Lalika'i, es-Sünne adlı eserinde İbn Ömer'in şöyle rivayet ettiğini nakletmiştir: Bir adam Ebu Bekr'in yanına gelip şöyle dedi: "Zinayı Allah'ın takdiri olarak görüyor musun?" O da, "Evet" dedi. Adam, "Öyleyse Allah bunu bana takdir etmiş, sonra da beni bundan dolayı cezalandıracak mı?" dedi. Ebu Bekr, "Evet. Ey gayri meşru bir kadının oğlu! Allah'a yemin ederim ki yanımda birisi olsaydı, ona senin burnunu kesmesini emrederdim" dedi. İbn Ebi Şeybe, Musannef'inde Zübeyr'in şöyle rivayet ettiğini nakleder: Ebu Bekr insanlara hutbe okurken şöyle dedi: "Ey insanlar! Allah'ın huzurunda utangaç ve alçakgönüllü olun. Canımın elinde olduğu Zat'a yemin ederim ki, açık alanda tuvalete girdiğimde Allah'a karşı duyduğum hayâdan dolayı başımı örterek kendimi gölgelendiririm." Abdürrezzak, Musannef'inde Amr b. Dinar'ın, Ebu Bekr es-Sıddık'ın şöyle dediğini rivayet ettiğini nakleder: Ebu Bekr şöyle dedi: "Allah'ın huzurunda utanın. Allah'a yemin ederim ki, tuvalete girdiğimde Allah'a karşı duyduğum hayâdan dolayı sırtımı duvara dayarım." Ebu Davud, Sünen'inde Ebu Abdullah es-Sünabihi'nin şöyle rivayet ettiğini nakleder: Bir keresinde akşam namazından sonra Ebu Bekr es-Sıddık'ın arkasında namaz kıldı. Birinci ve ikinci rekâtta Fatiha ile Kur'an'ın sonundaki kısa surelerden birini okudu, üçüncü rekâtta ise şu âyeti okudu: "Rabbimiz! Bizi hidayete erdirdikten sonra kalplerimizi eğriltme!" (Âl-i İmrân, 3/8)

Al-Lalika’i narrated in as-Sunnah that Ibn cUmar said: A man came to Abu Bakr and said, ‘Do you see adultery as a decree (of Allah)?’ He said, ‘Yes.’ He said, ‘So Allah has decreed it for me and then later He will punish me for it?’ He said, ‘Yes, son of the uncircumcised woman. By Allah, if there were anybody with me, I would order him to cut off your nose.’ Ibn Abi Shaybah narrated in his Musannafthat az-Zubayr narrated that Abu Bakr said, while he was delivering the khutbah to people, ‘People, be shy and modest before Allah. By the One in Whose hand my self is, I shade myself when I go to the toilet in the open spaces, covering my head out of modesty towards Allah.’ cAbd ar-Razzaq narrated in his Musannaf that cAmr ibn Dinar Abu Bakr as-Siddiq said: Abu Bakr said, ‘Be shy before Allah. By Allah, I enter the toilet and I lean my back against the wall out of modesty before Allah.’ Abu Dawud narrated in his Sunan that Abu cAbdullah as- Sunabihi related that he once prayed the prayer after sunset behind Abu Bakr as-Siddiq and he recited in the first two sets of bowing and prostration the Fatihah and a surah from among the small surahs (at the end of the Qur’an) and that he recited in the third, 'Our Lord, do not cause our hearts to deviate after You have guided us! (Qur’an 3: 8)

İbn Ebi Haysame ve İbn Asakir, İbn Uyeyne'nin şöyle dediğini rivayet etmişlerdir: Ebu Bekir, bir kimseye yakınını kaybettiğinde taziyede bulunurken şöyle derdi: "Sabretmekte bir zarar yoktur, sabırsızlıkta ise bir fayda yoktur. Ölüm, ondan önce gelenden daha hafiftir ve ondan sonra gelenden daha şiddetlidir. Peygamber ﷺ'in vefatını hatırla, o zaman musibetin sana az görünecek ve Allah sevabını büyütecektir." İbn Ebi Şeybe ve ed-Daraku̇tni, Sahabi olan Salim İbn Ubeyd'in şöyle dediğini rivayet etmişlerdir: Sıddık Ebu Bekir bana, "Sahur yapabilmem için şafakla benim aramda dur" derdi. Ve Ebu Kılabe ile Ebu's-Seffar'ın ikisinin de şöyle dediğini rivayet etmiştir:

Ibn Abi Khaythamah and Ibn cAsakir narrated that Ibn cUyaynah said: Abu Bakr used to say, when he was consoling a man for a bereavement, ‘There is no harm in patience, and no benefit in impatience, and death is less serious than what comes before it and more severe than what comes after it. Remember the loss of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and your affliction will seem little to you, and Allah will magnify your reward.’ Ibn Abi Shaybah and ad-Daraqutni narrated that Salim ibn ' Ubayd, and he was a Companion, said: Abu Bakr as-Siddiq used to say to me, ‘Stand between me and the dawn so that I can take the pre-dawn meal (preparatory to fasting).’ And he narrated that Abu Qilabah and Abu’s-Safar both said:

Ebû Bekir es-Sıddîk şöyle derdi: "Sahur yemeğini yiyene kadar kapıyı kapatın." Beyhakî ve Ebû Bekir İbnü Ziyad en-Neysâbûrî, Kitâbu'z-Ziyâdât'ta rivayet etmiştir: Huzeyfe İbnü Üseyd şöyle dedi: "Ebû Bekir ve Ömer'i, sünnetler koymak isteyerek neyi açığa vurduklarını gözlemledim."

Abu Bakr as-Siddiq used to say, ‘Shut the door until we have eaten the pre-dawn meal.’ Al-Bayhaqi and Abu Bakr ibn Ziyad an-Naysaburi, in Kitab az- Ziyadat, narrated that Hudhayfah ibn Usayd said: I observed Abu Bakr and cUmar and what they would make apparent (of their actions), wishing to set sunnahs.

Ebu Davud, İbn Abbas'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Şahitlik ederim ki Ebu Bekir es-Sıddık şöyle dedi: 'Yüzen balıkları yiyin (yani doğal yollarla ölmüş olanları, çünkü onları yemek caizdir).'" eş-Şafiî, el-Umm'da Ebu Bekir es-Sıddık'ın canlı hayvanla et takasını hoş görmediğini rivayet etmiştir.

Abu Dawud narrated that Ibn cAbbas said: I bear witness that Abu Bakr as-Siddiq said, ‘Eat the fish which float (on the surface, i.e. which have died naturally, as it is permitted to eat them).’ Ash-Shafici narrated in al-Umm that Abu Bakr as-Siddiq disliked trading meat for live animals.

Buhârî, dedesini babasıyla aynı konumda tuttuğunu, yani miras konusunda aynı kabul ettiğini rivayet etmiştir.

Al-Bukhari narrated that he placed the grandfather in the same standing as the father, meaning in inheritance.

İbn Ebi Şeybe, el-Musannef'inde Ata'dan, onun da Ebu Bekir'den rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: Baba olmadığı sürece dede, babanın yerindedir; oğul olmadığı sürece oğlun oğlu, oğulun yerindedir.

Ibn Abi Shaybah narrated in his Musannafthzt cAta’ narrated from Abu Bakr that he said: The grandfather has the same degree as the father as long as there is no father but him, and the son of the son is in the place of the son as long as there is no son apart from him.

Ebu Bekir'e babasını inkar eden bir adam getirildi; Kâsım'dan rivayet edildiğine göre o, şöyle rivayet etmiştir. Bunun üzerine Ebu Bekir, "Başına vurun, çünkü şeytan başındadır" dedi. İbn Ebi Malik'in rivayet ettiğine göre Ebu Bekir, ölü için namaz kıldığında şöyle derdi: "Allah'ım, bu, Senin kulun; ailesi, malı ve akrabaları onu terk etti. Günahı büyüktür, Sen ise çok bağışlayansın, merhametlisin." Said b. Mansur, Sünen'inde Ömer'den rivayet etmiştir: Ebu Bekir, Asım b. Ömer b. el-Hattab'ın, Ümmü Asım'a (Ömer'in eski eşi) gitmesine hükmetti ve (Ömer'e) şöyle dedi: "Onun kokusu, teni ve yumuşaklığı, senden ona daha hayırlıdır." Beyhaki'nin rivayetine göre Kays b. Ebi Hazım şöyle demiştir: Bir adam Ebu Bekir'in yanına geldi ve dedi ki: "Babam, malımın tamamını almak istiyor ve onu bitirecek." Ebu Bekir babasına dedi ki: "Onun malından yalnızca sana yetecek kadarını alabilirsin." Baba dedi ki: "Allah'ın Resulü'nün halifesi, Allah'ın Resulü ﷺ, 'Sen ve malın babana aittir' buyurmadı mı?" Bunun üzerine Ebu Bekir dedi ki: "Evet, ancak bununla yalnızca geçim masrafını kastetmiştir." Ahmed'in rivayetine göre Amr b. Şuayb, babasından, o da dedesinden naklen rivayet etmiştir: Ebu Bekir ve Ömer, bir kölenin öldürülmesi karşılığında hür bir adamı kısas olarak öldürmezlerdi.

He narrated that al-Qasim narrated that Abu Bakr was brought a man who had denied his father and so Abu Bakr said, ‘Hit the head for the shaytan is in the head.’ He narrated that Ibn Abi Malik said: Abu Bakr, when he prayed over the dead, used to say, ‘O Allah, [he is] Your slave, whose family, property and relatives have forsaken him; the wrong action is great, and You are all-forgiving, compassionate.’ Sacid ibn Mansur narrated in his Sunan that cUmar narrated that Abu Bakr gave judgement that cAsim ibn cUmar ibn al-Khattab should go to Umm cAsim (cUmar’s ex-wife), and that he said (to cUmar), ‘Her scent, her odour and her gentleness are better for him than you are.’ Al-Bayhaqi narrated that Qais ibn Abi Hazim said: A man came to Abu Bakr and said, ‘My father wants to take my property, all of it and he will make an end of it.’ Abu Bakr said to his father, ‘You can only have of his property that which will be sufficient for you.’ He (the father) said, ‘Khalifah of the Messenger of Allah, did the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, not say, “You and your property belong to your father”?’ So he said, ‘Yes, and by that he only meant expenditure on maintenance.’ Ahmad narrated that cAmr ibn Shucayb narrated from his father from his grandfather that Abu Bakr and cUmar would not kill a freeman (in retaliation) for (the killing of) a slave.

Buhari, İbn Ebi Mulceke'nin dedesinden rivayet ettiği bir hadiste şöyle rivayet etmiştir: Bir adam, bir adamın elini ısırmış ve bu yüzden o adamın ön dişi düşmüştür. Ebu Bekir de bunun için kısas olmadığına hükmetmiştir.

Al-Bukhari narrated that Ibn Abi Mulaykah narrated from his grandfather that a man bit the hand of a man and so caused his (own) incisor to fall out, and Abu Bakr declared that there was no retaliation for it.

İbn Ebi Şeybe ve el-Beyhakî, İkrime'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir, bir kulağın (kesilmesi veya sakat bırakılması) için on beş deve diyet hükmü vermiş ve şöyle demiştir: "Saç ve sarık, o kusurun görünmesini örtecektir." el-Beyhakî ve başkaları, Ebu Imran el-Cunî'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir, Suriye'ye birlikler göndermiş ve bunların komutanlığına Yezid İbn Ebi Süfyan'ı atamış ve şöyle demiştir: "Size on hususta tavsiyede bulunuyorum: Bir kadını, bir çocuğu, güçsüz bir yaşlı adamı öldürmeyin; meyve veren bir ağacı kesmeyin; ekilmiş araziyi harap etmeyin; sahibi dışında bir deveyi veya koyunu kesmeyin; hurma ağacını yıkmayın ve yakmayın; ganimeti gizlemeyin ve korkaklık etmeyin." Ahmed, Ebu Davud ve en-Nesâî, Ebu Berze el-Eslemî'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir bir adama kızmış ve öfkesi çok şiddetlenmişti. Bunun üzerine ben, "Resulullah'ın halifesi, onun başını uçur!" dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Vay sana! Bu, Resulullah ﷺ'dan sonra hiç kimseye ait değildir." Seyf, el-Fütuh adlı kitabında şeyhlerinden naklederek şöyle rivayet etmiştir: Yemame valisi olan el-Muhacir İbn Ebi Umeyye, yanına iki kadın şarkıcı getirtmiştir. Bunlardan biri Peygamber ﷺ'i hicveden şarkı söylemişti; o, bu kadının elini kesmiş ve dişlerini çektirmiştir. Diğeri ise Müslümanları alaya alan bir şarkı söylemişti; o da bunun elini kesmiş ve dişlerini çektirmiştir. Ebu Bekir ona şu mektubu yazmıştır: "Peygamber ﷺ'i hicveden şarkı söyleyen kadınla ilgili yaptıklarına dair bana haber ulaştı. Eğer sen benden önce davranmış olmasaydın, ona ölüm cezası vermeni emredecektim; çünkü peygamberlere uygulanan had cezası, diğer had cezalarına benzemez. Müslümanlardan kim bunu yapmaya cüret ederse, o dinden çıkmış bir mürtaddır. Müslüman olmayan ve Müslümanlarla antlaşması bulunan biri ise, hain ve düşman bir kimsedir." Müslümanlarla alay ederek şarkı söyleyen kadına gelince: Eğer o, Müslüman olduğunu iddia edenlerden biriyse, ona edep öğretilmeli ve cezalandırılmalıdır, ama uzuvları kesilmemelidir. Eğer o, zimmet ehlinden (Müslümanların yönetimi altında yaşayan Kitap Ehli) biriyse, canım hakkı için, yüz çevirdiğiniz o şirk (suç olarak) Müslümanlarla alay etmesinden daha büyüktür. Daha önce benzeri bir durumda size emretmiş olsaydım ve sonra da yaptığınızı yapmış olsaydınız, musibete uğrardınız. Bu yüzden, işleri olduğu gibi bırakacağımı kabul edin ve insanların uzuvlarını kesmekten sakının; çünkü bu bir suçtur ve ancak kısas (benzer bir uzuv kesme suçu karşılığında) dışında kaçınılması gerekir.” Malik ve ed-Daraqutni, Safiyye bint Ebi Ubeyd'in rivayet ettiğine göre bir adamın bakire bir cariyeyle zina ettiğini ve bunu itiraf ettiğini anlatmıştır. Bunun üzerine onun kırbaçlanmasını emretmiş, sonra da onu Fedek'e sürgün etmiştir.

Ibn Abi Shaybah and al-Bayhaqi narrated that Tkrimah said that Abu Bakr gave judgement that there were fifteen camels for (cutting off or mutilating) an ear, and said, ‘The hair and the turban will conceal its disfigurement.’ Al-Bayhaqi and others narrated that Abu Tmran al-Juni said that Abu Bakr sent troops to Syria and put in command over them Yazid ibn Abi Sufyan and said, ‘I counsel you with ten qualities: do not kill a woman, nor a child, nor a feeble old man; do not cut down a fruitful tree; do not ruin cultivated land; do not slaughter a camel or a sheep except for its owner; do not destroy the date-palm, nor burn it; do not conceal plunder; and do not be cowardly.’ Ahmad, Abu Dawud and an-Nasa’i narrated that Abu Barzah al-Aslami said: Abu Bakr was angry with a man and his anger became very severe indeed, so I said, ‘Khalifah of the Messenger of Allah, strike off his head!’ He said, ‘Woe to you! That belongs to no-one after the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace.’ Saif narrated in the Kitab al-Futuh from his shaykhs that al- Muhajir ibn Abi Umayyah, who was the Amir of al-Yamamah, had two women singers brought before him, one of whom had sung abuse of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, so he cut off her hand and pulled out her teeth; and the other had sung ridicule of the Muslims, so he cut off her hand, and pulled out her teeth. Abu Bakr wrote to him, ‘It has reached me that which you have done with the woman who sang abusing the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and if it were not that you had preceded me I would have told you to kill her, because the hadd punishment for the prophets does not resemble other hadd punishments. Whoever of the Muslims dares to do that is a renegade, and if he is a non-Muslim who has a covenant with the Muslims then he is a treacherous and hostile enemy. As for the one who sang ridiculing the Muslims; if she was one of those who claim to be Muslims, then she should be taught manners and punished but not mutilated. If she was one of the people of the dhimmah (People of the Book living under the governance of the Muslims), then, by my life, that shirk which you have turned away from is greater (as a crime than ridicule of the Muslims). If I had previously commanded you in a case the like of this (and then later you had done what you did) you would have reached affliction, so accept that I will let things be, and beware of mutilating people, because it is a crime and must be avoided except in retaliation (for a similar crime of mutilation).’ Malik and ad-Daraqutni narrated that Safiyyah bint Abi cUbayd narrated that a man had sexual intercourse with a virgin slave girl and confessed it, so he ordered that he should be whipped and then he exiled him to Fadak.

Ebu Ya'la, Muhammed b. Hatib'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Hırsızlık yapmış bir adam Ebu Bekir'in huzuruna getirildi ve onun (daha önceki hırsızlıklar nedeniyle) elleri ve ayakları zaten kesilmişti. Bunun üzerine Ebu Bekir şöyle dedi: "Senin hakkında, seni öldürmeyi emrettiği gün Allah'ın Resulü ﷺ'in karar verdiğinden başka bir şey bulamıyorum; O, senin hakkında kesinlikle daha iyi bilendir." Ve adamın öldürülmesini emretti.

Abu Yacla narrated that Muhammad ibn Hatib said: A man who had stolen was brought to Abu Bakr and already all his hands and feet had been cut off (for thefts), so Abu Bakr said, ‘I cannot find anything for you except what the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, decided about you on the day he ordered that you be killed, and he certainly knew better about you,’ and he ordered that he be killed.

Malik, el-Kasım b. Muhammed'in şöyle dediğini rivayet etti: Yemen'den bir adam, bir eli ve bir ayağı kesilmiş olarak geldi ve Ebu Bekr'in yanında kaldı. Yemen valisinin kendisine haksızlık ettiğinden şikâyet etti ve geceleri namaz kılardı. Ebu Bekr de ona, "Baban hakkı için, senin geceni bir hırsızın gecesi gibi görmüyorum" derdi. Sonra Ebu Bekr'in eşi Esma bint Umeys'in mücevherleri kayboldu. Adam, "Allah'ım, bu salih evin halkına kötülük planlayan kimseye karşı mutlaka hesap soracaksın" diyerek etrafta dolaşmaya başladı. Ardından mücevherleri bir kuyumcunun yanında buldular. Kuyumcu, eli kesilen adamın bunları getirdiğini iddia etti; adam ya itiraf etti ya da birisi aleyhinde şahitlik yaptı. Ebu Bekr emir verdi ve adamın sol eli kesildi.

Malik narrated that al-Qasim ibn Muhammad said that a man from Yemen, who had a hand and a foot cut off, came and stayed with Abu Bakr. He complained to him that the governor of the Yemen had wronged him, and he used to pray at night. So Abu Bakr would say, ‘By your father, your night is not the night of a thief.’ Then later they missed some jewellery belonging to Asma’ bint cUmays, Abu Bakr’s wife. He began to go around with them saying, ‘Allah, You must take [to task] whoever plotted against the people of this righteous house.’ Then they found the jewellery with a jeweller who claimed that the man whose limbs were amputated had brought it, and he confessed or someone witnessed against him. Abu Bakr gave the command and his left hand was cut off.

Ebu Bekir şöyle dedi: "Allah'a yemin ederim ki, onun kendisine karşı yaptığı beddua, benim için onun hırsızlığından daha ağır ve daha şiddetlidir." Ed-Daraknutnî, Enes'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir, değeri beş dirhem olan bir kalkan için (el) kesmekteydi.

Abu Bakr said, ‘By Allah, his supplication against himself, for me Is stronger and more severe against him than his theft.’ Ad-Daraqutni narrated that Anas said that Abu Bakr would cut (off the hand) for a shield whose value was five dirhams.

Ebu Nuaym, el-Hilye'de Ebu Salih'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ebu Bekir'in halifeliği döneminde Yemen halkı geldiğinde Kur'an'ı işitince ağlamaya başladılar. Ebu Bekir şöyle dedi: 'Biz de böyleydik, sonra kalpler katılaştı.'" Ebu Nuaym şöyle demiştir: "Yani Allah'ı, yüce olan O'nu, marifetle (Allah'ı bilmekle) güçlenip sükûnete erdiler." Buhari, İbn Ömer'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Bekir şöyle demiştir: "Muhammed ﷺ'in ehl-i beytine karşı Muhammed ﷺ'e saygıyı gözetin." Ebu Ubeyd, el-Garib'de Ebu Bekir'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Zayıflık döneminde ölen kimseye hayır ve bereket olsun," yani İslam'ın en başında, fitnelerin baş göstermesinden önce.

Abu Nucaym narrated in al-Hilyah that Abu Salih said: When I he people of the Yemen came in the time of Abu Bakr and they heard the Qur’an, they began to weep. Abu Bakr said, ‘Just like this we used to be, then the hearts became hard.’ Abu Nucaym said, 'i.e. they became strong and tranquil with the mdrifah (gnosis) of Allah, exalted is He.’ Al-Bukhari narrated that Ibn cUmar said: Abu Bakr said, ‘Be regardful of Muhammad, may Allah bless him and grant him peace, in the people of his house.’ Abu cUbayd narrated in al-Gbareeb that Abu Bakr said, ‘Fragrant good fortune to whoever dies in the time of weakness,’ i.e. in the very beginning of Islam before the stirrings of dissensions.

Dördü ve Malik, Kabisa'nın şöyle dediğini rivayet etmişlerdir: Bir nine, mirasını istemek için Ebu Bekr es-Sıddık'a geldi. Ebu Bekr şöyle dedi: "Allah'ın Kitabı'nda senin için bir pay yoktur ve Allah'ın Resulü'nün sünnetinde de senin için bir pay olduğunu bilmiyorum. Geri dön, ben insanlara sorana kadar bekle." Ebu Bekr insanlara sordu. Bunun üzerine el-Muğire b. Şu'be şöyle dedi: "Ben Allah'ın Resulü'nün yanında bulundum ve o, nineye altıda bir pay verdi." Ebu Bekr, "Yanınızda başka biri var mı?" diye sordu. Bunun üzerine Muhammed b. Mesleme ayağa kalktı ve el-Muğire'nin söylediği gibi bir şey söyledi.

The Four and Malik narrated that Qabisah said: A grandmother came to Abu Bakr as-Siddiq asking him for her inheritance and he said, ‘There is nothing for you in the Book of Allah and I have not learnt that there is anything for you in the Sunnah of the Prophet of Allah, may Allah bless him and grant him peace, so go back until I ask people.’ He asked people and al-Mughirah ibn Shucbah said, ‘I attended the Messenger of Allah who gave her (a grandmother) a sixth.’ Abu Bakr said, ‘Is there anyone else with you?’ Muhammad ibn Maslamah arose and said the like of what al-Mughirah had said.

Ebu Bekir bunu ona tahsis etti.

So Abu Bakr allocated her that.

Malik ve ed-Daraqutnî, el-Kasım b. Muhammed'in şöyle dediğini rivayet etmişlerdir: İki nine, miraslarını talep ederek Ebu Bekr'in yanına geldi; biri anne tarafından nine, diğeri baba tarafından nine idi. Bunun üzerine Ebu Bekr mirası anne tarafından olan nineye verdi. Bedir'de bulunanlardan olan ve Benî Hârise kabilesinden bulunan Abdurrahman b. Sehl el-Ensarî ona şöyle dedi: "Ey Allah Resulü'nün halifesi! Mirası, ona hiçbir pay bırakmadan, mirası almaya en az hakkı olan kişiye verdin."

Malik and ad-Daraqutni narrated that al-Qasim ibn Muhammad said that two grandmothers came to Abu Bakr seeking their inheritances, the mother of a mother and the mother of a father, and so he gave the inheritance to the mother of the mother. cAbd ar-Rahman ibn Sahl al-Ansari, who was one of those who had been present at Badr and was a member of Bani Harithah, said to him, ‘Khalifah of the Messenger of Allah, you have given to the one 93

T h e H isto r y o f t h e K h a l ifa h s (text as given, spaced letters) Note: The input contains letter-spaced text. Translating as requested: T e a r i h ü l H ü l e f a "…o kadın ölseydi kendisinden miras alamayacağı kişiler!" Ve böylece malı ikisi arasında paylaştırdı.

T h e H isto r y o f t h e K h a l ifa h s from whom he would not have inherited if she had died!’ And so he divided it between the two of them.

Abdürrezzak, *Musannef*'inde şöyle rivayet etmiştir: Hz. Âişe (radıyallahu anha) anlatıyor: Rifâa'nın eşi, Rifâa tarafından boşandıktan sonra Abdurrahman İbnü'z-Zübeyr ile evlendi, ancak onunla birlikte olamadı. Bunun üzerine Rifâa'ya dönmek istedi. Allah'ın Resulü ﷺ ona şöyle buyurdu: "Hayır, ta ki sen onun tadını almadıkça ve o da senin tadını almadıkça (Rifâa'ya dönemezsin)." Bu kısım Sahih'te de yer almaktadır. Abdürrezzak şunu eklemiştir: Kadın bir süre bekledi, sonra yanına geldi ve kendisine dokunulduğunu bildirdi. Resulullah ﷺ, onun ilk kocasına dönmesini yasakladı ve şöyle buyurdu: "Allah'ım, eğer Rifâa'ya dönmesi onun için daha hayırlı olsaydı, o evlilik bir daha onun için tamamlanmazdı." Sonra kadın, Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ömer'in halifeliklerinde yanlarına gitti, ikisi de ona (dönmesini) yasakladı.

cAbd ar-Razzaq narrated in his Musannafxhax. cA’ishah, may Allah be pleased with her, narrated the hadith of the wife of Rifacah who was divorced from him and married cAbd ar-Rahman ibn az-Zubayr after him but he was unable to consummate the marriage, and so she wanted to return to Rifacah. The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said to her, ‘No, not until you taste the sweetness of intercourse with him and he tastes the sweetness of intercourse with you.’ This much is in the Sahih. cAbd ar-Razzaq added: She remained for a while and then she came to him and informed him that he had touched her. He forbade her to return to her first husband and said, ‘O Allah, if it was more expansive for her that she should return to Rifacah, then her marriage to him would not be completed for her another time.’ Then later she came to Abu Bakr and cUmar in their khilafahs and they both forbade her.

Beyhaki, Ukbe ibn Âmir'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Amr ibn el-As ve Şurahbil ibn Hasene, Suriye'deki Bizans generali Bannan'ın başıyla birlikte beni Ebu Bekir'e haberci olarak gönderdiler.

Al-Bayhaqi narrated that cUqbah ibn cAmir said that cAmr ibn al-cAs and Shurahbil ibn Hasanah both sent him as a messenger to Abu Bakr with the head of Bannan, the Byzantine general of Syria.

Ebu Bekir'in yanına geldiğinde bundan çok rahatsız oldu. Bunun üzerine Ukbe ona dedi ki: "Allah Resulü'nün halifesi, onlar (Bizanslılar) bunu bizimle yapıyorlar." Ebu Bekir dedi ki: "Onlar Faris ve Bizanslıların sünnetini mi izliyorlar? Başı bana getirmeyin; bir mektup ve haber yeterlidir." Buhârî, Kays b. Ebi Hâzim'in şöyle rivayet ettiğini nakletti: Ebu Bekir, Ahmes kabilesinden Zeynep adında bir kadının yanına girdi ve onun konuşmadığını gördü. Bunun üzerine dedi ki: "Bu kadının konuşmamasında ne var?" Dediler ki: "Hac'cı sükût içinde hac yaptı." Ona dedi ki: "Konuş, çünkü bu caiz değildir. Bu, cahiliye işlerindendir." Bunun üzerine kadın konuştu ve dedi ki: "Sen kimsin?" Dedi ki: "Ben Muhâcirlerden bir adamım." Kadın dedi ki: "Muhâcirlerin hangisisin?" Dedi ki: "Kureyş'tenim." Kadın dedi ki: "Kureyş'in hangi kolundansın?" Dedi ki: "Sen gerçek bir soru sorucusun; ben Ebu Bekir'im." Kadın dedi ki: "Cahiliyeden sonra Allah'ın bize getirdiği bu doğru iş üzerinde ne zamana kadar kalacağız?" Dedi ki: "Sizin imamlarınız dimdik durdukça, siz de onun üzerinde kalacaksınız." Kadın dedi ki: "İmamlar kimlerdir?" Dedi ki: "Kavminizin, size emreden ve sizin de itaat ettiğiniz önderleri ve soyluları yok mu?" Kadın dedi ki: "Elbette var." Dedi ki: "İşte onlar o kimselerdir." Buhârî, Âişe radıyallahu anha'nın şöyle dediğini rivayet etti: Ebu Bekir'in, kazancını ona getiren bir kölesi vardı. Bir gün ona bir şey getirdi ve Ebu Bekir ondan yedi. Köle ona dedi ki: "Bunun ne olduğunu biliyor musun?" Ebu Bekir dedi ki: "Nedir bu?" Dedi ki: "Ben cahiliyede bir adam için kehanet ediyordum; kehanet ne güzeldi, ancak aldatmıştım."

When he came to Abu Bakr, he disapproved of that strongly and so cUqbah said to him, ‘Khalifah of the Messenger of Allah, they (the Byzantines) do that with us.’ He said, ‘Are they following the Sunnah of the Persians and the Byzantines? Don’t carry the head to me; a letter and news are enough.’ Al-Bukhari narrated that Qais ibn Abi Hazim said: Abu Bakr went into a woman of Ahmas called Zaynab, and he saw her not talking and he said, ‘What is wrong with her that she does not talk?’ They said, ‘She performed the Hajj in silence.’ He said to her, ‘Speak, because this is not permitted. This is one of the acts of Jahiliyyah.’ So she spoke and said, ‘Who are you?’ He said, ‘I am a man of the Muhajirun.’ She said, ‘Which of the Muhajirun?’ He said, ‘From Quraysh.’ She said, ‘From which group of Quraysh?’ He said, ‘You are a real questioner - I am Abu Bakr.’ She said, 'I low long will we remain on this right matter which Allah has brought us after ignorance?’ He said, ‘Your remaining upon it will be as long as your imams stay upstanding.’ She said, ‘Who are the imams?’ He said, ‘Do your people not have leaders and nobles who order them and they obey them?’ She said, ‘Of course.’ He said, "Ihey are those people.’ Al-Bukhari narrated that CA’ishah, may Allah be pleased with her, said: Abu Bakr had a slave who used to pay him his revenue. One day he brought him something and Abu Bakr ate of it. The slave said to him, ‘Do you know what this is?’ Abu Bakr said, ‘What is it?’ He said, ‘I used to act as a foreteller of the future for a man in the jahiliyyah and how good was the foretelling, except that I deceived.

"Bana rastladığında ve yediğin şeyden bana verdiğinde..." Bunun üzerine Ebu Bekir parmağını ağzına soktu ve midesindeki her şeyi kusarak çıkardı. Ahmed, ez-Zühd adlı eserinde İbn Sîrîn'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ebu Bekir'den başka yediği yemeği kusmak için kendini zorlayan birini bilmiyorum." Ve aynı hikâyeyi anlatmıştır.

I hen he met me and gave me that which you have eaten from.’ So Abu Bakr thrust his hand in his mouth and vomited everything in his stomach. Ahmad narrated in az-Zuhd that Ibn Sirin said, ‘I know of no-one who made himself vomit food which he had eaten cxcept for Abu Bakr,’ and he told the same story.

An-Nasa'i, Aslam'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ömer, Ebu Bekir'in dilini tuttuğunu fark etti ve şöyle diyordu: "Beni birçok yere götüren şey budur." Ebu Ubeyd, el-Gareeb adlı eserinde rivayet etmiştir: Ebu Bekir, Abdurrahman ibn Avf'ın komşusuyla tartışırken yanından geçti ve şöyle dedi: "Komşunla tartışma, çünkü insanlar seni bıraktığında o kalacaktır." İbn Asakir, Musa ibn Ukbe'nin rivayet ettiğine göre Ebu Bekir es-Sıddık hutbe okurken şöyle derdi: "Hamd, yaratıkların Rabbi olan Allah'a aittir. Ona hamd eder ve yardımını dilerim. Ölümden sonrası için Ondan cömertlik isteriz; çünkü benim ve sizin ecelimiz yaklaşmıştır. Allah'tan başka ilah olmadığına, Onun ortağı bulunmadığına şahitlik ederim. Muhammed'in, Hakk ile gönderdiği, müjdeleyici, uyarıcı ve aydınlatıcı bir lamba olarak gönderdiği Allah'ın kulu ve elçisi olduğuna şahitlik ederim; böylece hayatta olanları uyarsın ve kâfirler hakkında söz gerçekleşsin. Kim Allah'a ve Elçisine itaat ederse, gerçekten doğru yola iletilmiştir; kim onlara isyan ederse, açık bir sapkınlığa düşmüştür. Size Allah'tan korkarak itaat etmenizi ve Allah'ın size koyduğu, sizi onunla hidayete erdirdiği emrine sıkıca sarılmanızı tavsiye ederim; çünkü kelime-i ihlastan (şehadet kelimesinden) sonra İslam hidayetinin en kapsamlı özeti..."

An-Nasa’i narrated that Aslam said that cUmar discovered Abu Bakr grasping his tongue, saying, ‘This is the one which has brought me to so many places.’ Abu cUbayd narrated in al-Ghareeb that Abu Bakr passed by cAbd ar-Rahman ibn cAwf while he was quarrelling with his neighbour and he said, ‘Do not quarrel with your neighbour for he will remain when people have left you.’ Ibn cAsakir narrated that Musa ibn cUqbah related that Abu Bakr as-Siddiq used to deliver the khutbah saying, ‘Praise belongs to Allah, the Lord of the creatures, I praise Him and seek His aid, and We ask Him for generosity for that which is after death, because my term and yours have drawn near. And I witness that there is no god but Allah alone, no partner with Him and that Muhammad is His slave and messenger whom He sent with the Truth, as a bringer of good news and a warner and an illuminating lamp so that he might warn whoever is alive and that the word would be realised on the disbelievers. Whoever obeys Allah and His Messenger is truly guided, and whoever disobeys them has gone astray into clear error. I counsel you to have fearful obedience of Allah, and to cling strongly to the command of Allah which He has laid down for you and by which He has guided you, because the comprehensive summation of the guidance of Islam after the word of sincerity (the shahadati)

“İşitmek ve itaat etmek”, Allah'ın işlerinizin yönetimini kendisine verdiği kimseye karşıdır; Allah'a itaat eden ve maruf olanı emredip münkeri yasaklayan kimse ise kurtuluşa ermiş, felaha ulaşmış ve üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmiştir.

is ‘hearing and obedience’ to whomever Allah has given authority over your affairs, for whoever obeys Allah and those who order the well-recognised virtues and forbid what is rejected, has succeeded and prospered, and discharged that duty with which he is obliged.

Nefsin hevâsına uymaktan sakının, çünkü nefsin hevâsından, hırstan, makamperestlikten ve öfkeden korunan kimse felaha erer ve kurtulur. Övünmekten sakının, çünkü topraktan yaratılmış, sonra yine toprağa dönecek, ardından solucanlar onu yiyecek ve bugün yaşayan yarın ölecek olan kimsenin övünecek ne hakkı olabilir? Öyleyse bir günü bir günle (Ahiret Günü), bir saati bir saatle (kıyametin saati) bilin. Haksızlığa uğrayanın duasından kendinizi koruyun, kendinizi ölüler arasında sayın ve sabırlı olun, çünkü her amel sabırla gerçekleşir. Uyanık olun, çünkü uyanıklık faydalıdır. Amel edin, amel de kabul edilecektir. Allah'ın azabıyla sizi uyardığı şeyden kendinizi koruyun ve Allah'ın rahmetiyle size vaat ettiği şeye koşun. Anlayın ki anlaşılasınız; takvâ sahibi olun ki korunasınız. Çünkü Allah, sizden öncekileri helak ettiği şeyi ve sizden öncekilerden kurtardığı kimseleri kurtardığı şeyi size açıkça bildirmiştir. Kitabında size helâlini ve haramını açıklamış, hangi amelleri sevdiğini ve hangilerini kerih gördüğünü bildirmiştir. Ben sizi ve kendimi ihmal etmeyeceğim; yardım dilenilen yalnızca Allah'tır. Kötülükten sakınmak için güç ve iyiliği yapmak için kuvvet ancak Allah'la mümkündür.

Beware of following the whim of passion, for he is successful and prospers who is protected from the whim of passion, greed, ambition, and anger. Beware of boasting, for what boast can he have who is created from dust, and then will later return to dust, then later maggots will eat him, and he is today alive and tomorrow dead? So know a day by a day (the Last Day) and an hour by an hour (the Hour of the end). Protect yourselves from the supplication of the wronged one, and count yourselves among the dead, and be patient, for all action is by patience, and be on your guard, for watchfulness is useful. And act, and action will be accepted. Guard yourselves from that which Allah cautioned you about of His torment, and hasten to that which Allah promised you of His mercy. Understand and you will be understood, have fearful obedience (taqwa\ literally - self-protecting) and you will be guarded, for Allah has made clear to you that for which He destroyed those who were before you, and that for which He saved whomever He saved before you. He has made clear to you in His book His halaland His haram, and which actions He loves and which He deplores. I will not neglect you and myself, and Allah is the One from Whom aid is sought. And there is no power (to prevent evil) and strength (to do right) but by Allah.

Bilin ki Rabbinize karşı amellerinizde samimi olduğunuz sürece, Rabbinize itaat etmiş ve payınızı korumuş ve gözetmiş olursunuz ve selamet hâlinde olursunuz.

Know that as long as you are sincere towards your Lord in your actions then you have obeyed your Lord and you have protected and guarded your portion, and you will be in a state of wellbeing.

Ve dininiz için gönüllü olarak sunduğunuz her şey, önden gönderdiğiniz bir bağış olarak hazırlanmalıdır; bu sayede borcunuzun tamamını geri alırsınız ve yoksulluğunuz ve (sıkıntılı) zamanınızda size sürekli günlük rızık verilir.

A nd that which you offer voluntarily for your deen, then make it a I ree-will offering (which you send) before you and you will receive lull payment for your loan, and you will be given your permanent daily allowance of food during your poverty and in your (time of)

…ihtiyaç içindeyiz. Ardından, ey Allah'ın kulları, aranızdan ayrılmış kardeşlerinizi ve dostlarınızı düşünün. Onlar önceden gönderdikleri amellerine kavuşmuşlardır ve orada yerleşmiş durumdadırlar; ölümden sonraki sevinçte ve kederde yalnız kalmışlardır.

need of it. Then reflect, slaves of Allah, on your brethren and your companions who have passed away. They have come to that which t hey sent before them and they are established upon that, and they are alone in the grief and the happiness in that which is after death.

Allah'ın hiçbir ortağı yoktur ve O'nun yaratıklarından hiçbiriyle, onlara iyilik vermesine ya da kötülüğü savmasına dayanan bir ilişki yoktur; ancak bu ilişki, O'na itaat etmek ve O'nun emrine uymak yoluyla kurulur.

Allah has no partner, and there is no relationship between Him and any one of His creatures by which He will give him good or avert evil, excepting by obedience to Him and following His command.

Gerçekten, ateşin ardından geldiği bir iyilikte hiçbir hayır yoktur; cennetin ardından geldiği bir kötülükte de hiçbir kötülük yoktur. Bu sözümü söylüyor ve sizin ve benim için Allah'tan bağışlanma diliyorum. Peygamberinize salat getirin; Allah ona salat etsin ve selam versin, ona selam olsun, Allah'ın rahmeti ve bereketleri de olsun.’ Hakim ve Beyhakî, Abdullah ibn Hakim'in şöyle dediğini rivayet etmişlerdir:

I ruly, there is no good in a good after which comes the Fire, nor any evil in an evil after which comes the Garden. I say this word of mine and I seek the forgiveness of Allah, for me and for you. Send blessings on your Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and peace be on him, the mercy of Allah and His blessings.’ Al-Hakim and al-Bayhaqi narrated that cAbdullah ibn Hakim said:

Ebu Bekir es-Sıddık bize bir hutbe irad etti ve onda Allah'ı layık olduğu şekilde hamd ettikten sonra şöyle dedi: "Sizi Allah'tan korkarak itaat etmeye, O'nu layık olduğu şekilde hamd etmenize, ve korkuyla özlemi birleştirmenize nasihat ederim; çünkü Allah, yücedir O, Zekeriyya'yı ve onun ailesinin insanlarını övdü ve şöyle buyurdu: 'Onlar hayırlı işlerde yarışırlardı, bize ümitle ve korkuyla dua ederlerdi ve bize karşı alçakgönüllüydüler.' (Kur'an 21: 90). Öyleyse bilin ki ey Allah'ın kulları, Allah, kendi hakkıyla nefislerinizi rehin aldı ve bu esasa dayanarak ahdlerinizi üzerine aldı ve sizden geçici azı ebedi çokla satın aldı. Allah'ın bu Kitabı aranızdadır; nuru sönmez ve harikaları bitmez. Öyleyse onun nurundan aydınlanın, Kitabının samimi öğüdünü kabul edin ve karanlık günü için ondan nur arayın; çünkü O sizi yalnızca kendisine ibadet ve hizmet için yaratmıştır ve üzerinizde yaptıklarınızı bilen şerefli katipler görevlendirmiştir. Öyleyse bilin ki ey Allah'ın kulları, belli bir süre için (ömür) sabahleyin çıkıp akşamleyin dönüyorsunuz; bu süreyi, bilgisini sizden gizlediği bir süre. Eğer ömrünüz Allah'ın işinde iken sona erebilirse, bunu yapın; ancak bunu Allah'ın izniyle yapabilirsiniz. Ömürleriniz geçip gitmeden ve sizi en kötü amellerinize döndürmeden önce yarışın; çünkü bazı insanlar hayatlarını başkalarına verdiler ve kendilerini unuttular, ben de sizin onlar gibi olmanızı yasaklarım."

Abu Bakr as-Siddiq addressed a khutbah to us and in it he praised Allah as He is worthy and then said, ‘I counsel you with fearful obedience of Allah, that you praise Him as He is worthy, and that you mix longing with fear, because Allah, exalted is He, praised Zakariyya and the people of his family saying, “ They used to hasten competitively in doing good actions, and they would supplicate Us, full of longing and fear, and they were humble to Us.” (Qur’an 21: 90). Then know, slaves of Allah, that Allah has taken, by His right, your selves as a pledge, and He has taken on that basis your covenants, and He has bought from you the transient little with the everlasting much. This Book of Allah is among you; its light does not become snuffed out and its wonders never end, so take illumination from its light, accept the sincere advice of His Book, and seek light from it for the Day of darkness; for He has only created you for His worship and service, and He has entrusted over you noble scribes who know what you are doing. Then know, slaves of Allah, that you go out in the mornings and come back in the evenings for a period of time (the life-span) the knowledge of which He has concealed from you; so if you are able that your life-spans should come to an end while you are on the work of Allah, then do so, and you will only be able to by the permission of Allah. Race in your life-spans before they pass away and return you to the worst of your actions, for some people have given their lives to others and forgotten themselves and I forbid you to be like them.

Acele edin! Acele edin! Çabuk olun! Çabuk olun! Çünkü arkanızda, emri çok hızlı olan çevik bir takipçi var.’ İbn Ebi'd-Dünya, Ahmed'in ez-Zühd'ünde ve Ebu Nuaym'ın el-Hilye'sinde, Yahya ibn Ebi Kesir'in şöyle rivayet ettiğini nakletmiştir: Ebu Bekir hutbesinde şöyle derdi: ‘Gençliğiyle kibirlenen, yüzü güzel ve beyaz olanlar nerede? Şehirleri inşa edip sağlamlaştıran krallar nerede? Savaşlarda zafer verilenler nerede? En güçlüleri, zaman onlara ihanet ettiğinde alçaldı ve kabirlerin karanlıklarında uyandılar. Acele edin! Acele edin! Çabuk olun! Çabuk olun!’ Ahmed, ez-Zühd'de rivayet etmiştir ki Selman şöyle demiştir: Ebu Bekir'in yanına gelip ‘Bana öğütte bulun!’ dedim. Dedi ki: ‘Selman, Allah'tan korkarak ibadet et ve bil ki fetihler olacak, ama bunlardan senin payının ne olacağını bilmiyorum; karnına koyduğun ya da sırtına (giysi olarak) giydiğin kadar. Bil ki beş vakit namazı kılan kimse, sabahı Allah'ın, yüce olan Allah'ın ahdi içinde karşılar ve akşamı yine Allah'ın, yüce olan Allah'ın ahdi içinde geçirir.

Make haste! Make haste! Be quick! Be quick! For behind you there is a nimble pursuer whose command is very fast.’ Ibn Abi’d-Dunya, Ahmad in az-Zuhd, and Abu Nucaym in al- Hilyah narrated that Yahya ibn Abi Kathir narrated that Abu Bakr used to say in his khutbah, ‘Where are the handsome fair of face, conceited with their youth? Where are the kings who built the cities and fortified them? Where are those who used to be given conquests in battles? Their strongest were humbled when time betrayed them and they awoke in the darknesses of the graves. Make haste! Make haste! Be quick! Be quick!’ Ahmad narrated in az-Zuhd that Salman said: I came to Abu Bakr and said, ‘Counsel me!’ He said, ‘Salman, have fearful obedience of Allah, and know that there will be conquests, but I do not know what your portion of them will be, that which you put in your belly or throw upon your back (clothing). Know that whoever prays the five prayers enters the morning in a covenant with Allah, exalted is He, and enters the evening in a covenant with Allah, exalted is He.

Kendileriyle Allah'a verilmiş bir ahit bulunan kimselerden hiçbirini öldürmeyin; çünkü onlar Allah'ın ahdi konusunda hainlik ederlerse, Allah sizi yüzükoyun ateşe atar." Ebu Bekir'in de şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Doğru davranan insanlar alınıp götürülecek; önce en öncekiler, sonra onları izleyenler gidecek, öyle ki geriye yalnızca hurma ve arpa artıklarına benzeyen saman, kabuk ve posa gibi insanlar kalacak; Allah onlara ne önem verecek ne de onları gözetecek." Said b. Mansur, Sünen'inde, Muaviye b. Kurra'nın şöyle rivayet ettiğini nakleder: Ebu Bekir es-Sıddık, Allah ondan razı olsun, duasında şöyle derdi: "Allah'ım, hayatımın en hayırlısını sonunu, amelimin en hayırlısını sonlarını ve günlerimin en hayırlısını da Seninle karşılaştığım günü kıl." Ahmed, ez-Zühd'de şöyle rivayet etmiştir: Hasan dedi ki: Bana ulaştığına göre Ebu Bekir duasında şöyle derdi: "Allah'ım, işin sonunda bana en hayırlı olanı Senden isterim. Allah'ım, bana vereceğin son hayrı Senin rızanla ve Cennet-i Naim'deki en yüksek derecelerle kıl." Arfece'nin şöyle dediği rivayet edilmiştir: Ebu Bekir, Allah ondan razı olsun, şöyle dedi: "Ağlayabilen ağlasın; ağlayamayan ise ağlamaya çalışsın." Azre'nin rivayet ettiğine göre Ebu Bekir, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: "Kadınları iki kırmızı mahvetti: altın ve safran." Muslim b. Yesar'ın rivayet ettiğine göre Ebu Bekir şöyle demiştir: "Müslüman, her şeyden, hatta ayağına batan bir dikenden bile sevap alır."

Do not kill anyone of the people who is in a covenant with Allah and thus behave treacherously towards Allah concerning His covenant, for then Allah will throw you down in the Fire upon your face.’ He narrated that Abu Bakr, may Allah be pleased with him, also said, ‘The right-acting people will be taken away, the foremost and then the next foremost until there only remain chaff, husks and dregs of people like those left over from dates and barley, for whom Allah will not be concerned or care.’ Sacid ibn Mansur narrated in his Sunan that Mucawiyah ibn Qurrah narrated that Abu Bakr as-Siddiq, may Allah be pleased with him, used to say in his supplication, ‘O Allah, make the best of my life the last of it, and the best of my action its seals and the best of my days the day I meet You.’ Ahmad narrated in az-Zuhd that al-Hasan said: It has reached me that Abu Bakr used to say in his supplication, ‘O Allah, I ask You that which is best for me at the end of the affair. O Allah, make the last that You give me of good Your good pleasure and the highest ranks in the Gardens of Bliss.’ He narrated that cArfajah said: Abu Bakr, may Allah be pleased with him, said, ‘Whoever is able to weep let him weep, and if not let him endeavour to weep.’ He narrated that cAzrah narrated: Abu Bakr, may Allah be pleased with him, said, ‘Two reds have destroyed them (women): gold and saffron.’ He narrated that Muslim ibn Yasar narrated that Abu Bakr said, ‘The Muslim is rewarded for everything, even a hurt (in the foot)

…bir taşın neden olduğu, sandaletinin bağının kopması ya da kolunda bir eşyayı kaybedip onun için korkması, sonra onu (giysisinin) kıvrımında bulması gibi nedenlerle. Meymûn ibn Mihrân'ın şöyle dediğini rivayet etti: Ebû Bekir'e büyük kanatlı bir karga getirildi. Onu çevirdi ve şöyle dedi: "Tespih edilmeyi ihmal ettiği için hiçbir av yakalanmaz, hiçbir ağaç da kesilmez." el-Buhârî, el-Edeb'de rivayet etti; Abdullah ibn Ahmed de ez-Zühd'ün Zevâid'inde, es-Sünâbihî'nin Ebû Bekir'in şöyle dediğini duyduğunu rivayet etti: "Kardeşin Allah rızası için kardeşine yaptığı dua, kabul edilmesi umulan bir duadır." Abdullah ibn Ahmed, ez-Zühd'ün Zevâid'inde Ubeyd ibn Umeyr'den rivayet etti: Şair Lebîd, Ebû Bekir'e gelip şöyle dedi: "Allah'tan başka her şey bâtıldır." Ebû Bekir dedi ki: "Doğru söyledin." Lebîd dedi ki: "Her nimet de mutlaka yok olur." Ebû Bekir dedi ki: "Yalan söylüyorsun! Allah katında asla yok olmayan bir nimet vardır." Lebîd uzaklaşınca Ebû Bekir şöyle dedi: "Belki bu şair, hikmetli bir söz söylemiştir." Rabbinden duyduğu korkunun şiddetini gösteren sözleri: Ebû Ahmed el-Hâkim, Muâz ibn Cebel'in şöyle dediğini rivayet etti: Ebû Bekir duvarlı bir bahçeye girdi. Bir ağacın gölgesinde bir çeşit güvercin vardı. İç çekti ve şöyle dedi: "Sana hayırlı bahtiyarlık olsun, ey kuş! Ağaçlardan yersin, ağaçların gölgesinde barınırsın ve hesapsız uçup gidersin. Keşke Ebû Bekir de senin gibi olsaydı." İbn Asâkir rivayet etti ki el-Asmaî şöyle demiştir: Ebû Bekir övüldüğünde şöyle derdi: "Allah'ım, sen nefsimi benden iyi bilirsin, ben de nefsimi onların bildiğinden iyi bilirim. Allah'ım, beni onların zannettiğinden daha iyi kıl, bilmedikleri şeyler için beni bağışla ve söyledikleri şeyler yüzünden beni hesaba çekme." Ahmed, ez-Zühd'de Ebû İmrân el-Cunî'nin şöyle dediğini rivayet etti: Ebû Bekir şöyle demiştir: "Mümin bir kölenin yan tarafındaki bir kıl olmayı çok isterdim." Ahmad, ez-Zühd adlı eserinde rivayet etmiştir: Mücahid şöyle demiştir: İbn ez-Zübeyr, namaz kılarken, korkulu bir tevazu ile tıpkı bir odun parçası gibi olurdu ve şöyle derdi: "Ebu Bekr'in de böyle olduğu bana nakledildi." Hasan'ın şöyle dediği rivayet edilmiştir: Ebu Bekr şöyle demiştir: "Allah'a yemin olsun ki, yenilen ve kesilen bu ağaç olmayı isterdim." Katade'nin şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Bana ulaştığına göre Ebu Bekr şöyle demiş: 'Keşke hayvanların yediği bir ot olsaydım.'" Damre bin Habib'in şöyle dediği rivayet edilmiştir: Sıddık Ebu Bekr'in bir oğluna ölüm geldi. Genç adam bir minderə doğru bakmaya başladı. Öldüğünde Ebu Bekr'e dediler ki: "Oğlunun minder tarafına baktığını gördük." Onu minderin üzerinden kaldırdılar ve altında beş ya da altı dinar buldular. Ebu Bekr elini diğerine vurarak tekrar tekrar şöyle dedi: "Şüphesiz biz Allah'a aitiz ve yine O'na döneceğiz. Falanca, senin derin, bunun için yeterince geniş olmadığını sanmıyorum." Sabit el-Bünani'nin rivayet ettiğine göre Ebu Bekr bu şiiri bir darbımesel olarak okurdu:

caused by a stone, the breaking of his sandal’s thong, or some article in his sleeve which he misses and fears for, then finds it in the fold (of his garment).’ He narrated that Maymun ibn Mihran said: Abu Bakr was brought a crow with large wings and he turned it over and said, ‘No game is caught nor tree lopped but because of the glorification it neglected.’ Al-Bukhari narrated in al-Adab, and cAbdullah ibn Ahmad in the Zawa’id az-Zuhd that as-Sunabihi narrated that he heard Abu Bakr saying, ‘The supplication of the brother for his brother for the sake of Allah is expected to be answered.’ cAbdullah ibn Ahmad in the Zawa’id az-Zuhd narrated from cUbayd ibn cUmayr that Labid the poet said that he came to Abu Bakr and said, ‘Every thing apart from Allah is false.’ Abu Bakr said, ‘You have told the truth.’ He said, ‘And every bliss inevitably fades away.’ He (Abu Bakr) said, ‘You lie! With Allah there is a bliss that does not pass away.’ When he turned away Abu Bakr said, ‘Perhaps the poet said the word from wisdom.’ His words indicative of the strength of his fear of his Lord Abu Ahmad al-Hakim narrated that Mucadh ibn Jabal said: Abu Bakr entered a walled garden and there was a species of pigeon in the shade of a tree, so he sighed and then said, ‘Fragrant good fortune to you, bird! You eat of the trees, you find shade in the trees, and you fly off without reckoning. Would that Abu Bakr was like you.’ Ibn cAsakir narrated that al-Asmaci said: When Abu Bakr was praised he used to say, ‘O Allah, You know my self better than I do, and I know my self better than they do. O Allah, make me better than what they think, and forgive me for what they don’t know, and don’t take me to task for what they say.’ Ahmad narrated in az-Zuhd that Abu cImran al-Juni said: Abu Bakr said, ‘I would love to be a hair in the side of a believing slave.’ Ahmad narrated in az-Zuhd that Mujahid said: Ibn az-Zubayr used to be like a piece of wood, when he stood in prayer, out of fearful humility and he said, ‘I have been told that Abu Bakr was like that.’ He narrated that al-Hasan said: Abu Bakr said, ‘By Allah, I wish that I was this tree which is eaten (from) and chopped down.’ He narrated that Qatadah said: It has reached me that Abu Bakr said, ‘I wish that I was herbage which cattle eat.’ He narrated that Damrah ibn Habib said: Death came to a son of Abu Bakr as-Siddiq. The young man began to glance towards a mattress. When he died they said to Abu Bakr, ‘We saw your son glancing towards the mattress.’ They removed him from the mattress and found underneath it five or six dinars. Abu Bakr struck his hand upon the other repeatedly saying, ‘ Truly, we belong to Allah and truly we are returning to Him. So and so, I don’t think your skin would be ample enough for it.’ He narrated that Thabit al-Banani narrated that Abu Bakr used to quote this poem as a proverb:

"Sevdiğinin ölümüne, sen de onun gibi olana dek yas tutmaya devam edeceksin; ve genç, ulaşamadan öleceği bir umut besler." İbn Sa'd, İbn Sirin'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ'den sonra, bilmediği şeyler karşısında Ebu Bekir kadar çekinen hiç kimse olmamıştır. Ebu Bekir'den sonra ise bilmediği şeyler karşısında Ömer kadar çekinen hiç kimse olmamıştır. Bazen Ebu Bekir'in önüne öyle bir mesele gelirdi ki, bunun için Allah'ın Kitabı'nda bir dayanak bulamaz, Sünnet'te de bir iz veya bir rivayet bulamazdı. Bu durumda şöyle derdi: "Kendi görüşümle bir sonuca varmak için gayret göstereceğim. Doğruysa Allah'tandır; yanlışsa bu benden olur ve Allah'tan bağışlanma dilerim."

‘You will continue lamenting the death of a beloved until you are him, and the youth hopes a hope which he dies short of (attaining).’ Ibn Sacd narrated that Ibn Sirin said: No-one after the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was as much in awe of what he did not know as Abu Bakr. No-one after Abu Bakr was as much in awe of what he did not know as cUmar. Sometimes a case would come before Abu Bakr for which he could find no source in the Book of Allah nor any trace or tradition in the Sunnah and so he would say, ‘I will exert myself to arrive at my own conclusion. If it is right then it is from Allah. If it is wrong it is from me and I seek forgiveness of Allah.’