El-Askerî, el-Evâil (İlkler) adlı eserinde şöyle demiştir: O, toprakları (cihad yoluyla alınan yerleri) ilk olarak dağıtan kişiydi; zekât develeri ve cihad atları ile develeri için ilk kez otlak çevirendi; tekbirde sesini ilk kez alçaltandı; (Medine) mescidini ilk kez güzel kokuyla tütsüleyendi; cuma günü ilk ezanı ilk emredendi; müezzinlere ilk kez maaş ayarlayandı; hutbede ilk kez suskunluk gösterendi; ardından şöyle demişti: "Ey insanlar! Bir işe ilk başlamanın zorluğu vardır; bugünden sonra başka günler de olacaktır. Eğer yaşarsam hutbeyi layık olduğu biçimde size sunacağım. Biz hiçbir zaman hatip değildik; Allah bize öğretecektir." O, bayram namazından önce bayram hutbesini ilk kez namazdan öne alandı; zekâtlarını kendi başlarına vermeyi ilk kez insanlara bırakandı; annesinin hayatta olduğu dönemde halifeliği ilk kez üstlenendi; ilk kez bir emniyet müdürü (şurta reisi) atayandı; ve Ömer'in başına gelenin kendisine de gelmesinden korkarak mescidde ilk kez bir bölme (hafız, koruyucu bir hücre) ayırandı. El-Askerî'nin zikrettiği budur. Ayrıca şunu da söylemiştir: Ümmet içinde bazılarının diğerlerini hata ile suçladığı ilk ihtilaflar, onun döneminde, onu suçladıkları şeyler hakkında çıkmıştır. Bundan önce insanlar fıkhî konularda ihtilaf ederlerdi, ama kimse kimseyi hatayla suçlamazdı.

Al-cAskari said in al-Awa’il (The Firsts): He was the first to grant lands (taken in jihad), and the first who enclosed pastures (for the animals paid in zakat and for the horses and camels for jihad), the first to lower his voice in the takbir, the first to perfume the mosque (of Madinah), the first to command the first call to prayer on the Jumucah, the first to provide for the mu’adhdhins, the first to be speechless in the khutbah, and then he said, ‘People, the first time of mounting is hard, after today there are other days, and if I live you will have the khutbah in its proper manner. We were never public speakers and Allah will teach us.’ He was the first to place the khutbah on the cEid before the prayer, the first to entrust to the people the payment of their own zakat, the first to take charge of the khilafah during the life of his mother, the first to appoint a chief of police, and the first to set apart an enclosure in the mosque from fear that there should happen to him what happened to cUmar. This is what al-cAskari mentioned and he also said: The first disagreements in the ummah in which some would accuse others of errors were in his time, concerning things for which they blamed him. Before that they used to disagree about fiqh and no-one would accuse others of errors.

Onun öncülüklerinden şunlar da kalmaktadır: Allah için ailesiyle birlikte hicret eden bu ümmetin ilki olmasıdır; daha önce geçtiği gibi. Ayrıca insanları tek bir okuyuş üzerinde birleştiren ilk kişi olmasıdır.

I say: Of his firsts there remain that he was the first of this ummah to emigrate with his family for the sake of Allah, as has preceded, and he was the first to unite people on one manner of recitation.

İbn Asakir, Hakim ibn Abbad ibn Hanif'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Dünya (zenginlikle) taştığında ve insanların bolluğu bir sınıra ulaştığında, Medine'de ortaya çıkan ilk kınanmış şey, güvercin uçurmak ve yay benzeri mancınıklarla (bahse konu olarak kil bilyeler atarak) okçuluk yapmaktı. Bunun üzerine Osman, halifeliğinin sekizinci yılında Benu Leys'ten bir adamı görevlendirdi; bu adam güvercinlerin kanatlarını kesti ve mancınıkları kırdı.

Ibn cAsakir narrated that Hakim ibn cAbbad ibn Hanif said: The first reprehensible thing that appeared in Madinah when the world was overflowing (with wealth) and the fatness of people reached a limit, was the flying of pigeons and archery with crossbows (firing clay bullets, for bets), so cUthman appointed a man from Banu Layth in the eighth year of his khilafah who clipped them (the wings of the pigeons) and broke the crossbows.