Исломни либерализм лүғатидан фойдаланиб тушунтириш, энг яхши ҳолда ҳам, самарасиздир. Бирор нарса «эркинлик берувчи» ёки «озодлик бағишловчи» деб айтиш бўш даъво, чунки ҳар қандай нарсани кимдир озодлик деб тасаввур қилиши мумкин. Баъзилар X билан, баъзилар Y билан озод бўлганини ҳис қилади. Бу бутунлай субъектив, шу сабабли бундай бўш атамаларга таяниб, сиз аслида маъноли бирон нарса демайсиз. Айниқса, одамларнинг эркинлик ҳақидаги тушунчаси замонавий маданий қарашлар таъсирида бўлганидан, улар мусулмонлар ҳижоб ёки бошқа нарса эркинлик ва кучлилик бағишлайди, деганида ишонишга мойил эмас. Бу лүғатни ишлатиш биз мусулмонлар учун айниқса зарарлидир, чунки диний ва анъанавий тилимизда етказишга арзийдиган кенг маъно бор. Нега қўшниларимиз, дўстларимиз ва оиламиз билан гаплашганимизда ўша кенг ва чуқур маъно хазинасидан фойдаланмаймиз? Нега уning ўрнига либерализмнинг саёз ҳовузидан ўрин олишга интиламиз?

Explaining Islam using the vocabulary of liberalism is, at best, counterproductive. Saying that something is “freeing” or “liberating” is an empty claim because anything and everything can be conceived by someone as liberating. Some people feel liberated by X and others feel liberated by Y. It’s entirely subjective, so you’re not saying anything meaningful by resorting to these empty terms (especially when people’s understanding of liberty is so heavily influenced by contemporary cultural sensibilities and hence they aren’t inclined to believe Muslims when they say the hijab or whatever else is liberating or empowering, etc.). It is especially counterproductive for us as Muslims to use this vocabulary because there is so much meaning to convey in our deen and our tradition. Why don’t we tap into that expansive, deep reservoir of meaning to talk to our neighbors, our friends, our family? Why do we insist on scraping the shallow puddle of liberalism instead?