این مذهب به نام اللیث بن سعد نامگذاری شد که در سال ۷۱۶ میلادی در مصر از والدینی ایرانی‌تبار به دنیا آمد. اللیث پس از مطالعه گسترده همه رشته‌های علوم اسلامی که در آن زمان شناخته شده بودند، به عالم برجسته مصر تبدیل شد. او همزمان با امام ابوحنیفه و امام مالک بود. در واقع، او از طریق نامه با امام مالک درباره نکات مختلف فقه اسلامی به بحث و مناظره پرداخت که یکی از آن‌ها، به حساب آوردن عرف مدینه به عنوان منبعی مستقل از منابع فقه اسلامی توسط مالک بود.

This Madh-hab was named after al-Layth ibn Sa’d who was born in Egypt of Persian parentage in the year 716 CE. After an extensive study of all the then known areas of Islamic learning, alLayth became the major scholar of Egypt. He was contemporary of both Imaam Abu Haneeah and Imm Maalik. In fact he carried on a debate with Imaam Maalik by mail on various points of Islamic law, one of which was Maalik’s inclusion of Madeenite custom as an independent source of Islamic law.