1.15 Yalnızca Onun Faziletine Dair Rivayet Edilen Hadis, Yukarıda Zikredilenler Dışında - Hulefâ-i Râşidîn Tarihi | Quran Course

1.15 Yalnızca Onun Faziletine Dair Rivayet Edilen Hadis, Yukarıda Zikredilenler Dışında - Hulefâ-i Râşidîn Tarihi | Quran Course

0% read · 6 min left

Hulefâ-i Râşidîn Tarihi Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

1.15 Yalnızca Onun Faziletine Dair Rivayet Edilen Hadis, Yukarıda Zikredilenler Dışında

1.15 The Hadith Related On His Merit Alone Apart From What Has Already Been Mentioned

by Jalal ad-Din as-Suyuti - translated by Abdassamad Clarke6 min readViewed 201 times

İki Şeyh rivayet etmiştir: Ebu Hureyre şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işittim: "Kim Allah yolunda bir şeyden çift olarak iki tane harcarsa, Cennet'in kapılarından birinden çağrılır: 'Ey Allah'ın kulu, işte bu hayırlıdır!' Namaz ehlinden olan kişi namaz kapısından çağrılır; cihad ehlinden olan kişi cihad kapısından çağrılır; sadaka ehlinden olan kişi sadaka kapısından çağrılır; oruç ehlinden olan kişi de oruç kapısından çağrılır." Ebu Bekir şöyle dedi: "Bu kapılardan çağrılan kişinin artık bir ihtiyacı kalmaz. Ya Resulallah, acaba bütün bu kapılardan çağrılan biri olur mu?" Resulullah ﷺ buyurdu: "Evet, ve umarım ki sen de onlardan biri olursun, ey Ebu Bekir." Ebu Davud rivayet etmiş, Hakim de sahih olduğunu belirtmiştir: Ebu Hureyre, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Sana gelince, ey Ebu Bekir, ümmetimden Cennet'e ilk girecek olan sensin." İki Şeyh rivayet etmiştir: Ebu Said, Allah ondan razı olsun, şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Şüphesiz, sohbeti ve malıyla bana en cömert davranan kişi Ebu Bekir'dir. Eğer Rabbimden başka birini yakın dost edinecek olsaydım, Ebu Bekir'i yakın dost edinirdim. Ancak İslam kardeşliği vardır." Bu hadis; İbn Abbas, İbn ez-Zübeyr, İbn Mesud, Cündeb b. Abdullah, el-Bera, Ka'b b. Malik, Cabir b. Abdullah, Enes, Ebu'l-Vakid el-Leysi, Ebu'l-Me'alli, Aişe, Ebu Hureyre ve İbn Ömer'den, Allah hepsinden razı olsun, gelen rivayetlerle nakledilmiştir ve bu rivayet yollarının tamamı, birçok sahabeden çok sayıda kişiye ulaşan mütevatir hadislerde sayılmıştır.

Buhârî, Ebu'd-Derdâ'nın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ ile birlikte oturuyordum ki Ebû Bekir geldi, selam verdi ve dedi ki: "Benimle Ömer ibnu'l-Hattâb arasında bir şey oldu ve ona karşı acele davrandım. Sonra pişman oldum ve ondan beni affetmesini istedim, ama reddetti. Bu yüzden sana geldim." Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Allah seni bağışlasın, ey Ebû Bekir!" Bunu üç kez tekrarladı. Sonra Ömer pişman oldu ve Ebû Bekir'in evine gitti, ama onu bulamadı. Peygamber ﷺ'in yanına geldi. Peygamber ﷺ'in yüzü kızardı, öyle ki Ebû Bekir korkmaya başladı ve dizleri üzerine çöküp, "Ey Allah'ın Resulü! Vallahi, hata eden ben oldum, ondan daha fazla," dedi; bunu iki kez söyledi. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Gerçekten Allah beni size gönderdi, siz 'Yalan söylüyorsun' dediniz, Ebû Bekir ise 'Sen doğru söyledin' dedi. Canıyla ve malıyla bana yardımcı oldu. Arkadaşımı bana bırakır mısınız?" Bunu da iki kez söyledi. Bundan sonra ona hiçbir incitme yapılmadı. İbn Adî, İbn Ömer'in (Allah ondan razı olsun) benzerini rivayet ettiğini nakletmiştir; bu rivayette şöyle denmektedir: Sonra Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Arkadaşım hakkında beni incitmeyin, çünkü Allah beni hidayet ve hak dinin sistemiyle gönderdi. Siz 'Yalan söylüyorsun!' dediniz, Ebû Bekir ise 'Sen doğru söyledin' dedi. Allah ona 'arkadaş' adını vermemiş olsaydı, onu sırdaş dost edinirdim; ama İslam kardeşliği vardır." İbn Asâkir, el-Mikdâm'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Akîl ibn Ebî Tâlib ile Ebû Bekir birbirlerine sövdüler. Ebû Bekir bir soy bilgini idi; ancak Akîl'in Peygamber ﷺ ile akrabalığı sebebiyle sövmekten kaçındı ve ondan yüz çevirdi. Akîl, Peygamber ﷺ'e şikâyette bulundu. Sonra Peygamber ﷺ insanların arasında durup şöyle buyurdu: "Arkadaşımı bana bırakmayacak mısınız? Sizin işiniz, onun işiyle kıyaslanır mı? Çünkü Allah'a andolsun ki, sizden her adamın evinin kapısında bir karanlık vardır; yalnız Ebu Bekir'in kapısı hariç, onun kapısında nur vardır. Allah'a andolsun, siz 'Yalan söylüyorsun!' dediniz, Ebu Bekir ise 'Doğru söyledin!' dedi; siz malınızı esirgediniz, o ise malıyla bana cömertlik etti; siz beni terk ettiniz, o ise bana ortak oldu ve beni izledi." Buhârî, İbn Ömer'in -Allah ikisinden de razı olsun- şöyle dediğini rivayet etmiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Kim elbisesini kibirle sürüyerek yürürse, Allah kıyamet günü ona bakmaz." Bunun üzerine Ebu Bekir: "Elbisemin iki tarafından biri sarkıyor; ancak onu sürekli düzeltmezsem öyle olur" dedi. Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Sen bunu kibirle yapmıyorsun." Müslim, Ebu Hureyre'nin -Allah ondan razı olsun- şöyle dediğini rivayet etmiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Bugün içinizden kim oruca başladı?" Ebu Bekir: "Ben" dedi. Sonra: "İçinizden kim bugün bir cenazeyi takip etti?" Ebu Bekir: "Ben" dedi. Sonra: "İçinizden kim bugün bir yoksula yemek yedirdi?" Ebu Bekir: "Ben" dedi. Sonra: "İçinizden kim bugün bir hastayı ziyaret etti?" Ebu Bekir: "Ben" dedi. Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Bu özellikler bir kişide bir araya gelirse, o mutlaka Cennet'e girer." Bu hadis, Enes b. Malik ve Abdurrahman b. Ebi Bekr rivayetlerinde nakledilmiştir. Beyhakî'nin el-Asl'da rivayet ettiği Enes hadisinin sonunda şu ifade yer almaktadır: "Cennet sizin için vacip olmuştur." Abdurrahman b. Avf'ın rivayet ettiği hadiste, el-Bezzâr'ın naklettiğine göre sözleri şöyledir: Allah'ın Resûlü ﷺ sabah namazını kıldı, sonra yüzünü sahabilere çevirip, "Sizden bugün kim oruca niyet etti?" buyurdu. Ömer, "Ey Allah'ın Resûlü, ben dün oruca niyet etmedim, bu yüzden bugün oruca başlamadım" dedi. Ebû Bekir, "Ben ise dün oruca niyet ettim, bu yüzden bugün oruca başladım" dedi. Resûlullah ﷺ, "Sizden bugün kim hasta ziyaret etti?" buyurdu. Ömer, "Ey Allah'ın Resûlü, biz (sabah namazından sonra mescidden) henüz ayrılmadık, nasıl hasta ziyaret edebilirdik?" dedi. Ebû Bekir, "Kardeşim Abdurrahman b. Avf'ın hastalandığı bana ulaştı, bu sabah nasıl olduğunu görmek için yanına gittim" dedi. Resûlullah ﷺ, "Sizden bugün kim yoksul bir kimseyi doyurdu?" buyurdu. Ömer, "Ey Allah'ın Resûlü, biz henüz ayrılmadık" dedi. Ebû Bekir, "Mescide girdim, orada bir dilenci vardı. Sonra Abdurrahman'ın (oğlunun) elinde bir parça arpa ekmeği buldum, aldım ve ona verdim" dedi. Bunun üzerine Resûlullah ﷺ, "Sen! Cennetle müjdelen" buyurdu. Ardından Ömer'i memnun eden bir söz söyledi. Ömer ise hiçbir zaman hayır bir iş yapmaya niyetlenmediğini, ama Ebû Bekir'in kendisinden önce davrandığını ifade etti.

Al-Bukhari narrated that Abu’d-Darda’ said: I was sitting with the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, when Abu Bakr came up and greeted and said, ‘There was something between me and cUmar ibn al-Khattab, and I was hasty with him, then later I regretted and I asked him to forgive me, but he refused, so I have come to you.’ He said, ‘May Allah forgive you, Abu Bakr,’ three times. Later, cUmar relented and went to the house of Abu Bakr but did not find him. He came to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace. The face of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, became flushed until Abu Bakr grew afraid and fell down on his knees saying, ‘Messenger of Allah, by Allah, I was more in the wrong than him,’ twice. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Truly, Allah sent me to you and you said, “You lie,” and Abu Bakr said, “You have told the truth,” and he shared himself and his wealth with me. Will you leave me my companion?’ saying this last twice. He was not caused any hurt alter that. Ibn cAdi narrated that Ibn cUmar, may Allah be pleased wit li him, related the like of it, in which he said: Then the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Do not cause me hurt in my companion, for Allah sent me with guidance and the life-transaction of the Truth. You said, “You lie!” and Abu Hakr said, “You have told the truth.” If it was not that Allah named him a “companion” I would have taken him as an intimate friend, liut there is the brotherhood of Islam.’ Ibn cAsakir narrated that al-Miqdam said that: cAqil ibn Abi Talib and Abu Bakr insulted each other. Abu Bakr was a genealogist, except that he refrained because of his (cAqil’s) kinship to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and turned away from him. He complained to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace. Then the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, stood among the people and said, ‘Will you not leave me my companion? What is your business compared to his business? For, by Allah, there is not one man of you but that upon the door of his house there is a darkness, except for the door of Abu Bakr, for upon his door there is light, hy Allah, you said, “You lie!” and Abu Bakr said, “You have told the truth!” and you withheld your wealth and he was liberal to me with his wealth, and you abandoned me and he shared with me and followed me.’ Al-Bukhari narrated that Ibn cUmar, may Allah be pleased with both of them, said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Whoever trails his robe haughtily, Allah will not look upon him on the Day of Rising.’ So Abu Bakr said, ‘One of the two sides of my robe hangs loosely unless I repeatedly correct that.’ The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘You don’t do it out of haughtiness.’ Muslim narrated that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said: The Messenger of Allah, may Allah bless and grant him and his family peace, said, ‘Who of you has started today fasting?’ Abu Bakr said, ‘I did.’ Then he said, ‘Who of you has followed a funeral cortege?’ Abu Bakr said, ‘I have.’ He said, ‘Who of you has fed a bereft person today?’ Abu Bakr said, ‘I have.’ He said, ‘Who of you has visited a sick person today?’ Abu Bakr said, ‘I have.’ The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘They are not gathered together in a man but that he will enter the Garden.’ This hadith has been transmitted in narrations of Anas ibn Malik and cAbd ar-Rahman ibn Abi Bakr. In the hadith of Anas, which al-Bayhaqi narrated in al-Asl, at the end of it there is, ‘The Garden has become obligatory for you.’ In the hadith of cAbd ar-Rahman, which al-Bazzar narrated, its wording is: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, performed the dawn prayer, then turned his face to his companions and said, ‘Who of you has started today fasting?’ So cUmar said, ‘Messenger of Allah, I did not decide to fast yesterday, so I have not begun today fasting.’ Abu Bakr said, ‘But I did decide to fast yesterday so I have begun today fasting.’ He said, ‘Has anyone of you today visited a sick person?’ So cUmar said, ‘Messenger of Allah, we haven’t left (the mosque after the dawn prayer) yet. How could we have visited a sick person?’ Abu Bakr said, ‘It reached me that my brother cAbd ar-Rahman ibn cAwf is complaining (of an illness) so I made my way to him to see how he is this morning.’ He said, ‘Has anyone of you fed a bereft person today?’ cUmar said, ‘Messenger of Allah, we haven’t left yet.’ Abu Bakr said, ‘I entered the mosque and there was a beggar, then I found a piece of barley bread in cAbd ar-Rahman’s (his son’s) hand, so I took it and gave it to him.’ Then he said, ‘You! So rejoice in the Garden.’ Then he said a word which pleased cUmar, and he (cUmar) claimed that he had never meant to do a good action but that Abu Bakr had preceded him to it.

Ebu Ya'la, İbn Mes'ud'un (Allah ondan razı olsun) şöyle dediğini rivayet etmiştir: Mescidde namaz kılıyordum. Allah'ın Resûlü ﷺ, yanında Ebu Bekir ve Ömer olduğu halde içeri girdi. Beni dua ederken görünce şöyle buyurdu: "İste, sana verilecektir." Sonra şöyle buyurdu: "Kim Kur'an'ı taze taze okumayı sevmişse, İbn Ümmü Abd'in (İbn Mes'ud'a verilmiş sevgi dolu bir lakap) okuyuşuyla okusun." Evime döndüm. Ebu Bekir, bana (Peygamber ﷺ'in söylediklerini) müjdelemek için geldi. Sonra Ömer geldi ve Ebu Bekir'in çıkmakta olduğunu gördü; çünkü ona önden davranmıştı. Bunun üzerine dedi ki: "Doğrusu sen, hayırda hep önde olursun." Ahmed, güzel bir isnadla şunu rivayet etmiştir: Rebi'a el-Eslemi (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Ben ile Ebu Bekir arasında bazı sözler geçti. O bana hoşlanmadığım bir şey söyledi, sonra pişman oldu ve bana dedi ki: "Rebi'a, bana karşılık verebilmem için sen de bana aynısını söyle." Ben, "Bunu yapmayacağım" dedim. Ebu Bekir, "Ya söylersin ya da sana karşı Allah'ın Resûlü ﷺ'den yardım isteyeceğim" dedi. Ben, "Bunu yapmayacağım" dedim. Bunun üzerine Ebu Bekir (Allah ondan razı olsun) Peygamber ﷺ'in yanına gitti, ben de onu takip ederek gittim. Aslam'dan bazı kimseler yanıma gelip dediler ki: "Allah Ebu Bekir'e merhamet etsin. Sana karşı Allah'ın Resûlü ﷺ'den yardım istemesinin sebebi nedir? Oysa sana o sözü söyleyen kendisi değil miydi?" Ben de dedim ki: "Bunun kim olduğunu anlıyor musunuz? Bu, Ebu Bekir es-Sıddık'tır. Bu, 'ikisinden ikincisi'dir (Kur'an, 9: 40) ve bu, Müslümanların beyaz saçlısıdır." Ebu Bekir'in kendisine karşı bana destek olduğunu görüp öfkelenmesine dikkat et; sonra Allah'ın Resûlü'nün ﷺ yanına gelir, o da onun öfkesi yüzünden öfkelenir, sonra Allah da onların öfkesi yüzünden öfkelenir ve Rabîa helak olur.” Dediler ki: “Bize ne yapmamızı emredersin?” Dedi ki: “Geri dönün.” Ebu Bekir, Allah ondan razı olsun, gitti ve yalnız ben onu takip ettim; sonunda Allah'ın Resûlü ﷺ'ın yanına vardı ve olayı olduğu gibi anlattı. Resûlullah ﷺ başını bana doğru kaldırdı ve şöyle dedi: “Rabîa, sen ve es-Sıddîk arasında ne var?” Ben de dedim ki: “Ey Allah'ın Resûlü ﷺ, şöyle şöyle oldu; bana hoşlanmadığım bir söz söyledi, sonra da bana, ‘Dediğim gibi söyle ki karşılığı olsun’ dedi, ben ise reddettim.” Bunun üzerine Allah'ın Resûlü ﷺ şöyle buyurdu: “Doğru! Ona geri söyleme, bunun yerine şöyle de: ‘Allah seni bağışlasın, Ey Ebu Bekir.’” Ben de ona dedim ki: “Allah seni bağışlasın, Ey Ebu Bekir.” (El-Hasan dedi ki:

Abu Yacla narrated that Ibn Mascud, may Allah be pleased with him, said: I was in the mosque praying and the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, entered, with him Abu hukr and cUmar. He found me making supplication and said, ‘Ask iiiul you will be given it.’ Then he said, ‘Whoever loves to recite the Qur’an freshly, then let him recite with the recitation of Ibn Umm ' AIkI (an affectionate name for Ibn Mascud).’ I returned to my house and Abu Bakr came to me to give me the good news (of what the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, had said). Then 'Umar came and found Abu Bakr coming out having beaten him to it, so he said, ‘Truly, you always outdo with good.’ Ahmad narrated with a good isnad that Rabicah al-Aslami, may Allah be pleased with him, said: There were some words between me a nil Abu Bakr, and he said to me something I disliked, and then he regretted it and said to me, ‘Rabicah repeat the like of it back to me so that it can be retaliation.’ I said, ‘I will not do it.’ Abu Bakr said, ‘You must say it or I will appeal to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, for help against you.’ I said, ‘I am not going to do it.’ So Abu Bakr, may Allah be pleased with him, went off to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and I went off following him. Some people from Aslam came and said to me, ‘May Allah show mercy to Abu Bakr. For what reason is he appealing to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, for help against you and he was the one who said to you what he said?’ So I said, ‘Do you grasp who this is? This is Abu Bakr as-Siddiq. This is the “second of the two” (Qur’an 9: 40), and this is the white-haired one of the Muslims. Beware that he should turn and see you supporting me against him and so become angry, then come to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, who will become angry because of his anger, and then Allah will become angry, because of their anger and Rabicah will be destroyed.’ They said, ‘What do you tell us to do?’ He said, ‘Go back.’ Abu Bakr, may Allah be pleased with him, went and I alone followed him, until he came to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and told him the story just as it was. He raised his head to me and said, ‘Rabicah, what is it with you and as-Siddiq?’ So I said, ‘Messenger of Allah such and such happened, and he said to me a word which I disliked, and then he said to me, “Say as I said so that it will be retaliation,” and I refused.’ Then the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, ‘Right! Do not repeat it back to him, but rather say, “May Allah forgive you, Abu Bakr.’” So I said to him, ‘May Allah forgive you, Abu Bakr.’ (Al-Hasan said:

Hz. Ömer (radıyallahu anh) şöyle demiştir: Peygamber ﷺ'in huzurunda, "Ey huzura ermiş nefis!" (Kur'an 89: 28-30) ayetlerini okudum. Ebu Bekir, "Ey Allah'ın Resulü, bu ne güzel!" dedi. Bunun üzerine Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Gerçekten, melek ölüm anında sana da böyle diyecek." İbn Ebi Hatim, Amir İbn Abdullah İbn ez-Zübeyr'in (radıyallahu anh) şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Eğer onlara, 'Kendinizi öldürün!' diye emretseydik..." (Kur'an 4: 66) ayetinin sonuna kadar olan kısmı indiğinde Ebu Bekir, "Ey Allah'ın Resulü, bana kendimi öldürmemi emretseydin, mutlaka yapardım" dedi. Peygamber ﷺ, "Doğru söyledin" buyurdu. Ebu'l-Kasım el-Begavi rivayet etmiştir: Davud İbn Ömer bize rivayet etti: Abdülcebbar İbn el-Verd, İbn Ebi Müleyke'nin şöyle dediğini rivayet etti: Allah'ın Resulü ﷺ ve ashabı bir havuza girdiler ve Peygamber ﷺ, "Herkes arkadaşına doğru yüzsün" buyurdu. Dedi ki: Bunun üzerine herkes arkadaşına doğru yüzdü, sonunda yalnızca Allah'ın Resulü ﷺ ile Ebu Bekir kaldı. Allah'ın Resulü ﷺ Ebu Bekir'e doğru yüzdü ve onu kucakladı, ve şöyle buyurdu: "Eğer Allah'a kavuşuncaya kadar bir sırdaş edinecek olsaydım, sırdaş olarak Ebu Bekir'i edinirdim; fakat o benim arkadaşımdır." Vekî, Abdülcebbar İbn el-Verd'den bu rivayette ona muvafakat etmiştir. İbn Asakir bunu kaydetmiştir. Abdülcebbar güvenilirdir, şeyhi İbn Ebi Müleyke ise bir imamdır; bununla birlikte bu rivayet mürseldir, ancak çok garip (garib) bir rivayettir. Derim ki: et-Taberani bunu el-Kebir'de, İbn Şahin de es-Sünne'de başka bir yoldan, İbn Abbas'a kadar muttasıl olarak rivayet etmiştir.

may Allah be pleased with him, said: I recited in the presence of I lie Prophet, may Allah bless him and grant him peace, ‘0 you self made tranquil!' (Qur’an 89: 28-30) and Abu Bakr said, ‘Messenger ill Allah, this is beautiful.’ So the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘Certainly the angel will say II to you at the time of death.’ Ibn Abi Hatim narrated that cAmir ibn cAbdullah ibn az-Zubayr, may Allah be pleased with him, said: When, ‘And if we had decreed for them, “Killyourselves!’” (Qur’an 4: 66) to the end of the ayah was revealed, Abu Bakr said, ‘Messenger of Allah, if you had ordered me to kill myself I would have done it.’ He said, ‘You have told the truth.’ Abu’l-Qasim al-Baghawi narrated: Dawud ibn cUmar narrated to us: cAbdu’l-Jabbar ibn al-Ward narrated that Ibn Abi Mulaykah said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and his companions entered a pool and he said, ‘Let every man swim to his companion.’ He said: So every man swam until I here only remained the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and Abu Bakr. So the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, swam to Abu Bakr until he embraced him, and said, ‘If I were to take an intimate friend until I meet Allah I would have taken Abu Bakr as an intimate friend, but he is my companion.’ Wakic concurred with him from ' Abdu’l-Jabbar ibn al-Ward. Ibn cAsakir recorded it. cAbdu’l-Jabbar is trustworthy and his shaykh, Ibn Abi Mulaykah is an imam, apart from the fact that it is a mursal except that it is very unusual (ghareeb). I say: at-Tabarani narrated it in al-Kabir, Ibn Shahin in as-Sunnah in another way connected back through Ibn cAbbas.

İbn Ebi'd-Dünya, Mekârimü'l-Ahlâk'ta ve İbn Asâkir, Sadaka b. Meymûn el-Kurâşî yoluyla, Süleyman b. Yesar'ın şöyle dediğini rivayet etmişlerdir: Allah'ın Resulü ﷺ buyurdu: "İyiliğin nitelikleri üç yüz altmış niteliktir. Allah bir kulun hayrını dilediğinde, onun içine bu niteliklerden birini koyar ve onunla Cennet'e girer." Ebu Bekir dedi ki: "Ey Allah'ın Resulü, bunlardan bende bir şey var mı?" Buyurdu ki: "Evet, hepsinin toplamı." İbn Asâkir, Sadaka el-Kurâşî'den, onun da bir adamdan rivayetiyle başka bir yoldan şöyle nakletmiştir: Allah'ın Resulü ﷺ buyurdu: "İyiliğin nitelikleri üç yüz altmıştır." Bunun üzerine Ebu Bekir dedi ki: "Ey Allah'ın Resulü, bende bunlardan bir şey var mı?" Buyurdu ki: "Hepsi sende var; öyleyse sana müjde olsun, ey Ebu Bekir." İbn Asâkir, Mücemmi' b. Yakub el-Ensârî yoluyla babasından şöyle rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ'in halkası kalabalık ve sıkı biçimde toplanmış olurdu, öyle ki duvarlar gibi olurdu. Ebu Bekir'in oturduğu yer boş kalır, halktan hiç kimse oraya oturmaya heves etmezdi. Ebu Bekir geldiğinde o yere otururdu; Peygamber ﷺ yüzünü ona çevirir, sözünü ona yöneltir, halk da dinlerdi.

Ibn Abi’d-Dunya narrated in Makarim al-Akhlaq and Ibn cAsakir by way of Sadaqah ibn Maimun al-Qurashi that Sulayman ibn Yasar said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘The qualities of good are three hundred and sixty qualities. Whenever Allah wishes good for a slave He puts in him one of those qualities by which he enters the Garden.’ Abu Bakr said, ‘Messenger of Allah, is there in me anything of them?’ He said, ‘Yes, a summing of them all.’ Ibn cAsakir narrated by another route from Sadaqah al-Qurashi related from a man that he said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ‘The qualities of good are three hundred and sixty.’ So Abu Bakr said, ‘Messenger of Allah, do I have anything of them?’ He said, ‘All of them are in you, so therefore joy to you, Abu Bakr.’ Ibn cAsakir narrated by way of Mujammac ibn Yacqub al-Ansari from his father that he said: The circle of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was numerous and tightly gathered together until it became like walls. Abu Bakr’s seat would be empty, and none of the people would aspire to it. When Abu Bakr came he would sit in that spot, and the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, would turn his face to him, and direct his discourse to him, and people would listen.