محتوای فقهی قرآن
Legal Content Of The Qur’aan
قانونِ اسلامی در قرآن از مجموعه‌ای از اعمال تشکیل شده است که به فرمان الهی بر انسان‌ها واجب شده‌اند. این اعمال را با توجه به طرف‌های درگیر در آن‌ها می‌توان در دو دستهٔ اساسی جای داد:
Islamic Legislation In The Qur’aan Is Comprised Of A Variety Of Acts Which Have Been Enjoined By Divine Decree On Mankind. These Acts May Be Grouped In Two Basic Categories With Regard To The Parties Involved In The Acts:
الف. معاملات میان الله و بندگان. این‌ها آیین‌های دینی‌ای هستند که بدون نیت صحیح معتبر نیستند. برخی از آن‌ها صورت‌های عبادت صرفاً دینی‌اند، مانند نماز و روزه؛ و برخی دیگر صورت‌های عبادت اجتماعی-اقتصادی‌اند، مانند زکات (صدقه‌ی واجب)؛ و برخی دیگر صورت‌های عبادت اجتماعی-جسمانی‌اند، مانند حج (زیارت خانه‌ی خدا در مکه). این چهار عمل عبادی، پس از ایمان (ایمان)، پایه‌ی اسلام شمرده می‌شوند.
A. Dealings between Allaah and men. These are the religious rites which are not valid without correct intentions. Some of them are purely religious forms of worship, like prayer and fasting; while others are socio-economic forms of worship, like Zakaah (compulsory charity); and yet others are sociophysical forms of worship, like Hajj (pilgrimage to Makkah). These four acts of worship are considered the foundation of Islaam after faith (Eemaan).