü ortadan kaldırmış ve topluma zarar veren bütün âdetleri iptal etmiştir. Nitekim İslâm hukuku, zayıf ve dezavantajlı toplum kesimlerinden haksız yere yararlandığı için faizi yasaklamıştır; kadınların sömürülmesine ve aile bağlarının yıkılmasına yol açtığı için zinayı yasaklamış; ferde ve bütün topluma fiziksel, psikolojik ve manevi zarar verdiği için de içkiyi haram kılmıştır. Ticaret uygulamaları, ticaretin dayanağını karşılıklı rıza haline getirilerek ve aldatıcı bütün ticarî işlemler yasaklanarak ıslah edilmiştir. Mevcut evlilik sistemi, bazı şekilleri onaylayıp bazılarını yasaklayarak düzenlenmiştir; yasaklananlar gerçekte zinanın kendisi veya ona yakın bir şeydi. Boşanmanın dayanağı da kabul edilmiş, ancak boşama beyanları sınırlandırılmıştır.

The Qur’aan itself announces that it was revealed to reform human conditions. Islaam did not erase all pre-Islamic customs and practices. Instead, it removed every facet of corruption and cancelled all customs which were harmful to the society. Consequently, Islamic legislation forbade interest because it takes unfair advantage of the less fortunate members of society; fornication was forbidden due to its exploitation of women and the destruction of family bonds; and alcohol was prohibited because of the physical, psychological and spiritual damage which it inflicts on both the individual and society as a whole. Trade practices were reformed by making the basis of trade mutual consent, and by disallowing all deceptive business transactions. The existing system of marriage was organized by confirming certain forms and prohibiting others which were, in fact, fornication of something close to it. The basis of divorce was also recognized, but its pronouncements were limited.

Çünkü İslam, insan medeniyetini, ahlakını ve geleneklerini yıkıp üzerine yeni bir medeniyet ve yeni ahlak ile yeni gelenekler inşa etmek için gelmediğinden, her şeye insanın refahı açısından bakmış; zararlı olanı kaldırmış, faydalı olanı ise onaylamıştır.

Because Islaam did not come to destroy human civilization, morals and customs, in order to build on it a new civilization with new morals and customs, it looked at everything from the perspective of human welfare; what was harmful was removed and what was beneficial was confirmed.

Allah Kur'an'da şöyle buyurur:

Allaah says in the Qur’aan:

İslam esas olarak yıkıma değil, inşa etmeye dayalı bir sistemdir; çünkü amacı salt denetim ve yönetim değil, ıslahtır. Ancak belirtilmelidir ki İslam'ın bazı Arap âdetlerini onaylaması, hükümlerini ve ilkelerini başka kaynaklardan aldığı anlamına gelmez; onayladığı bu uygulamaların ilahi hukukun bir parçası olmadığı anlamına da gelmez. İslam'ın onayladığı her şey şu sebeplerle ilahi düzenin ayrılmaz bir parçası sayılır: a) Bu uygulamaların bir kısmı, kendilerine peygamber gönderilmiş önceki nesillerden miras kalmıştır. Bunun güzel bir örneği, peygamber İbrahim ve İsmail tarafından başlatılan Hac'dır.

Islaam is fundamentally system of building and not one of destruction as its goal is reformation and not merely control and government. It should be noted, however, that Islaam’s confirmation of some Arab customs does not mean that it has taken its laws and principles from other sources, nor does it mean that those practices which it confirmed are not a part of divine law. Whatever Islaam confirmed is considered an integral part of the divine code for the following reasons: a) Some of the practices were inherited from earlier generations to which prophets had been sent. A good example of this is Hajj which was instituted by prophet Abraham and Ishmael.

b) İslam ilkeleri insan aklıyla çelişmez, anlaşılmaz da değildir. Aksine, insan aklını akıldışılıktan özgürleştirirler. Bu nedenle, insan düşünce faaliyetinin faydalı sonuçlarını tanırlar.

b) Islamic principles do not contradict human reason nor are they unintelligible. Instead they free the human intellect from irrationality. Consequently, they recognize the useful results of human intellectual activity.

c) Sabit olan uygulamalar olmasaydı bile, insanın bunlara duyduğu mevcut ihtiyaç nedeniyle İslam bunları yürürlüğe koymuş olurdu.

c) If the confirmed practices were not present, Islaam would have instituted them due to the existing human need for them.

Bununla birlikte, onaylanan uygulamaların sayısı, iptal edilenlerin çokluğuna oranla gerçekten oldukça azdı. Üstelik, onaylanan ilkenin bile mevcut biçimi korunmadı; yalnızca temeli dokunulmadan kaldı.26 İslam hukukunun ıslah amacına ulaşabilmesi için, İslam'ın toplumsal düzenini yöneten davranış kurallarını oluşturan bir dizi hukuki emir ve yasak koymuştur. Ancak hüküm koyarken Kur'an vahiyleri şu dört temel ilkeyi göz önünde bulundurmuştur:

Nevertheless, the number of confirmed practices were, in fact, quite few in proportion to the many which were cancelled. And, further-more, even the title that was confirmed was not kept in its existing form. Only its foundation remained untouched.26 In order for Islamic legislation to achieve its goal of reformation, it has enacted a series of legal commandments and prohibitions, which make up the rules of conduct governing the social system of Islaam. However in the enactment of laws, the Qur’anic revelations have taken into consideration the following four basic principles:

İslam sistemi insanın yararı için indirilmiştir. Hayatın her alanında ona rehberlik sunar; böylece onun Allah'a kulluğa adanmış adil bir toplum içinde dürüst bir yaşam sürmesini sağlar. İslam hukuku, bazı sistemlerin iddia ettiği gibi, insanın manevi olarak gelişmesi için ona zorluklar çıkaran bir yük olmak amacıyla konulmamıştır. Aksine, insanın bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarını karşılamayı kolaylaştırmak üzere tasarlanmıştır.

The system of Islaam has been revealed for man’s benefit. It provides him with guidance in all walks of life in order to ensure for him a righteous lifestyle within a just society committed to the service of God. Islamic laws are not meant to be a burden, creating difficulties for man in order for him to grow spiritually, as some systems may claim, They are designed to facilitate mankind’s individual and societal needs.

Bu nedenle, İslam'ın üzerine bina edildiği esaslardan biri, mümkün olduğunca gereksiz zorlukların kaldırılmasıdır.

As such, among the pillars on which Islaam is based is the removal of unnecessary difficulties wherever possible.

İslam hukukunun zorluğun kaldırılması kavramına dayandığına dair deliller Kur'an'ın her yerinde bulunmaktadır. Aşağıdaki Kur'an ayetleri yalnızca birkaç örnektir:

Evidence to support the fact that Islamic law is based on the concept of removal of difficulty can be found throughout the Qur’aan. The following verses from the Qur’aan are only a few examples:

Bu ilke sebebiyle Allah, ilahi hükümlerin yanında çeşitli hukuki kolaylıklar koymuştur; örneğin yolculukta orucu bozma ve namazları kısaltma ve birleştirme ruhsatı gibi. Ayrıca zaruret hâlinde, domuz eti ve alkol gibi yasak maddelerin tüketilmesine de izin verilmiştir.

Because of this principle, Allaah has enacted along with the divine laws a variety of legal concessions, like the permission to break fast, and shorten and join prayers during travel. More over, the consumption of prohibited substances (e.g., pork and alcohol) in cases of dire necessity was also permitted.

Peygamber (s.a.), İslam hukukunun uygulanmasında örnek alınacak kişi olarak, önüne iki olası yol konulduğunda, bu yol günah olmadığı sürece her zaman daha kolay olanı seçen biri olarak tanımlanmıştır.32 Ayrıca, Yemen'e vali olarak gönderilirken bazı ashabına, "İnsanlara kolaylaştırın, zorlaştırmayın." dediği rivayet edilmiştir.33 İslam hukuk alimleri, bu ilkeyi Allah'ın kanunları koyarken izlediği tartışmasız bir temel ilke olarak kabul etmektedir. Bu nedenle, ilahi hükümleri uygularken bu ilkeye dayanarak birçok ikincil hüküm türetmişlerdir.34

The Prophet (s.w.), who was the prime example of how Islamic law was to be implemented, was himself described as always choosing the easier path whenever a choice was given to him between two possible paths, as long as the easier path was not sinful.32 He was also reported to have said to some of his followers on the occasion of their dispatchment/ departure as governors of Yemen, “Make things easy (for the people) and do not make them difficult.”33 Islamic legal scholars unanimously consider this concept an indisputable fundamental principle followed by God in the enactment of laws. Consequently, in their implementation of the divine laws, they have deduced many secondary laws on this basis. 34

Bu ilkenin bir sonucu olarak, toplam yasal yükümlülüklerin sayısının nispeten az olması gerekir.

A number consequence of the previous principle is that the total number of legal obligations should be relatively few.

Buna göre, İslam hukukunda yasaklanmış fiil ve maddeler, açıkça emredilen veya yasaklama emri bulunmadığı için serbest bırakılanlara kıyasla oldukça azdır. Bu ilke, Kur'an'ın yasaklamaları ve izinleri ele alış biçiminde açıkça görülmektedir. Yasaklamalarda alt kategoriler adlandırılıp sıralanırken, izinlerde ise kapsadığı kategorilerin çokluğu nedeniyle genel bir izin verilmektedir. Örneğin, evlenmenin haram olduğu kadınlar konusunda Allah şöyle buyurmaktadır:

Accordingly, the prohibited acts and substances in Islamic legislation are quite few in comparison to those which are allowed by direct command or by the absence of any command of prohibition. This principle can be clearly seen in the method by which the Qur’aan deals with prohibitions and permissions. In the case of prohibitions, the sub-categories are named and listed, while in the case of permissions, a general allowance is given due to the great number of categories included in it. For example, with regard to women with whom marriage is forbidden, Allaah states,

Yasaklanmış kategorilerin sayımı tamamlandıktan sonra Allah şöyle buyurur:

After completing the prohibited categories, Allaah says,

Yiyecekler konusunda, haram olan kategoriler de ayrıntılı olarak sıralanmıştır.

As for foods, the forbidden categories are also listed in detail.

Kur'an şöyle buyurmaktadır,

The Qur’aan states,

Öte yandan, helal yiyeceklere gelince, Allah şöyle buyurmaktadır:

On the other hand, in regard to the permissible foods, Allaah states,

Ayrıca, haram kılınan şeyler, helal kılınanlara kıyasla oldukça az olmasına rağmen, daha önce de belirtildiği gibi, zorlanarak haram maddeleri kullanmaya mecbur bırakılan kişinin günahı da kaldırılmıştır. Allah bu ruhsatı Kur'an'ın birçok yerinde bildirmiştir. Örneğin:

Furthermore, in spite of the fact that the things which have been forbidden are quite few in comparison to those which have been permitted, the sin of one who is forced to take forbidden substances has also been lifted, as was mentioned previously. Allaah states this concession in a number of places in the Qur’aan. For example:

Ayrıca şunu da belirtmek gerekir ki, şeriat hükümleri genel olarak Kur'an'ın öğretilerine titizlikle bağlanmak isteyenlere zorluk çıkaracak kadar ayrıntı içermez. Bu ilkenin varlığına işaret eden Kur'an ayetleri arasında şu ayet de bulunmaktadır:

It is also worth nothing that the laws, on the whole, do not contain so many details as to create difficulty for those who wish to strictly follow the teachings of the Qur’aan. Among the verses of the Qur’aan which indicate the existence this principle is the following:

Yasaklanmış sorular, Allah'ın sorulardan dolayı yasaklamayı seçtiği konularla ilgilidir.

The prohibited questions concern issues about which Allaah has chosen to enact prohibitions due to their questions.

Ve eğer bunları sormamış olsalardı, bunları yapmak ile yapmamak arasında bir seçimle baş başa bırakılmış olurlardı.

And, if they did not ask about them, they would have been left with a choice between doing them and not doing them.

Bu kategoriye, Peygamberin (s.a.v.) Hac'cın her yıl farz olup olmadığına dair tekrarlanan soruya verdiği cevap da girer.41 O şöyle buyurmuştur: "Eğer 'evet' deseydim, farz olurdu. Bana, sizin için bıraktığım şeyler hakkında soru sormayı bırakın, çünkü sizden önceki insanlar, çok fazla gereksiz soruları, tartışmaları ve peygamberleriyle olan anlaşmazlıkları yüzünden helak oldular."42 Başka bir rivayette şöyle buyurduğu nakledilmiştir: "Size bir şeyi yasakladıysam, ondan tamamen kaçının. Size bir şeyi emrettiysem, ondan gücünüzün yettiği kadarını yapın."43 Ayrıca şöyle buyurduğu da rivayet edilmiştir: "Müslümanlara karşı en büyük suçu işleyen Müslümanlar, yasaklanmamış şeyler hakkında soru sorup bu sorularıyla (ortalığı karıştıranlardır)."44 Ayrıntıların sınırlandırılmasının güzel bir örneği, Kur'an'ın ticari işlemleri ele alışında görülebilir. Bu konudaki hükümler hiç de ayrıntılandırılmamıştır. Bunun yerine, her koşula uygun genel ilkeler konulmuştur.

Included in this category is the Prophet’s (s.w.) response to repeated question concerning whether Hajj was compulsory every year.41 He said, “If I sad yes, it would have become compulsory. Leave me alone concerning things which I have left up to you, for certainly those before you were destroyed because of their many unnecessary questions and their arguments and disagreements with their prophets.”42 In another narration, he was reported to have said, “If I have prohibited you from doing something, avoid it totally. But, if I command you to do something, do as much of it as you can.”43 He was also reported to have said, “The Muslims who have committed the gravest offense against Muslims are those who asked about things which were not prohibited, because of their questions.”44 A good Example of limitation of details can be found in the Qur’anic treatment of business transactions. The laws in this regard have not at all been detailed. Instead, general precepts suitable for all circumstances have been legislated.

Örneğin, Allah şöyle buyurur:

For example, Allaah states:

İslam'ın hükümleri öncelikle tüm insanlığın genel iyiliği için konulduğundan, Peygamber ﷺ kıyamete kadar bütün insanlara gönderilmiş evrensel bir peygamberdir. Allah bunu Kur'an'da hiçbir belirsizliğe yer bırakmayacak açıklıkta bildirmiştir:

Because the laws of Islaam were primarily enacted for the general good of all mankind, the Prophet (s.w.) was a universal prophet sent to all people till the end of time . Allaah stated that in the Qur’aan in no uncertain terms:

İslam hukukunda nesholmanın (hükmün kaldırılmasının) bulunması, İslam hukukunda insan maslahatının gözetildiğinin tezahürlerinden biridir. Allah, bir hükmü konulduğu zamanda insanlara uygun olacak şekilde koyabilir veya belirli ve sınırlı bir amaca hizmet etmesini sağlayabilir.

The existence of abrogation within Islamic legislation is among the manifestations of human welfare considerations in Islamic legislation. God may prescribe a law suitable to people at the time of its enactment, or it may serve a particular limited purpose.

Ancak bir hükmün uygunluğu daha sonra ortadan kalkabilir ya da kendisine özgü amacı gerçekleşmiş olabilir. Böyle durumlarda hükmün gerekliliği ortadan kalkar ve geçerliliği iptal edilir. Aşağıdakiler, hem Kur'an'da hem de Sünnet'te kaydedilmiş olan bu tür birçok örnekten yalnızca birkaçıdır.50 Vasiyet (Vasıyye): İslam öncesi Arap kültüründe, ölenin çocukları onun malını miras alır, ana-babaya ise ancak bir vasiyet yapılmışsa miras kalırdı.51 Bu nedenle İslam'ın ilk dönemlerinde Allah, yeni Müslüman topluluğa servetleri konusunda aile haklarının önemini öğretmek amacıyla, ana-baba ve akrabalar için vasiyet yazmayı farz kılmıştır.

However, its suitability may later disappear or its unique purpose may have been achieved. In such circumstances, the need for the law ceases to exist and its validity becomes cancelled. The following are only a few of many such examples which may be found recorded in both the Qur’aan and the Sunnah.50 Bequest (Waseeyah): In pre-Islamic Arab culture, his children inherited the property of the decease, and parents would only inherit if a bequest were made.51 Thus, in the early stages of Islaam, Allaah made the writing of a bequest for parents and relatives compulsory, in order to teach the new community of Muslims the importance of family rights with regard to their wealth.

Ancak topluluk bu hükmi isteyerek kabul edip sıkı sıkıya uygulamaya başladıktan sonra, Allah Kur'an'da açıkça belirlenmiş bir miras hükümleri sistemini indirerek onu değiştirdi. Peygamber ﷺ de eski hükümlerin neshedildiğini şu sözüyle teyit etti: "Şüphesiz Allah, hakkı olan her sahibine hakkını vermiştir, öyleyse mirasçılar için vasiyet yoktur."53 Iddet Süresi: Dul kadının iddet süresi başlangıçta tam bir yıldı ve kocasının vasiyetinde, bu süre boyunca nafakasını ve barınmasını sağlayacak bir hüküm bırakması zorunluydu. Kur'an şöyle buyurur:

However, after the community willingly accepted this law and they began to strictly put it into practice, Allaah replaced it by revealing in the Qur’aan a clearly defined system of inheritance laws. And the Prophet (s.w.) further confirmed the abrogation of the old laws by stating, “Surely Allaah has given everyone with a right (to inheritance) his right, so there should be no bequest for inheritors.”53 Mourning Period: The widow’s mourning period was originally a full year, and it was compulsory for her husband to leave in his will provision for maintenance and housing during that whole period the Qur’aan states:

Ardından iddet süresi dört ay on güne indirildi.

Then the waiting period was reduced to four months and ten days.

Bu hüküm daha sonra Kur'an'da belirli bir örnek cezanın konulmasıyla neshedilmiştir.

This law was later abrogated in the Qur’aan by the setting of a particular exemplary punishment.

Ayrıca Peygamber (s.a.v.), zina edenlere recm cezası uyguladı58 ve eşcinseller için, yöntemini belirtmeksizin ölüm cezası koydu.59 Neshedilmiş ayetlerin incelenmesi, ilk hükmün daha ağır bir hükümle değiştirilmiş olabileceğini göstermektedir; nitekim fuhuş hükmünde olduğu gibi, hapsetme ve cezalandırmadan kırbaçlama veya recmle ölüme dönüşmüştür. Ya da daha hafif bir hükümle değiştirilmiş olabilir; nitekim dul kadınların iddet süresinde olduğu gibi. Ya da benzer, ancak daha uygun bir hükümle değiştirilmiş olabilir. Her hâlükârda, neshedilen hüküm, indirildiği zamana ve koşullara uygundu. Durum değiştiğinde, önceki yasamadaki Allah'ın maksadını gerçekleştirmek için yeni bir hüküm konuldu.

Furthermore, the Prophet (s.w.) applied the punishment of stoning to death for those who committed adultery58 and set the death penalty for homosexuals without specifying the method.59 A review of the abrogated verses indicates that the early law may be replaced by a more severe law, as in the case of the law for fornication which changed from confinement and punishment to lashes or stoning to death; or it may be replaced by a less severe law as in the case of the mourning period for widows; or it may be replaced by a similar but more suitable law. At any rate, in all cases, the abrogated law was suitable for the time and circumstances under which it was revealed. When the situation changed, a new law was enacted in order to realize Allaah’s intent in the earlier legislation.

Müslüman toplumun önceki durumu olmasaydı, neshedici hüküm baştan itibaren yürürlüğe konulmuş olurdu. Örneğin, başlangıçta kocasının evinde bir yıl boyunca yas tutarak beklemesi ve bu süre içinde evlenememesi gereken dul kadın meselesinde, Araplar'ın âdeti dulları evde hapsetmek ve bir yıldan ömür boyunca sürebilecek belirsiz sürelerle evlenmelerini engellemekti.

Were it not for the situation of the Muslim community earlier, the abrogating law would have been enacted from the beginning. For Example, in the case of the widow who was at first required to wait in her deceased husband’s house in mourning for the period of one year during which she could not get married, it was the custom of the Arabs to confine widows and prevent them from marriage for indefinite periods, lasting from a year to the remainder of their lives.

Ve iddet döneminde, kadınlar en kötü giysilerini giymek zorundaydılar.60 Eğer iddet süresi dört ay on gün olarak belirlenseydi ve isterlerse evlerinden çıkmalarına izin verilseydi, ilk Müslümanlar bunu kabul etmekte büyük zorluk çekerdi. Bu nedenle, ihtiyaç hâlinin kaldırılması ve nafaka yükümlülüğüyle birlikte bir yıllık yas süresi belirlendi. Değişikliği kabul edip buna alıştıktan kısa bir süre sonra, yas süresini azaltan yeni hüküm indirildi.

Peygamber (s.a.v.) hükümlerinin gerekçesine sık sık değinirdi. Örneğin, kabirleri ziyaret etmenin yasağının kaldırılması meselesinde şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "Size kabirleri ziyaret etmeyi yasaklamıştım. Ancak şimdi annemin kabrini ziyaret etmeme izin verildi. Öyleyse onları ziyaret edin, çünkü insana ahireti hatırlatırlar."65

The Prophet (s.w.) often made mention of the rationale behind his legal pronouncements. For example, in the case of the abrogation of the prohibition of visiting graveyards, he was reported to have said, “I had forbidden you from visiting the graveyards, however, permission has been given to me to visit the grave of my mother. So, visit them, for they do remind one of the next life.”65

Hükümlerin illetlerinin açıklanması, hükümlerin varlığının veya yokluğunun, illetlerinin var olup olmamasına bağlı olduğunu gösterir. Eğer hükmün konulmasına sebep olan fayda devam ediyorsa, hüküm de devam eder; ama koşulların değişmesi nedeniyle bu fayda değişmişse, hüküm de değişmelidir; aksi halde hükmün devamının bir faydası kalmazdı. Bu ilkeden hareketle Ömer ibn el-Hattab, Peygamber ﷺ'in verdiği, gönülleri İslam'a ısındırmak için kâfirlere ayrılan Zekât payını kaldırmıştır. Onun açıkladığına göre, bu ısındırma ihtiyacı, İslam'ın yükselişte olduğu ve desteğe muhtaç bulunduğu dönemde vardı; ama Ömer'in zamanında İslam devleti artık sağlam biçimde kurulmuştu.

The explanation of the reasons for laws indicates that the presence of absence of laws depends on the existence or nonexistence of their causes. If the benefit for which the law was enacted continuous, then the law is continuous; but if it has changed due to a change in circumstances, the law must also change; otherwise there would not be any benefit in its continued existence. On the basis of this principle, ‘Umar ibn al-Khattaab cancelled the distribution of the portion of Zakaah assigned for the encouragement of non-Muslims to accept Islaam which the Prophet (s.w.) used to give out. As he explained, the need for their encouragement existed during the time when Islaam was on the rise and in need of support, however, in his time the Islamic state was already firmly established.

İnsan ihtiyaçlarının göz önünde bulundurulması, şeriatın koyulmasında (teşri') yöntemine de yansımaktadır. Faydası zamana ya da koşullara göre değişmeyecek hükümlerde Allah, ayrıntıları çok açık biçimde belirlemiştir. Örneğin ibadet ritüelleri; evlilik, boşanma ve miras gibi aile hukuku; cinayet, zina, hırsızlık ve iftira gibi zararı zamanla değişmeyen suçlara karşı konulan hükümler bunlardandır. Faydası ya da zararı yere göre değişebilen konularda ise Allah, evrensel fayda taşıyan genel ilkeler koymuştur; bunların uygulanması, insan ihtiyaçlarına göre yöneticilere bırakılmıştır.

Legislative consideration of human needs can also be found in the methodology of legislation. In the case of laws wherein human benefit will not change with time or conditions, Allaah has spelled out the details very clearly. For example, in the case of religious rites, family laws of marriage, divorce and inheritance, laws against crimes whose harm will not change with the passage of time, like murder, fornication and adultery, theft, and slander. As for things whose benefit or harm may vary from place to place, Allaah has legislated general laws of universal benefit, which may be implemented by those in authority according to human needs.

Bu kategorinin örnekleri, işlem hukukuna ve toplumun yapılandırılmasına ilişkin hükümlerde bulunabilir. Örneğin Allah şöyle buyurmuştur: "Ey iman edenler! Allah'a itaat edin, Peygambere ve aranızdaki yöneticilere itaat edin."66

Examples of this category can be found in the laws concerning business transactions and the structuring of the society. For example, Allaah said, “Oh you who believe, obey Allaah and obey the Messenger, and those in authority among you.”66

Peygamber (s.a.v.) bizzat şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "Üzerinize sakat bir Habeşli köle emir olarak getirilse ve o, Allah'ın Kitabı'na göre işlerinizi yönetse, onu dinleyin ve (emirlerine) itaat edin."67 Yasama düşüncesi, bireysel yararın önüne genel refahın geçirilmesinde ve benzer bir zararın önlenmesinin daha büyük bir zararın önlenmesine üstün tutulmasında da görülebilir.68 Bu tür bir ilkenin güzel bir örneği, İslam'ın neredeyse evrensel olan çok eşliliği (çokeşlilik) uygulamasını onaylamasında bulunabilir. İslam, eş sayısının üst sınırını dört ile sınırlandırmış ve ilgili tarafların sorumluluklarını belirlemiştir. Bir kocayı paylaşmak çoğu kadın için acı verici olsa da, çoğu toplumda çok eşliliğe duyulan ihtiyaç, bunun resmen yasaklanmasının yol açtığı bozulmayla kanıtlanmakta ve yasal düzenlemeyi gerektirmektedir. Bu nedenle İslam, hem erkeklerin hem de kadınların genel refahı için sınırlı çok eşliliği kabul etmiş ve böylece bireysel kadının iyiliği yerine toplumun iyiliğine öncelik tanımıştır.