Tebliğ edilen kişilerin kabilelere gönderilmesi gibi, Arabistan'ın her bölgesine birkaç müfrezenin daha gönderilmesinin, Arabistan'ın bütün topraklarında güvenliğin yerleşmesi ve hâkim olması için zorunlu olduğunu anlıyoruz.
In the same way that the believed ones were dispatched to the tribes, we understand that dispatching some more platoons to all regions of Arabia is a necessity for the prevalence and domination of security on all lands of Arabia.
Bu tugayların listesi şöyledir:
Here is a list of those platoons:
1. Hicret'in dokuzuncu yılı Muharrem ayında, 'Uyaina bin Hisn el-Fezari'nin Benî Temîm'e gönderdiği bir birlik. Bu birlik elli atlıdan oluşuyordu ve bunların hiçbiri Muhacir ya da Ensar değildi.
1. ‘Uyaina bin Hisn Al-Fazari’s platoon in Al-Muharram, the ninth year of Al-Hijra to Bani Tamim. It consisted of fifty horsemen, none of them was an Emigrant or a Helper.
Bu sefer, Benî Temîm'in diğer kabilelere cizye (Al-Jizya) ödememeleri yönünde zaten teşvik ettiği ve sonunda onları bu ödemeyi yapmaktan alıkoyduğu için gönderilmiştir.
2. This expedition was dispatched due to the fact that Bani Tamim had already urged other tribes not to pay tribute (Al-Jizya) and eventually stopped them from paying it.
Bu nedenle, 'Uyaina bin Hisn onlarla savaşmak için yola çıktı. Yolculukları boyunca geceleri yürüdü, gündüzleri pusuya yattı. Bu şekilde ilerleyip onlara yetişti ve çölde saldırdı. Canlarını kurtarmak için geri kaçtılar. Bu sırada on bir erkek, yirmi bir kadın ve otuz çocuk esir alındı. Onları Medine'ye geri sürdü ve Ramlah bint Al-Harith'in evinde barındırıldılar. Peygamber ﷺ'in kapısına gelen liderlerinden on kişi, ona seslenerek şöyle dediler: "Ey Muhammed, dışarı çık ve bizimle yüzleş." Peygamber ﷺ dışarı çıktığında onu tuttular ve konuşmaya başladılar.
Therefore, ‘Uyaina bin Hisn set out to fight them. All the way long he marched by night and lurked by day. He went on that way till he overtook them and attacked them in the desert. They fled back for their lives. Eleven men, twenty-one women and thirty boys were captured then. He drove them back to Madinah and were housed in Ramlah bint Al-Harith’s residence. Ten of their leaders, who came to the Prophet’s door, called out unto him saying: “O Muhammad come out and face us.” When he went out they held him and started talking.
Bir süre onlarla konuştu, sonra onları bırakıp öğle namazını kılmaya gitti. Namazdan sonra cami avlusunda oturdu. Onlar övünme ve kendini beğenme gösterisi yapmak istediklerini açıkladılar. Bu amaçla hatibleri 'Utârid bin Hâcib'i öne çıkardılar ve o da konuşmasını yaptı.
He exchanged talk with them for a while then left them and went to perform the noon-prayer. After prayer he sat in the mosque-patio. They proclaimed a desire to show boasting and self-pride. For this purpose they introduced their orator ‘Utarid bin Hajib who delivered his speech.
Allah'ın Elçisi ﷺ, Müslümanların hatibi Sabit bin Kays bin Şemmas'a cevap vermesini istedi. O da bunu yaptı. Karşılığında onlar, şairleri Ez-Zibrikan bin Bedr'i çıkardı; o da övünmeye dayalı bazı şiirler okudu. İslam'ın şairi Hassan bin Sabit ise hemen karşılık verdi. Konuşmalar ve şiirler sona erdiğinde, El-Akra bin Habis şöyle dedi: "Onların hatibi bizimkinden daha belagatlı, şairleri de bizimkinden daha şiir bilgisine sahip. Sesleri ve sözleri bizimkilerden üstün." Sonunda onlar Müslüman olduklarını ilan ettiler. Bunun üzerine Allah'ın Elçisi ﷺ, İslam'a girişlerini kabul etti, onlara iyilikte bulundu ve kadınlarını ve çocuklarını kendilerine geri verdi.
The Messenger of Allâh (peace be upon him) asked Thabit bin Qais bin Shammas — the Muslim orator — to respond. He did that. In return, they brought forth their poet Az-Zabraqan bin Badr who recited some boastful poetry. Hassan bin Thabit, the poet of Islam, promptly replied back. When talks and poetcame to an end, Al-Aqra‘ bin Habis said: “Their orator is more eloquent than ours, and their poet is more poetically learned than ours. Their voices and sayings excel ours, as well.” Eventually they announced their embracing Islam. Consequently, the Messenger of Allâh (peace be upon him) acknowledged their Islamization, awarded them well, and rendered them back their women and children.
3. Kutbe bin Âmir'in komutasındaki bir birlik, Turbe yakınlarında bulunan bir arazi olan Tabâle'deki Hath'am denilen bir yere gönderildi. Bu, hicretin 9. yılının Safer ayında gerçekleşti. Yirmi adamla ve sırayla binmek için yalnızca on deve ile yola çıkan Kutbe, onlara baskın düzenledi ve öyle şiddetli bir çatışma yaşandı ki, her iki taraftan çok sayıda kişi yaralandı, bazıları da öldürüldü. Müslümanlar, develeri, kadınları ve koyunları yanlarında olduğu halde Medine'ye geri döndü.
3. A platoon headed by Qutbah bin ‘Amir to a spot called Khath‘am in Tabalah, a plot of land not far from Turbah. That was in Safar, 9 A.H. Accompanied by twenty men and only ten camels to mount alternatively on, Qutbah raided them and fought so fiercely that a great number of both parties were wounded and some others were killed. The Muslims drove back with them camels, women and sheep to Madinah.
4. Hicri 9 yılının Rebiü'l-Evvel ayında Dahhak bin Sufyan el-Kilabi'nin Benî Kilâb'a gönderilen seferi. Bu sefer, Benî Kilâb'ı İslam'a davet etmek için gönderilmişti. İslam'ı kabul etmeyi reddeden onlar, Müslümanlarla savaşmaya başladılar; ancak yenilgiye uğradılar ve bir adam öldü.
4. The mission of Dahhak bin Sufyan Al-Kilabi to Bani Kilab in Rabi‘ Al-Awwal in the year 9 A.H. This mission was sent to Bani Kilab to call them to embrace Islam. Refusing to embrace Islam, they started to fight against the Muslims, but were defeated and sustained one man killed.
5. Rebi‘ül-Âhir ayında ‘Alkame bin Mücezziz el-Mudlicî'nin Cidde sahillerine yaptığı üç yüz kişilik sefer. Bu sefer, Cidde sahillerinde bir araya gelerek Mekkelilere karşı korsanlık faaliyetlerinde bulunan Habeşistan (Etiyopya) asıllı bazı kişilerle savaşmak üzere gönderildi. Bunun üzerine deniz yoluyla bir adaya kadar geçti. Ancak korsanlar, Müslümanların geldiğini öğrenir öğrenmez kaçtılar.
5. The three hundred men expedition of ‘Alqamah bin Mujazziz Al-Mudlaji to Jeddah shores in Rabi‘ Al-Akhir. This expedition was dispatched to fight against some men from (Al-Habasha) Abyssinia (Ethiopia), who gathered together near the shores of Jeddah and exercised acts of piracy against the Makkans. Therefore he crossed the sea till he got to an island. But as soon as the pirates had learned of Muslims’ arrival, they fled.
6. ‘Ali bin Ebi Talib’in birliğinin görevi, Tay kabilesine ait bir put olan el-Kullus’u yıkmaktı. Bu, hicretin 9. yılında Rebiü’l-Evvel ayında gerçekleşti. ‘Ali, Allah’ın Resulü ﷺ tarafından yüz elli kişilik bir birlikle gönderildi. Bunların yüzü develerin üzerindeydi, diğer elli kişi ise atlıydı. Siyah bir bayrak ve beyaz bir sancak taşıyordu.
6. The task of the platoon of ‘Ali bin Abi Talib was to demolish Al-Qullus, which was an idol that belonged to Tai’ tribe. That was in Rabi‘ Al-Awwal in the year 9 A.H. ‘Ali was dispatched by the Messenger of Allâh (peace be upon him) with one hundred fifty men. A hundred of them were on camels. The other fifty were on horseback. He held a black flag and a white banner.
Şafak vakti Mahallat Hatim'e baskın düzenlediler, putu yıktılar ve ganimet olarak develer ile koyunlardan oluşan çok miktarda malla dönüş yoluna girdiler. Adiy ise Şam'a kaçtı. Adiy bin Hatim'in kız kardeşi de esirlerden biriydi. Al-Qullus kalesinin içinde Müslümanlar üç kılıç ile üç zırh buldular. Yol boyunca ganimeti paylaştırdılar ve en iyi olanları Allah'ın Elçisi'ne ﷺ ayırdılar. Hatim ailesine ise pay vermediler.
• At dawn they raided Mahallat Hatim, demolished the idol and filled their hands with spoils, camels and sheep booties, whereas ‘Adi fled to Ash-Sham. The sister of ‘Adi bin Hatim was one of the captives. Inside Al-Qullus safe, Muslims found three swords and three armours. On the way they distributed the spoils and put aside the best things to the Messenger of Allâh (peace be upon him) . They did not share the Hatims.
Medine'ye vardığında, ‘Adi bin Hatim'in kız kardeşi Allah'ın Resulü'ne (ﷺ) acıması için yalvardı ve şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resulü, kardeşim ortalıkta yok, babam da vefat etti ve artık hizmet edecek kadar yaşlıyım. Allah size lütufta bulunsun diye bana iyilik yapın." Peygamber (ﷺ): "Kardeşin kim?" dedi. Kadın: "‘Adi bin Hatim'dir" dedi. Peygamber (ﷺ): "Allah'tan ve Resulü'nden kaçan o değil mi?" dedi ve kadından uzaklaştı. Ertesi gün kadın bir önceki gün söylediğini tekrarladı ve aynı cevabı aldı. Bir gün sonra yine benzer sözler söyledi; bu kez Peygamber (ﷺ) ona iyilikte bulundu. Peygamberin yanında olan ve kadının Ali sandığı adam, kadına şöyle dedi: "Ondan binmek için bir hayvan iste." Ve kadının isteği yerine getirildi.
Upon arrival in Madinah, the sister of ‘Adi bin Hatim begged the Messenger of Allâh (peace be upon him) to have mercy on her and said: “O Messenger of Allâh, my brother is absent and father is dead, and I am too old to render any service. Be beneficent to me so that Allâh may be bountiful to you.” He said: “Who is your brother?” She said: “It is ‘Adi bin Hatim.” “Is he not the one who fled from Allâh and his Messenger?” Said the Prophet (peace be upon him) then went away from her. Next day she reiterated the same thing as the day before and received the same answer. A day later she uttered similar words, this time he made benefaction to her. The man who was beside the Prophet, and whom she thought to be ‘Ali, said to her: “Ask for an animal from him to ride on.” And she was granted her request.
Ash-Sham'a dönen kadın kardeşiyle buluştu ve ona şöyle dedi: "Allah'ın Elçisi bana öyle asil bir iyilik yaptı ki, baban asla yapmazdı. Bu yüzden isteyerek ya da istemeyerek, korkmuş ya da güvende olarak, gidip onunla görüşmelisin." Hiçbir kimse tarafından korunmayan, hatta koruma sağlamak için bir mektupla bile tavsiye edilmeyen 'Adi, Peygamber'le görüşmeye geldi. Allah'ın Elçisi ﷺ onu evine aldı. Onun önüne oturur oturmaz Allah'ın Elçisi ﷺ Allah'a hamdetti ve O'nu övdü, sonra şöyle dedi: "Seni kaçmaya iten nedir? Allah'tan başka ilah yoktur demenden mi kaçıyorsun? Allah'tan başka bir ilah bildiğin var mı?" "Hayır" dedi, ve bir süre konuştu. Allah'ın Elçisi ﷺ devam etti: "Elbette 'Allah en büyüktür' sözünü duymamak için kaçıyorsun. Allah'tan daha büyük birini biliyor musun?" "Hayır" dedi. "Yahudiler gazaba uğrayanlar, Hristiyanlar ise sapmış olanlardır," diye karşılık verdi Peygamber ﷺ. "Ben bir Müslümanım ve tek bir Tanrı'ya (Allah'a) inanıyorum." Sonunda 'Adi neşeli bir yüzle ilan etti. Peygamber ﷺ, ona Ensar'dan biriyle birlikte kalacağı bir konut tahsis etti. O andan itibaren sabahları ve akşamları Peygamber ﷺ'in yanına gelmeye başladı.
She returned to Ash-Sham where she met her brother and said to him: “The Messenger of Allâh (peace be upon him) has done me such noble deed that your father would never have done it. Therefore, willy-nilly, frightened or secure, you should go and see him.” Unsecure neither protected by some one, not even recommended by a letter as a means of protection, ‘Adi came and met the Prophet. The Messenger of Allâh (peace be upon him) took him home with him. As soon as he sat before him, the Messenger of Allâh (peace be upon him) thanked Allâh and praised him, then said: “What makes you flee? Do you flee lest you should say there is no god but Allâh? Do you know any other god but Allâh?” “No” he said, then talked for a while. The Messenger of Allâh went on saying: “Certainly you flee so that you may not hear the statement saying ‘Allâh is the Greatest.’ Do you know anyone who is greater than Allâh?” “No” he said. “The Jews are those whose portion is wrath, and the Christians are those who have gone astray,” the Prophet retorted. “I am a Muslim and I believe in one God (Allâh).” ‘Adi finally proclaimed with a joyous face. The Prophet ordered him a residence with one of the Helpers. From that time he started calling at the Prophet (peace be upon him) in the mornings and in the evenings.
İbn İshak'tan rivayet edilmiştir: Peygamber ﷺ, evinde onu kendi önüne oturttuğunda şöyle buyurdu: "Ey Adiy, sen küfre düşmüş değil miydin?" "Evet" dedi. Adiy de şöyle dedi: "Kavminin ganimetlerinden dörtte birini almıyor muydun?" "Evet" dedi. Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Senin dininde böyle bir şey yapmak günahtır ve kendine buna izin vermemelisin." "Evet, Allah'a yemin olsun ki bu doğrudur" dedi Adiy. "Böylece onun Allah tarafından vahiy alan ve insanlara gönderilmiş bir Peygamber olduğunu anladım. O, bilinmeyeni bilir."
On the authority of Ibn Ishaq, when the Prophet (peace be upon him) made him sit down in front of him in his house, the Prophet said, “O ‘Adi, were you not cast in disbelief?” “Yes”. ‘Adi said. “Did you not share one quarter of your people’s gains?” “Yes”. Said ‘Adi. The Messenger of Allâh (peace be upon him) said: “It is sinful in your religion to do such a thing, and you should not allow yourself to do it.” “Yes, by Allâh, that is true”, said ‘Adi. “Thus I worked out that he was a Prophet inspired by Allâh, and sent to people. He knows what is unknown.”.
Başka bir rivayette Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: “Ey ‘Adî, Müslüman ol, güvende olursun.” “Ama ben bir din adamıyım.” dedi ‘Adî. “Senin dinini senden daha iyi bilirim.” dedi Peygamber ﷺ. “Benim dinimi benden daha iyi biliyor musun?” diye sordu ‘Adî. Peygamber ﷺ, “Evet.” diye cevap verdi. Ve şöyle dedi: “Halkının kazancının dörtte birini kendine ayırdığın için kâfir sayılmıyor musun?” “Evet.” dedi ‘Adî. “Senin dininde böyle bir şey haramdır.” Peygamber ﷺ bunu söyledi, ‘Adî de şunu ekledi: “Bunu bir daha söylemesine gerek kalmadı, çünkü hemen kabul ettim.”
Buhârî, ‘Adî'nin şöyle dediğini rivayet eder: Biz Peygamber ﷺ'in yanındayken bir adam içeri girdi ve ondan yoksulluğa dair şikâyette bulundu. Sonra başka bir adam girdi ve yol kesicilikten şikâyet etti. Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: “Ey ‘Adî, hiç Hîre'ye gittin mi? Uzun ömürlü olursan, bir kadının binmiş olduğu deve ile Hîre'den yola çıkıp Allah'tan başkasından korkmadan Kâbe'yi tavaf ettiğini göreceksin. Ömrün yeterince uzun olursa Kisra'nın hazinelerini açtığını da göreceksin. Ve uzun yaşarsan, bir insanın avuç dolusu altın ya da gümüşü sunduğunu ama kimsenin bunu almayı kabul etmediğini göreceksin.”
Bu hadisin sonunda ‘Adî daha sonra şöyle der: “Hîre'den yola çıkıp Allah'tan başkasından korkmadan Kâbe'yi tavaf eden bir kadını deve üzerinde gördüm. Ben de Kisra bin Hürmüz'ün hazinelerini açanlardan biriydim. Uzun ömürlü olsaydın, Ebü'l-Kāsım ﷺ'in ‘avuç dolusu...' hakkında söylediklerinin, yani Peygamber ﷺ'in kehanetlerinin gerçekten nasıl gerçekleştiğini görürdün.”
In another version, the Prophet (peace be upon him) said: “‘Adi, embrace Islam and you shall be secure.” “But I am a man of religion.” Said ‘Adi. “I know your religion better than you.” Said the Prophet. “Do you know my religion better than me?” ‘Adi asked. The Prophet replied, “Yes”. He said: “Are you not cast in disbelief because you appropriate to yourself the fourth of your people’s gains?” “Yes”. Said ‘Adi. “It is unlawful in your religion to do such a thing.” The Prophet said, and ‘‘Adi added: “He did not need to say it again for I immediately acquiesced it.” Al-Bukhari narrates that ‘Adi said: While we were with the Prophet (peace be upon him) , a man came in and complained to him about poverty. Then another man came in and complained about highway robbery. The Messenger of Allâh (peace be upon him) then said: “O ‘Adi, have you ever been to Al-Hirah? If you were doomed to live long life, you would be able to see a riding camel woman travel from Hirah till it circumambulates Al-Ka‘bah fearing none but Allâh; and if you were to live long enough you would open the treasures of Kisra. And if you were to live long you would be able to see man offering a handful of gold or silver to others but none accepts to take it.” At the end of this Hadith ‘Adi later on says: “I have seen a riding camel woman travel from Al-Hirah till it circumambulates the Ka‘bah fearing none but Allâh, I have also been one of those who opened the treasures of Kisra bin Hurmuz. If you were to live long life you would witness what the Prophet, Abul Qasim, (peace be upon him) had already said about ‘offering a handful of …’ i.e. the Prophet’s prophecies did really come true.”