11.2 G‘arb dunyosining jinsiy sefaliti
11.2 The Sexual Misery Of The Western World
Woodstock'dan keyin kampuslarda jinsiy zo'ravonlik bo'yicha so'rovnomalar paydo bo'ldi. Ko'krak ro'molchalarini yoqish (bra-burning) harakatidan keyin esa "uchrashuv paytidagi zo'rlash" (date rape) mavzusi keldi. 1960-yillardagi jinsiy inqilob dastlab hayajon uyg'otdi, ammo o'shandan beri ishtiyoq so'ndi. Bu harakatlar endi nomukammal, hatto xunuk ko'rinmoqda. Birinchidan, ular ma'no, maqsad va to'laqonlik masalasiga, ayniqsa jinsiy hayot bilan bog'liq to'laqonlikka erisha olmadi. Inqilob esa taraqqiyot degani emas.
After Woodstock came campus surveys on sexual assault. After bra-burning came date rape. The Sexual revolution of the 1960s aroused enthusiasm at first, but passions have since waned. Those movements have come to look imperfect, even ugly: For one thing, they have failed to touch meaning, purpose, or fulfillment, especially the fulfillment relating to sex. Revolution doesn’t mean progress.
Yaqinda o'tkazilgan tadqiqot natijasiga ko'ra, G'arbda kollejda o'qiyotgan ayollarning har to'rtinchisi G'arblik erkaklar tomonidan jinsiy zo'ravonlikka uchraydi. Bu raqam ayollarning hayoti davomida oilaviy zo'ravonlikka duch kelish ehtimoli bo'lgan har to'rtinchi holatga o'xshaydi. Bu dahshatli statistika G'arb dunyosidagi ko'plab odamlarni, va umuman olganda liberal dunyoviy jamiyatni qamrab olgan buyuk baxtsizliklardan biri uning ayollar va qizlarga nisbatan kasal munosabati ekanini anglashga olib keldi. Besh yoshida nafis go'zallik tanlovlarida tomosha qilinadigan qizlar yoki "ichki jinsiy ma'buda"sini qabul qilmagani uchun jinsiy erkinlik tarafdori feministlar tomonidan haqorat qilinadigan ayollar bundan mustasno emas. Eng kamida, G'arb ayollari surunkali klinik depressiya va yolg'izlikdan iborat hayotni kutishlari mumkin, oilaviy zo'ravonlik va jinsiy zo'ravonlik haqida gapirmasa ham bo'ladi. Oxirgi muammoni hal qilish uchun G'arb universitetlari va ish joylari kollej o'g'il bolalari va erkak xodimlar uchun keng qamrovli odob-axloq qoidalari qo'llanmalarini tayyorlashga kirishdi, chunki ularning ayol hamkasblariga nisbatan tanishuv zo'ravonligi va jinsiy tazyiq qilishga bo'lgan g'ayritabiiy moyilligi bor.
The recent finding that 1 in 4 Western women in college are victims of sexual assault by Western men ominously mirrors the fact that 1 in 4 Western women will be victims of domestic violence at some point in their lives. These grim stats have led people in the West to realize that one of the great miseries plaguing much of the so-called Western world, and the liberal secular world more generally, is its sick relationship with women and girls. If they are not being paraded around in sleazy beauty contests at the tender age of five or being berated by sex-positive Feminists for not embracing their “inner sex Goddess.” At a minimum, Western females can look forward to a life of chronic clinical depression and loneliness, if not outright domestic abuse and sexual violence. To address the latter, both Western universities and workplaces alike have taken to producing extensive guides of good conduct for college boys and male employees due to their preternatural propensity to date rape and sexually harass their female counterparts.
Jinsiy aloqa tovari
The Commodity of Sex
Jinsiy aloqa — bu, Nyu-York, London, Parij yoki Amsterdam kabi shaharlarda — liberalizmning haddan tashqari jinsiylashgan madaniyati, ijtimoiy tarmoqlarning tomoshabinlik bosimi va g‘arbda reklamalarga to‘lib ketgan ayollarning (yoki ularning tana a’zolarining) pornografik tasvirlari orqali tijoratlashtirilgan murakkab mahsulotdir. Bular birgalikda haddan tashqari ochiqlik va sezgirlikning kuchayishiga olib keladigan kuchli muhit yaratadi, unda odamlar, xuddi kuchliroq “mast qiluvchi” ta’sir izlayotgan giyohvandlar kabi, bir xil hayajonni uyg‘otish uchun tobora ekstremal jinsiy harakatlar va fetishlarga murojaat qilishga majbur bo‘ladilar. Ajablanarlisi emas, bu kuchayish zoofiliyadan tortib pedofiliyagacha bo‘lgan buzuqlik va jinsiy og‘ishlar epidemiyasiga olib keldi, bunda har bir og‘ishning o‘z guruhi, o‘z ijtimoiy harakati va uni qabul qilish hamda nishonlashni targ‘ib qiluvchi o‘ziga xos “Ijtimoiy adolat jangchilari” mavjud.
Sex is a complex commodity, commercialized — in places like New York, London, Paris, or Amsterdam — by way of liberalism’s hypersexualized culture, the voyeuristic pressures of social media, and the pornographic images of women (or their body parts) in the advertising-saturated West. These together create a potent environment of overexposure and desensitization, where people, like drug addicts looking for a stronger high, must increasingly resort to more extreme sexual acts and fetishes in order to generate the same arousal. Not surprisingly, this escalation has led to an epidemic of perversion and sexual abnormalities ranging from zoo- to pedo-philia, each deviance with its own group and its own social movement and dedicated Social Justice Warriors advocating for acceptance and celebration.
Bugungi kunda seks G‘arb dunyosining ko‘plab mamlakatlarida katta paradoksga aylangan: odamlar go‘yo u hamma narsa, butun borliq ekanday harakat qiladi, holbuki u mutlaqo hech narsani anglatmaydi. Tinder tufayli yuzaga kelgan tasodifiy jinsiy aloqalar mastligiga haddan tashqari berilib ketgan inson, aynan bo‘shligi tufayli ongini bosib turgan yukni his qiladi. G‘arbdagi ayollar esa muntazam ravishda maktab futbolchilarining hamda obro‘li kongressmenlarning so‘ralmagan jinsiy a’zolari tasviri bilan duch kelishadi; shunga qaramay, ularni Instagram va Snapchat’da o‘z “boyliklarini” namoyish etishga undashadi. Natijada ijtimoiy tarmoq oqimida bir vaqtning o‘zida ham narsisistik, ham umidsiz tarzda e’tirof talab qilayotgan faryodlar yangraydi.
Today sex is a great paradox in many countries of the Western world: One acts as though it’s all that exists, and yet it means absolutely nothing. Overindulged in a Tinder-induced stupor of casual copulation, it weighs on the mind by its very vacuousness. Although Western females are regularly accosted by the unsolicited genitalia of sexting grade school football players as well as respected Congressmen, they are encouraged to bare their own “assets” on Instagram and Snapchat, in a social media stream of simultaneously narcissistic and desperate cries for validation.
Ayollarga qarshi urush
The War on Women
Ayollar kundalik nutqda doimiy mavzu bo'lib kelmoqda, chunki ular timsol qilib ko'rsatadigan manfaatlar — G'arbning ustunligi, taraqqiyot va eksklyuzivizm haqidagi afsonalar uchun — juda katta. Ba'zi mamlakatlarda ayollarga jamoat sohasiga kirish faqat o'z bachadonlaridan voz kechgan taqdirdagina ruxsat etiladi: ayollarning ona sifatida va "oddiy uy bekasi" sifatida yashashiga rozi bo'lish feministlar va progressivlar qat'iyan inkor etishga intiladigan paradoksni ochib berar edi: Balki G'arb ayollari hamma narsaga erisha olmaydi. Onalar barqarorlikni buzuvchi manba sifatida qaraladi — uzaytirilgan tug'ruq ta'tillari foydaning kamayishiga olib keladi, deb ba'zilar aytadi — ular faqat korporativ munosabat orqali belgilanganda, masalan, X ning katta vitse-prezidenti yoki Y ning yuksalayotgan menejeri sifatida hurmatga sazovor bo'ladi.
Women are a recurrent theme in daily discourse, because the stakes they personify — for myths of Western superiority, progress, and exclusivism — are great. In some countries, they are allowed access to the public sphere only if they renounce their wombs: To be satisfied with women living as mothers and “mere homemakers” would be to uncover the paradox that feminists and progressives desperately need to deny: Maybe Western women can’t have it all. Mothers are seen as a source of destabilization — extended maternity leaves trigger profit loss, some say — and are respected only when defined by a corporate relationship, as the Senior VP of X or Up-and-Coming Manager of Y.
Бундай зиддиятлар чидаб бўлмас зиддиятларни келтириб чиқаради. Аёллик ўз ифодасига ва самарасига эга эмас; оила қуриш энди қўллаб-қувватлаш, севги ва тўлақонлик воситаси эмас, балки imkони борича кечиктириладиган юк бўлиб қолган. Шундан келиб чиқадиган жинсий ва руҳий азоб-уқубат мантиқсизликка ва ҳисту-ҳаяжонга ботиши мумкин. Бу ерда ҳам инсон оилавий муҳаббатни кечирмоқчи бўлади, лекин бу муҳаббатнинг механизмлари — никоҳ, фарзанд тарбияси, оилавий барқарорлик — тўсилган: Ғарбда туғилган болаларнинг ярми ёлғиз онадан туғилади, бу эса ёлғиз ота-оналик оиласи ва жиноятчилик даражаси ўртасидаги тўғридан-тўғри, инкор этиб бўлмайдиган боғлиқликни ҳисобга олганда ташвишли; гарчи бу баъзи Ғарб мамлакатларида дунёда энг юқори қотиллик ва зўравонлик жиноятлари даражаси нега борлигини қисман тушунтириши мумкин. Ва никоҳдан ўтган Ғарб одамларининг аксарияти учун ҳам хиёнат шарпаси катта бўлиб туради, ҳатто зинокорлик ҳам тижоратлаштирилган: AshleyMadison каби ҳиёнат сайтлари ўн миллионлаб рўйхатдан ўтган фойдаланувчиларга хизмат қилади.
These contradictions create unbearable tensions. Womanhood has no outlet, no outcome; starting a family is no longer a means for support, love, and fulfillment, but a burden to be put off for as long as possible. The sexual and psychological misery that results can descend into absurdity and hysteria. Here, too, one hopes to experience familial love, but the mechanisms for that love — marriage, child-rearing, familial stability — are prevented: Half of all children born in the West are born to single mothers, which is disturbing given that there is a direct, undeniable correlation between single-family homes and crime rates — though this might partially explain why some Western countries have the highest rates of homicide and violent crime in the world. And for the few Westerners that are married, the spectre of infidelity looms large, as even adultery has been commercialized, where cheating websites like AshleyMadison cater to tens of millions of registered users.
Xayol yoki haqiqat?
Fantasy or Reality?
Natijada odamlar boshqa dunyo manzaralarini orzu qiladilar: yo pop madaniyati va Disney filmlari targ'ib qilgan, "ruhiy hamroh" (soul mate) o'rtasidagi romantika va yakka turmush sevgisi, baxtli yakun haqidagi dunyo, yoki "hook up" deb ataladigan, jinsiy erkinlikka berilgan, ba'zan zo'ravonlikka to'la dunyo, unda oqibat ham, majburiyat ham yo'q, va haqiqat olamidan ko'ra pornografik film suratga olish maydonida ko'proq o'z o'rnida bo'lgan jinsiy aloqa.
One result is that people fantasize about the trappings of another world: either the world peddled by popular culture and Disney films about romance and monogamous love between “soul mates,” happily ever after, or the sexually promiscuous, at times violent world of “hook ups,” no consequence, no commitment sex, more at home on the set of a pornographic film than in the realm of reality.
Bu tanlovni G‘arb ommaviy axborot vositalari taklif qilayotgan narsalar yaxshi ko‘rsatib beradi. Miley Cyrus va sobiq "Mouseketeer"lardan "yomon yo‘lga kirib ketganlar" hozir televideniyada juda mashhur, shuningdek qizlar va "tween"lar jinsiyligining sotilishi ham shunday: ularni o‘zlarini kuchli his qilishga va "o‘z jinsiyliklariga egalik qilishga" undashadi, buning uchun pornoyulduzlarga o‘xshab kiyinish va harakat qilish kerak, balandroq ko‘rinishda, balog‘atga yetmasdan oldin erishib bo‘lmaydigan tanalar va imkonsiz jinsiy hayot va'dasini tarqatishadi. Kiyimga ham haddan tashqari munosabat bildiriladi: G‘arb ayollari o‘z garderoblarini erkin va mustaqil tanlovning natijasi deb naivlik bilan ishonadi, ammo bu ishonchga qaramay, ularning hammasi deyarli bir xil kiyinadi.
It’s a choice perfectly illustrated by the offerings of the Western media. Miley Cyrus and other former Mousketeers “gone bad” are all the rage on television as is the sexualization of young girls and “tweens,” pushed to empower themselves and “own their sexuality” by dressing and acting like pornstars, peddling the promise of their unattainable bodies and impossible sex well before puberty. Clothing is also given to extremes: Western women naively believe their wardrobes to be a function of free and independent choice, yet, despite that belief, they all dress more or less identically.
G'arbiy dunyoda sex-terapevtlar ko'p, va ularning maslahatlari, qanchalik ziddiyatli yoki kulgili bo'lmasin, ishtiyoq bilan o'qiladi. Bu o'z-o'zini gurularga aylantirgan odamlar tana, jinsiy hayot va muhabbat haqidagi suhbatga amalda yakka hokimlik qilishadi. Internet, kunduzgi teleko'rsatuvlar va mish-mishli jurnallar ko'payib ketgani sababli, ularning ba'zi "maslahatlari" dahshatli shakllarga kirib, bir xil porno psixologiyaga aylanib ketgan. Oddiy G'arb oziq-ovqat do'konidagi ayollar jurnallarining muqovalariga bir nazar tashlashning o'zi kifoya: "Sevgilingizga eskort xizmat topishga yordam bering" va boshqalar.
Jinsiy aloqa hamma joyda
Sex is Everywhere
Ayniqsa maktablarda.
Especially in schools.
Orgazmlar balog'atga yetish imkoni bor va yonida issiq tanali inson bo'lsa, zarur deb hisoblanadi. Qandaydir o'zboshimcha yoshdan keyin bokira bo'lish esa jamiyatdan chetlashtirilishdir. Bu bosimlar, shuningdek, ommaviy axborot vositalari va muhitdagi jinsiy mazmunli tasvir va kontentning to'xtovsiz oqimi bilan birgalikda xavfli aralashmani vujudga keltiradi. G'arbiy shaharlarda ko'payib borayotgan hodisalardan biri — boshlang'ich sinf o'quvchisi o'g'il bolalarning sinfdoshi qizlarni guruh bo'lib zo'rlashi holatlaridir. Ammo yosh qizlar faqat o'z sinfdosh o'g'il bolalaridan xavotirlanishlari kerak emas. G'arbda zo'ravon jinsiy jinoyatchilar, kamida ushlanib, sudlanganlari, ajablanarli darajada qisqa muddat qamoqda o'tirib, so'ng "reabilitatsiya qilingan" deb hisoblanib, jamiyatga qaytariladi. G'arbning ayrim hududlarida bolalarga qarshi jinsiy jinoyat sodir etgan jinoyatchilar, xuddi shunday jinoyatni kattalarga nisbatan sodir etgan jinoyatchilarga qaraganda o'rtacha kamroq qamoq jazosini o'taydi.
Orgasms are required as soon as puberty is within reach and a warm body is available. To be a virgin past an arbitrary age is to be an outcast. These pressures combined with the barrage of sexualized images and content in media and environment make for a dangerous mix. Incidences of prepubescent elementary school boys gang raping their female classmates are a growing phenomena in many Western cities. But young girls don’t just have their male classmates to worry about. Violent sex offenders in the West, at least the ones who are caught and convicted, serve shockingly short prison sentences before being considered “rehabilitated” and let back into society. In some parts of the West, offenders who commit sex crimes against children on average serve less time in prison than offenders who commit the same crimes against adults.
Bu faqat buzuqlar bolalarni zo'rlashi bilan cheklanmaydi. Bolalar pornografiyasi va bolalar jinsiy quldorligining ishlab chiqaruvchilari, tarqatuvchilari va iste'molchilari orasida mashhur kinorejissyorlar, shuhrat qozongan sendvich reklamachilari va milliarder xedj-fond bankirlari ham bor. Hatto Garvard huquq maktabining taniqli professorlari, masalan, Alan Dershovits, taxminlarga ko'ra, dam olish kunlarida pedofiliya va odam savdosi jinoyatlarini sodir etmoqda. Ko'rinishidan, G'arbning boy va mashhur kishilari uchun begunoh, bokira bolalarning jozibasi juda kuchli. Bu dunyodan tashqari lazzatlar sexual baxtsizlik yurtlarida yaxshi ish qilganlar uchun aytilmagan mukofotlardir. Bunday imkoniyatlarni orzu qilgan pedofil biznes magnatlari dahshatli, syurrealistik mantiqqa bo'ysunadilar: orgazmga yo'l yirtqichlik va hukmronlik orqali o'tadi, muhabbat orqali emas.
And it is not only about degenerates molesting children. Producers, distributors, and consumers of child pornography and child sex slavery include famous filmmakers, celebrated sandwich spokesmen, and billionaire hedge fund bankers. Even prominent Harvard Law School professors like Alan Dershowitz are committing acts of pedophilia and sex trafficking on the weekends, allegedly. Apparently the lure of innocent, virginal children is too much for the West’s rich and famous. These otherworldly delights are the unspoken rewards for those who do well in the lands of sexual misery. Dreaming about such prospects, pedophilic business moguls surrender to a terrifying, surrealistic logic: The path to orgasm is through predatory domination, not love.