این مذهب به نام عالم شامی عبدالرحمن بن الأوزاعی نامگذاری شده است که در سال ۷۰۸ در بعلبک متولد شد۔

This Madh-hab is named after the Syrian scholar ‘AbdurRahman ibn al-Awzaa’ee who was born in Ba’labek in the year 708

...قرن هشتم میلادی به عنوان یکی از بزرگان علم حدیث شناخته شد و با استفاده بیش از حد از قیاس و دیگر شیوه‌های استدلال عقلی در مواردی که متون روشن از قرآن و یا سنت وجود داشت مخالفت می‌ورزید. امام أوزاعی بیشتر عمر خود را در بیروت سپری کرد و سرانجام در سال ۷۷۴ میلادی در همان‌جا درگذشت، اما مذهب فقهی او در سوریه، اردن، فلسطین و لبنان و همچنین در اسپانیا گسترش یافت.

CE. He became known as one of the major scholars of Hadeeth of the eighth century CE and was opposed to the excessive use of Qiyaas and other forms of reasoning in cases where clear texts from the Qur’aan and or Sunnah were available. Imaam Awzaa’ee spent most of his life in Beirut, eventually dying there in the year 774 CE, but his Madh-hab became widespread in Syria, Jordan, Palestine and Lebanon as well as in Spain.

مذهب او تا قرن دهم میلادی در سوریه مذهب غالب باقی ماند، تا آنکه ابوزرعه محمد بن عثمان از پیروان مذهب شافعی به قضاوت دمشق منصوب شد. ابوزرعه این رسم را بنیان نهاد که به هر دانشجویی که کتاب «مختصر المزنی» (کتابی مقدماتی در فقه شافعی) را حفظ کند، جایزه‌ای صد دینار بدهد. طبیعتاً این رسم سبب شد که مذهب شافعی به سرعت در سوریه گسترش یابد و شمار پیروان اوزاعی همچنان کاهش یافت تا آنکه در قرن یازدهم دیگر هیچ‌یک از ایشان یافت نشد.۱۳۲ با این حال، دستاوردهای او در دانش فقه ثبت شده و تا امروز در بیشتر کتاب‌های فقه تطبیقی باقی است.

His Madh-hab remained the main school of thought in Syria until the tenth century CE, when Abu Zar’ah Muhammad ibn ‘Uthmaan of the Shaafi’ee Madh-hab was appointed judhe of Damascus. Abu Zar’ah began the practice of giving a prize of one hundred dinars to any student who memorized the book, Mukhtasr al-Muzanee, ( a basic book of Shaafi’ee Fiqh). Naturally, this practice caused the Shaafi’ee Madh-hab to spread rapidly in Syria and the number of Awzaa’ee’s followers continued to dwindle until the eleventh century when none were to be found.132 However, his contributions to the science of Fiqh were recorded and remain to this day in most of the books of comparative Fiqh.