ابن عساکر روایت کرده است که علی گفت: من کسی را نمی‌شناسم که پنهانی هجرت نکرده باشد، جز عمر بن خطاب؛ زیرا هنگامی که خواست هجرت کند، شمشیرش را بر کمر بست، کمانش را بر شانه انداخت، تیرهایش را در دست گرفت و به کعبه آمد، در حالی که بزرگان قریش در صحن آن بودند.

Ibn cAsakir narrated that cAli said: I don’t know of anyone who didn’t emigrate in secret except for cUmar ibn al-Khattab; because when he wanted to emigrate he strapped on his sword, put his bow over his shoulder, carried his arrows in his hand, and came to the Kacbah where the nobles of Quraysh were in the courtyard.

او هفت دور طواف کرد، سپس دو رکعت نماز در مقام ابراهیم خواند. سپس یک قدم یک قدم به سوی حلقهٔ آنان نزدیک شد و گفت: «چه چهره‌های زشتی! هر کس بخواهد مادرش را داغدار کند، فرزندانش را یتیم و همسرش را بیوه سازد، پس پشت این دره با من دیدار کند.» هیچ‌یک از آنان او را دنبال نکرد. روایت شده که براء، خدا از او خشنود باد، گفت: نخستین مهاجرانی که نزد ما آمد مُصعَب بن عُمیر بود، سپس ابن اُمّ مکتوم، سپس عمر بن خطاب با بیست نفر دیگر سوار بر شتر. ما گفتیم: «پیامبر خدا ﷺ چه کرده است؟» گفت: «او درست پشت سر من است.» سپس پیامبر ﷺ آمد و ابوبکر، خدا از او خشنود باد، همراه او بود.