ابن کثیر گفته است که همه اتفاق دارند نام او عبدالله بن عثمان بود، جز روایت ابن سعد از ابن سیرین که می‌گوید نام او عتیق بود، در حالی که حقیقت این است که آن لقب محبت‌آمیز او بود. سپس درباره زمان این لقب‌گذاری و علت آن اختلاف است؛ برخی گفته‌اند این به سبب عتاقت چهره او، یعنی زیبایی‌اش بود، اما ابونعیم الفضل بن دکین گفت که به سبب سبقت او در فضیلت بود. همچنین گفته شده که این لقب به سبب شرافت نسب او بود، یعنی پاکی آن، زیرا در نسب او چیزی نبود که عیب شمرده شود. و گفته شده که نخست او را عتیق نامیدند و سپس عبدالله خوانده شد.

Ibn Kathir said that all admit that his name was Abdullah ibn 'Uthman, except for the narration of Ibn Sacd on the authority of Ibn Sirin which asserts his name to have been cAteeq whereas the truth is that that was his affectionate nickname. Then there is some disagreement as to the time of his being so named, and the reason for it; for some say that it was on account of the citaqah of his countenance, that is, its beauty - but Abu Nucaym al-Fadl ibn Dukayn said that it was on account of his priority in merit - and also it is said on account of the nobility of his pedigree, that is its purity, as there is nothing in his lineage that can be accounted a stain; and it is said too he was first so named and afterwards called ‘Abdullah.

طبرانی روایت کرده است که القاسم بن محمد از عائشه، خدا از او خشنود باد، درباره نام ابوبکر پرسید و او پاسخ داد: «عبدالله». سپس او گفت: «مردم او را عتیق می‌نامند». عائشه پاسخ داد: «ابوقحافه سه پسر داشت که آنان را عتیق، معتق و معیقیب نامید». ابن منده و ابن عساکر روایت کرده‌اند که موسی بن طلحه گفت:

At-Tabarani narrated that al-Qasim ibn Muhammad questioned ‘ A’ishah, may Allah be pleased with her, as to the name of Abu Bakr, and she replied, <cAbdullah.’ Then he said, ‘The people call him cAteeq.’ She answered, ‘Abu Quhafah had three sons whom he named cAteeq, Muctaq and Mucaytaq.’ Ibn Mandah and Ibn cAsakir narrated that Musa ibn Talhah said:

من به پدرم طلحه گفتم: «چرا ابوبکر را عَتیق نامیدند؟» او گفت: «مادرش هیچ پسر زنده‌ای نداشت. وقتی او را به دنیا آورد، با او رو به خانه‌ی کعبه کرد و گفت: "ای الله! اگر این فرزند از مرگ آزاد (عَتیق) است، او را به من ببخش."» طبرانی از ابن عباس روایت کرده که گفت: او تنها به سبب زیبایی چهره‌اش عَتیق نامیده شد.

1 said to my father Talhah, ‘Why was Abu Bakr called cAteeq?’ He said, ‘His mother had no son surviving and when she gave birth to him, she faced towards the House (the Kacbah) with him and exclaimed, “O Allah if this one is cAteeq (free) from death then give him to me.’” At-Tabarani narrated that Ibn cAbbas said: He was only called ' Ateeq because of the beauty of his face.

ابن عساکر روایت کرده است که عائشه، رضی اللہ عنہا، گفت: «نام ابوبکر که خانوادهٔ او او را با آن می‌خواندند عبداللہ بود، اما نام عتیق رایج شد.» در روایتی آمده است: «اما پیامبر ﷺ او را عتیق نامید.» ابو یعلی، ابن سعد و حاکم، که آن را صحیح دانسته، روایت کرده‌اند که عائشه، رضی اللہ عنہا، گفت: «به خدا سوگند، روزی در خانه‌ام بودم و رسول خدا ﷺ و یارانش در حیاط بودند و پرده‌ای میان من و آنان بود. ابوبکر آمد و پیامبر ﷺ فرمود: "هر کس خوشحال می‌شود که به کسی بنگرد که از آتش رهاست، به ابوبکر بنگرد." نامی که خانواده‌اش او را با آن می‌شناختند عبداللہ بود، اما عتیق رایج شد.» ترمذی و حاکم روایت کرده‌اند که عائشه، رضی اللہ عنہا، گفت: «ابوبکر بر رسول خدا ﷺ وارد شد و آن حضرت ﷺ فرمود: "ابوبکر، تو همان کسی هستی که خدا تو را از آتش آزاد کرده است." از آن روز به عتیق معروف شد.» بزار و طبرانی با سندی بسیار نیکو روایت کرده‌اند که عبداللہ بن زبیر گفت: «نام ابوبکر عبداللہ بود، سپس رسول خدا ﷺ به او فرمود: "تو آزادشدهٔ خدا از آتش هستی." پس به عتیق معروف شد.» اما درباره نام صدیق گفته شده است که این لقب محبت‌آمیزی بود که در دوران جاهلیت به‌سبب راستگویی‌اش که به آن شناخته می‌شد به او داده شد، چنان‌که ابن مُسدی ذکر کرده است. همچنین گفته شده است: به‌سبب شتابش در تصدیق رسول خدا ﷺ در آنچه خبر داده بود. ابن اسحاق روایت کرده است که حسن بصری و قتاده گفتند: نخستین بار که به این لقب شناخته شد، صبح پس از شب معراج بود.

Ibn cAsakir narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said, ‘Abu Bakr’s name which his family called him by was 'Abdullah, but the name cAteeq became the dominant usage.’ In a version, ‘But the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, called him cAteeq.’ Abu Yacla, Ibn Sacd and al-Hakim, who declared it sahih, narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said, ‘By Allah, I was in my house one day and the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and his companions were in the courtyard, a curtain between me and them. Abu Bakr came up and the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, “Whoever is pleased to look upon one who is free from the Fire then let him look upon Abu Bakr.” The name which his family knew him by was cAbdullah but cAteeq became the dominant usage.’ At-Tirmidhi and al-Hakim narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said, ‘Abu Bakr entered upon the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, who said, “Abu Bakr, you are the one Allah has freed from the Fire.” From that day he was known as cAteeq.” Al-Bazzar and at-Tabarani narrated with an excellent isnad that cAbdullah ibn az-Zubayr said, ‘Abu Bakr’s name was cAbdullah, then the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said to him, “You are Allah’s freed one from the Fire.” So he was known as cAteeq.’ As for the name as-Siddiq, it is said about it, ‘He was given the affectionate nickname in the Jahiliyyah, because of the truthfulness for which he was known’ as Ibn Musdi mentioned. It has been said also, ‘Because of his haste in affirming the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, in that of which he informed.’ Ibn Ishaq narrated that al-Hasan al-Basri and Qatadah said: The first time that he became known for it was the morning after the Night of the Isra’.

حاکم در المستدرک روایت کرده که عایشه، رضی الله عنها، گفت: مشرکان نزد ابوبکر آمدند و گفتند: «درباره همراهت چه می‌گویی؟ او ادعا می‌کند که امشب به بیت‌المقدس برده شده است.» گفت: «آیا او این را گفته است؟» گفتند: «آری.» گفت: «قطعاً راست گفته است. من او را باور دارم و در اموری دورتر از این تصدیقش می‌کنم: خبر آسمان در بامداد و شامگاه.» به همین سبب او را صدیق نامیدند. سند این حدیث بسیار نیکوست، و این روایت از حدیث انس و ابوهریره نیز نقل شده که ابن عساکر برای آن سندهایی آورده است، و از حدیث ام هانی‌ء که طبرانی آن را روایت کرده است.

Al-Hakim narrated in the Mustadrak that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said: The idolaters came to Abu Bakr and said, ‘What do you think of your Companion? He claims that he was taken this night to Bait al-Maqdis (Jerusalem).’ He replied, ‘Did he say that?’ They said, ‘Yes.’ He said, ‘He has definitely told the truth. I believe and affirm him in matters more remote than that: the news from heaven in the early part of the morning and in the evening.’ For that reason he was called as-Siddiq. Its isnad is excellent, and that has also been narrated from hadith of Anas and Abu Hurayrah, for which Ibn cAsakir gave isnads, and Umm Hani', which was narrated by at-Tabarani.

سعید بن منصور در سنن خود روایت کرده است: ابو مَعشَر روایت کرد که وَهْب، آزادشدهٔ ابوهریره، گفت: هنگامی که رسول خدا ﷺ در شبی که به سفر (به بیت‌المقدس) برده شد بازگشت و در ذو طُوی بود، فرمود: «ای جبریل، قومم مرا باور نخواهند کرد.» (جبریل) گفت: «ابوبکر تو را باور خواهد کرد و او صدّیق است.» حاکم در المستدرک روایت کرده است که نَزّال بن سَبْرَه گفت: به علی گفتیم: «ای امیرالمؤمنین، از ابوبکر برای ما بگو.» گفت: «آن مرد، خداوند او را بر زبان جبریل و بر زبان محمد ﷺ «صدّیق» نامید. او جانشین رسول خدا ﷺ در نماز بود؛ آن حضرت از او برای دین ما خشنود بود، پس ما نیز برای امور دنیای خود به او خشنود بودیم.» و سند این روایت بسیار نیکوست.

Sacid ibn Mansur narrated in his Sunan: Abu Macshar narrated that Wahb the freed slave of Abu Hurayrah said: When the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, returned on the night in which he was made to travel (to Jerusalem), and he was at Dhu Tuwa, he said, ‘Jibril, my people will not believe me.’ He ( ) ibril) said, ‘Abu Bakr will believe you, and he is as-Siddiq.’ Al-Hakim narrated in the Mustadrak that an-Nazzal ibn Sabrah said: We said to cAli: ‘Amir al-Mu’minin, tell us about Abu Bakr.’ He said, ‘That man, Allah named him as-Siddiq on the tongue of Jibril and on the tongue of Muhammad, may Allah bless him and grant him peace. He was the deputy of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, for thp prayer; he was contented with him for our deen and so we were pleased with him for our worldly affairs.’ Its isnad is excellent.

الدارقطنی و الحاکم روایت کرده‌اند که ابو یحیی گفت: نمی‌توانم شماره دفعاتی را که از علی شنیدم بر منبر می‌گفت: «همانا خداوند ابوبکر را از زبان پیامبرش صدیق نامید.» طبرانی با سند بسیار صحیح روایت کرده که حکیم بن سعد گفت: از علی شنیدم که سوگند یاد کرد و گفت: «قطعاً خداوند نام ابوبکر، الصدیق را از آسمان نازل کرد.» در حدیث احد آمده است: «آرام باش، زیرا بر تو جز یک پیامبر، یک صدیق و دو شهید نیست.» ابن عساکر از زهری نقل کرده است که گفت: «مادر ابوبکر، دختر عموی پدرش بود (یعنی پسرعموی پدرش بود). نامش سلمی دختر صخر بن عامر بن کعب بود. او را کنیه ام الخیر (مادر خیر) دادند.»

Ad-Daraqutni and al-Hakim narrated that Abu Yahya said: I cannot count the number of times that I heard cAli say upon the minbar, ‘Truly Allah named Abu Bakr through the tongue of His Prophet, a siddiq.’ At-Tabarani narrated with an excellent sahih isnad that Hakim ibn Sacd said: I heard cAli say, and he swore upon it, ‘Allah definitely revealed from heaven the name of Abu Bakr, as-Siddiq.’ In the hadith of Uhud, ‘Be still, for there are only upon you a Prophet, a siddiq and two martyrs.’ ‘Abu Bakr’s mother was the daughter of his father’s paternal uncle (she was his father’s cousin). Her name was Salma bint Sakhr ibn ‘Amir ibn Kacb. She was given the kunyah (surname) Umm al-Khayr (Mother of good),’ said az-Zuhri as narrated by Ibn cAsakir.