Tirmizî rivayet etmiş ve bunu hasen olarak nitelendirmiştir; Hâkim de rivayet etmiş ve sahih olarak nitelendirmiştir. Huzeyfe (radıyallahu anh) şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Benden sonra gelecek olan iki kişiye, Ebû Bekir ve Ömer'e uyun." Taberânî bunu Ebu'd-Derdâ'nın bir hadisinden, Hâkim de İbn Mes'ûd'un bir hadisinden rivayet etmiştir (radıyallahu anh).

At-Tirmidhi narrated, and he declared it hasan, and al-Hakim, and lie declared it sahih, that Hudhayfah, may Allah be pleased with him, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Follow the lead of the two who come after me, Abu Bakr and cUmar.’ At-Tabarani narrated it from a hadith of Abu’d-Darda’ and al-Hakim in a hadith of Ibn Mascud. may Allah be pleased with him.

Ebu'l-Kasım el-Begavi, sağlam bir isnadla şunu rivayet etmiştir: Abdullah ibn Ömer, Allah ondan razı olsun, şöyle dedi: Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işittim: "Benden sonra on iki halife olacak; Ebu Bekir ise yalnızca kısa bir süre (halifelik yapacak)." Bu hadisin ilk kısmının sahihliği üzerinde ittifak vardır, çünkü birçok farklı yoldan rivayet edilmiştir. Açıklaması, kitabın girişinde daha önce verilmiştir. Önceki hadiste, iki sahih kitapta (Buhari ve Müslim) ise Resulullah ﷺ, vefatına yakın bir hutbe verdiğinde şöyle buyurmuştur: "Allah'ın bir kulu vardır, ona (dünya ile ahiret arasında) tercih hakkı verilmiştir..." Hadisin sonunda ise şöyle denilmektedir: "Ebu Bekir'in kapısı dışında, (mescide açılan) hiçbir kapı açık bırakılmasın." İkisinin (Buhari ve Müslim'in) bir lafzında ise şöyle geçer: "Mescitte Ebu Bekir'in geçidi dışında hiçbir geçit kalmasın." İlim adamları şöyle demiştir: Bu, halifeliğe işaret etmektedir, çünkü Ebu Bekir Müslümanlara namazda imamlık yapmak için bu kapıdan (ve geçitten) çıkardı. Bu husus, Enes'in, Allah ondan razı olsun, rivayet ettiği bir hadiste de nakledilmiştir; lafzı şöyledir: "Mescide açılan şu kapıları kapatın, Ebu Bekir'in kapısı hariç." Bunu İbn Adi rivayet etmiştir. Ayrıca bu husus, Aişe'nin, Allah ondan razı olsun, rivayet ettiği ve et-Tirmizi ile başkalarının naklettiği hadiste; İbn Abbas'ın Zevaid el-Müsned'deki hadisinde; Muaviye ibn Ebi Sufyan'ın et-Taberani'nin naklettiği hadisinde ve Enes'in el-Bezzar'ın naklettiği hadisinde de yer almaktadır.

Abu’l-Qasim al-Baghawi narrated with a good isnad that ' Abdullah ibn cUmar, may Allah be pleased with him, said: I heard the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, saying, ‘There will be twelve khalifahs after me; Abu Bakr will only last for a little.’ There is unanimous agreement on the authenticity of the first part of this hadith, as it is narrated by many different paths. Its explanation has been given earlier in the introduction of the book. In the two sahih books in the preceding hadith there is l hat he, may Allah bless him and grant him peace, when he gave a khutbah close to his death, said, ‘There is a slave whom Allah has given a choice ...’ and in the end of which there is, ‘And let not a door remain but that it is closed except for the door of Abu Bakr.’ And in a wording of the two of them (al-Bukhari and Muslim), ‘Let there not remain in the mosque a passageway except the passageway of Abu Bakr.’ The men of knowledge say, ‘This is an indication of the khilafah because he would go out by it (the door and passageway) to take the lead in the prayer for the Muslims.’ This has been narrated of a hadith of Anas, may Allah be pleased with him, and its wording is, ‘Close these doors which open into the mosque except for the door of Abu Bakr.’ It is narrated by Ibn cAdi. And it is recorded in hadith ofcA’ishah, may Allah be pleased with her, which at-Tirmidhi and others narrated, and in a hadith of Ibn cAbbas in Zawa’id al-Musnad, and in a hadith of Mucawiyah ibn Abi Sufyan which at-Tabarani narrated, and in a hadith of Anas narrated by al-Bazzar.

İki Şeyh rivayet etti: Cübeyr ibn Mut'im, Allah ondan razı olsun, babasından şöyle rivayet etmiştir: Bir kadın Peygamber ﷺ'in yanına geldi; Peygamber ﷺ ona sonra tekrar gelmesini söyledi. Kadın, "Eğer gelip sizi bulamazsam ne dersiniz?" dedi; sanki ölümünden söz ediyordu. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Beni bulamazsan Ebu Bekir'e git." El-Hakim rivayet etmiş ve sahih olduğunu belirtmiştir: Enes, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: Benu Mustalik beni Allah'ın Resulü ﷺ'in yanına gönderdi ve şöyle dedi: "Ona sor: Sen gittikten sonra sadakalarımızı (zekâtlarımızı) kime verelim?" Ben de gidip ona sordum, o da şöyle buyurdu: "Ebu Bekir'e." İbn Asakir rivayet etmiştir ki İbn Abbas, Allah onlardan razı olsun, şöyle demiştir: Bir kadın Peygamber ﷺ'e bir konuda soru sormak için geldi. Peygamber ﷺ ona, "Geri dön (başka bir zaman gel)" dedi. Kadın, "Ey Allah'ın Resulü, dönüp sizi bulamazsam?" dedi (ölümünü kastederek). Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Gelip beni bulamazsan Ebu Bekir'e git, çünkü o benden sonra halifedir." Müslim rivayet etmiştir ki Aişe, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ ona şöyle buyurdu: "Babanı (Ebu Bekir'i) ve kardeşini çağır, bir şey yazayım. Çünkü arzulayan birinin göz dikeceğinden ve birinin 'Ben daha layığım' diyeceğinden korkuyorum. Oysa Allah ve mü'minler Ebu Bekir'den başkasını kabul etmez." Ahmed ve başkaları bu rivayeti, Aişe'den çeşitli yollarla nakletmişlerdir; bazılarında şöyle denmiştir: Peygamber ﷺ, öldüğü hastalığında bana şöyle dedi: "Abdurrahman ibn Ebi Bekir'i çağır, Ebu Bekir için bir vasiyet yazayım ki benden sonra onun hakkında kimse ihtilaf etmesin." Sonra daha sonra şöyle buyurdu: "Bırak. Mü'minlerin Ebu Bekir hakkında ihtilaf etmesinden Allah'a sığınırım." Müslim, Hz. Âişe'nin (radıyallahu anhâ) şöyle dediğini rivayet etmiştir: Kendisine, "Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) halife bıraksaydı kimi bırakırdı?" diye soruldu. O, "Ebû Bekir" dedi. Kendisine, "Ebû Bekir'den sonra kim?" denildi. "Ömer" dedi. Kendisine, "Ömer'den sonra kim?" denildi. "Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh" dedi. Buhârî ve Müslim'in iki Şeyhi, Ebû Musa el-Eş'arî'nin (radıyallahu anh) şöyle dediğini rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ hastalandı ve hastalığı ağırlaştı. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Ebû Bekir'e emredin, halka namaz kıydırsın." Âişe şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resulü, o, kalbi yumuşak bir adamdır."

The two Shaykhs narrated that Jubayr ibn Mutcim, may Allah be pleased with him, related from his father that he said: A woman came to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and he told her to come back to him later. She said, ‘What do you think if I come and don’t find you?’ as if she were saying, ‘Death.’ He said, ‘If you don’t find me then come to Abu Bakr.’ Al-Hakim narrated, and he declared it sahih, that Anas, may Allah be pleased with him, said: Banu Mustaliq sent me to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, (saying), ‘Ask him, “To whom should we pay our sadaqat {zakat) after you?”’ So I came to him and asked him and he said, ‘To Abu Bakr.’ Ibn cAsakir narrated that Ibn cAbbas, may Allah be pleased with both of them, said: A woman came to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, to ask him about something. He said to her, ‘Return (another time).’ She said, ‘Messenger of Allah, if I return and I don’t find you?’ (referring to his death). He said, ‘If you come and don’t find me, then come to Abu Bakr, for he is the khalifah after me.’ Muslim narrated that CA’ ishah, may Allah be pleased with her, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him pcace, said to her, ‘Call your father (Abu Bakr) and your brother *10 (hat I can write something, for I fear that some desirous person will covet, and someone will say, “I am more worthy,” and Allah uikI the believers refuse all except Abu Bakr.’ A li mad and others narrated it by various routes from her in some of which she said: The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said to me in his sickness in which he died, ‘Call cAbd arllahman ibn Abi Bakr and I will write a testament for Abu Bakr so that no-one will disagree about him after me.’ Then later he said, 'Leave it. I seek refuge with Allah that the believers should disagree about Abu Bakr.’ Muslim narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, was asked, ‘Who would the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, have left as khalifah if he had left a khalifahV She said, ‘Abu Bakr.’ It was said to her, ‘Then who after Abu Bakr?’ She said, ‘cUmar.’ It was said to her, ‘Who after cUmar?’ She said, ‘Abu ‘Ubaydah ibn al-Jarrah.’ Ihe two Shaykhs narrated that Abu Musa al-Ashcari, may Allah be pleased with him, said: The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, became ill and his illness became severe. So he said, ‘Command Abu Bakr and let him lead the people in prayer.’ 1 A’ishah said, ‘Messenger of Allah, he is a man who has a tender heart.

"Eğer onun yerinde durursa, insanlara namaz kıldıramaz." Peygamber dedi ki: "Ebu Bekir'e emret de insanlara namaz kıldırsın." Kadın sözünü tekrarladı, bunun üzerine Peygamber şöyle dedi: "Ebu Bekir'e emret de insanlara namaz kıldırsın; siz gerçekten Yusuf'un kadın yoldaşlarısınız." Bunun üzerine elçi Ebu Bekir'in yanına geldi ve Peygamber ﷺ'in hayatta olduğu sırada Ebu Bekir insanlara namaz kıldırdı. Bu hadis mütevatirdir ve Aişe, İbn Mesud, İbn Abbas, İbn Ömer, Abdullah İbn Zem'a, Ebu Said, Ali İbn Ebi Talib ve Hafsa'dan da rivayet edilmiştir; Allah onlardan razı olsun. Ben de bu hadisin rivayet yollarını mütevatir hadisler arasında sınıflandırdım. Aişe'nin rivayetinin bazı versiyonlarında, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: "Bu konuda Allah'ın Resulü ﷺ ile ısrar ettim. Beni bunu yapmaya iten tek şey, kalbime, onun yerine geçecek birini insanların asla sevemeyeceği fikrinin gelmemesiydi. Ben, onun yerinde hiç kimsenin duramayacağını ve insanların bunu uğursuzluk olarak göreceğini düşünüyordum; bu yüzden Allah'ın Resulü ﷺ'in Ebu Bekir'den yüz çevirmesini istedim." İbn Zem'a, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: Peygamber ﷺ onlara namaz kılmalarını emretti, Ebu Bekir ise orada yoktu; bunun üzerine Ömer öne geçti ve namaz kıldırdı. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Hayır! Hayır! Hayır! Allah ve Müslümanlar Ebu Bekir'den başkasını kabul etmez. Ebu Bekir insanlara namaz kıldırsın." İbn Ömer dedi ki: Ömer "Allahu Ekber" dedi. Peygamber ﷺ onun Allahu Ekber'ini duyunca öfkeyle başını kaldırdı ve şöyle dedi: "İbn Ebi Kuhafe nerede?" Âlimler şöyle der: Bu hadiste, es-Sıddîk'in Sahabenin mutlak anlamda en faziletlisi olduğuna ve hilafete en layık olanı ile liderlik için onlar arasında en hak sahibi olduğuna dair en açık delil vardır.

If he stands in your place he will not be able to lead the people in prayer.’ He said, ‘Command Abu Bakr and let him lead the people in prayer.’ She repeated what she had said and so he said, ‘Command Abu Bakr and let him lead the people in prayer; truly you are the female companions of Yusuf.’ So the messenger came to him (Abu Bakr) and he led the people in prayer in the lifetime of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace. This hadith is mutaivatir and it is also narrated in hadith of cA’ishah, Ibn Mascud, Ibn cAbbas, Ibn cUmar, cAbdullah ibn Zamcah, Abu Sacid, cAli ibn Abi Talib and Hafsah, may Allah be pleased with her, and I have classified their routes of transmission among the mutawatir hadith. In some of the versions of the hadith of cA’ishah, may Allah be pleased with her, she said, ‘I persisted in that with the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace. All that carried me to do that was that it did not occur to me in my heart that people could ever love a man who stood in his position after him. It was only that I was of the view that never would anyone stand in his position but that people would take a bad omen from it, and so I wished that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, might turn from Abu Bakr.’ Ibn Zamcah, may Allah be pleased with him, said that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, ordered them to perform the prayer and Abu Bakr was not there, so that cUmar stepped forward and he prayed (as imam). The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘No! No! No! Allah and the Muslims refuse any but Abu Bakr. Let Abu Bakr lead the people in prayer.’ Ibn cUmar said: cUmar said, 'Allahu Akbar.’ The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, heard his Allahu Akbar, raised his head in anger and said, ‘Where is Ibn Abi Quhafah?’ The men of knowledge say: In this hadith there is the clearest of proofs that as-Siddiq was absolutely the best of the Companions, and the one having most right to the khilafah, and the most worthy of them for leadership.

Eş-Şeyh el-Eş'ari dedi: Zaruri olarak bilinmektedir ki Peygamber ﷺ, Ebu Bekir es-Siddik'e Muhacirler ve Ensar'ın huzurunda insanlara namaz kıldırmasını emretmiştir. Onun, "İçlerinde Allah'ın Kitabı'nı en iyi okuyan kişi öne geçsin" sözüyle birlikte bu, onun (Ebu Bekir'in) aralarında en iyi okuyan, yani Kur'an konusunda en bilgili olduğunu kanıtlamaktadır.

Al-Ashcari said: It is known of necessity that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, ordered as-Siddiq that he should lead the people in prayer in the presence of the Muhajirun and the Ansar. Along with his saying, ‘He must lead the people who is the best read of them in the Book of Allah,’ it proves that he (Abu Bakr) was the best read of them, i.e. the most knowledgeable of them in the Qur’an.

Sahabenin kendileri de bununla onun hilafete en layık kişi olduğunu ispatlamaya çalışmışlardır; bunlar arasında Ömer de vardır - ve onun sözleri biat etme bölümünde gelecektir - ve bunlar arasında Ali de vardır.

The Companions themselves sought to prove by this that he was the one with the most right to the khilafah, among them cUmar - and his words will follow in the section on the act of pledging allegiance - and among them cAli.

İbn Asakir, Ali'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Gerçekten Peygamber ﷺ, Ebu Bekir'e insanlara namaz kıdırmasını emretti. Oysa ben oradaydım, gaip değildim ve hasta da değildim. Dünya işlerimiz için, Peygamber ﷺ'in dinimiz için razı olduğu kişiden razı olduk."

Ibn lAsakir narrated that he [cAli] said: Truly the Prophet ordered Aim Bakr to lead the people in prayer and indeed I was present, HIkI I was not absent and was not ill; and we were pleased for our Worldly affairs with the one whom the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was pleased with for our deen.

İlim ehli, Ebu Bekr'in Peygamber ﷺ zamanında imamete olan yatkınlığıyla tanındığını söylemiştir.

I he men of knowledge say that Abu Bakr was recognised for his lil ness for the imamah during the time of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace.

Ahmad, Ebu Davud ve başkaları, Sehl bin Sa'd'ın şöyle dediğini rivayet etmişlerdir:

Ahmad, Abu Dawud and others narrated that Sahl ibn Sacd said:

Bani Amr ibn Avf kabilesi arasında bir kavga çıkmıştı ve bu olay Peygamber ﷺ'e ulaştı. Aralarında barış sağlamak amacıyla öğle namazından sonra yanlarına gitti. Bilal'e şöyle dedi: "Namaz vakti gelir de ben gelmezsem, Ebu Bekir'e insanlara namaz kıydırmasını emret." İkindi namazının vakti gelince Bilal ezan okudu (ve ikamet getirdi), ardından Ebu Bekir'e emir verdi ve o da insanlara namaz kıydırdı.

I here was fighting among Bani cAmr ibn cAwf and it reached the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, so he came to them after the midday prayer in order to make peace between them. He said to Bilal, ‘If it is the time of the prayer, and I don’t come, then order Abu Bakr to lead the people in prayer.’ When it was time for the afternoon prayer Bilal announced the prayer (with the iqamah) and then ordered Abu Bakr, so he led the prayer.

Ebu Bekr eş-Şafii, el-Gaylaniyyât'ta rivayet etmiştir; İbn Asakir de (rivayet etmiştir ki): Hz. Hafsa, Allah ondan razı olsun, Peygamber'e ﷺ şöyle demiştir: "Hastayken Ebu Bekr'i öne geçirdin." O da şöyle buyurmuştur: "Onu öne geçiren ben değilim, onu öne geçiren Allah'tır." Ed-Darakutni, el-Efrâd'da ve İbn Asakir'de rivayet etmiştir ki Ali, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: Peygamber ﷺ bana şöyle buyurdu: "Allah'tan seni üç kez öne geçirmesini istedim, ama Ebu Bekr'i öne geçirmekten başka bir şeyi reddetti." İbn Sa'd rivayet etmiştir ki Hasan şöyle demiştir: Ebu Bekr şöyle demiştir: "Ey Allah'ın Resulü, hâlâ kendimi (rüyamda) insanların avlusunda yürürken görüyorum." Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "İnsanlar arasında bir yol üzerinde olacaksın {sebîl}!" Ebu Bekr dedi ki: "Göğsümde iki küçük koyu leke gibi bir şey gördüm." Peygamber ﷺ buyurdu: "İki yıl." İbn Asakir rivayet etmiştir ki Ebu Bekre şöyle demiştir: Ömer'in yanına geldim, yanında yemek yiyen insanlar vardı. Gözünü insanların en arkasındaki bir adama çevirdi ve şöyle dedi: "Sizden önceki kitapların okuduklarında ne buluyorsun?" O da dedi ki: "Peygamber'in ﷺ halifesi, onun Sıddîk'idir." İbn Asakir rivayet etmiştir ki Muhammed b. ez-Zübeyr şöyle demiştir: Ömer b. Abdulaziz beni, bazı şeyleri sormak üzere Hasan el-Basri'ye gönderdi. Yanına gelip dedim ki: "İnsanların ihtilaf ettiği konuda beni tatmin et. Peygamber ﷺ, Ebu Bekr'i halife olarak atadı mı?" Bunun üzerine oturmakta olan Hasan doğrulup şöyle dedi: "Bunda bir şüphe mi var? Baban yok olsun (bir Arap deyimi)! Kendisinden başka ilah olmayan Allah'a yemin ederim ki, onu mutlaka halife olarak atadı. O, Allah'ı en çok bilen, ona en çok itaat eden ve ondan en çok korkan biriydi; onu bu göreve getirmeden ölmesine razı olmazdı." İbn Adî, Ebû Bekr İbn Ayyâş'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Er-Reşîd bana dedi ki: "Ey Ebû Bekr, insanlar Ebû Bekr'i halife olarak nasıl atadılar?" Ben de dedim ki: "Ey Müminlerin Emiri, Allah sustu, Rasûlü sustu ve müminler sustu." Bunun üzerine dedi ki: "Vallahi, sen beni yalnızca karışıklığa sürükledin." Sonra dedi ki: "Ey Müminlerin Emiri, Peygamber ﷺ sekiz gün hastalandı. Bilâl yanına girdi ve dedi ki: 'Ey Allah'ın Rasûlü, insanlara kim imamlık yapsın?' O da buyurdu ki: 'Ebû Bekr'e insanlara namaz kıydırmasını emredin.' Böylece Ebû Bekr, vahiy hâlâ inmekteyken sekiz gün boyunca insanlara namaz kıydırdı. Allah'ın Rasûlü ﷺ, Allah'ın sükûtu sebebiyle sustu ve müminler de Allah'ın Rasûlü ﷺ'ın sükûtu sebebiyle sustular." Bunun üzerine (İbn Ayyâş) onu (er-Reşîd'i) hayrete düşürdü ve dedi ki: "Allah sana bereket versin." İlim adamlarından bir grup, es-Sıddîk'in halifeliğini Kur'an'ın âyetlerinden çıkarmıştır. Hasan el-Basrî, Allah'ın, yüce olan Allah'ın şu sözü hakkında dedi ki: "Ey iman edenler, sizden kim dininden dönerse, Allah onların yerine, Allah'ın sevdiği ve kendisini seven bir topluluk getirecektir..." (Kur'an, 5: 54). "Bu, Ebû Bekr ve arkadaşları demektir. Zira Araplar İslam'dan döndüklerinde, Ebû Bekr ve arkadaşları onlara karşı cihad ettiler, nihayet onları yeniden İslam'a döndürdüler." Yunus İbn Bukayr, Katâde'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Peygamber ﷺ vefat ettiğinde, Araplar (İslam'dan) döndüler." Sonra Ebû Bekr'in onlarla savaşmasını anlattı ve dedi ki: "Biz şöyle derdik: Bu âyet Ebû Bekr ve arkadaşları hakkında nazil olmuştur: 'Allah onların yerine, Allah'ın sevdiği ve Allah'ı seven bir topluluk getirecektir.'" (Kur'an 5: 54)’ İbn Ebi Hatim, Cuveybir'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Yüce olan Allah'ın, “Geride bırakılan bedevilere de de ki: ‘Büyük güce sahip bir kavimle (savaşmaya) çağrılacaksınız…’” sözü hakkında. (Kur'an 48:

16), ‘Onlar Benu Hanife idi.’ İbn Ebi Hatim ve İbn Kuteybe dediler ki: ‘Bu ayet, Siddîk’in halifeliğinin delilidir, çünkü onları savaşa çağıran kişi oydu.’ Şeyh Ebu’l-Hasan el-Eş‘arî dedi ki: Ebu’l-Abbas İbn Şureyh’in şöyle dediğini işittim: ‘Siddîk’in halifeliği bu ayette (yukarıda geçen) Kur’an’ın içindedir.’ Şöyle dedi: ‘Çünkü ilim ehli, ayet indikten sonra Ebu Bekir’in çağrısından başka hiçbir savaşa çağrılmadıklarında ve insanların, İslam’dan dönenlere ve zekâtı vermeyi reddedenlere karşı savaşa çağrıldıklarında ittifak etmişlerdir.’ Şöyle dedi: ‘Bu, Ebu Bekir’in halifeliğinin gerekliliğini ve ona itaatin farz olduğunu gösterir, çünkü Allah, bundan yüz çevirenin acı bir azapla cezalandırılacağını bildirmektedir.’ İbn Kesir dedi ki: Kuvvet sahibi büyük bir kavim’i Farslılar ve Bizanslılar olarak açıklayan kimseye göre, Siddîk, onlara karşı ordulara donanım sağlayan ve hazırlayan kişidir; işlerinin tamamlanması ise, Siddîk’in iki kolu olan Ömer ve Osman’a bırakılmıştır. Allah, yüce ve münezzehtir, şöyle buyurur: ‘Allah, iman edip salih amel işleyenlere, onları yeryüzünde mutlaka halifeler kılacağını vaad etmiştir..!’ (Kur’an 24:

16), ‘They were Banu Hanifah.’ Ibn Abi Hatim and Ibn Qutaybah said, ‘This ayah is a proof of the khilafah of as-Siddiq, because he was the one who called people to fight them.’ Ihe Shaykh Abu’l-Hasan al-Ashcari said: I heard Abu’l-cAbbas Ibn Shurayh saying, ‘The khilafah of as-Siddiq is in the Qur’an in this ayah (above).’ He said, ‘Because the people of knowledge unanimously agree that after its revelation there was not any fight which they were called to except for Abu Bakr’s calling them, and the people, to fight those who reneged (on their Islam) and refused the zakat! He said, ‘That indicates the necessity of the khilafah of Abu Bakr and the obligation of obedience to him, since Allah informs us that the one who turns away from that will be punished painfully.’ Ibn Kathir said: And whoever explains the ‘people of great power’ as being the Persians and the Byzantines then as-Siddiq is the one who equipped and prepared the armies to go against them, and the completion of their affair was left to cUmar and cUthman who are two branches of as-Siddiq. And Allah, exalted is He, says, 'Allah has promised the ones who believe and do right actions that He will definitely appoint them as khulafa’ in the land, ..! (Qur’an 24:

55) Ayetin sonuna kadar. Bu ayet, es-Sıddîk'in halifeliğine uygun düşmektedir.

55) up to the conclusion of the ayah. This ayah fits the khilafah of as-Siddiq.

İbn Ebi Hatim, tefsirinde şöyle rivayet etmiştir: Abdurrahman İbn Abdulhamid el-Mehdi şöyle demiştir: Ebu Bekir ve Ömer'e yetki verilmesi Allah'ın Kitabı'ndadır. Yüce Allah şöyle buyurur: "Allah, sizden iman edip salih ameller işleyenlere, onlardan öncekileri yeryüzünde halife kıldığı gibi, mutlaka onları yeryüzünde halifeler kılacağını vaat etmiştir..." Ayetin sonuna kadar.

Ibn Abi Hatim narrated in his tafsir that cAbd ar-Rahman ibn cAbd al-Hamid al-Mahdi said: The granting of authority to Abu Bakr and cUmar is in the Book of Allah. Allah, exalted is He, says, Allah has promised the ones who believe and do right actions that He will definitely appoint them as khulafa’ in the land, ...’ up to the conclusion of the ayah.

Hatîb el-Bağdâdî rivayet etmiştir ki Ebû Bekr b. Iyâş şöyle demiştir: "Ebû Bekr es-Sıddîk, Kur'an'da Allah'ın Resûlü ﷺ'in halifesidir. Çünkü Allah, yüce ve celîl olan O, şöyle buyurmaktadır: 'Yurtlarından ve mallarından çıkarılmış, Allah'tan lütuf ve rıza dileyen, Allah'a ve Resûlü'ne yardım eden fakir muhacirler için (bu ganimet vardır). İşte doğrulardır onlar.' (Hadîd/Haşr 59: 8). Allah'ın 'sıddîk' (doğru) diye adlandırdığı kimseler yalancı değildir; onlar da 'Allah'ın Resûlü'nün halifesi' demişlerdir." İbn Kesîr şöyle demiştir: "Güzel bir çıkarımdır."

Al-Khateeb narrated that Abu Bakr ibn cAyyash said: Abu Bakr as-Siddiq is the khalifah of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, in the Qur’an, because Allah, exalted is He, says, ‘For the poor emigrants who were expelled from their homes and their properties seeking bounty from Allah and contentment, and they help Allah and His Messenger. Those they are the truthful’ (Qur’an 59: 8). The ones Allah named ‘truthful (siddiquri)' are not liars, and they said, ‘Khalifah of the Messenger of Allah.’ Ibn Kathir said: A good deduction.

El-Beyhakî, ez-Zaʿfarânî'den rivayet etmiştir: eş-Şâfiî şöyle demiştir: "İnsanlar Ebû Bekir es-Sıddîk'in halifeliği konusunda icma etmişlerdir. Bunun sebebi, Allah'ın Resûlü ﷺ'den sonra insanların sıkıntıya düşmüş olmaları, ama gök kubbenin altında Ebû Bekir'den daha hayırlı birini bulamamalarıdır; bu yüzden ona kendilerinin idaresini verdiler."

Al-Bayhaqi narrated from az-Zacfarani that ash-Shafici said: People are unanimously agreed on the khilafah of Abu Bakr as-Siddiq. That is because people were hard pressed after the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, but they did not find under the expanse of the sky one better than Abu Bakr, so they gave him authority over them.

Asad as-Sünnah, Fedâil'inde Muâviye ibn Kurra'nın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Resûlullah ﷺ'in Sahâbîleri, Ebû Bekr'in Resûlullah ﷺ'in halifesi olduğundan hiç şüphe etmediler; onu Resûlullah ﷺ'in halifesi dışında bir sıfatla anmadılar ve hiçbir zaman bir hata ya da sapıklık üzerinde icmâ etmediler.

Asad as-Sunnah narrated in his Fada’il that Mucawiyah ibn Qurrah said: The Companions of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, never doubted that Abu Bakr was the khalifah of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and they would not call him anything but the khalifah of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and they never agreed unanimously on a mistake or a misguidance.

Hâkim rivayet etmiş ve sahih olduğunu belirtmiştir ki İbn Mesud, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: Müslümanların iyi gördüğü şey Allah katında da iyidir. Müslümanların kötü gördüğü şey ise Allah katında da kötüdür. Sahabenin tamamı, Ebu Bekir'in halife olarak atanması gerektiği görüşündeydi.

Al-Hakim narrated, and he declared it sahih, that Ibn Mascud, may Allah be pleased with him, said: What the Muslims view as good is willi Allah good. And what the Muslims view as bad is with Allah had. The Companions all held the view that they should appoint Aim Bakr as the khalifah.

El-Hâkim rivayet etmiştir ve ez-Zehebî bunu sahih olarak nitelendirmiştir ki Murra et-Tayyib şöyle demiştir: Ebû Süfyân b. Harb, Ali'nin yanına gelip şöyle dedi: "Bu iktidarın durumu nedir ki Kureyş'in en aşağı ve en alçak kişisinin eline geçmiştir?" Kastettiği Ebû Bekir'di. "Allah'a yemin olsun ki isteseydim, onun aleyhine atlı ve yaya askerlerle bu yeri doldururdum." Ali şöyle dedi: "Ey Ebû Süfyân, sen İslâm'a ve Müslümanlara ne kadar uzun süre düşman oldun, ama bu onu hiçbir şekilde zedelemedi. Biz Ebû Bekir'i bu makama (hilafete) layık gördük."

Al-Hakim narrated, and adh-Dhahabi declared it sahih, that Murrah at-Tayyib said: Abu Sufyan ibn Harb came to cAli and mid, ‘What is it with this authority that it is among the very least of Quraysh and the humblest of them?’ meaning Abu Bakr, ‘By Allah, If I had wished I would have filled it against him with horses and men.’ He said that cAli said, ‘How long you have been at enmity with Islam and its people, Abu Sufyan, and that did not hurt it at ull. We found Abu Bakr worthy of it (the khilafah)!