Seyf ve el-Hâkim rivayet etmiştir ki İbn Ömer şöyle demiştir: Ebu Bekir'in ölümünün sebebi, Allah'ın Resûlü ﷺ'nin vefat etmesi oldu. Üzüntüye kapıldı ve vücudu, ölene kadar sürekli eridi.

Saif and al-Hakim narrated that Ibn cUmar said: The cause of Abu Bakr’s death was the passing away of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace. He was distressed and his body continued to waste away until he died.

İbn Sa'd ve el-Hâkim, sahih bir isnadla, İbn Şihâb'ın şöyle rivayet ettiğini nakletmişlerdir: Ebû Bekir ile el-Hâris İbn Kaladetü'ye bir çorba ikram edilmişti ve ikisi de onu yiyorlardı. el-Hâris Ebû Bekir'e, "Elini (kaptan) çek, Allah Resulü'nün halifesi! Allah'a yemin olsun ki, onda bir yıllık zehir var. Ben ve sen aynı gün öleceğiz" dedi. Bunun üzerine Ebû Bekir elini yemekten çekti. İkisi de gittikçe hastalandı ve yılın sonunda aynı gün vefat ettiler.

Ibn Sacd and al-Hakim narrated with a sahih isnad that Ibn Shihab related that Abu Bakr and al-Harith ibn Kaladah were eating a broth which Abu Bakr had been given. Al-Harith said to Abu Bakr, ‘Lift your hand (from the dish) Khalifah of the Messenger of Allah. By Allah, in it there is a year’s poison. I and you will die on the same day.’ He took his hand away from it. Both of them became increasingly sick until they died on the same day at the end of the year.

Hâkim, Şa'bî'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Allah'ın Resûlü ﷺ zehirlendiği ve Ebû Bekir zehirlendiği halde, bu berbat dünyadan ne beklenebilir ki?

Al-Hakim narrated that ash-Shacbi said: What can we expect from this awful world when the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, was poisoned and Abu Bakr was poisoned?

Vakidi ve Hakim, Aişe'nin (radıyallahu anha) şöyle dediğini rivayet etmişlerdir: Ebu Bekir'in hastalığının başlangıcı, Cemaziyelahir ayının yedisinde, Pazartesi günü, soğuk bir günde gusletmesi oldu. On beş gün ateşi oldu ve namaza çıkmadı. Hicri 13 yılında, Cemaziyelahir'in sonuna sekiz gün kala, Salı gecesi vefat etti; o sırada altmış üç yaşındaydı.

Al-Waqidi and al-Hakim narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said: The beginning of Abu Bakr’s illness was that he performed a ghusl on Monday the seventh of Jumada al- Akhirah which was a cold day. He had a fever for fifteen days and did not go out to the prayer. He died on the night of Tuesday eight days before the end of Jumada al-Akhirah in 13 AH, when he was sixty-three years old.

İbn Sa'd ve İbn Ebi'd-Dunyâ rivayet etmiştir ki Ebu's-Safer şöyle demiştir:

Ibn Sacd and Ibn Abi’d-Dunya narrated that Abu’s-Safar said:

Hastalığı sırasında Ebu Bekir'in yanına girdiler ve dediler ki: "Ey Allah Resulü'nün halifesi, sizi muayene edecek bir doktor çağırmayalım mı?" O da şöyle dedi: "Beni zaten muayene etti." Dediler ki: "Ne dedi?" O da şöyle dedi: "Şüphesiz ben dilediğimi yaparım." (ref Kur'an 11: 108; 85: 16)

They entered upon Abu Bakr during his illness and said, ‘Khalifah of the Messenger of Allah, shall we not call a doctor for you who will take a look at you?’ He said, ‘He has already taken a look at me.’ They said, ‘What did he say?’ He said, ‘Truly, I do what I will.’ (ref Qur’an 11: 108; 85: 16)

Vakıdî, çeşitli rivayet yollarıyla şöyle naklediyor: Ebû Bekir ağır hastalandığında Abdurrahman ibn Avf'u çağırdı ve "Bana Ömer ibn el-Hattab hakkında bilgi ver" dedi. (Abdurrahman) şöyle dedi: "Bana sorduğun her konuda, benden daha fazla bilgi sahibi olduğun bir konuyu soruyorsun." Bunun üzerine Ebû Bekir, "Yine de, yine de ..." dedi. Abdurrahman ibn Avf, "Allah'a yemin olsun ki, onun hakkındaki senin görüşünden daha iyidir" dedi. Sonra Osman ibn Affan'ı çağırdı ve "Bana Ömer hakkında bilgi ver" dedi. (Osman) "Bizim hepimizden daha iyi bildiğin kişi sensin" dedi. Ebû Bekir, "Yine de söyle" deyince, Osman şöyle dedi: "Allah'ım, onun hakkındaki bilgim şudur: İçi dışından daha iyidir ve aramızda onun gibi bir kimse yoktur." Ebû Bekir, ikisiyle birlikte Said ibn Zeyd, Useyd ibn el-Hudayr ve Muhacir ile Ensar'dan başkalarını da danıştığı kişiler arasına kattı. Useyd şöyle dedi: "Allah'ım, onun senden sonra en hayırlı kişi olduğunu biliyorum."

Al-Waqidi narrated by various routes that when Abu Bakr became seriously ill, he called for cAbd ar-Rahman ibn cAwf and said, ‘Tell me about cUmar ibn al-Khattab.’ He said, ‘You do not ask me about any matter but that you are more knowledgeable of it than me.’ So Abu Bakr said, ‘And even if ...?’ cAbd ar-Rahman ibn cAwf said, ‘He, by Allah, is better than your view of him.’ Then he summoned cUthman ibn cAffan and said, ‘Tell me about cUmar.’ He said, ‘You of all of us know best about him.’ He said, ‘Tell me that,’ so he said, “O Allah, my knowledge of him is that his inward Is better than his exterior and that there is no-one like him among us.’ He included in his counsel, along with the two of them, Sacid Ibn Zaid, Usayd ibn al-Hudayr and others of the Muhajirun and Ansar. Usayd said, ‘O Allah, I know him to be the best after you.

İ le (Allah'ın) rızası için hoşnut olur, (Allah'ın) gazabı için de hoşnutsuzluk duyardı. Gizlediği, açığa vurduğundan daha iyidir. Bu emre (halifelik) kendisinden daha güçlü biri hiçbir zaman sahip olamayacaktır. Sahabîlerden bazıları yanına girdiler ve biri ona şöyle dedi: "Ümer'i aramızda halife tayin ettiğinde, onun sertliğini gördüğün halde, Rabbine ne diyeceksin? O sana bu konuda soru sorduğunda?" Ebu Bekir şöyle dedi: "Allah'a yemin olsun ki, beni korkutmaya mı çalışıyorsun? Ben derim ki: 'Ey Allah'ım, onların üzerine halife olarak, Senin kullarının en hayırlısını tayin ettim.' Arkanızda bulunanlara benim söylediklerimi iletin." Sonra Osman'ı çağırdı ve şöyle dedi: "Yaz: 'Rahman ve Rahîm olan Allah'ın adıyla. Bu, Ebu Bekir İbn Ebî Kuhâfe'nin dünyadan ayrılırken, dünyadan çıkarken ve ahirete girerken, kâfirin inanacağı, zâlimin kesin bilip yakînleşeceği ve yalancının doğruyu söyleyeceği zamanda yaptığı vasiyetidir. Benden sonra üzerinize halife olarak Hattâb oğlu Ümer'i tayin ettim; onu dinleyin ve ona itaat edin. Allah'a, Resulü'ne, dinine, kendime ve size karşı görevimde kusur etmedim. Eğer o adil davranırsa, bu benim onun hakkındaki görüşüm ve bildiğim şeydir. Eğer değişirse, her insan kazandığını alır. İyilik niyet ettim ve gaybı bilmem. '...Haksızlık edenler, hangi dönüş yerine döndürüleceklerini yakında bileceklerdir!' (Kur'an 26: 227). Selâm size ve Allah'ın rahmeti ve bereketleri üzerinize olsun.'" Yazıyı istedi ve mühürledi. Sonra Osman'a emretti, o da mühürlenmiş mektupla dışarı çıktı; insanlar biat ettiler ve bundan memnun oldular. Ebu Bekir, Ümer'i gizlice çağırdı ve ona ne tavsiye ettiyse onu tavsiye etti. Sonra onu bıraktı ve Ebu Bekir ellerini kaldırdı ve şöyle dedi: "Ey Allah'ım! Bununla yalnızca onların iyiliğini ve onlar için korkulan ayrılığı kastettim. Hakkında en iyi bildiğin şeyi onlar için yaptım, karar vermede aklımı onlar için kullandım ve aralarından en iyisini, en güçlüsünü ve onları doğruya yöneltecek şeye en hevesli olanını onların başına getirdim. Bana da Senin emrinden gelmesi gereken geldi (yani ölüm). Öyleyse onların başına bir başkasını getir, çünkü onlar Senin kullarındır, perçemleri Senin elindedir. Ey Allah'ım! Yöneticilerini düzelt, onlara doğru yolu tutan halifelerinden birini yap ve tebaasını da onun için düzelt." İbn Sa'd ve el-Hâkim, İbn Mes'ud'un şöyle dediğini rivayet etmiştir: "İnsanların en basiret sahibi üç kişiydi: Ömer'i halife tayin eden Ebu Bekir, 'Onu işe al!' (Kasas, 28/26) dediği zaman Musa'nın kadın sahabisi ve (Firavun'un) baş vezirinin, karısına, 'Onun (Yusuf'un) kalacağı yeri güzel tut!' (Yusuf, 12/21) dediği zaman."

I le is pleased for the good pleasure (of Allah), and displeased for the displeasure (of Allah). What he conceals is better than what he makes public. No-one stronger for this command than him will ever have authority over it.’ Some of the Companions entered upon him and one said to him, ‘What will you say to your Lord when He asks you about your appointing cUmar as khalifah over us when you have seen his toughness?’ Abu Bakr said, ‘By Allah, are you trying to frighten me? I will say, “O Allah, I have appointed as khalifah over them the best of Your people.” Convey from me what I said to those behind you.’ Then he called cUthman and said, ‘Write, “In the name of Allah, the Merciful, the Compassionate. This is the testament of Abu Bakr ibn Abi Quhafah at the end of his time in the world, as he was leaving it, and at the beginning of his time in the Akhirah, as he was entering it, where the disbeliever will believe, the wicked will be certain, and the liar will tell the truth. I have appointed after me as khalifah over you cUmar ibn al-Khattab; so listen to him and obey him. I have not fallen short in my duty to Allah and His Messenger and His deen and to myself and you. If he is just, then that is my opinion of him and my knowledge of him. If he changes things, then every man has that which he earned. I intended good, and I do not know the hidden things, ‘... and the ones who do wrong shall know what place of transformation they will be transferred to! (Qur’an 26: 227) Peace be upon you and the mercy of Allah and His blessings.’” He asked for the writing and sealed it. Then he ordered 1 Uthman, and he went out with the letter thus sealed, and people pledged allegiance and were pleased with it. Abu Bakr summoned ‘ Umar in private and advised him whatever he advised him. Then he left him and Abu Bakr raised his hands and said, ‘O Allah, I only meant by that their good and feared dissension for them, and I have done for them what You know best, and I have exerted my intellect for them in arriving at a decision, and have appointed the best of them over them, and the strongest of them, and the most eager of them for that which would guide them. And there has come to me of Your command what has come to me (death), so put another in my place over them, for they are Your slaves, their forelocks are in Your hand. O Allah, put right their rulers, and make him one of Your khalifahs who take the right way, and put right his subjects for him.’ Ibn Sacd and al-Hakim narrated that Ibn Mascud said: The most farsighted of people were three: Abu Bakr when he appointed cUmar as khalifah, the woman companion of Musa when she said, ‘Hire him!' (Qur’an 28: 26), and the chief minister (of Fii^awn) when he said to his wife, ‘Honour his (Yusuf’s) dwelling place! (Qur’an 12: 21).

İbn Asakir, Yasar ibn Hamzah'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir'in hastalığı ağırlaşınca, küçük bir pencereden insanlara bakarak ayağa kalktı ve şöyle dedi: "Bir ahitte bulundum; bundan razı olacak mısınız?" Bunun üzerine insanlar, "Ey Allah Resulü'nün halifesi, razı olacağız" dediler. Bunun üzerine Ali ayağa kalktı ve şöyle dedi: "Ömer olmadıkça razı olmayacağız." Ebu Bekir, "Ömer'dir" dedi. Ahmed, Aişe'nin (Allah ondan razı olsun) şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir'e ölüm geldiğinde, "Bugün hangi gün?" dedi. "Pazartesi" dediler. "Bu gece ölürsem, yarına kadar beklemeyin" dedi, "çünkü gece ve gündüzün bana en sevgili olanı Allah Resulü'ne ﷺ en yakın olanıdır." Malik, Aişe'nin (Allah ondan razı olsun) şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir ona, el-Ğabe'den yirmi deve yükü hurma fidesi hediye etmişti. Ölüm gelince şöyle dedi: "Ey kızcağızım, Allah'a yemin ederim ki, zengin olduğunu görmeyi en çok istediğim kimse sensin ve benden sonra yoksulluğu en çok üzecek kimse de sensin. Sana yirmi deve yükü hurma fidesi hediye etmiştim; onları kesip alsaydın senin olurdu. Ama şimdi onlar sadece mirasçıların malıdır; bunlar senin iki kardeşin ve iki kız kardeşindir. Onları Allah'ın kitabına göre paylaştırın." Aişe dedi ki: "Babacığım, bu kadar, bu kadar olsa bile onu bırakırdım. Asma'dan (kız kardeşimden) başka kimse yok. Diğeri kim?" Ebu Bekir, "Harice'nin kızının karnındaki çocuk; bence kız olacak" dedi. İbn Sad bunu rivayet etmiştir. Bir rivayette şöyle demiştir: "Harice'nin kızının karnındaki çocuk; aklıma geliyor ki kız olacak, onu sen gözet." Bunun ardından Ümmü Gülsüm'ü doğurdu.

Ibn cAsakir narrated that Yasar ibn Hamzah said: When Abu Bakr’s illness grew serious he stood and looked over the people from a small window and said, ‘I have made a covenant, so will you be contented with it?’ So the people said, ‘We will be content with it, Khalifah of the Messenger of Allah.’ Then cAli stood and said, ‘We will not be content unless it is cUmar.’ He said, ‘It is cUmar.’ Ahmad narrated that CA’ ishah, may Allah be pleased with her, said: When death came to Abu Bakr, he said, ‘What day is this?’ They said, ‘Monday.’ He said, ‘If I die tonight do not wait until tomorrow (to bury me), because the most beloved of days and nights to me is the closest to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace.’ Malik narrated that CA’ ishah, may Allah be pleased with her, said that Abu Bakr made a present to her of the fruit-cuttings of palm trees, twenty camel loads, from al-Ghabah. When death came to him he said, ‘My little daughter, by Allah, there is no human being that I would more love to see wealthy than you, and there is no-one whose poverty after me is more grievous to me than you. I had given you as a gift twenty camel loads of fruit-cuttings of palm trees; if you had cut them and taken them they would have been yours, however loti ay they are only the property of the ones who inherit, who are your two brothers and your two sisters, so divide them up by the hook of Allah.’ She said, ‘Father, even if it had been so much and so much I would have given it up. There is only Asma’ (her sister), who is the other (sister)?’ He said, ‘The child who is in the womb of Kharijah’s daughter; I think it is a girl.’ Ibn Sacd narrated it. In a version he said, ‘The child who is in the womb of Kharijah’s daughter; it occurs to me that it is a girl, so make her your concern.’ Then she gave birth to Umm Kulthum.

İbn Sa'd, Urve'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir, malının beşte birini vasiyet etmiş (geri kalanı şeriate göre paylaştırılmış) ve şöyle demiştir: "Mallarımdan, Allah'ın Müslümanların ganimetinden aldığını alırım." Ayrıca İbn Sa'd, Ebu Bekir'in (...)

Ibn Sacd narrated that cUrwah said that Abu Bakr bequeathed one fifth of his property (the rest being divided according to the shariah), and said, ‘I take from my wealth what Allah takes from the booty of the Muslims.’ He also narrated that he (Abu Bakr)

(Ebu Bekr) dedi ki: "Malımın beşte birini vasiyet etmem, çeyreğini vasiyet etmemden bana daha hayırlıdır; çeyreğini vasiyet etmem de üçte birini vasiyet etmemden bana daha hayırlıdır. Üçte birini vasiyet eden hiçbir şey bırakmamış olur." Saîd b. Mansûr, ed-Dahhâk'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekr ve Ali, mirasçı olamayacak yakın akrabalarına, mallarının beşte birini vasiyet etmişlerdir.

said, ‘That I should bequeath a fifth is preferable to me than that I should bequeath a quarter, and that I should bequeath a quarter would be preferable to me than bequeathing a third. Whoever bequeathed a third leaves nothing.’ Sacid ibn Mansur narrated that ad-Dahhak said that Abu Bakr and cAli both bequeathed a fifth of their properties to those who were not entitled to inherit from them of their close relatives.

cAbdullah ibn Ahmad, "Zevaiduz-Zühd" adlı eserinde rivayet etmiştir ki Hz. Âişe, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: "Vallahi Ebu Bekir, üzerine Allah'ın darbettiği tek bir dinar ya da dirhem bırakmadı."

cAbdullah ibn Ahmad narrated in Zawa’idaz-Zuhd that CA’ishah, may Allah be pleased with her, said: By Allah, Abu Bakr left neither a dinar nor a dirham of which Allah had struck the die.

İbn Sa'd ve başkaları, Âişe'nin (radıyallâhu anhâ) şöyle dediğini rivayet etmişlerdir: "Ebu Bekir ağır bir hastalığa yakalandığında, şu âyeti okudum:"

Ibn Sacd and others narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said: When Abu Bakr became grievously ill I quoted this verse:

“Hayatın hakkı için! Mal, adama fayda vermez; Ruh boğaza dayanıp göğüs daraldığında,” dedi; sonra yüzünü açtı ve şöyle dedi: “Durum öyle değil. Bilakis de ki: ‘Ölüm sarhoşluğu gerçekten gelir. İşte senin ondan kaçmakta olduğun şey budur.’” (Kur'an 50: 19)

‘By your life! Wealth does not avail the man, When one day it (the spirit) rattles in the throat and the breast becomes constricted by it,’ and he uncovered his face and said, ‘It is not like that. Rather say, “And the agony of death comes in truth. That is what you used to turn away from.” (Qur’an 50: 19)

"İki elbisemi çıkarın, onları yıkayın ve sonra beni bunların içinde defnedin."

‘Look out my two cloths and wash them, then bury me in them.

"Diri olanın yeniye, ölenden daha çok ihtiyacı vardır." Ebu Ya'la, Âişe'nin -Allah ondan razı olsun- şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir ölüm döşeğindeyken yanına girdim ve dedim ki:

The living has more need of the new than the dead.’ Abu Yacla narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said: I entered upon Abu Bakr when he was on the point of death and I said:

"Kim gözyaşlarını ihtiyaç ölçüsünde dökerse, acı içinde dökülür." Bunun üzerine şöyle dedi: "Bunu deme; aksine şunu söyle: 'Ölüm sarhoşluğu hakikaten gelmiştir. İşte senin ondan kaçmakta olduğun şey budur!'" Sonra şöyle dedi: "Allah Resulü ﷺ hangi gün vefat etti?" Ben, "Pazartesi" dedim. "Umarım şimdiki zamanla gece arasında olur" dedi. Ve Resulullah ﷺ Salı gününün öncesi gecesinde vefat etti ve sabah olmadan defnedildi.

‘Whoever’s tears are ceaseless in sufficiency, in bitterness they will be poured out.’ So he said, ‘Do not say this; rather say, “And the agony of death comes in truth. That is what you used to turn away from!” Then he said, ‘On what day did the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, die?’ I said, ‘Monday.’ He said, ‘I hope that it is between now and the night,’ and he died on the night before Tuesday, and was buried before the morning.

cAbdullah ibn Ahmad, Zevâidüz-Zühd'de rivayet etmiştir ki Bekr ibn Abdullah el-Müzenî şöyle demiştir: Ebu Bekr'in ölümü geldiğinde, Allah ondan razı olsun, Âişe onun başucunda oturdu ve şöyle dedi:

cAbdullah ibn Ahmad narrated in Zawa’idaz-Zuhd that Bakr ibn cAbdullah al-Mazani said: When death came to Abu Bakr, cA’ishah, may Allah be pleased with her, sat at his head and said:

"Her deve sahibi bir gün develerini suya götürmek zorundadır ve her ganimet sahibi mutlaka soyulur." Ebu Bekir bunu anladı ve şöyle dedi: "Öyle değil, kızım; bilakis mesele Allah'ın buyurduğu gibidir:"

‘Every owner of camels must one day take them to drink, and every possessor of plunder must be despoiled.’ Abu Bakr understood it and said, ‘It is not like that, my daughter, rather it is as Allah said:

“Ve ölüm sarhoşluğu gerçekten gelir. İşte bundan kaçıp duruyordun!” Ahmed, Âişe'nin -Allah ondan razı olsun- Ebû Bekir ölürken bu âyeti okuduğunu da rivayet etmiştir.

“And the agony of death comes in truth. That is what you used to turn away from!" Ahmad narrated that CA’ishah, may Allah be pleased with her, also said that she quoted this verse while Abu Bakr was dying:

"Ve saf, kusursuz biri; yüzü sayesinde bulutlar su içer. Yetimler onu sever, dul kadınlara bir koruyucudur." Ebu Bekir şöyle dedi: "Bu, Allah'ın Elçisi ﷺ'dir." Abdullah ibn Ahmad, Zevaidu'z-Zühd'de rivayet etmiştir ki Ubade ibn Kays şöyle demiştir: Ebu Bekir'e ölüm geldiğinde Aişe'ye dedi ki: "Şu iki elbisemi yıkayın ve beni bunlara sarın, çünkü baban iki adamdan biridir: ya en güzel şekilde giydirilir ya da en kötü şekilde soyulur." İbn Ebi'd-Dünya rivayet etmiştir ki İbn Ebi Müleyke şöyle demiştir: Ebu Bekir vefat ederken son isteği olarak eşi Esma bint Umeys'in kendi bedenini yıkamasını, Abdurrahman ibn Ebi Bekir'in de ona yardım etmesini vasiyet etmiştir.

‘And a pure one, free from faults, from whose face the clouds draw drinking water, Orphans love (him), a protection for the widows.’ Abu Bakr said, ‘That was the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace.’ ' Abdullah ibn Ahmad narrated in Zawdidaz-Zuhd that cUbadah Ibn Qais said: When death came to Abu Bakr he said to cA’ishah, 'Wash these two cloths of mine and wrap me in them, for your father is one of two men: either dressed in the best way or stripped in the worst way.’ Ibn Abi’d-Dunya narrated that Ibn Abi Mulaykah said that Abu Bakr left as his last wish that his wife, Asma’ bint cUmays, should wash his body and that cAbd ar-Rahman ibn Abi Bakr should help her.

[İbn Sa'd, Saîd ibn el-Müseyyeb'in naklettiğine göre Ömer, Allah ondan razı olsun, Ebû Bekir'in cenaze namazını kıldırmıştır; bu, Peygamber ﷺ'in kabri ile minber arasında olmuştur.] Note: The original text is cut off after "between the grave", so I have translated it as the sentence reads, with the closing part supplied from the rest of the hadith's meaning? No, correction: I should translate only what is given. Here is the faithful translation: [İbn Sa'd, Saîd ibn el-Müseyyeb'in naklettiğine göre Ömer, Allah ondan razı olsun, Ebû Bekir için Peygamber ﷺ'in kabri ile (...) arasında cenaze namazı kıldırmıştır.]

[bn Sacd narrated that Sacid ibn al-Musayyab said that cUmar, may Allah be pleased with him, prayed over Abu Bakr between the grave (of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace)

ve minberde (hutbe okunan yerde) ve onun üzerine dört tekbir getirdi.

and the minbar, and said four takbirs over him.

Rivayet edildiğine göre Urve ve el-Kasım b. Muhammed şöyle demişlerdir: Ebu Bekir, vefat ederken Aişe'ye son isteği olarak, Allah'ın Resûlü'nün yanına defnedilmesini vasiyet etti. Vefat ettiğinde, onun için bir kabir kazdılar ve başını Resûlullah ﷺ'in omzunun hizasına koydular; ardından cesedin yerleştirildiği niş (lahit) ...

He narrated that cUrwah and al-Qasim ibn Muhammad said that Abu Bakr left as his last wish to cA’ishah that he should be huried by the side of the Messenger of Allah, may Allah bless him ;md grant him peace. When he died, they dug a grave for him and put his head at the shoulder of the Messenger, may Allah bless him iind grant him peace, and the niche (wherein the body was laid)

Peygamberin kabrine dokundu, Allah ona selât ve selam etsin. ﷺ

touched the grave of the Messenger, may Allah bless him and grant him peace.

Rivayet edildiğine göre İbn Ömer şöyle demiştir: Ömer, Talha, Osman ve Abdurrahman İbn Ebi Bekr, Ebu Bekr'in kabrine inmişlerdir (cesedi lahde yerleştirmek için). Birçok farklı senet yoluyla rivayet edilmiştir ki kendisi geceleyin defnedilmiştir.

He narrated that Ibn cUmar said: cUmar, Talhah, cUthman and Abd ar-Rahman ibn Abi Bakr got down into Abu Bakr’s grave (to place the body in the niche). He narrated by many different routes that he was buried at night.

Rivayet edir ki, İbn el-Müseyyeb şöyle demiştir: Ebu Bekr vefat ettiğinde Mekke bir deprem sebebiyle sarsıldı. Bunun üzerine Ebu Kuhafe, "Bu nedir?" diye sordu. Ona, "Oğlun vefat etti" dediler. O, "Büyük bir musibet! Ondan sonra emri kim üstlendi?" dedi. "Ömer" dediler. "O, onun dostu/yoldaşıdır" dedi. Rivayet edir ki, Mücahid şöyle demiştir: Ebu Kuhafe, Ebu Bekr'den miras olarak aldığı malı Ebu Bekr'in oğluna geri verdi. Ebu Kuhafe, Ebu Bekr'den sonra yalnızca altı ay ve birkaç gün yaşadı. Hicri 14 yılının Muharrem ayında, doksan yedi yaşındayken vefat etti.

He narrated that Ibn al-Musayyab said that when Abu Bakr died, Makkah was shaken by an earthquake, and so Abu Quhafah said, ‘What is this?’ They said, ‘Your son has died.’ He said, ‘A great misfortune! Who has undertaken the command after him?’ They said, ‘cUmar.’ He said, ‘His companion.’ He narrated that Mujahid said that Abu Quhafah returned the inheritance he received from Abu Bakr to the son of Abu Bakr and that Abu Quhafah only lived six months and some days after Abu Bakr. He died in Muharram of 14 AH when he was ninety-seven years of age.

Âlimler şöyle dedi: Babası hayattayken halifelik makamına geçen tek kişi Ebu Bekir'dir ve halifeden miras alan tek baba, Ebu Bekir'in babasıdır.

The men of knowledge said: No-one took the khilafah during the life of his father except for Abu Bakr, and no father inherited from a khalifah except for Abu Bakr’s.

Hakim, İbn Ömer'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir iki yıl yedi ay hükümdarlık yaptı.

Al-Hakim narrated that Ibn cUmar said: Abu Bakr ruled for two years and seven months.

Asmaî dedi ki: Hufaf bin Nudbe es-Sülemî, Ebu Bekr'e yas tutarak şöyle dedi:

There is in the Tarikh of Ibn cAsakir with its isnad that Asmaci said: Khufaf ibn Nudbah as-Salami said, mourning Abu Bakr:

Hiçbir canlı, söyleyin! kalıcılığa sahip değildir ve dünyanın tümü, onun işi yok oluştur.

‘No living thing, tell it! has permanence, and all of the world, its business is annihilation.

Halkın elindeki mal bir emanet ve ödünç verilmiş bir şeydir; onun şartı ise geri ödemektir.

And property with the people is a deposit loaned and the condition on it is repayment.

Adam çalışır ve onu bekleyen biri vardır; göz onun için yas tutar, beynin ateşi (aşırı keder) ise yakıp kavurur.

Man works and there is one lying in wait for him; the eye mourns him, and the fire (excessive grief) of the brain.

Yaşlılıktan bunak hâle gelir, ya da öldürülür, ya da kendisini iyileşmesi mümkün olmayan bir hastalık yakalar.

He becomes decrepit or he is slain or there overcomes him a sickness which afflicts him and for which there is no cure.

Gerçekten Ebu Bekir, Cevza (yağmur) olmasaydı yağmur ile bitkilerin büyümesini sağlayan Cevza gibi, onun yardımıdır (yağmurdur).

Truly, Abu Bakr he is the succour (the rain) if Orion did not make vegetables to grow with water.

Vallahi, alt giyimli genç (sıradan insanlar)

By Allah, the young wearer of a lower garment (common people)

ne de üst giysisi (seçkinler) giyen kimse, günlerine ulaşamaz.

nor the wearer of an upper garment (the elite) does not reach his days.

Günlerine ulaşmak için çalışan, didinen kimse kendini boş bir diyarda yalnızlığa mahkûm eder.

Whoever works to reach his days, exerting himself, will isolate liimself in an empty land.