Alloh Taolo marhamat qiladi: {Bir-biringizni o‘ldirmang. Albatta, Alloh sizga Mehribondir. Kim zulm va haddan oshgan holda shunday qilsa, uni Biz albatta olovga kiritamiz. Bu esa Alloh uchun oson ishdir.} (An-Niso: 29-30)

Allah Most High states, {And kill not one another. Surely, God is Compassionate to you, but whosoever does that in transgression and wrongfully, him We shall certainly roast at afire! and that for God is an easy matter.} (An-Nisa': 29-30)

Vohidiy ushbu ikki oyatni tafsir qilib shunday degan: {Bir-biringizni o'ldirmang}, ya'ni musulmonlar bir-birlarini o'ldirishdan qaytarilgan, chunki ular bitta din, Islomga e'tiqod qiluvchilardir. Shuning uchun ular bir kishidek hisoblanadilar. Bu Ibn 'Abbos va ko'pchilik olimlarning fikridir. Biroq boshqa olimlar bu oyatdagi taqiqni o'z joniga qasd qilish bilan cheklaydilar. O'z fikrini isbotlash uchun ikkinchi guruh olimlar quyidagi rivoyatni keltiradilar: Abu Mansur Ibn Muhammad al-Musuriy Amr ibn al-Os'ning shunday deganini rivoyat qiladi: "Zoti-Salosil jangida sovuq kechada menga ihtilom bo'ldi. Havo shunchalik sovuq ediki, g'usl qilsam kasal bo'lib qolishimdan qo'rqdim. Shuning uchun men quruq taharat (tayammum) qildim va hamrohlarimga bomdod namozida imomlik qildim. Madinaga qaytgach, Payg'ambar ﷺ menga dedilar: 'Ey Amr! Janoblik holatida bo'lganingizda hamrohlaringizga namozda imomlik qildingizmi?' Shunda men javob berdim: 'Ey Allohning Elchisi! Men shu oyatni o'qidim: {Bir-biringizni o'ldirmang. Albatta, Alloh sizlarga rahmlidir.}, ya'ni g'usl qilsam, hayotim tugab qolishidan qo'rqdim.' Buni eshitib, Allohning Elchisi ﷺ kulimsiradilar va jim qoldilar."1