Hicri 13 yılının Cemaziyelahir ayında, Ebu Bekir'in ahdiyle halifeliği üstlendi.

He took on the khilafah through the covenant of Abu Bakr in Jumada al-Akhirah in the year 13 AH.

Ez-Zührî dedi ki: "Ömer, Ebû Bekir'in vefat ettiği gün, yani Salı günü, Cumâziyelâhir ayının sonundan sekiz gün önce halife olarak atandı." Bunu el-Hâkim rivayet etmiştir. Emri en tam biçimde üstlendi ve onun günlerinde pek çok fetih oldu.

Az-Zuhri said, ‘cUmar was appointed khalifah on the day that Abu Bakr died which was Tuesday eight days before the end of Jumada iil-Akhirah.’ Al-Hakim narrated it. He undertook the command most fully, and there were very many openings in his days.

Hicri 14 yılında Şam, kısmen hem antlaşma hem de savaş yoluyla, Humus (eski adıyla Emesa) ve Bâlbek ise antlaşma yoluyla, Basra ve Ubullah ise savaşla fethedildi.

In the year 14 AH, Damascus was opened [to Islam] partly both by treaty and force, and Homs (ancient Emessa) and Baalbek by treaty, and Basra and Ubullah by force.

"Bu yılda Ömer, insanları teravih namazında (Ramazan'da gece kılınan nafile namaz) tek bir cemaat halinde topladı," dedi el-Askerî, el-Evâil (İlkler) adlı eserinde.

‘In that year cUmar united people in one jamacah in salat attarawih (the optional prayers said at night in Ramadan),’ said al- Askari in Al-Awa’il (Firsts).

Hicri 15 yılında Ürdün'ün tamamı, Tiberya hariç, zorla fethedildi; Tiberya ise antlaşmayla teslim alındı. Bu yılda Yermük ve Kadisiye savaşları da yaşandı.

In the year 15 AH, all of Jordan was opened [to Islam] by force cxcept for Tiberias which was by treaty. In this year there were the battles of Yarmuk and Qadisiyyah.

İbn Cerîr dedi ki: Sa'd, Kûfe'yi bu şehirde kurdu; Ömer ise (savaşçılar için) düzenli maaşları, divanları (kayıt defterlerini) belirledi ve (verilen) yardımları öncelik sırasına göre dağıttı.

Ibn Jarir said: In it Sacd founded Kufa, and cUmar instituted regular wages (for the fighting men), registers, and gave allowances according to priority.

Hicri 16 yılında Ahvaz ve Medâin fethedildi. Medâin'de Sa'd, Hüsrev'in büyük salonunda cuma namazı kıldırdı ve bu, Irak'ta kılınan ilk cuma namazı oldu. Bu, Safer ayında gerçekleşti. Aynı yılda Celûlâ Savaşı yaşandı; bu savaşta Hüsrev'in oğlu Yezdicerd yenildi ve Rey'e geri çekildi. Yine bu yılda Tikrît fethedildi ve Ömer yola çıkarak el-Beytü'l-Makdis'i (Kudüs'ü) aldı.

In the year 16 AH, Ahwaz and Mada’in were opened, and in the latter Sacd established the Jumucah in the great hall of Khosrau, and this was the first Jumtfah to be held in Iraq. That was in the month of Safar. In it, was the battle of Jalula in which Yezdajird the son of Khosrau was defeated and he retreated back to Rayy. In it, Takrit was opened, cUmar travelled and took al-Bait al-Maqdis (Jerusalem)

ve Cabiye'de meşhur hutbesini irad etti. Kinnesrin, Halep ve Antakya zorla fethedildi; Manbiç antlaşmayla, Sürûc ise zorla fethedildi.

and gave his famous khutbah in al-Jabiyyah. Kinnasrin, Aleppo, and Antioch were opened by force, Manbij by treaty, and Saruj by force.

O yıl Kirkisiya, antlaşmayla fethedildi. Rebiü'l-Evvel ayında, Ali'nin tavsiyesi üzerine tarihleme Hicret'ten başlatıldı.

In that year, Qirqisiya’ was opened by treaty. In Rabic al-Awwal, dating was begun from the Hijrah on the advice of cAli.

17 Hicri yılında Ömer, Peygamber'in Mescidi'ni genişletti. Bu yılda Hicaz'da kuraklık ve kıtlık oldu ve buna "Helak Yılı" denildi. Ömer, insanlar için al-Abbas aracılığıyla yağmur duası etti.

In the year 17 AH, cUmar increased the size of the Prophet’s Mosque. In it there was drought and famine in the Hijaz and it was called the Year of Destruction, and cUmar prayed for rain for people by means of al-cAbbas.

İbn Sa'd, Niyar el-Eslemi'den rivayet etmiştir: Ömer, yağmur duası için çıktığında Peygamber ﷺ'in hırkasını giyerek çıkmıştır.

Ibn Sacd narrated from Niyar al-Aslami that cUmar, when he came out to pray for rain, came out with the cloak of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, upon him.

Rivayet edildiğine göre İbn 'Avn şöyle demiştir: Ömer, Abbas'ın elini tutup kaldırdı ve şöyle dedi: "Allah'ım, Peygamberinin amcası aracılığıyla Sana yöneliyoruz; bizden kuraklığı uzaklaştırmanı ve bizi yağmurla sulamanı diliyoruz." Onlar su verilmeden ayrılmadılar. Gökyüzü günlerce onların üzerine yağmur boşalttı. O yıl Ahvaz, antlaşmayla alındı.

He narrated that Ibn cAwn said: cUmar took hold of the hand of alcAbbas and raised it up, saying, ‘O Allah, we approach You by means of the uncle of Your Prophet (asking) that You drive away from us the drought, and that You give us to drink from the rain,’ and they didn’t leave before they were given to drink. The sky poured down upon them for days. In that year Ahwaz was taken by treaty.

H. 18 yılında Cündeysabur antlaşmayla, Hulvan ise zorla fethedildi. Bu yıl Emvas taunu da yaşandı; Urfa (Edessa)

In the year 18 AH, Jundaysabur was opened [to Islam] by treaty, and Hulwan by force. In it, was the plague of Emaus; Urfa (Edessa)

ve Sumeysat kuvvetle fethedildi; Harran, Nasibin ve Mezopotamya'nın bir kısmı kuvvetle, ayrıca bir anlaşmayla fethedildiği de söylenmiştir; Musul ve çevresi ise kuvvetle fethedilmiştir.

and Sumaysat were opened by force; Harran, Nasibin and a part of Mesopotamia by force, and it has been said, by treaty; and Mosul and its environs by force.

Hicri 19 yılında Kayseriye, kuvvet yoluyla fethedildi.

In the year 19 AH, Cassarea was opened by force.

Hicri 20 yılında Mısır zorla fethedildi. Ayrıca bir rivayete göre Mısır'ın tamamı antlaşmayla fethedildi; yalnızca İskenderiye zorla fethedildi. Ali bin Rabah şöyle demiştir: "Mağrib'in (Kuzeybatı Afrika'nın) tamamı zorla fethedildi." Aynı yılda Tüster fethedildi ve Bizanslıların büyük adamı Sezar (Herakleios) öldü.

In the year 20 AH, Egypt was opened by force. It is also said that all of Egypt was opened by treaty except for Alexandria which was opened by force. cAli ibn Rabah said, ‘The whole of the Maghrib (northwestern Africa) was opened by force.’ In that year Tustar was opened, Caesar (Heraclius), the great man of the Byzantines, died.

Bunda ayrıca Ömer, Yahudileri Hayber ve Necran'dan sürdü ve Hayber ile Vadi'l-Kura'yı, Peygamber ﷺ'in ilk savaşlarında orada bulunmuş olanlar arasında paylaştırdı.

In it also, cUmar expelled the Jews from Khaybar and Najran, and he apportioned Khaybar and Wadi’l-Qurra’ (between those who had been present there at the original battles of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace).

Hicri 21 yılında İskenderiye zorla fethedildi; ardından Nihavend fethedildi ve bundan sonra Farslar bir ordu toplayamaz oldu. Ayrıca Barka ve diğer yerler de fethedildi.

In the year 21 AH, Alexandria was opened by force, and Nahawand, after which the Persians could not muster an army, and Barqah and other places.

22 H. yılında Azerbaycan zorla fethedildi; bir görüşe göre ise antlaşmayla. Dinever zorla, Masabzân ve Hemedan zorla, Kuzey Afrika'daki Trablus, Rey, Askar ve Kumes da (fethedildi).

In the year 22 AH, Azerbaijan was opened by force, and it has been said, by treaty, and Dinawr by force, Masabdhan and Hamadan by force, and Tripoli of North Africa, Rai, cAskar and Qumas.

Hicri 23 yılında Kirman, Sicistan ve dağlık arazideki Makran fetihleri ile İsfahan ve çevresinin fethi gerçekleşti.

In the year 23 AH, there were the openings [to Islam] of Kirman, Sijistan, Makran in the mountainous lands, and also Isfahan and its environs.

Bu yılın sonunda, Hac'dan dönüşünün ardından Sayyidina Ömer'in, Allah ondan razı olsun, vefatı gerçekleşti; kendisi şehit edilerek öldürüldü.

In the end of this year there was the death of Sayyiduna cUmar, may Allah be pleased with him, after his return from the Hajj; he was killed as a martyr.

Said ibn el-Müseyyeb şöyle dedi: Ömer Mina'dan (Mekke'ye) dönerken devesini vadide çöktürdü, sonra yere kapandı, ellerini göğe kaldırıp şöyle dedi: "Ey Allah'ım! Yaşım ilerledi, gücüm zayıfladı, tebaam çoğaldı; beni israf etmeden ve eksiklik yapmadan Sana al." Zilhicce ayı bitmeden şehit edildi. Hakim bunu rivayet etmiştir.

Sacid ibn al-Musayyab said: When cUmar returned from Mina (to Makkah), he made his camel kneel down in the watercourse, 1 lien he threw himself down, raised his hands to the sky and said, ‘O Allah! I am advanced in years, my strength has weakened, and my subjects have increased, so take me to You without (my) being wasteful or falling short.’ Dhu’l-Hijjah had not gone before he was killed. Al-Hakim narrated it.

Ebu Salih es-Semman dedi ki: Ka'b el-Ahbar, Ömer'e dedi ki: "Seni Tevrat'ta şehit olarak öldürülmüş buluyorum." O da dedi ki: "Arap yarımadasında olduğum halde nasıl şehit olabilirim?" Eslem dedi ki: Ömer şöyle dua etti: "Ey Allah'ım, bana Senin yolunda şehitlik nasip et ve ölümümü Resulünün şehrinde kıl." Bunu Buhari rivayet etmiştir.

Abu Salih as-Saman said: Kacb al-Ahbar said to cUmar, ‘I find you in the Tawrah killed as a martyr.’ He said, ‘How can I be a martyr when I am in the peninsula of the Arabs?’ Aslam said: cUmar said, ‘O Allah provide me with martyrdom in Your way, and make my death to be in the city of Your Messenger.’ Al-Bukhari narrated it.

Ömer bir hutbe verdi ve şöyle dedi: "Rüyamda bir horozun bana bir ya da iki kez gagaladığını gördüm; bunun, ecelimin geldiği anlamına geldiğine ancak inanabilirim. Bana bir halef atamamı söyleyen insanlar var. Allah, dinini ve hilafetini boşa çıkarmaz. Eğer bu iş benim için acele edilirse, hilafet, Allah Resulü'nün vefat ettiğinde kendisinden razı olduğu bu altı kişi arasında bir istişare meselesidir." Bunu el-Hakim rivayet etmiştir. Ez-Zührî şöyle demiştir: Ömer, ergenlik çağına ulaşmış bir esirin Medine'ye girmesine izin vermezdi; ta ki Kûfe valisi el-Mugîre b. Şu'be ona yazıp, birçok mesleği olan bir köleden söz edene ve Medine'ye girmesine izin isteyene kadar. Şöyle diyordu: "İnsanlara faydalı olan birçok mesleği vardır. Demirci, oymacı ve marangozdur." Ömer, onu Medine'ye göndermesine izin verdi. Mugîre, kölenin üzerine ayda yüz dirhem vergi koydu. Köle, bu vergideki ağırlığı şikâyet etmek için Ömer'in yanına geldi. Ömer, "Senin vergin o kadar fazla değil" dedi. Köle öfkeyle ve tehditkâr bir şekilde ayrıldı. Ömer birkaç gün bekledi, sonra onu çağırdı ve dedi ki: "Sen şöyle dediğin bana ulaşmadı mı: 'Eğer isteseydim, rüzgârla öğütecek bir değirmen yapardım.'" Bunun üzerine yüzünü Ömer'e asık bir ifadeyle çevirdi ve dedi ki: "Sana öyle bir değirmen yapacağım ki insanlar onu konuşacak." Köle ayrılınca Ömer, arkadaşlarına şöyle dedi: "Bu köle az önce bana tehdit savurdu." Bir süre sonra Ebû Lü'lü'e, iki başlı ve ortasında kabzası bulunan bir hançeri elbisesiyle sararak, gecenin son bölümünün karanlığında mescidin köşelerinden birine gizlendi ve Ömer, namaz için insanları uyandırarak çıkana kadar orada bekledi. Ona yaklaşınca üç kez bıçakladı. Bunu İbn Sa'd rivayet etmiştir.

Macdan ibn Abi Talhah: cUmar gave a khutbah and said, ‘I saw (in a dream) as if a cock pecked at me once or twice, and I can only believe that it means that my term has come. There are people who tell me to appoint a successor, and Allah will not cause His deen to go to waste nor His khilafah. If the matter is hastened for me, then the khilafah is a matter of consultation between these six whom the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, was pleased with when he died.’ Al-Hakim narrated it> Az-Zuhri said: cUmar would not permit a captive who had reached the age of puberty to enter Madinah until al-Mughirah ibn Shucbah wrote to him — and he was the governor of Kufa — mentioning to him a slave who had a number of crafts and asking permission that he enter Madinah, saying, ‘He has many trades which are useful to people. He is a blacksmith, engraver and carpenter.’ He gave permission to him to send him to Madinah. Al-Mughirah put a demand for revenue on him (the slave) of one hundred dirhams per month, so the slave came to cUmar to complain of the severity of that imposition. He [cUmar] said, ‘Your demand for revenue is not that much,’ and he [the slave] turned away in anger and threateningly. cUmar waited some days and then called him and said, ‘Have I not been informed that you say, “If I wished, I could make a mill which will grind by means of the wind.’” Then he turned his face to cUmar with a frown and said, ‘I will make for you a mill which people will talk about.’ When he turned away, cUmar said to his companions, ‘The slave threatened me just now.’ After a while Abu Lu’lu’ah wrapped his garments around a dagger with two heads (to the blade) whose handle was in the middle of it, hid in one of the corners of the mosque in the darkness of the last part of the night, and there he waited until cUmar came out waking people up for the prayer. When he drew near to him, he stabbed him three times. Ibn Sacd narrated it.

Amr ibn Meymun el-Ensari şöyle dedi: Mugire'nin kölesi Ebu Lü'lü'e, iki başlı bir hançerle Ömer'e saldırdı; onunla birlikte on iki kişiye daha bıçak sapladı, bunlardan altısı öldü. Ardından Irak'lı bir adam üzerine bir cübbe attı. Cübbeye dolanınca kendini öldürdü.

cAmr ibn Maymun al-Ansari said: Abu Lu’lu’ah, the slave of al- Mughirah, stabbed cUmar with a dagger which had two heads, and he stabbed, along with him, twelve other men of whom six died, then a man from Iraq threw a robe over him. When he became tangled up in it, he killed himself.

Ebu Rafi' şöyle demiştir: Mugire'nin kölesi Ebu Lu'lu'a değirmen yapardı. Mugire ondan günde dört dirhem vergi talep ederdi. Ömer ile karşılaştı ve dedi ki: "Emirü'l-Mü'minin, Mugire bana çok ağır geliyor, lütfen onunla konuş." Ömer de ona, "Efendinle iyi geçin" dedi. Ömer'in niyeti Mugire ile bu konuyu konuşmaktı. Bunun üzerine köle öfkelendi ve dedi ki: "Onun adaleti bütün insanları kapsıyor, ama beni kapsamıyor." Ve gizlice onu öldürmeye karar verdi. Bir hançer aldı, bileyledi ve zehirledi. Ömer, tekbir almadan önce "Saflarınızı düzleştirin" derdi. Adam gelip safta onun karşısına geçti, omzundan ve yan tarafından onu bıçakladı ve Ömer yere düştü. Sonra onunla birlikte on üç kişiyi daha bıçakladı, bunlardan altısı öldü. Ömer ailesine taşındı. Güneş doğmak üzereyken Abdurrahman İbn Avf, en kısa iki sureyle insanlara namaz kıdırdı. Ömer'e nebiz (hurmanın suda bekletilmesiyle yapılan bir içecek) getirildi, içti ve yarasından çıktı, ancak henüz kandan ayırt edilemiyordu. Bunun üzerine ona süt içirdiler, o da yarasından çıktı ve dediler ki: "Size büyük bir zarar yok." Ömer dedi ki: "Eğer öldürmekte bir zarar varsa, ben öldürüldüm." İnsanlar onu övmeye başladılar: "Sen şöyle idin, böyle idin" dediler. Ömer dedi ki: "Allah'a yemin ederim ki, bu dünyadan, başkalarından bağımsız, aleyhimde hiçbir şey ve lehimde hiçbir şey olmadan çıkmayı isterdim, ve Allah'ın Resulü'nün sohbetinin bana güvence altında olmasını isterdim." İbn Abbas onu övdü, bunun üzerine dedi ki: "Yeryüzünü dolduracak kadar altınım olsa bile, kıyamet dehşetinden onunla kendimi fidye ederdim. Hilafeti Osman, Ali, Talha, Zübeyr, Abdurrahman İbn Avf ve Sa'd arasında bir istişare konusu yaptım." Suheyb'e insanlara namaz kıldırmasını emretti ve altı kişiye üç günlük bir süre verdi. El-Hâkim bunu rivayet etmiştir.

Abu Rafic said: Abu Lu’lu’ah, the slave of al-Mughirah, used to make mills. Al-Mughirah used to demand as revenue from him four dirhams a day. He met cUmar and said, "Amir al-Muminin, al-Mughirah is being very heavy on me, so speak to him.’ He said, ‘Behave well towards your master,’ — and cUmar’s intention was to speak to al-Mughirah about it - so he (the slave) became angry and said, ‘His justice encompasses all of the people except for me,’ and he secretly decided to kill him. He took a dagger, sharpened it and poisoned it. cUmar used to say, ‘Straighten your ranks,’ before he pronounced the takbir. He came and stood opposite him in the rank, stabbed him in his shoulder and side, and cUmar fell. Then he stabbed thirteen other men with him, of whom six died. cUmar was carried to his family. The sun was about to rise so cAbd ar-Rahman ibn cAwf led the people in prayer with the two shortest surahs. cUmar was brought some nabidh (a drink made from dates left to soak in water) and he drank it and it came out of his wound, but it wasn’t yet distinct (from the blood). So they gave him some milk to drink, >iikI it came out of his wound and they said, ‘There’s no great harm wii li you.’ He said, ‘If there is any harm in killing, then I have been killed.’ People began to praise him, saying, ‘You were such and such Unci you were such and such.’ He said, ‘By Allah, I wish that I had gone out of it, independent of others, with nothing against me and nothing for me, and that the companionship of the Messenger of Allah, may Allah bless him and his family and grant them peace, was secure for me.’ Ibn cAbbas praised him, so he said, ‘Even if I had that gold which would fill the earth, I would ransom myself by it from the terror of the rising. I have made it (the khilafah) a matter of consultation between cUthman, cAli, Talhah, az-Zubayr, Abd ar-Rahman ibn cAwf and Sacd.’ He ordered Suhayb to lead people in prayer, and gave the six a period of three (days in which to decide). Al-Hakim narrated it.

İbn Abbas dedi ki: Ebu Lu'lu'a bir Mecusi idi.

Ibn cAbbas said: Abu Lu’lu’ah was a Magian.

Amr ibn Meymun şöyle dedi: Ömer şöyle dedi: "Ölüm hükmümü, İslam'a mensup olduğunu iddia eden bir adamın eliyle yürütmediği için Allah'a hamdolsun." Sonra oğluna dedi ki: "Abdullah, bak bakalım ne kadar borcum var." Hesapladılar ve yaklaşık seksen altı bin bulduklar. Dedi ki: "Ömer ailesinin malı yeterliyse, öde. Yeterli değilse, Beni Adi'ye sor; onların malı da yetmezse, Kureyş'e sor."

‘Amr ibn Maymun said: cUmar said, ‘Praise be to Allah Who <1 id not make my decree of death to be at the hands of a man who claimed Islam.’ Then he said to his son, ‘cAbdullah, look and see what debts I have.’ They calculated it and found it to be eighty-six thousand or thereabouts. He said, ‘If the wealth of the family of 1 Umar is enough, then pay it. If it is not, then ask among Bani ‘Adi, and if their wealth is not enough, then ask among Quraysh.

Mü'minlerin Annesi Âişe'nin yanına git ve de ki: "Ömer, iki arkadaşının yanına defnedilmek için izin istiyor." O da onun yanına gitti ve Âişe şöyle dedi: "Bu yeri kendim için istemiştim, ama bugün onu kesinlikle kendime tercih edeceğim." Abdullah geldi ve "Ona izin verdi" dedi. Bunun üzerine Allah'a hamd etti. Birisi ona, "Ey Emîrü'l-Mü'minîn, vasiyet et ve bir halef tayin et" dedi. O da şöyle dedi: "Peygamber ﷺ vefat ettiğinde kendisinden razı olduğu şu altı kişiden daha layık olan birini bu işe göremiyorum." Ve bu altı kişiyi saydı ve şöyle dedi: "Abdullah bin Ömer onlarla birlikte bulunacak, ama bu emirde hiçbir payı yoktur. Hilafet Sa'd'a düşerse, o kişi odur; düşmezse, sizden kim görevlendirilirse, ondan yardım istesin. Çünkü onu (Kûfe emîri görevinden) herhangi bir yetersizlik ya da hıyanet yüzünden azletmedim." Sonra şöyle dedi: "Benden sonraki halifeye Allah'tan korkarak itaat etmesini tavsiye ederim; Muhâcirler ve Ensâr'a özellikle özen göstermesini tavsiye ederim; eyalet halkına iyi davranmasını tavsiye ederim" ve benzeri başka tavsiyelerde bulundu.

Go to the Mother of the Believers, CA’ ishah, and say, “cUmar asks permission to be buried with his two companions.’” He went to her and she said, ‘I wanted it’ - meaning the burial plot - ‘for myself, but I will definitely prefer him over myself, today.’ cAbdullah came and said, ‘She has given permission,’ so he praised Allah. Someone said to him, ‘Make bequest, Amir al-Muminin, and appoint a successor.’ He said, ‘I see no-one with more right to this command than these six with whom the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was pleased when he died,’ and he named the six, and said, ‘cAbdullah ibn cUmar will be present with them but he has no part in the command. If the office should fall to Sacd, then he it is, and if not, then let whoever of you is appointed seek help from him, fori I did not remove him (from his office as amir of Kufa) because of] any incapacity or treachery.’ Then he said, ‘I counsel the khalifah after me to have fearful obedience of Allah; I counsel him to pay particular care to the Muhajirun and the Ansar, and I counsel him' to treat the people of the provinces well,’ and other similar counsels.

Vefat ettiğinde, onunla birlikte yürüdük. Abdullah bin Ömer selamı verdi ve dedi ki: "Ömer izin istiyor." Aişe de dedi ki: "Onu içeri alın." Getirilip iki arkadaşının yanına yerleştirildi.

When he died, we went walking with him, cAbdullah ibn cUmar called out the greeting and said, ‘cUmar seeks permission to enter.’ cA’ishah said, ‘Bring him in.’ He was brought in and placed there with his two companions.

Cenazeyi defnedip dönüldüğünde o grup toplandı ve Abdurrahman İbn Avf, "Aranızdan üç kişiye yetkinizi devredin" dedi. ez-Zübeyr, "Yetkimi Ali'ye devrediyorum" dedi. Sa'd, "Yetkimi Abdurrahman'a devrediyorum" dedi. Talha, "Yetkimi Osman'a devrediyorum" dedi. Ravi devamla dedi ki: Böylece bu üç kişi kaldı. Abdurrahman, "Ben bunu istemiyorum. Sizden hangi ikiniz bu meseleden vazgeçer de onu geriye kalana emanet ederiz? Allah şahittir ve İslam şahittir ki, o kişi kendi içinde kimin en hayırlı olduğunu düşünsün ve ümmetin yararını gözetsin" dedi. İki Şeyh, Ali ve Osman sustu. Abdurrahman, "Beni yetkili kılın, Allah şahittir ki, en hayırlınızı seçmekte size ihanet etmeyeceğim" dedi. Onlar, "Evet" dediler. Sonra Ali ile baş başa kalıp ona şöyle dedi: "İslam'daki o öncelik ve Peygamber ﷺ ile olan akrabalığın, bildiğin gibi, sende var. Allah şahittir; sana yetki verirsem adil davranır mısın, ve Osman'a yetki verirsem onu dinleyip itaat eder misin?" Ali, "Evet" dedi. Sonra diğeriyle baş başa kalıp ona da aynı şeyi söyledi. Onların rızasını alınca Osman'a biat etti ve Ali de ona biat etti.

When they finished burying him and had returned, that group gathered and cAbd ar-Rahman ibn cAwf said, ‘Delegate your authority to three among you.’ Az-Zubayr said, ‘I delegate my authority to cAli.’ Sacd said, ‘I delegate my authority to cAbd ar- Rahman.’ Talhah said, ‘I delegate my authority to cUthman.’ He continued: so there remained these three. cAbd ar-Rahman said, ‘I don’t want it. Which of you two will be quit of this matter and we will entrust it to him (the remaining one)? And Allah is his witness and Islam, let him consider in himself who is the best of them and let him be eager for the benefit of the ummah.’ The two Shaykhs, °Ali and cUthman were silent. cAbd ar-Rahman said, ‘Delegate me and, Allah is my witness, I will not fail you in choosing the best of you.’ They said, ‘Yes.’ Then he went apart with cAli and said, ‘You have that precedence in Islam and kinship with the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, which you know. Allah is your witness; if I give you authority, will you be just, and if I give authority (to cUthman) over you, will you hear and obey?’ He said, ‘Yes.’ Then he went apart with the other and said to him the same thing. When he had their agreement, he pledged allegiance to cUthman and cAli pledged allegiance to him.

Müsned-i Ahmed'de şöyle rivayet edilmiştir: Ömer dedi ki: "Ecelim bana yetişir de Ebû Ubeyde el-Cerrâh hayatta olursa, onu halife tayin ederim. Rabbim bana sorarsa, 'Peygamber ﷺ'in şöyle buyurduğunu duydum: "Her ümmetin emin bir kişisi vardır, benim emin kişim ise Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh'tır" dediğini duydum' derim. Ecelim bana yetişir ve Ebû Ubeyde el-Cerrâh vefat etmiş olursa, Muâz b. Cebel'i halife tayin ederim. Rabbim bana sorarsa, 'Onu neden halife tayin ettin?' diye, 'Peygamber ﷺ'in şöyle buyurduğunu duydum: "O, kıyamet günü âlimlerin önünde, bir mesafe kadar ileride diriltilecektir" dediğini duydum' derim." İkisi de Ömer'in halifeliği döneminde vefat etmişlerdir.

There is in the Musnad of Ahmad that cUmar said: If my term overtakes me, and Abu cUbaydah al-Jarrah is still alive, then I would appoint him as khalifah. If my Lord asked me, I would say, ‘I heard I lie Prophet, may Allah bless him and grant him peace, saying, "I1,very Prophet has a trustworthy (companion), and my trustworthy (companion) is Abu cUbaydah ibn al-Jarrah.’” If my term overtakes me, and Abu cUbaydah al-Jarrah has died, I would appoint Mucadh Ibn Jabal as khalifah. If my Lord asked me, ‘Why did you appoint him as khalifah? I would say, ‘I heard the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, saying, “He will be raised up on the Day of Resurrection a distance in front of the men of knowledge.’” They had both died during his khilafah.

Musnad'da Ebu Rafi'den de şöyle rivayet edilmiştir: Ömer'in ölümü sırasında biri ona halifenin atanmasını konuştu. Bunun üzerine dedi ki: "Arkadaşlarım arasında talihsiz bir hırs gördüm."

Also in the Musnad there is from Abu Rafic that someone spoke to cUmar at his death about the appointment of a khalifah, so he said, ‘I have seen among my companions an unfortunate eagerness.

“Eğer bana iki kişiden biri ulaşmış olsaydı ve bu görevi ona emanet etseydim, ondan emin olurdum: Ebu Hüzeyfe’nin azatlısı Salim ve Ebu Ubeyde ibn el-Cerrah.” Ömer, Zilhicce ayının sonuna dört gün kala, çarşamba günü yaralandı ve Muharrem ayının hilal günü olan pazar günü, Haram ayda defnedildi. Altmış üç yaşındaydı. Altmış altı, altmış bir, altmış (ki Vakıdi bunu en ağır görüş saymıştır) yaşında olduğu da söylenmiştir. Elli dokuz, elli beş ve elli dört yaşında olduğu da söylenmiştir. Suheyb, cenaze namazını onun için camide kıldırdı.

If one of two men had reached me, and then I had entrusted this command to him, I would have been sure of him: Salim the freed slave of Abu Hudhayfah and Abu cUbaydah ibn al-Jarrah.’ TJmar was struck on the Wednesday, four days before the end of Dhu’l-Hijjah, and he was buried on Sunday, the day of the new moon of al-Muharram, the Sacred (month). He was sixty-three years old. It has also been said that he was sixty-six, sixty-one, sixty (which al-Waqidi considered the weightiest). It has been said that he was fifty-nine, fifty-five and fifty-four. Suhayb performed the (funeral) prayer over him in the mosque.

Tehzibu'de el-Mazinî'de, Ömer'in mühür yüzüğünün üzerindeki kazıntının şöyle olduğu rivayet edilmiştir: "Ölüm, ey Ömer, nasihat etmek için yeterlidir." Et-Taberânî, Tarık ibn Şihâb'ın şöyle dediğini rivayet etti: Ümmü Eymen, Ömer'in öldürüldüğü gün şöyle dedi: "Bugün İslam yarıldı." Abdurrahman ibn Yesâr rivayet etti. Şöyle dedi: "Ömer ibnu'l-Hattâb'ın ölümüne şahit oldum ve o gün güneş tutuldu." Bu hadisi nakledenler güvenilir kimselerdi.

In the Tahdhib of al-Mazini, there is that the engraving on the sealring of cUmar was, ‘Death is enough of an admonisher, cUmar.’ At-Tabarani narrated that Tariq ibn Shihab said: Umm Ayman said, on the day cUmar was killed, ‘Today Islam has been rent.’ cAbd ar-Rahman ibn Yasar narrated. He said, ‘I witnessed the death of cUmar ibn al-Khattab and the sun was eclipsed on that day.’ The men who transmitted (this hadith) were trustworthy.