6. Görüş Ayrılıklarının Başlıca Sebepleri
6. Main Reasons For Conflicting Rulings
Dört büyük mezhebin imamlarının, İslam hukukunun dört temel kaynağının (Kur'an, Sünnet, İcma ve Kıyas) önceliği konusunda hepsinin hemfikir olduğunu gördük. Buna rağmen, dört mezhebin hükümleri arasında bazı farklılıklar ortaya çıkmış ve bugün de varlığını sürdürmektedir. Bu farklılıklar çeşitli sebeplerle doğmuştur; başlıcaları ise şu hususlarla ilgilidir:
We have seen that although the Imaams of the four major Madh-habs were all agreed on the primacy of the four fundamental priciples of Islamic law (the Qur’aan, the Sunnah, Ijmaa’and Qiyaas), certain differences have occurred and still exist among the rulings of their Madh-habs. These differences arose for various reasons, the chief ones being related to the following aspects:
kelimelerin anlamlarının ve dilbilgisel yapılarının yorumlanması; hadis rivayetleri (bulunabilirlik, sıhhat, kabul şartları ve metin çelişkisinin yorumlanması); belirli ilkelerin kabul edilebilirliği (icmâ', Medineliler'in âdetleri, istihsân ve Sahâbe'nin görüşleri); ve kıyas yöntemleri. Uygun olduğu yerlerde dört mevcut mezhebin görüşlerine de değinilecektir.
interpretation of ward meanings and grammatical constructions; Hadeeth narrations (availability, authenticity, conditions for acceptance, and interpretation of textual conflict); admissibility of certain principles (Ijmaa’, customs of the Madeenites, Istihsaan, and opinions of the Sahaabah); and methods of Qiyaas. Mention will be made of the positions of the four existing Madh-habs where relevant.
153 Sûre al-Bakara (2): 228.
153 Soorah al-Baqarah (2): 228.
154 Abdullah ʿAbdulmuhsin et-Turki, Esbabu İhtilafi'l-Fukaha, (Riyad: Matbaatu's-Saade, 1. baskı, 1974), s. 190. 155 Nesâî ve Ebû Dâvûd tarafından rivayet edilmiştir. Bkz. Ahmad Hasan, Sunan Abu Dawud (İngilizce Çeviri), (Lahor: SH. Muhammad Ashraf, 1984), c.
154 Abdullaah ‘abdul-Muhsin at-Tarki, Asbaab Ikhtilaaf al-Fuqahaa, (Riyadh: Matba’ah as-Sa’aadah, 1st ed. 1974), p. 190. 155 Collected by an-Nasaa’ee and Abu Daawood. See Ahmad Hasan, Sunan Abu Dawud (English Trans.), (Lahore: SH. Muhammad Ashraf, 1984), vol.
1, s. 71. No. 285 Bu hadis Müslim tarafından da (Sahih Muslim (İngilizce Çeviri), c. 1, ss. 188-9, no. 652) lafzında bir farklılıkla rivayet edilmiştir.
1, p. 71. No. 285 this Hadeeth is also collected by Mulim (Sahih Muslim (English Trans.), vol. 1, pp. 188-9, no. 652) with a variation in wording.
Ebû Dâvûd ve en-Nesâî'nin rivayetleri, el-Elbânî tarafından İrvâü'l-Galîl'de (Beyrut: el-Mektebü'l-İslâmî, 1. baskı, 1979), c. 7, s. 199, no. 2118'de sahih kabul edilmiştir.
Abu Daawood and an-Nasaa’ee’s narrations are authenticated by alAlbaanee in Irwaa al-Ghaleel (Beirut: al-Maktab al-Islaamee, 1st ed., 1979), vol. 7, p. 199, no. 2118.
156 Rivayet eden İbn Mâce'dir ve El-Albânî bunu İrvâu'l-Galîl, c. 7, s. 200, no. 2120'de sahih kabul etmiştir.
156 Collected by Ibn Maajah and authenticated by al-Albaanee in Irwaa alGhaleel, vol.7, p. 200, no. 2120.
157 Teyemmüm (Su bulunmadığında toprakla temizlenme) 158 Nisâ suresi (4): 43 ve Mâide suresi (5): 6.
157 Purificationwith dust in the absence of water. 158 Soorah an-Nisaa (4): 43 and Sorrah a-Maaidah (5): 6.
159 Belirli ibadetlerin sahih olması için şart koşulan, bir tür dinî temizlik hâli.
159 A ritual state of purity stipulated as a precondition for certain acts of worship.
160 Buhârî tarafından (Sahîh-i Buhârî, Arapça-İngilizce çeviri, c. 1, s. 294-5, no. 498) ve Ebû Dâvûd tarafından (Sünen-i Ebû Dâvûd, İngilizce çeviri, c. 1, s. 183-4, no. 712) rivayet edilmiştir.
160 Collected by al-Bukhaaree (Sahih Al-Bukhari (Arabic-English Trans.), vol. 1, pp. 294-5, no. 498) and Abu Daawood (Sunan Abu Dawud, (English Trans.), vol. 1, pp. 183-4, no. 712).