العسکری گفت: او نخستین کسی بود که «امیرالمؤمنین» نامیده شد؛ نخستین کسی که وقایع را از هجرت تاریخ‌گذاری کرد؛ نخستین کسی که بیت‌المال را بنا نهاد (نگاه کنید به فصل ابوبکر)؛ نخستین کسی که قیام (نماز تراویح) در ماه رمضان را به‌عنوان سنت برقرار کرد؛ نخستین کسی که شبانه گشت می‌زد؛ نخستین کسی که هجوِ سرایی را کیفر داد؛ نخستین کسی که شراب‌نوشی را با هشتاد تازیانه کیفر داد؛ نخستین کسی که ازدواج موقت (متعه) را حرام اعلام کرد (البته پیامبر ﷺ آن را در روز خیبر منع فرمود — نگاه کنید به موطأ امام مالک)؛ نخستین کسی که فروش کنیزانی را که از اربابشان فرزند آورده بودند ممنوع ساخت؛ نخستین کسی که برای نماز میت با چهار تکبیر گرد آمد؛ نخستین کسی که دفتر ثبت (دیوان) داشت؛ نخستین کسی که فتوحاتی انجام داد؛ نخستین کسی که سواد (زمین‌های کشت‌شده عراق) را بررسی و مساحی کرد؛ نخستین کسی که خواربار را از مصر از راه دریای ایله (خلیج عقبه) به مدینه حمل کرد؛ نخستین کسی که در اسلام صدقه را تنها برای خدا وقف کرد؛ نخستین کسی که سهم‌های ارث را تعدیل کرد (در مواردی که سهم‌های محاسبه‌شده بیش از کل ارث می‌شد)؛ نخستین کسی که زکات اسب‌ها را گرفت؛ نخستین کسی که گفت: «خدا عمرت را دراز کند» (این را به علی گفت) و نخستین کسی که گفت: «خدا یاری‌ات دهد» (این را نیز به علی گفت). این پایان سخن العسکری است.

Al-cAskari said: He was the first to be called ‘Amir al-Mu’minin, the first to date events from the Hijrah, the first to take a bait al-mal (see the chapter on Abu Bakr), the first to establish as a sunnah the standing (for prayer) in the month of Ramadan, the first who patrolled at night, the first who punished satire, the first who punished wine-drinking with eighty (lashes), the first who declared al-mufah (temporary marriage) haram (rather the Prophet,' may Allah bless him and grant him peace, forbade it on the Day of Khaybar — see the Muwatta’ of Imam Malik), the first to forbid the sale of female slaves who had borne children to their masters, the first to assemble for prayers over the dead with four takbirs, the first to have a register, the first to make conquests, the first to survey the Sawad (the cultivated land of Iraq), the first to convey food from Egypt upon the Aylah Sea (Gulf of cAqabah) to Madinah, the first who dedicated sadaqah (purely for the sake of Allah) in Islam, and the first who adjusted the division of inheritances (in cases where the calculated portions add up to more than the total inheritance), the first to take the zakat of horses, the first to say, ‘May Allah lengthen your life,’ (he said it to cAli) and the first to say, ‘May Allah help you,’ (he said it to cAli). This is the end of what al-cAskari mentioned.

النووی در «تهذیب» گفته است که او نخستین کسی بود که شلاق را به کار گرفت. ابن سعد در «طبقات» آن را ذکر کرده و گفته است: پس از او چنین گفته می‌شد: «تازیانهٔ عمر ترسناک‌تر از شمشیر شماست.» (النووی) ادامه داد: او نخستین کسی بود که در ولایات قاضی منصوب کرد، و نخستین کسی بود که ولایات (شهرهای) کوفه، بصره، و همچنین جزیرهٔ فرات، شام، قاهره (مصر) و موصل را تأسیس کرد.

An-Nawawi said in his Tahdhib that he was the first to adopt the whip. Ibn Sacd mentions it in the Tabaqat, and he said: It used to be said, after him, ‘The whip of cUmar is more terrible than your sword.’ He (an-Nawawi) continued: He was the first to appoint qadis in the provinces, the first who established the provinces of (the cities of) Kufa, Basra, and of Mesopotamia, Syria, Cairo (Egypt), and Mosul.

ابن عساکر روایت کرده است که اسماعیل بن زیاد گفت: علی بن ابی‌طالب در ماه رمضان از کنار مساجد گذشت و در آن‌ها چراغ‌ها بود. پس گفت: خداوند عمر را در گورش روشن کند، همان‌گونه که او مساجد ما را برای ما روشن کرد. بخش: ابن سعد گفت: عمر خانه‌ای برای آرد (غذا) قرار داد و در آن آرد، جو برشته‌شده، خرما، کشمش و نیازمندی‌ها گذاشت تا به مسافری که سفرش (به سبب بارندگی یا علل دیگر) قطع شده بود کمک کند. او میان مکه و مدینه، در راه، چیزی را بنا نهاد که برای مسافرانی که سفرشان قطع شده بود سودمند باشد. او مسجد پیامبر ﷺ را خراب کرد، بر آن افزود، توسعه داد و با سنگریزه فرش کرد. او کسی بود که یهودیان را از حجاز بیرون راند (و به) شام فرستاد، و مردم نجران را بیرون راند (و به) کوفه فرستاد. او کسی بود که مقام ابراهیم را به عقب (از کعبه) منتقل کرد.

Ibn cAsakir narrated that Ismacil ibn Ziyad said: cAli ibn Abi Talib passed by the mosques in Ramadan and in them there were lamps, so he said, ‘May Allah illuminate cUmar in his grave, as he has illuminated our mosques for us.’ Section: Ibn Sacd said: cUmar appointed a meal (flour) house and put flour in it, parched barley meal, dates, raisins and necessities, in order to help the traveller whose journey was interrupted (through lim! or other causes), and he established between Makkah and Madinah on the road that which would be useful to travellers whose journeys were interrupted. He demolished the Mosque of the I’rophet, added to it, expanded it and floored it with pebbles. He was I he one who evicted the Jews from the Hijaz (and sent them) to Syria, ami evicted the people of Najran (and sent them) to Kufa. He was the one who moved the Station of Ibrahim back (from the Kacbah)

تا آنجایی که امروز است، و پیش از این به خانه (کعبه) متصل بود.

to where it is today, and it used to be adjoining the House.