البیهقی و ابو نعیم روایت کردند، هر دو در [کتاب‌های] ...

Al-Bayhaqi and Abu Nucaym narrated, both of them in [books that 9 An ayah whose judgement remains valid although it is not in the mushaf and is not recited.

آنان هر یک این روایت را آورده‌اند: در «دلائل النبوة»، و الَّلالکائی در «شرح اصول اعتقاد اهل السنة»، و الدارقطنی در «الفوائد»، و ابن الأعرابی در «کرامات الأولیاء»، و الخطیب در «رواة مالک عن نافع عن ابن عمر»، که ابن عمر گفت: عمر لشکری فرستاد و فرماندهی آن را به مردی به نام ساریه سپرد. در حالی که عمر خطبه می‌خواند، ناگهان سه بار فریاد زد: «ای ساریه، کوه! ای ساریه، کوه! ای ساریه، کوه!» سپس فرستاده‌ی لشکر آمد و به عمر گفت: ای امیرالمؤمنین، ما شکست می‌خوردیم که ناگهان صدایی شنیدیم که سه بار فریاد می‌زد: «ای ساریه، کوه!» ما کوه را پشت سر خود قرار دادیم و سپس خداوند آنان را شکست داد. به عمر گفته شد: تو با همین کلمات فریاد زدی. آن کوهی که ساریه در آن بود، نزدیک نهاوند در سرزمین غیرعرب‌ها (عراق عجم) است. ابن حجر در «الإصابة» گفته است: سند آن نیکو است.

they each called] Dala’ilan-Nubuwwah, and al-Lalka’i in Sharh asm Sunnah, ad-Dayrcaquli in his Fawa’id, Ibn al-Acrabi in his Karamai\ al-Awliya and al-Khateeb in Ruwat Malik can Naff can Ibn cUmar"\ that Ibn cUmar said: cUmar sent an army and he put at the head of them a man called Sariyah. While cUmar was delivering the khutbah he began to cry out, ‘Sariyah, the mountain!’ three times. Then later the messenger of the army came and he told cUmar, Amir al- Mu’minin, we were being defeated and in that situation we heard a voice crying out, “Sariyah, the mountain!” three times. We put the mountain to our rear, and then Allah defeated them.’ Someone said to cUmar, ‘You cried out with those words.’ That mountain, where Sariyah was, is close to Nahawand in the land of the non-Arabs (Persian Iraq). Ibn Hajar said in al-Isabah: Its isnad is good.