Ebu Bekir es-Sıddık, Allah ondan razı olsun, Allah'ın Resulü'nün halifesiydi, Allah ona salat ve selam etsin. Adı Abdullah bin Ebi Kuhafe Useman bin Amir bin Amr bin Kab bin Sad bin Teym bin Mürre bin Kab bin Lüey bin Galib el-Kureşi et-Teymi'dir; nesebi Murre'de Allah'ın Resulü'nün nesebiyle birleşir, Allah ona salat ve selam etsin.

Abu Bakr as-Siddiq, may Allah be pleased with him, was the khalifah of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace. His name was cAbdullah ibn Abi Quhafah cUthman ibn cAmir ibn cAmr ibn Kacb ibn Sacd ibn Taym ibn Murrah ibn Kacb ibn Lu’ayy ibn Ghalib al-Qurashi at-Taymi, whose genealogy connects to that of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, in Murrah.

En-Nevevî, Tehzîb'inde şöyle demiştir: Ebû Bekir es-Sıddîk'ın adının Abdullah olduğunu söylediğim görüş doğru ve meşhurdur.

An-Nawawi said in his Tahdhib: What I have said, that the name of Abu Bakr as-Siddiq was cAbdullah, is correct and well known.

Ayrıca adının Atîk olduğu da söylenmiştir; ancak âlimlerin çoğunluğunun üzerinde birleştiği gerçek şudur: Atîk (özgürleştirilmiş olan) sevgi dolu bir lakaptır, asıl adı değildir. Bu isim, Tirmizî'nin rivayet ettiği hadiste anlatıldığı gibi, kendisinin Ateşten azat edilmiş olmasından dolayı verilmiştir. Ayrıca yüzünün ʿitk'ı, yani güzelliği ve hoşluğu sebebiyle verildiği de söylenmiştir; nitekim bunu Musʿab İbnu'z-Zübeyr, el-Leys İbn Saʿd ve bir grup âlim dile getirmiştir. Bir de soy kütüğünde kusur bulunacak hiçbir şey olmadığı için bu lakabın verildiği söylenmiştir.

It is said also that his name was cAteeq, but the truth upon which the generality of the men of knowledge agree is that cAteeq (the one set free) was an affectionate nickname and not his own name and he was given that name on account of his having been set free from the Fire as has been narrated in the hadith of at-Tirmidhi; and it is also said, on account of his face’s citaqah, that is to say its goodness and beauty, as Muscab ibn az-Zubayr, al-Layth ibn Sacd and a whole group said; and it has also been said that it is because there is nothing in his genealogy to be found fault with.

Mus'ab ibn ez-Zübeyr ve başkaları şöyle demiştir: "Ümmet, onun es-Sıddîk olarak anılmasında oybirliğine varmıştır; çünkü o, Allah'ın Elçisi'ni ﷺ tasdik etmekte acele etmiş, doğruluğa sımsıkı bağlı kalmıştır. Hiçbir hâlde ve durumda geri durmamış, tereddüt etmemiştir. İslam'da yüce duruşlar sergilemiştir; bunların arasında İsra Gecesi'ndeki hikâyesi, sebat etmesi ve bu konuda kâfirlere verdiği cevap da vardır."

Muscab ibn az-Zubayr and others said, ‘The ummah agree unanimously on his being named as-Siddiq because he hastened to affirm the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and adhered steadfastly to truthfulness, and he was not remiss nor did he hesitate in any state or condition. He made exalted stands in Islam, among which was his story on the Night of the Isra’, his steadfastness and his replying to the kujfar about it.

Burada, onun Allah Resulü ile birlikte hicreti de vardır; ailesini ve çocuklarını geride bırakması ve hicret yolculuğu boyunca, mağarada ve yolculuğun geri kalanında Peygamber ﷺ'in yanında kalması da bunun içindedir.

' I here is also his emigration with the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, leaving his family and children, and his remaining by the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, in the Cave and on the rest of the journey (of the Hijrah).

Sonra Bedir Günü'ndeki sözleri ve Hudeybiye Günü'ndeki sözleri vardır; o gün, Mekke'ye girişin ertelenmesi konusu başkalarına belirsiz görünmüştü. Sonra, Allah'ın Elçisi ﷺ'in "Allah bir kula bu dünya ile ahiret arasında tercih hakkı verdi, o da ahiretini seçti" buyurduğu sırada ağlayışı vardır. Daha sonra, Allah'ın Elçisi ﷺ'in vefat ettiği gündeki sebatı, insanlara hitap edişi ve onları sakinleştirişi vardır.

Ihen there are his words on the Day of Badr, and on the Day of Hudaybiyyah when the matter of delaying entry into Makkah seemed unclear to others. There is his weeping when the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, “Allah has given a slave the choice between this life and the next (and he has chosen the next).” Later there is his steadfastness on the day of the death of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, his addressing the people and his stilling them.

Müslümanların yararına bey'at meselesini üstlenmesi ve ardından Üsâme bin Zeyd'in ordusunu Suriye'ye göndermedeki gayreti ve bu konudaki kararlılığı böyledir.

There is his undertaking the matter of the oath of allegiance for the benefit of the Muslims, and then his diligence in sending the army of Usamah ibn Zaid to Syria and his determination on that.

Sonra, dönenlere (İslam'dan dönenlere) karşı takındığı tutum ve diğer Sahabilerle olan görüş alışverişi vardır; nihayet delilleriyle onların itirazlarını yenmiş, Allah da onların göğüslerini, kendi göğsünü hakikate ve gerçeğe açtığı gibi açmıştır; bu gerçek de dönenlerle savaşmaktı. Sonra Suriye'yi fethetmek için Şam'a gidecek orduları donatması ve onlara desteği vardır. Sonra bütün bunları, en değerli amellerinden ve en yüce faziletlerinden biri olan önemli bir işle mühürlemiştir: Allah ondan razı olsun, Ömer'i Müslümanların halifesi olarak atamasıyla. (Onun hakkındaki basiretiyle, ona vasiyet etmesiyle ve ümmeti Allah'a emanet etmesiyle; öyle ki Yüce ve Celil olan Allah, onu en iyi halife olarak onların arasında halef kılmıştır. Ömer, onun iyi amellerinden biriydi; onun sayesinde İslam'ın yerleşmesi, dinin güçlenmesi ve Yüce Allah'ın, bu dini tüm dinlerin üzerinde açığa çıkaracağına dair vaadinin gerçekleşmesi sağlanmıştır.) Ebu Bekir es-Sıddık'ın nitelik, makam ve faziletleri ne kadar çoktur ki sayılamaz. Yukarıdaki sözler en-Nevevi'ye aittir.

Then there is the stand he took over those who reneged (on their Islam) and his exchange of views with the other Companions until he overcame their arguments with his proofs, and Allah expanded their breasts as He had expanded his breast to the reality and truth, which was to fight the renegades. Then there is his equipping the armies to go to Syria to conquer it and his support of them. Then he sealed all of that by an important action which was one of his best deeds and most majestic of his virtues - his appointment of cUmar, may Allah be pleased with him, as khalifah of the Muslims, (and his perceptiveness concerning him, his bequeathing to him, and his entrusting the ummah to Allah, so that Allah, the Mighty and Exalted, made him succeed among them as the best khalifah, and for cUmar, who was one of his good actions, were realised the establishment of Islam, the strengthening of the deen and the fulfilment of the promise of Allah, the Exalted, that He would make it manifest over the deen, all of it.) How many qualities, stations and virtues of as-Siddiq there are which just cannot be numbered.’ The above is from an-Nawawi.

Ben diyorum ki: as-Siddîk'in tanıtımını biraz genişletmek istiyorum; hayatı hakkında keşfettiğim birçok şeyden bahsederek ve bunları bölümler hâlinde düzenleyerek.

I say: I want to expand upon the introduction to as-Siddiq somewhat, mentioning about him much that I have discovered of his life, and to arrange that in sections.