روى البيهقي في «الدلائل» أن عبد الله بن بريدة قال:

Al-Bayhaqi narrated in ad-Dala’U that cAbdullah ibn Buraydah said:

رسول الله ﷺ عمرو بن العاص را در یک سریهٔ جنگی فرستاد که ابوبکر و عمر نیز در آن بودند. هنگامی که به محل جنگ رسیدند، عمرو به آنان گفت که آتش روشن نکنند. عمر خشمگین شد و خواست نزد او برود، اما ابوبکر او را منع کرد. به وی گفت که رسول الله ﷺ او را تنها به سبب دانشش در جنگ گماشته است. پس (عمر) آرام گرفت.

The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, sent cAmr ibn al-cAs in a raiding party in which were Abu Bakr and cUmar. When they reached the place of the war, cAmr told them not to light a fire. TJmar became angry, and he wanted to come to him, but Abu Bakr forbade him. He told him that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, only appointed him because of his knowledge of war. So he (cUmar) became calm.

بیهقی روایت کرده است که ابومَعشَر از یکی از شیخ‌هایش نقل کرد که رسول خدا ﷺ فرمود: «مردی را بر قومی گماشته‌ام که در میان ایشان کسی هست که از او بهتر است، زیرا چشمش تیزبین‌تر و در امر جنگ آگاه‌تر است.»

Al-Bayhaqi narrated that Abu Macshar narrated from one of his shaykhs that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘I put a man in charge of a people, among whom there is one who is better than him, because he is more alert of the eye and more perceptive about war.’

خلیفہ بن خیّاط، احمد بن حنبل اور ابن عساکر نے روایت کیا کہ یزید بن الاصم نے بیان کیا: نبی ﷺ نے ابوبکر سے فرمایا: "کیا میں بڑا ہوں یا تم؟" انہوں نے کہا: "آپ بڑے اور افضل ہیں، اور میری عمر آپ سے زیادہ ہے۔" یہ روایت مرسل ہے اور نہایت غیر معروف ہے۔ اگر یہ درست ہو تو یہ جواب آپ ﷺ کی بلند فہم اور حسنِ ادب کی دلیل سمجھا جائے گا۔ لیکن یہ بات معروف ہے کہ یہی جواب عباس نے دیا تھا، اور اسی طرح سعید بن یربوع کے ساتھ اس لفظی ترتیب کے ساتھ پیش آیا: رسول اللہ ﷺ نے ان سے فرمایا: "ہم میں سے کون بڑا ہے؟" انہوں نے کہا: "آپ مجھ سے بڑے اور بہتر ہیں، اور میں عمر میں بڑا ہوں۔" ابو نُعیم نے روایت کیا کہ ابوبکر سے کہا گیا: "اے رسول اللہ ﷺ کے خلیفہ! کیا آپ اہلِ بدر کو (حکومتی) عہدہ نہیں دیں گے؟" انہوں نے فرمایا: "میں ان کے مرتبے کو جانتا ہوں، لیکن میں نہیں چاہتا کہ انہیں دنیا سے آلودہ کروں۔" احمد نے کتاب الزہد میں اسماعیل بن محمد سے روایت کیا کہ ابوبکر نے کچھ مال لوگوں میں برابر تقسیم کیا۔

Khalifah ibn Khayyat, Ahmad ibn Hanbal and Ibn cAsakir narrated that Yazid ibn al-Asamm narrated that: The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said to Abu Bakr, Am I older (akbar also: greater) or you?’ He said, ‘You are greater and more noble and I have more years than you.’ This is a mursal and very unusual t radition. If it is authentic this answer is counted as evidence of the high degree of his intelligence and courtesy. But it is well known that this reply was made by al-cAbbas, and that similarly it happened for Sacid ibn Yarbuc in this wording: That the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said to him, ‘Which of us is older (akbar)?’ He said, ‘You are greater and better than me and I am older.’ Abu Nucaym narrated that it was said to Abu Bakr, ‘Khalifah of the Messenger of Allah, will you not confer authority on the people of Badr?’ He said, ‘I know their rank, but I dislike to sully them with the world.’ Ahmad narrated in az-Zuhd from Ismacil ibn Muhammad that Abu Bakr divided up some property equally among the people.

عمر به او گفت: «آیا اصحاب بدر و دیگر مردم را برابر می‌دانی؟» ابوبکر به او گفت: «دنیا تنها کفایت است و بهترین کفایت گسترده‌ترین آن است. فضیلت آنان تنها در پاداش‌شان است.»

TJmar said to him, ‘Do you make the companions of Badr and other people equal?’ Abu Bakr said to him, ‘The world is only a sufficiency and the best sufficiency is the vastest. Their merit is only in their wages.’

احمد در کتاب الزهد روایت کرده که ابوبکر بن حفص گفت: به من رسیده که ابوبکر در فصل تابستان روزه می‌گرفت و در فصل زمستان روزه‌اش را می‌شکست.

Ahmad narrated in az-Zuhd that Abu Bakr ibn Hafs said: It has reached me that Abu Bakr used to fast in summertime and break his fast in wintertime.

ابن سعد روایت کرده است که حیان الصائغ گفت: نقش انگشتر ابوبکر این بود: «نِعْمَ القادِرُ اللهُ». توجه: طبرانی روایت کرده است که موسی بن عُقبه گفت: «ما چهار نفر را که خود و پسرانشان به محضر پیامبر ﷺ رسیده باشند نمی‌شناسیم، جز این چهار نفر: ابوقُحافه، پسرش ابوبکر الصدیق، پسرش عبدالرحمن و ابوعَتیق بن عبدالرحمن که نامش محمد بود.»

Ibn Sacd narrated that Hayan as-Sa’igh said: The engraving on the signet ring of Abu Bakr was, ‘Blessed as the One Who Decrees is Allah.’ Note: At-Tabarani narrated that Musa ibn cUqbah said, ‘We don’t know of four who reached the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and their sons as well, except for these four: Abu Quhafah, his son Abu Bakr as-Siddiq, his son cAbd ar-Rahman and Abu cAteeq ibn cAbd ar-Rahman whose name was Muhammad.

ابن مندہ و ابن عساکر روایت کرتے ہیں کہ عائشہ رضی اللہ عنہا نے فرمایا: مہاجرین میں سے کسی کا باپ مسلمان نہیں ہوا سوائے ابوبکر کے باپ کے۔

Ibn Mandah and Ibn cAsakir narrated that CA’ ishah, may Allah be pleased with her, said: None of the Muhajirun s fathers became Muslims except for Abu Bakr’s.

توجه: ابن سعد و البزار با سند نیکو روایت کرده‌اند که انس گفت: قدیمی‌ترین یاران پیامبر خدا ﷺ ابوبکر صدیق و سهیل بن عمرو بن بیضاء بودند.

Note: Ibn Sacd and al-Bazzar narrated with a good isnad that Anas said: The oldest of the companions of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, were Abu Bakr as-Siddiq and Suhayl ibn cAmr ibn Bayda’.

توجه: البیهقی در «الدلائل» روایت کرده که اسماء بنت ابی بکر گفت: هنگامی که سال فتح (مکه به دست مسلمانان) فرا رسید

Note: Al-Bayhaqi narrated in ad-Dala’il that Asma’ bint Abi Bakr said: When it was the year of the Opening (of Makkah to Islam)

دختری از ابوقحافه بیرون رفت و سواره‌ها به او برخوردند. او گردنبندی نقره‌ای به گردن داشت و مردی آن را از گردنش کند. هنگامی که پیامبر ﷺ وارد مسجد شد، ابوبکر ایستاد و گفت: «شما را (ای مسلمانان) به خدا و اسلام سوگند می‌دهم که گردنبند خواهرم را (بازگردانید).» به خدا سوگند، هیچ‌کس به او پاسخ نداد. بار دوم گفت و باز کسی پاسخ نداد. سپس گفت: «خواهر، برای گردنبندت پاداشی (از جانب خدا) امید داشته باش، زیرا به خدا سوگند، امروز امانتداری در میان مردم بسیار کم است.» یادداشت: من در خط الحافظ الذهبی دیده‌ام:

a daughter of Abu Quhafah went out and the cavalry met her. She was wearing a neck-ring of silver around her neck, and a man tore it off her neck. When the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, entered the mosque, Abu Bakr stood and said, ‘I adjure you (the Muslims) by Allah and Islam, (to return) my sister’s neckring.’ By Allah, no-one answered him. He said it a second time and no-one answered him. Then he said, ‘Sister, hope for a recompense (from Allah) for your neck-ring, for, by Allah, trustworthiness this day among people is very scarce.’ Note: I have seen in the handwriting of al-Hafidh adh-Dhahabi: