İbn Kesir, herkesin onun adının Abdullah ibn Osman olduğunu kabul ettiğini söylemiştir; yalnızca İbn Sirin'den rivayet eden İbn Sa'd'ın naklinin, adının Ateeq olduğunu ileri sürdüğü durum bunun dışındadır. Oysa gerçek şudur: bu, onun sevgi dolu bir lakabıydı. Sonra, bu adın verildiği zaman ve sebebi konusunda ihtilaf vardır. Bazıları bunun yüzündeki ‘ıtak’ yani güzelliği sebebiyle olduğunu söylemiştir. Ebu Nuaym el-Fadl ibn Dukayn ise bunun, faziletteki önceliği sebebiyle olduğunu belirtmiştir. Ayrıca soyunun asaleti, yani saflığı sebebiyle verildiği de söylenmiştir; çünkü onun soyunda kusur sayılabilecek hiçbir şey yoktur. Bir de ilk olarak bu adla anıldığı, sonra ‘Abdullah’ diye çağrıldığı da rivayet edilmiştir.

Ibn Kathir said that all admit that his name was Abdullah ibn 'Uthman, except for the narration of Ibn Sacd on the authority of Ibn Sirin which asserts his name to have been cAteeq whereas the truth is that that was his affectionate nickname. Then there is some disagreement as to the time of his being so named, and the reason for it; for some say that it was on account of the citaqah of his countenance, that is, its beauty - but Abu Nucaym al-Fadl ibn Dukayn said that it was on account of his priority in merit - and also it is said on account of the nobility of his pedigree, that is its purity, as there is nothing in his lineage that can be accounted a stain; and it is said too he was first so named and afterwards called ‘Abdullah.

Taberânî, el-Kâsım b. Muhammed'in Hz. Âişe'ye Ebu Bekir'in isminin ne olduğunu sorduğunu ve Hz. Âişe'nin de "Abdullah" diye cevap verdiğini rivayet etmiştir. Bunun üzerine el-Kâsım, "İnsanlar ona Atîk diyor" dedi. Hz. Âişe şöyle cevap verdi: "Ebu Kuhâfe'nin Atîk, Mu'tak ve Muceytik adlı üç oğlu vardı." İbn Mende ve İbn Asâkir ise Musa b. Talha'nın şöyle dediğini rivayet etmişlerdir:

At-Tabarani narrated that al-Qasim ibn Muhammad questioned ‘ A’ishah, may Allah be pleased with her, as to the name of Abu Bakr, and she replied, <cAbdullah.’ Then he said, ‘The people call him cAteeq.’ She answered, ‘Abu Quhafah had three sons whom he named cAteeq, Muctaq and Mucaytaq.’ Ibn Mandah and Ibn cAsakir narrated that Musa ibn Talhah said:

Talhah'a sordum: "Ebu Bekir neden Atîk diye adlandırıldı?" Babam şöyle dedi: "Annesinin hayatta kalan bir oğlu yoktu. Onu doğurduğunda, onunla birlikte Beytullah'a (Kâbe'ye) yöneldi ve şöyle seslendi: 'Ey Allah'ım, eğer bu çocuk ölümden Atîk (azat edilmiş) ise, onu bana bağışla.'" Taberânî, İbn Abbas'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Onun Atîk olarak adlandırılması yalnızca yüzünün güzelliğinden dolayıdır."

1 said to my father Talhah, ‘Why was Abu Bakr called cAteeq?’ He said, ‘His mother had no son surviving and when she gave birth to him, she faced towards the House (the Kacbah) with him and exclaimed, “O Allah if this one is cAteeq (free) from death then give him to me.’” At-Tabarani narrated that Ibn cAbbas said: He was only called ' Ateeq because of the beauty of his face.

İbn Asakir, Hz. Aişe'nin (radıyallahu anha) şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ebu Bekir'in ailesinin ona hitap ettiği isim Abdullah idi, ancak Atik adı daha yaygın kullanım kazandı." Bir rivayette ise şöyle geçer: "Ancak Peygamber ﷺ ona Atik adını verdi." Ebu Ya'la, İbn Sa'd ve sahih olduğunu bildiren el-Hakim, Hz. Aişe'nin (radıyallahu anha) şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Allah'a yemin ederim ki bir gün evimdeydim. Allah'ın Resulü ﷺ ve ashabı avluda bulunuyorlardı; benimle onlar arasında bir perde vardı. Ebu Bekir geldi. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Ateşten kurtulmuş birine bakmaktan hoşlanan, Ebu Bekir'e baksın.' Ailesinin onu tanıdığı isim Abdullah idi, ancak Atik adı daha yaygın kullanım kazandı." Tirmizi ve el-Hakim, Hz. Aişe'nin (radıyallahu anha) şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ebu Bekir, Allah'ın Resulü ﷺ'nin yanına girdi. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Ey Ebu Bekir! Sen, Allah'ın ateşten azat ettiği kimsesin.' O günden sonra Atik olarak anılmaya başladı." el-Bezzar ve et-Taberani, sağlam bir senedle rivayet etmiştir: Abdullah İbnu'z-Zübeyr şöyle dedi: "Ebu Bekir'in adı Abdullah idi. Sonra Allah'ın Resulü ﷺ ona şöyle buyurdu: 'Sen Allah'ın ateşten azat ettiği kimsesin.' Böylece Atik olarak tanındı." es-Sıddık lakabına gelince, İbnu Musdi'nin de belirttiği gibi, bu lakap hakkında şöyle denmiştir: "Cahiliye döneminde, bilinen doğruluğu sebebiyle sevgi dolu bir lakapla anıldı." Ayrıca şöyle de denmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ'nin haber verdiği şeyleri hemen tasdik etmesi sebebiyle." İbn İshak, Hasan el-Basri ve Katade'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Bu lakapla ilk kez anılmaya başlandığı, İsra gecesinden sonraki sabahtır.

Ibn cAsakir narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said, ‘Abu Bakr’s name which his family called him by was 'Abdullah, but the name cAteeq became the dominant usage.’ In a version, ‘But the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, called him cAteeq.’ Abu Yacla, Ibn Sacd and al-Hakim, who declared it sahih, narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said, ‘By Allah, I was in my house one day and the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and his companions were in the courtyard, a curtain between me and them. Abu Bakr came up and the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, “Whoever is pleased to look upon one who is free from the Fire then let him look upon Abu Bakr.” The name which his family knew him by was cAbdullah but cAteeq became the dominant usage.’ At-Tirmidhi and al-Hakim narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said, ‘Abu Bakr entered upon the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, who said, “Abu Bakr, you are the one Allah has freed from the Fire.” From that day he was known as cAteeq.” Al-Bazzar and at-Tabarani narrated with an excellent isnad that cAbdullah ibn az-Zubayr said, ‘Abu Bakr’s name was cAbdullah, then the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said to him, “You are Allah’s freed one from the Fire.” So he was known as cAteeq.’ As for the name as-Siddiq, it is said about it, ‘He was given the affectionate nickname in the Jahiliyyah, because of the truthfulness for which he was known’ as Ibn Musdi mentioned. It has been said also, ‘Because of his haste in affirming the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, in that of which he informed.’ Ibn Ishaq narrated that al-Hasan al-Basri and Qatadah said: The first time that he became known for it was the morning after the Night of the Isra’.

Hâkim, el-Müstedrek'te şöyle rivayet etmiştir: Hz. Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle demiştir: Müşrikler Ebû Bekr'in yanına gelip dediler ki: "Arkadaşın hakkında ne düşünüyorsun? Bu gece Beytü'l-Makdis'e (Kudüs'e) götürüldüğünü iddia ediyor." Ebû Bekr sordu: "Gerçekten öyle mi dedi?" Dediler ki: "Evet." Ebû Bekr şöyle dedi: "Kesinlikle doğru söylemiştir. Ben onu, bundan daha uzak olan şeylerde de tasdik ederim: Gökten sabah erken vakitte ve akşam vaktinde gelen haberde." Bu sebeple ona "es-Sıddîk" denilmiştir. Bu hadisin isnadı mükemmeldir. Aynı rivayet Enes ve Ebû Hureyre hadisleriyle de nakledilmiştir; bunların isnadlarını İbn Asâkir zikretmiştir. Ayrıca Ümmü Hânî'den de et-Taberânî tarafından rivayet edilmiştir.

Al-Hakim narrated in the Mustadrak that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said: The idolaters came to Abu Bakr and said, ‘What do you think of your Companion? He claims that he was taken this night to Bait al-Maqdis (Jerusalem).’ He replied, ‘Did he say that?’ They said, ‘Yes.’ He said, ‘He has definitely told the truth. I believe and affirm him in matters more remote than that: the news from heaven in the early part of the morning and in the evening.’ For that reason he was called as-Siddiq. Its isnad is excellent, and that has also been narrated from hadith of Anas and Abu Hurayrah, for which Ibn cAsakir gave isnads, and Umm Hani', which was narrated by at-Tabarani.

Sa'id ibn Mansur, Sünen'inde rivayet etmiştir: Ebu Ma'shar'ın naklettiğine göre Ebu Hureyre'nin azatlı kölesi Vehb şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ, kendisine yolculuk yaptırıldığı gecede (Kudüs'e) dönerken Zu Tuva'da bulunduğunda şöyle buyurdu: "Ey Cibril, kavmim bana inanmayacak." Cibril şöyle dedi: "Ebu Bekir sana inanacak ve o es-Sıddık'tır." Hakim, Mustedrek'inde rivayet etmiştir: en-Nezzal ibn Sebre şöyle demiştir: Ali'ye dedik ki: "Ey müminlerin emiri, bize Ebu Bekir'i anlat." O şöyle dedi: "O zat, Allah onu Cibril'in dilinde ve Muhammed ﷺ'in dilinde es-Sıddık diye adlandırmıştır. Allah'ın Resulü ﷺ'in namazda halifesi olmuştur; dinimiz için ondan razı olmuştur, bu yüzden biz de dünya işlerimiz için ondan razı olduk." Bu rivayetin isnadı mükemmeldir.

Sacid ibn Mansur narrated in his Sunan: Abu Macshar narrated that Wahb the freed slave of Abu Hurayrah said: When the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, returned on the night in which he was made to travel (to Jerusalem), and he was at Dhu Tuwa, he said, ‘Jibril, my people will not believe me.’ He ( ) ibril) said, ‘Abu Bakr will believe you, and he is as-Siddiq.’ Al-Hakim narrated in the Mustadrak that an-Nazzal ibn Sabrah said: We said to cAli: ‘Amir al-Mu’minin, tell us about Abu Bakr.’ He said, ‘That man, Allah named him as-Siddiq on the tongue of Jibril and on the tongue of Muhammad, may Allah bless him and grant him peace. He was the deputy of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, for thp prayer; he was contented with him for our deen and so we were pleased with him for our worldly affairs.’ Its isnad is excellent.

Ed-Daraqutni ve el-Hakim rivayet etmiştir: Ebu Yahya dedi ki: Ali'nin minberde şöyle dediğini sayısız kez işittim: "Allah, Ebu Bekr'i Peygamberinin diliyle 'sıddık' diye adlandırmıştır." Et-Taberani, mükemmel bir sahih isnadla rivayet etmiştir: Hakim bin Sa'd dedi ki: Ali'nin yemin ederek şöyle dediğini işittim: "Allah, Ebu Bekr es-Sıddık'ın adını gökten kesinlikle indirmiştir." Uhud hadisinde (şöyle buyurulmuştur): "Sakin ol, çünkü senin üzerinde yalnızca bir Peygamber, bir sıddık ve iki şehit vardır." İbn Asakir'in rivayet ettiğine göre Ez-Zuhri şöyle demiştir: "Ebu Bekr'in annesi, babasının amcasının kızıydı (babasının kuzeniydi). Adı Selma bintu Sahr bin Amir bin Ka'b'dı. Kendisine Ummü'l-Hayr (Hayrın Annesi) künyesi verilmiştir."

Ad-Daraqutni and al-Hakim narrated that Abu Yahya said: I cannot count the number of times that I heard cAli say upon the minbar, ‘Truly Allah named Abu Bakr through the tongue of His Prophet, a siddiq.’ At-Tabarani narrated with an excellent sahih isnad that Hakim ibn Sacd said: I heard cAli say, and he swore upon it, ‘Allah definitely revealed from heaven the name of Abu Bakr, as-Siddiq.’ In the hadith of Uhud, ‘Be still, for there are only upon you a Prophet, a siddiq and two martyrs.’ ‘Abu Bakr’s mother was the daughter of his father’s paternal uncle (she was his father’s cousin). Her name was Salma bint Sakhr ibn ‘Amir ibn Kacb. She was given the kunyah (surname) Umm al-Khayr (Mother of good),’ said az-Zuhri as narrated by Ibn cAsakir.