متفق علیه از ابوهریره روایت است که گفت: از رسول خدا ﷺ شنیدم که فرمودند: «هرکس دو تا از هر چیزی را در راه خدا انفاق کند، از یکی از درهای بهشت فرا خوانده می‌شود: "ای بنده خدا، این بهتر است." هرکس از اهل نماز باشد، از درِ نماز فرا خوانده می‌شود؛ هرکس از اهل جهاد باشد، از درِ جهاد فرا خوانده می‌شود؛ هرکس از اهل صدقه باشد، از درِ صدقه فرا خوانده می‌شود؛ و هرکس از اهل روزه باشد، از درِ روزه فرا خوانده می‌شود.» ابوبکر گفت: «ای رسول خدا، کسی که از این درها فرا خوانده شود، دیگر نیازی [به دیگر درها] نخواهد داشت. آیا کسی هست که از همه‌ی این درها فرا خوانده شود؟» فرمود: «آری، و امیدوارم که تو از آنان باشی، ای ابوبکر.» ابوداود روایت کرده و حاکم آن را صحیح دانسته است که ابوهریره، رضی الله عنه، گفت: رسول خدا ﷺ فرمودند: «اما تو، ای ابوبکر، نخستین کسی از امت من هستی که به بهشت داخل می‌شود.» متفق علیه از ابوسعید، رضی الله عنه، روایت است که گفت: رسول خدا ﷺ فرمودند: «همانا یکی از بخشنده‌ترین مردم به من، با همراهی و مال خود، ابوبکر است، و اگر جز پروردگارم دوستی صمیمی اختیار می‌کردم، ابوبکر را به دوستی صمیمی برمی‌گزیدم، اما برادری اسلامی [برتر است].» این حدیث از طریق روایات ابن عباس، ابن زبیر، ابن مسعود، جندب بن عبدالله، براء، کعب بن مالک، جابر بن عبدالله، انس، ابوالواقد اللیثی، ابوالمعالی، عایشه، ابوهریره و ابن عمر، رضی الله عنهم، نقل شده است، و طرق نقل آن در احادیثی که متواتر هستند (یعنی از شمار زیادی از صحابه به شمار زیادی از دیگران نقل شده‌اند) برشمرده شده است.

I he two Shaykhs narrated that Abu Hurayrah said: I heard the Messenger of Allah saying, ‘Whoever spends two of a pair of anything in the way of Allah will be called from one of the doors of the Garden, “Slave of Allah, this is good.” Whoever was one of the people of prayer will be called from the door of prayer, whoever was one of the people of jihad will be called from the door of jihad, whoever was one of the people of sadaqah will be called from the door of sadaqah, and whoever was one of the people of fasting will be called from the door of fasting.’ Abu Bakr said, ‘There will not be any need left with one who is called from these doors. Will anyone be called from them all, Messenger of Allah?’ He said, ‘Yes, and I hope that you are one of them, Abu Bakr.’ Abu Dawud narrated and al-Hakim, and he declared it sahih, that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘As for you, Abu Bakr, you will be the first of my ummah to enter the Garden.’ The two Shaykhs narrated that Abu Sacid, may Allah be pleased with him, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Truly, one of the most generous people to me, with his company and his property, is Abu Bakr, and if I were to take an intimate friend apart from my Lord I would have taken Abu Bakr as an intimate friend, but there is the brotherhood of Islam.’ This hadith has been narrated by transmissions from Ibn cAbbas, Ibn az-Zubayr, Ibn Mascud, Jundub ibn cAbdullah, al-Bara’, Kacb ibn Malik, Jabir ibn cAbdullah, Anas, Abu’l- Waqid al-Laythi, Abu’l-Macalli, cA’ishah, Abu Hurayrah, and Ibn cUmar, may Allah be pleased with all of them, and their paths of transmission have been enumerated in ahadith which are mutawatir (narrated by a number of Companions to large numbers of others).

البخاری روایت کرده است که ابوالدرداء گفت: من نزد پیامبر ﷺ نشسته بودم که ابوبکر آمد، سلام کرد و گفت: «میان من و عمر بن خطاب چیزی پیش آمد و من با او تند شدم، سپس پشیمان شدم و از او خواستم که مرا ببخشد، اما او نپذیرفت، پس نزد شما آمده‌ام.» پیامبر ﷺ سه بار فرمود: «خدا تو را ببخشد، ای ابوبکر.» پس از آن، عمر پشیمان شد و به خانه ابوبکر رفت، اما او را نیافت. عمر نزد پیامبر ﷺ آمد. چهره پیامبر ﷺ سرخ شد تا جایی که ابوبکر ترسید و زانو زد و دو بار گفت: «ای فرستاده خدا، به خدا سوگند که من بیشتر از او مقصر بودم.» پیامبر ﷺ فرمود: «همانا خداوند مرا به سوی شما فرستاد و شما گفتید: "دروغ می‌گویی"، و ابوبکر گفت: "راست گفتی"، و او با جان و مال خود با من همراهی کرد. آیا یار مرا برای من رها می‌کنید؟» و این سخن را دو بار گفت. پس از آن، هیچ آزاری به او نرسید. ابن عدی روایت کرده است که ابن عمر، رضی الله عنه، همانند آن را نقل کرد و در آن گفت: پس رسول خدا ﷺ فرمود: «یار مرا برای من آزار ندهید، زیرا خداوند مرا با هدایت و آیین حق فرستاد. شما گفتید: "دروغ می‌گویی!" و ابوبکر گفت: "راست گفتی." اگر خداوند او را "یار" نامیده نبود، او را دوست صمیمی خود می‌گرفتم، اما برادری اسلام [میان ما] هست.» ابن عساکر روایت کرده است که مقداد گفت: عقیل بن ابی‌طالب و ابوبکر به یکدیگر ناسزا گفتند. ابوبکر نسب‌شناس بود، جز اینکه به خاطر خویشاوندی عقیل با پیامبر ﷺ خودداری کرد و از او روی گرداند. او نزد پیامبر ﷺ از او شکایت کرد. سپس پیامبر ﷺ در میان مردم ایستاد و فرمود: «آیا برای من همراهم را رها نمی‌کنید؟ کار شما در برابر کار او چیست؟ زیرا به خدا سوگند، هیچ‌یک از شما نیست مگر آنکه بر در خانه‌اش تاریکی است، جز در ابوبکر که بر در او نور است. به خدا سوگند، شما گفتید: "دروغ می‌گویی!" و ابوبکر گفت: "راست گفتی!" و شما مال خود را از من دریغ کردید و او در مالش با من گشاده‌دست بود، و شما مرا واگذاشتید و او با من همراهی کرد و از من پیروی نمود.» بخاری روایت کرده است که ابن عمر، خدا از هر دو خشنود باد، گفت: پیامبر ﷺ فرمود: «هر کس دامن جامه‌اش را از روی تکبر به زمین بکشد، خداوند در روز قیامت به او نظر نمی‌کند.» پس ابوبکر گفت: «یک طرف جامه‌ام پایین می‌افتد، مگر آنکه همواره آن را بالا بکشم.» پیامبر ﷺ فرمود: «تو این کار را از روی تکبر نمی‌کنی.» مسلم روایت کرده است که ابوهریره، خدا از او خشنود باد، گفت: پیامبر ﷺ، که درود و سلام خدا بر او و خاندانش باد، فرمود: «چه کسی از شما امروز روزه گرفته است؟» ابوبکر گفت: «من.» سپس فرمود: «چه کسی از شما امروز در تشییع جنازه‌ای شرکت کرده است؟» ابوبکر گفت: «من.» فرمود: «چه کسی امروز به فقیر و نیازمندی غذا داده است؟» ابوبکر گفت: «من.» فرمود: «چه کسی امروز از بیماری عیادت کرده است؟» ابوبکر گفت: «من.» پیامبر ﷺ فرمود: «این خصلت‌ها در هیچ مردی گرد نمی‌آیند مگر آنکه وارد بهشت می‌شود.» این حدیث در روایات انس بن مالک و عبدالرحمن بن ابی‌بکر نیز آمده است. در حدیث انس، که بیهقی در «الأسماء» روایت کرده، در پایان آن آمده است: «بهشت بر شما واجب شد.» در حدیث عبدالرحمن که البزار روایت کرده، لفظ آن چنین است: رسول خدا ﷺ نماز صبح را گزارد، سپس رو به یارانش کرد و فرمود: «چه کسی از شما امروز روزه گرفته است؟» عمر گفت: «ای رسول خدا، من دیشب قصد روزه گرفتن نکردم، پس امروز روزه نگرفته‌ام.» ابوبکر گفت: «اما من دیشب قصد روزه گرفتن کردم، پس امروز روزه گرفته‌ام.» فرمود: «امروز کدام یک از شما از بیماری عیادت کرده است؟» عمر گفت: «ای رسول خدا، ما هنوز (پس از نماز صبح) مسجد را ترک نکرده‌ایم، پس چگونه ممکن است از بیماری عیادت کرده باشیم؟» ابوبکر گفت: «به من خبر رسید که برادرم عبدالرحمن بن عوف بیمار است، پس برای دیدن حال او در این صبح به سوی او رفتم.» فرمود: «امروز کدام یک از شما به فرد نیازمند و بی‌پناهی غذا داده است؟» عمر گفت: «ای رسول خدا، ما هنوز ترک نکرده‌ایم.» ابوبکر گفت: «وارد مسجد شدم و گدایی آنجا بود، سپس در دست عبدالرحمن (پسرش) تکه‌ای نان جو یافتم، پس آن را گرفتم و به او دادم.» سپس فرمود: «تو! پس به بهشت مژده باد.» سپس سخنی گفت که عمر را خوشحال کرد، و (عمر) ادعا کرد که هرگز قصد کار نیکی نداشته، جز آنکه ابوبکر از او در آن پیشی گرفته بود.

ابو یعلی روایت می‌کند که ابن مسعود، رضی الله عنه، گفت: در مسجد نماز می‌خواندم که رسول خدا ﷺ، که درود و سلام خدا بر او باد، وارد شد و ابوبکر و عمر با او بودند. ایشان مرا در حال دعا یافتند و فرمودند: «بخواه تا به تو داده شود.» سپس فرمودند: «هر کس دوست دارد قرآن را تازه و روان بخواند، پس با قرائت ابن ام عبد بخواند.» (ام عبد لقبی محبت‌آمیز برای ابن مسعود است.) من به خانه‌ام بازگشتم و ابوبکر نزد من آمد تا مژده‌ای را که پیامبر ﷺ، که درود و سلام خدا بر او باد، فرموده بود به من برساند. سپس عمر آمد و دید که ابوبکر پیش از او به این کار رسیده و بیرون می‌آید، پس گفت: «به راستی تو همواره در کار نیک بر من پیشی می‌گیری.» احمد با سندی نیکو روایت کرده که ربیعۀ اسلمی، رضی الله عنه، گفت: میان من و ابوبکر سخنانی رد و بدل شد و او سخنی به من گفت که از آن ناخشنود شدم. سپس پشیمان شد و به من گفت: «ربیعه، همان سخن را به من بازگردان تا قصاص شود.» گفتم: «این کار را نمی‌کنم.» ابوبکر گفت: «باید آن را بگویی، وگرنه نزد رسول خدا ﷺ، که درود و سلام خدا بر او باد، از تو شکایت می‌برم.» گفتم: «این کار را نخواهم کرد.» پس ابوبکر، رضی الله عنه، نزد پیامبر ﷺ، که درود و سلام خدا بر او باد، رفت و من هم به دنبال او رفتم. عده‌ای از قبیلۀ اسلم آمدند و به من گفتند: «خدا ابوبکر را رحمت کند. چرا او نزد رسول خدا ﷺ، که درود و سلام خدا بر او باد، از تو شکایت می‌برد، در حالی که خودش بود که آن سخن را به تو گفت؟» من گفتم: «آیا می‌دانید این کیست؟ این ابوبکر صدیق است، این «دومین از آن دو» (قرآن ۹: ۴۰) است، و این پیرمرد سپیدموی مسلمانان است.» مبادا روی برگرداند و ببیند که تو در برابر او از من حمایت می‌کنی، و در نتیجه خشمگین شود، سپس نزد پیامبر خدا ﷺ بیاید، که از خشم او خشمگین می‌شود، و آنگاه خداوند به خاطر خشم آنان خشمگین می‌شود و ربیعه نابود خواهد شد.» گفتند: «ما را به چه کاری فرمان می‌دهی؟» گفت: «برگردید.» ابوبکر، رضی الله عنه، رفت و تنها من او را دنبال کردم، تا اینکه نزد پیامبر خدا ﷺ رسید و داستان را همان‌گونه که بود برای او بازگو کرد. او سرش را به سوی من بلند کرد و گفت: «ربیعه، تو را چه شده با صدیق؟» پس گفتم: «ای پیامبر خدا ﷺ، چنین و چنان شد، و او سخنی به من گفت که آن را ناخوش داشتم، سپس به من گفت: "همان‌طور که من گفتم بگو تا قصاص شود"، و من نپذیرفتم.» سپس پیامبر خدا ﷺ فرمود: «درست است! آن را به او پس مده، بلکه بگو: "خدا تو را بیامرزد، ای ابوبکر."» پس به او گفتم: «خدا تو را بیامرزد، ای ابوبکر.» (الحسن گفت:

Abu Yacla narrated that Ibn Mascud, may Allah be pleased with him, said: I was in the mosque praying and the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, entered, with him Abu hukr and cUmar. He found me making supplication and said, ‘Ask iiiul you will be given it.’ Then he said, ‘Whoever loves to recite the Qur’an freshly, then let him recite with the recitation of Ibn Umm ' AIkI (an affectionate name for Ibn Mascud).’ I returned to my house and Abu Bakr came to me to give me the good news (of what the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, had said). Then 'Umar came and found Abu Bakr coming out having beaten him to it, so he said, ‘Truly, you always outdo with good.’ Ahmad narrated with a good isnad that Rabicah al-Aslami, may Allah be pleased with him, said: There were some words between me a nil Abu Bakr, and he said to me something I disliked, and then he regretted it and said to me, ‘Rabicah repeat the like of it back to me so that it can be retaliation.’ I said, ‘I will not do it.’ Abu Bakr said, ‘You must say it or I will appeal to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, for help against you.’ I said, ‘I am not going to do it.’ So Abu Bakr, may Allah be pleased with him, went off to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and I went off following him. Some people from Aslam came and said to me, ‘May Allah show mercy to Abu Bakr. For what reason is he appealing to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, for help against you and he was the one who said to you what he said?’ So I said, ‘Do you grasp who this is? This is Abu Bakr as-Siddiq. This is the “second of the two” (Qur’an 9: 40), and this is the white-haired one of the Muslims. Beware that he should turn and see you supporting me against him and so become angry, then come to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, who will become angry because of his anger, and then Allah will become angry, because of their anger and Rabicah will be destroyed.’ They said, ‘What do you tell us to do?’ He said, ‘Go back.’ Abu Bakr, may Allah be pleased with him, went and I alone followed him, until he came to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and told him the story just as it was. He raised his head to me and said, ‘Rabicah, what is it with you and as-Siddiq?’ So I said, ‘Messenger of Allah such and such happened, and he said to me a word which I disliked, and then he said to me, “Say as I said so that it will be retaliation,” and I refused.’ Then the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, ‘Right! Do not repeat it back to him, but rather say, “May Allah forgive you, Abu Bakr.’” So I said to him, ‘May Allah forgive you, Abu Bakr.’ (Al-Hasan said:

پس ابوبکر، رضی الله عنه، روی برگرداند و او گریه می‌کرد).

So Abu Bakr, may Allah be pleased with him, turned away and he was weeping).

روایت کرده است ترمذی و آن را حسن دانسته است که ابن عمر، رضی الله عنهما، گفت که رسول خدا ﷺ به ابوبکر فرمود: «تو همراه من در حوض (کوثر) و همراه من در غار هستی.» سند آن نیکوست.

At-Tirmidhi narrated, and he declared it hasan, that Ibn cUmar, may Allah be pleased with both of them, said that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said to Abu Bakr, ‘You are my companion at the haivd (Pool) and my companion in the cave.’ Its isnad is good.

عبد الله بن أحمد، رضي الله عنه، روى أن ابن عباس، رضي الله عنه، قال: قال رسول الله ﷺ: «أبو بكر صاحبي وأنيسي في الغار». وروى البيهقي أن حذيفة، رضي الله عنه، قال: قال رسول الله ﷺ: «في الجنة طيور أمثال البخاتي». فقال أبو بكر: «إن هذه لناعمة يا رسول الله». فقال: «أنعم منها من يأكلها، وأنت ممن يأكلها». وقد رُوي هذا الحديث في طريق أنس.

cAbdullah ibn Ahmad, may Allah be pleased with him, narrated that Ibn cAbbas, may Allah be pleased with him, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Abu Bakr was my companion and my solace in the cave.’ Al-Bayhaqi narrated that Hudhayfah, may Allah be pleased with him, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘There are in the Garden birds the likes of Bactrian camels.’ Abu Bakr, ‘Truly, they must be blessed, Messenger of Allah.’ He said, ‘More blessed than them is whoever eats them, and you are one of those who will eat them.’ This hadith has been narrated in a transmission of Anas.

ابو یعلی روایت کرده است که ابوهریره، رضی الله عنه، گفت: رسول الله ﷺ فرمود: «مرا به آسمان بالا بردند. به هیچ آسمانی نرسیدم مگر آنکه نام خود را در آن یافتم: "محمد رسول الله، و ابوبکر الصدیق جانشین اوست."» سند این حدیث ضعیف است، اما از احادیث ابن عباس، ابن عمر، انس، ابوسعید و ابوالدرداء، رضی الله عنهم، نیز با اسنادی ضعیف روایت شده است، و این روایات یکدیگر را پشتیبانی و تقویت می‌کنند.

Abu Yacla narrated that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘I was made to ascend to heaven. I did not pass by a heaven but I found in it my name, “Muhammad is the Messenger of Allah and Abu Bakr as-Siddiq is his successor.’” Its isnad is weak but it has been narrated also in hadith of Ibn cAbbas, Ibn cUmar, Anas, Abu Sacid, and Abu’d-Darda’, may Allah be pleased with all of them, with weak isnads, yet which support and strengthen each other.

ابن أبی حاتم و ابونعیم روایت کرده‌اند که سعید بن جبیر،7

Ihn Abi Hatim and Abu Nucaym narrated that Sacid ibn Jubayr,7

از عمر بن الخطاب رضی الله عنه روایت است که گفت: در حضور پیامبر ﷺ این آیات را تلاوت کردم: «ای نفس آرام‌یافته!» (قرآن ۸۹: ۲۸-۳۰) و ابوبکر گفت: «ای رسول خدا، این زیباست.» پس رسول خدا ﷺ فرمود: «قطعاً فرشته به هنگام مرگ به تو خواهد گفت...» ابن ابی حاتم روایت کرده است که عامر بن عبدالله بن الزبیر رضی الله عنه گفت: هنگامی که این آیه نازل شد: «و اگر ما به آنان فرمان می‌دادیم که خود را بکشید...» (قرآن ۴: ۶۶) تا پایان آیه، ابوبکر گفت: «ای رسول خدا، اگر به من فرمان می‌دادی که خود را بکشم، آن را انجام می‌دادم.» فرمود: «راست گفتی.» ابوالقاسم البغوی روایت کرده است: داود بن عمر برای ما روایت کرد: عبدالجبار بن الورد روایت کرد که ابن ابی ملیکه گفت: رسول خدا ﷺ و یارانش وارد حوضی شدند و فرمود: «هر کس به سوی همراهش شنا کند.» گفت: پس هر کس شنا کرد تا آنکه تنها رسول خدا ﷺ و ابوبکر باقی ماندند. پس رسول خدا ﷺ به سوی ابوبکر شنا کرد تا او را در آغوش گرفت و فرمود: «اگر می‌خواستم دوست صمیمی‌ای تا دیدار خدا برگزینم، ابوبکر را دوست صمیمی خود برمی‌گزیدم، اما او همراه من است.» وکیع از عبدالجبار بن الورد با او موافقت کرده است. ابن عساکر آن را ثبت کرده است. عبدالجبار مورد اعتماد است و استادش ابن ابی ملیکه امام است، جز آنکه این روایت مرسل است، اما بسیار غریب است. می‌گویم: الطبرانی آن را در «الکبیر» و ابن شاهین در «السنة» از طریقی دیگر، متصل به ابن عباس، روایت کرده‌اند.

may Allah be pleased with him, said: I recited in the presence of I lie Prophet, may Allah bless him and grant him peace, ‘0 you self made tranquil!' (Qur’an 89: 28-30) and Abu Bakr said, ‘Messenger ill Allah, this is beautiful.’ So the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Certainly the angel will say II to you at the time of death.’ Ibn Abi Hatim narrated that cAmir ibn cAbdullah ibn az-Zubayr, may Allah be pleased with him, said: When, ‘And if we had decreed for them, “Killyourselves!’” (Qur’an 4: 66) to the end of the ayah was revealed, Abu Bakr said, ‘Messenger of Allah, if you had ordered me to kill myself I would have done it.’ He said, ‘You have told the truth.’ Abu’l-Qasim al-Baghawi narrated: Dawud ibn cUmar narrated to us: cAbdu’l-Jabbar ibn al-Ward narrated that Ibn Abi Mulaykah said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and his companions entered a pool and he said, ‘Let every man swim to his companion.’ He said: So every man swam until I here only remained the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and Abu Bakr. So the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, swam to Abu Bakr until he embraced him, and said, ‘If I were to take an intimate friend until I meet Allah I would have taken Abu Bakr as an intimate friend, but he is my companion.’ Wakic concurred with him from ' Abdu’l-Jabbar ibn al-Ward. Ibn cAsakir recorded it. cAbdu’l-Jabbar is trustworthy and his shaykh, Ibn Abi Mulaykah is an imam, apart from the fact that it is a mursal except that it is very unusual (ghareeb). I say: at-Tabarani narrated it in al-Kabir, Ibn Shahin in as-Sunnah in another way connected back through Ibn cAbbas.

ابن ابی الدنیا در «مکارم الاخلاق» و ابن عساکر از طریق صدقة بن میمون القرشی روایت کرده‌اند که سلیمان بن یسار گفت: رسول خدا ﷺ فرمود: «خصلت‌های نیکی سیصد و شصت خصلت است. هرگاه خداوند خیر بنده‌ای را بخواهد، یکی از آن خصلت‌ها را در او قرار می‌دهد که به واسطه آن وارد بهشت می‌شود.» ابوبکر گفت: «ای رسول خدا ﷺ، آیا چیزی از آن‌ها در من هست؟» فرمود: «آری، مجموع همه آن‌ها.» ابن عساکر از طریق دیگری از صدقة القرشی، از مردی روایت کرده که گفت: رسول خدا ﷺ فرمود: «خصلت‌های نیکی سیصد و شصت خصلت است.» پس ابوبکر گفت: «ای رسول خدا ﷺ، آیا من چیزی از آن‌ها را دارم؟» فرمود: «همه آن‌ها در تو هست، پس مژده باد بر تو ای ابوبکر.» ابن عساکر از طریق مجمّع بن یعقوب الانصاری از پدرش روایت کرده که گفت: حلقه پیامبر ﷺ بسیار جمعیت و به هم فشرده بود تا جایی که همچون دیوارها می‌شد. جایگاه ابوبکر خالی می‌ماند و هیچ‌کس از مردم آرزوی نشستن در آن را نمی‌کرد. چون ابوبکر می‌آمد در همان جا می‌نشست، و پیامبر ﷺ رو به او می‌کرد و سخن خود را متوجه او می‌ساخت، و مردم گوش می‌دادند.

Ibn Abi’d-Dunya narrated in Makarim al-Akhlaq and Ibn cAsakir by way of Sadaqah ibn Maimun al-Qurashi that Sulayman ibn Yasar said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘The qualities of good are three hundred and sixty qualities. Whenever Allah wishes good for a slave He puts in him one of those qualities by which he enters the Garden.’ Abu Bakr said, ‘Messenger of Allah, is there in me anything of them?’ He said, ‘Yes, a summing of them all.’ Ibn cAsakir narrated by another route from Sadaqah al-Qurashi related from a man that he said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘The qualities of good are three hundred and sixty.’ So Abu Bakr said, ‘Messenger of Allah, do I have anything of them?’ He said, ‘All of them are in you, so therefore joy to you, Abu Bakr.’ Ibn cAsakir narrated by way of Mujammac ibn Yacqub al-Ansari from his father that he said: The circle of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was numerous and tightly gathered together until it became like walls. Abu Bakr’s seat would be empty, and none of the people would aspire to it. When Abu Bakr came he would sit in that spot, and the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, would turn his face to him, and direct his discourse to him, and people would listen.

ابن عساکر روایت کرده است که انس، رضی الله عنه، گفت: پیامبر ﷺ فرمود: «دوستی ابوبکر و سپاس‌گزاری از او بر هر یک از امت من واجب است!» و همانند آن را در حدیثی از سهل بن سعد روایت کرده است.

Ibn cAsakir narrated that Anas, may Allah be pleased with him, said: The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Love of Abu Bakr and gratitude to him are a duty on everyone of my ummah! He narrated the like of it in a hadith of Sahl ibn Sacd.

او روایت کرد که عایشہ، خدا از او راضی باشد، در حدیثی که مرفوع است، گفت: همه مردم حساب داده خواهند شد، جز ابوبکر.

He narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, in a hadith which is marfuc, said: All people will be taken to account except for Abu Bakr.