10.3 Yerlarning hukmlari
10.3 The Rules of Lands
Yer (erning o'zi) va uning foydasi bor. Uning asli — yerning o'zi, uning foydasi esa uni dehqonchilikda va boshqa maqsadlarda ishlatishdir. Islom yerning o'zini ham, uning foydasini ham egalik qilishga ruxsat beradi va har biri uchun alohida qoidalar belgilagan. Yerning asli ustidagi egalik masalasini ko'rib chiqish kerak. Agar bu yerni o'z ichiga olgan mamlakat zabt etish yo'li bilan ochilgan bo'lsa, u holda yerning asli davlat mulki bo'ladi va yer xarojiy yer hisoblanadi, faqat u Arab yarim orolida joylashgan bo'lsa, bundan mustasno.
Land has a neck (the land itself) and a benefit. Its neck is its origin, and its benefit is its use in farming and other uses. Islam allows the ownership of the neck of the land as it allows the ownership of its benefit, and has put rules for each of them. With regard to the ownership of the neck of the land this has to be examined. If the country which includes this land has been opened by conquest, then the neck of the land will be owned by the State, and the land would be Kharaji land, except if it was in the Arab Peninsula.
Agar mamlakat tinchlik yo'li bilan fath etilgan bo'lsa, bu ham tekshirilishi kerak. Agar sulh shartnomasida yer musulmonlarniki ekanligi aytilgan bo'lsa va davlat odamlarni o'z yerlarida, ular davlatga to'laydigan xiroj evaziga joylashtirgan bo'lsa, bu xiroj doimiy bo'lib qoladi. Bunday mamlakat yeri Qiyomat kunigacha xiroj yeri bo'lib qoladi, hatto uning egalari Islomni qabul qilgan bo'lsa yoki uning mulkchiligi sotish yoki boshqa yo'l bilan musulmonlarga o'tgan bo'lsa ham.