(De wonderbaarlijke Nachtreis van Makkah naar de Verre Moskee in Jerusalem, en de Hemelvaart door de sferen van de hemelen) De laatste dagen van de Mekkanese fase van het leven van de Profeet ﷺ worden gekenmerkt door wisselend lot, variërend tussen twee extremen: geleidelijke successen en voortdurende vervolging. Echter, glimpjes van gunstige lichten verschenen aan de verre horizon, om uiteindelijk vorm te krijgen in de gebeurtenis van de Nachtreis van de Profeet ﷺ naar Jerusalem en vervolgens de Hemelvaart door de sferen van de hemelen.

(The Miraculous Night Journey from Makkah to the Farthest Mosque in Jerusalem, and the Ascent through the Spheres of Heavens) The last days of the Makkan phase of the Prophet’s life are noted for alternate fortunes ranging between two extremes: gradual success and continual persecution. However, glimpses of propitious lights were looming on the distant horizon, to ultimately materialize in the event of the Prophet’s Night Journey to Jerusalem and then Ascension through the spheres of the heavens.

Wat de exacte datum betreft, is deze nog steeds controversieel en is er geen algemene consensus over bereikt. De meerderheid van de juristen is echter voorstander van een datum tussen de 16 en 12 maanden voorafgaand aan de migratie naar Madinah. Het volgende is een samenvatting van de details van dat wonderbaarlijke evenement, overgeleverd op gezag van Ibn Al-Qayyim. De Boodschapper van Allah ﷺ werd lichamelijk van de Heilige Moskee in Makkah naar de Verre Moskee in Jeruzalem gedragen op een paard genaamd Al-Buraq, in het gezelschap van Gabriël, de aartsengel (vrede zij met hem). Daar daalde hij af, bond het paard vast aan een ring in de poort van de Moskee en leidde de Profeten in het gebed. Daarna nam Gabriël hem mee naar de hemelen op hetzelfde paard. Toen zij de eerste hemel bereikten, vroeg Gabriël de beschermengel om de deur van de hemel te openen. Deze werd geopend en hij zag Adam, de voorvader van de mensheid. De Profeet ﷺ groette hem en de ander verwelkomde hem en uitte zijn geloof in de profetenschap van Muhammad. Hij zag de zielen van martelaren aan zijn rechterzijde en die van de ellendigen aan zijn linkerzijde.

As for its exact date, it is still controversial and no common consent has been reached. However, the majority of jurists is in favour of a date between 16-12 months prior to migration to Madinah. The following is a epitome of the details of that miraculous event narrated on the authority of Ibn Al-Qayyim. The Messenger of Allâh (Peace be upon him) was carried in body from the Sacred Mosque in Makkah to the Distant Mosque in Jerusalem on a horse called Al-Buraq in the company of Gabriel, the archangel. There he alighted, tethered the horse to a ring in the gate of the Mosque and led the Prophets in prayer. After that Gabriel took him to the heavens on the same horse. When they reached the first heaven Gabriel asked the guardian angel to open the door of heaven. It was opened and he saw Adam, the progenitor of mankind. The Prophet (Peace be upon him) saluted him and the other welcomed him and expressed his faith in Muhammad’s Prophethood. He saw the souls of martyrs on his right and those of the wretched on his left.

Gabriël steeg vervolgens met de Profeet ﷺ op naar de tweede hemel, vroeg om de poort te openen en daar zag en groette hij Johannes, zoon van Zacharja (Yahya bin Zakariya) en Jezus, zoon van Maria. Zij beantwoordden de groet, verwelkomden hem en verklaarden hun geloof in zijn Profetschap. Daarna bereikten zij de derde hemel waar zij Jozef (Yusuf) zagen en hem groetten. Laatste verwelkomde de Profeet ﷺ en verklaarde geloof in zijn Profetschap. De Profeet ﷺ bereikte, in het gezelschap van Gabriël, vervolgens de vierde hemel waar hij de Profeet (Idris) ontmoette en hem groette. Profeet Enoch beantwoordde de groet en verklaarde geloof in zijn Profetschap. Daarna werd hij naar de vijfde hemel gedragen waar hij de Profeet Aäron (Harun) ontmoette en hem groette. Laatste beantwoordde de groet en verklaarde geloof in zijn Profetschap. In de zesde hemel ontmoette hij Mozes (Musa) en groette hem. Laatste beantwoordde de groet en verklaarde geloof in zijn Profetschap. Muhammad ﷺ zag bij het vertrek dat Mozes begon te huilen. Hij vroeg naar de reden. Mozes antwoordde dat hij huilde omdat hij getuige was van een man die na hem als een Boodschapper (Muhammad) werd gestuurd, die in staat zou zijn om meer van zijn volk naar het Paradijs te leiden dan hijzelf deed. Daarna bereikte de Profeet Muhammad ﷺ de zevende hemel en ontmoette Abraham (Ibrahim) (vrede zij met hem) en groette hem. Laatste beantwoordde de groet en verklaarde geloof in zijn Profetschap. Daarna werd hij naar Sidrat-al-Muntaha (de verste lotusboom) gedragen en werd hem Al-Bait-al-Ma‘mûr getoond [(het veelbezochte huis) dat gelijk is aan de Kaaba (Heilig Huis), dagelijks omringd door zeventigduizend engelen, zodat de engelen die het eenmaal omringden nooit meer aan de beurt zouden krijgen tot de Opstanding]. Hij werd daarna gepresenteerd voor de Goddelijke Aanwezigheid en ervoer de sensatie van het getuigen van de Goddelijke Glorie en Manifestatie op de dichtst mogelijke nabijheid. Daar openbaarde de Heer aan Zijn dienaar datgene wat Hij openbaarde, en bepaalde vijftig dagelijkse gebeden voor hem. Bij zijn terugkeer sprak hij tot Mozes dat zijn volgelingen waren bevolen om vijftigmaal per dag te bidden. Mozes sprak de Profeet ﷺ toe en zei: “Jouw volgelingen kunnen niet zoveel gebeden verrichten. Keer terug naar jouw Heer en vraag om een vermindering in aantal.” De Profeet ﷺ wendde zich tot Gabriël alsof hij met hem overlegde. Gabriël knikte: “Ja, als u dat wenst,” en steeg met hem op naar de Aanwezigheid van Allah. De Almachtige Allah, Glorie aan Hem, maakte een vermindering van tien gebeden. Hij daalde daarna neer en rapporteerde dit aan Mozes, die hem opnieuw aanspoorde om een verdere vermindering te verzoeken. Muhammad ﷺ smeekte zijn Heer nogmaals om het aantal nog verder te verminderen. Op suggestie van Mozes ging hij herhaaldelijk naar de Aanwezigheid van Allah om een vermindering van het aantal gebeden te vragen, totdat deze tot slechts vijf waren verminderd. Mozes vroeg hem opnieuw om meer vermindering te smeken, maar hij zei: “Ik schaam me er nu voor om mijn Heer herhaaldelijk om vermindering te vragen. Ik aanvaard en onderwerp mij aan Zijn Wil.” Toen Muhammad ﷺ verder ging, werd een Roeper gehoord die zei: “Ik heb Mijn Verordening opgelegd en de last van Mijn dienaren verlicht.”

Er is echter enige verschil van mening met betrekking tot de kwestie of de Profeet ﷺ Allâh met zijn fysieke oog heeft gezien of niet. Sommige interpretatoren zeggen dat het zien van Allâh met zijn blote ogen niet is bevestigd. Ibn ‘Abbas zegt daarentegen dat het woord Ru’ya, zoals gebruikt in de Edele Qur’ân, de waarneming met behulp van het oog betekent.

There is however some difference as regards the issue whether the Prophet saw Allâh with his physical eye or not. Some interpreters say that seeing Allâh with his naked eyes was not confirmed. Ibn ‘Abbas, on the other hand, says that the word Ru’ya as used in the Noble Qur’ân signifies the observation with the help of the eye.

In soera An–Najm (Hoofdstuk —De Ster) lezen we:

In Sûrah An–Najm (Chapter —The Star) we read:

• “Toen kwam hij dichterbij en kwam hij nog dichterbij.” [53:8] Hier verwijst (hij) naar aartsengel Gabriël, en deze context is volkomen anders dan die in de profetische traditie van Isra’ en Mi‘raj, waarbij ‘de nadering’ betrekking heeft op die van de Heer, Glorie is aan Hem. Enkele belangrijke suggestieve gebeurtenissen die deel uitmaakten van de ‘Nachtreis’ van de Profeet ﷺ, waarvan we de volgende kunnen noemen:

• “Then he approached and came closer.” [53:8] Here (he) refers to archangel Gabriel, and this context is completely different from that in the Prophetic tradition of Isra’ and Mi‘raj, where ‘the approach’ relates to that of the Lord, Glory is to Him. Some significant suggestive incidents featured the ‘Night Journey’ of the Prophet, of which we could mention:

1. De borst van de Profeet ﷺ werd door Gabriël opengesneden, zijn hart werd verwijderd en gewassen met het water van Zamzam — een heilige bron in Makkah.

1. The Prophet’s breast was cleft by Gabriel, his heart extracted and washed with the water of Zamzam —a sacred spring in Makkah.

2. In dezelfde context werden er twee gouden vaten naar hem gebracht. In het ene zat melk, terwijl het andere vol wijn was. Er werd hem gevraagd om een van de twee te kiezen, dus hij koos het vat met melk en dronk het op. Hij (de engel) zei: “Je bent geleid op Al-Fitrah of je hebt Al-Fitrah bereikt. Als je voor wijn had gekozen, zou jouw natie misleid zijn.” [Het is een symbolische manier om te zeggen dat het goede en het kwade in de vorm van melk en wijn voor de Profeet ﷺ werden gebracht en dat hij instinctief voor het goede koos. Het is zeer moeilijk om de Arabische term ‘Fitrah’ naar het Engels te vertalen. Het duidt op de oorspronkelijke constitutie of aanleg waarmee een kind deze wereld binnenkomt, in tegenstelling tot kwaliteiten of neigingen die tijdens het leven worden verworven; daarnaast verwijst het naar de spirituele neiging die inherent is aan de mens in zijn onbedorven staat].

2. In the same context, there were brought to him two gold vessels. There was milk in one, while the other was full of wine. He was asked to choose either of them, so he selected the vessel containing milk and drank it. He (the angel) said: “You have been guided on Al-Fitrah or you have attained Al-Fitrah. Had you selected wine, your nation would have been misled.” [It is a symbolic way of saying that good and evil in the form of milk and wine were brought before the Prophet and he instinctively made a choice for the good. It is very difficult to render the Arabic term ‘Fitrah’ into English. It denotes the original constitution or disposition, with which a child comes into this world, as contrasted with qualities or inclinations acquired during life; besides it refers to the spiritual inclination inherent in man in his unspoilt state].

3. De Profeet ﷺ vertelde dat hij twee duidelijke rivieren zag — de Nijl en de Eufraat — en twee verborgen rivieren. Het lijkt erop dat de twee duidelijke rivieren, de Nijl en de Eufraat, symbolisch het gebied beschrijven in wiens vruchtbare valleien de Boodschap van Muhammad ﷺ zich zal vestigen, en waarvan de mensen altijd de trouwe dragers zullen blijven van de Islam die van generatie op generatie zal worden doorgegeven. Ze kunnen op geen enkele wijze suggereren dat ze ontspringen uit het Paradijs.

3. The Prophet (Peace be upon him) told that he saw two manifest rivers, — the Nile and the Euphrates — and two hidden ones. It appears that the two manifest rivers, the Nile and the Euphrates, symbolically describe the area in whose fertile valleys, Muhammad’s Message will settle, and the people whereof will always remain the adherent bearers of Islam that will be passed on from generation to another. They can by no means suggest that they well up from the Garden.

De meest welsprekende en meest beknopte rechtvaardiging van deze ‘Reis’ wordt uitgedrukt in de Woorden van Allâh:

The most eloquent and most concise justification of this ‘Journey’ is expressed in Allâh’s Words:

• “... opdat Wij hem (Muhammad ﷺ) van Onze verzen (Ayât) zouden tonen” [17:1].

• “... in order that We might show him (Muhammad) of Our Ayât (proofs, evidences, signs, etc.)” [17:1].

De goddelijke regels met betrekking tot de Profeten luiden als volgt:

The Divine rules as regards the Prophets goes as follows:

• “Zo toonden Wij aan Abraham het koninkrijk van de hemelen en de aarde, opdat hij tot degenen behoort die met zekerheid geloven.” [6:75].

• “Thus did We show Abraham the kingdom of the heavens and the earth that he be one of those who have Faith with certainty.” [6:75].

Tot Mozes zei zijn Heer:

To Moses, his Lord said:

• “Opdat Wij u (enkele) van Onze Grootere Tekenen kunnen tonen.” [20:23].

• “That We may show you (some) of Our Greater Signs.” [20:23].

Opdat; • “Hij behoort tot degenen die geloof hebben met zekerheid.”

In order that; • “He be of those who have Faith with certainty.”

De Profeten zullen, nadat zij de Tekenen van Allah hebben gezien, hun Geloof vestigen op een vaste zekerheid die te sterk is om te worden losgelaten. Zij zijn in feite gerechtigd tot dit Goddelijke privilege, omdat zij degenen zijn die lasten zullen dragen die te zwaar zijn voor andere gewone mensen om te dragen, en in het proces van hun missie zullen zij alle wereldse beproevingen en kwellingen als te klein beschouwen om aandacht aan te besteden.

The Prophets, after seeing Allâh’s Signs, will establish their Faith on solid certainty too immune to be parted with. They are in fact eligible for this Divine privilege because they are the ones who will bear burdens too heavy for other ordinary people to carry, and in the process of their mission, they will regard all worldly ordeals and agonies too small to care about.

Er zijn eenvoudige feiten die voortvloeien uit deze gezegende Reis, en doorstromen naar de bloemrijke tuin van de profetische biografie; vrede en zegeningen van Allah zij met de auteur ervan, Muhammad ﷺ. Het verhaal van ‘de Nachtreis’ zoals we dat zien in de Edele Koran wordt samengevat in het eerste vers van soera Isra’ (Hoofdstuk 17 — De Nachtreis), waarna er een snelle verschuiving plaatsvindt om de schandelijke daden en misdaden van de Joden te onthullen, gevolgd door een vermaning die zegt dat de Koran leidt naar datgene wat het meest rechtvaardig en juist is. Deze ordening is in feite geen louter toeval. Jeruzalem was de eerste scène van de Nachtreis, en hier ligt de boodschap gericht aan de Joden, die expliciet suggereerde dat zij zouden worden ontheven van het ambt van leiderschap over de mensheid vanwege de misdaden die zij hadden gepleegd en die hun bezetting van dat ambt niet langer rechtvaardigden. De boodschap suggereerde expliciet dat het ambt van leiderschap zou worden hersteld door de Boodschapper van Allah ﷺ, om in zijn hand zowel de hoofdkwartieren van het Abrahamitische Geloof te houden, de Heilige Heiligdom in Makkah en de Verre Moskee in Jeruzalem. Het was hoog tijd dat de spirituele autoriteit werd overgedragen van een natie wiens geschiedenis zwanger was geworden met verraad, het verbreken van verbonden en agressie, naar een andere natie gezegend met vroomheid en plichtsgetrouwheid aan Allah, met een Boodschapper die het voorrecht geniet van de Koranische Openbaring, die leidt naar datgene wat het beste en juist is.

There are simple facts that emanate from this blessed Journey, and flow along into the flowery garden of the Prophetic biography; peace and blessings of Allâh be upon its author, Muhammad. The story of ‘the Night Journey’ as we see in the Noble Qur’ân is epitomised in the first verse of the Sûrah Isra’(Chapter 17 — The Jourby Night) then there is a quick shift to uncover the shameful deeds and crimes of the Jews, followed by an admonition saying that the Qur’ân guides to that which is most just and right. This arrangement is not in fact a mere coincidence. Jerusalem was the first scene of the Night Journey, and here lies the message directed to the Jews and which explicitly suggested that they would be discharged of the office of leadership of mankind due to the crimes they had perpetrated and which no longer justified their occupation of that office. The message suggested explicitly that the office of leadership would be reinstituted by the Messenger of Allâh (Peace be upon him) to hold in his hand both headquarters of the Abrahamic Faith, the Holy Sanctuary in Makkah and the Farthest Mosque in Jerusalem. It was high time for the spiritual authority to be transferred from a nation whose history got pregnant with treachery, covenant-breaching and aggression to another nation blessed with piety, and dutifulness to Allâh, with a Messenger who enjoys the privilege of the Qur’ânic Revelation, which leads to that which is best and right.