Deze fase strekt zich uit van ongeveer 750 n.Chr. tot 950 n.Chr. en omvat de opkomst van de ‘Abbaasid-dynastie, gesticht door kalief Abul-‘Abbaas (regeerperiode 750-754)109, de consolidatie ervan en het begin van het verval. Het was tijdens deze periode dat islamitische jurisprudentie (Fiqh) vorm kreeg als een onafhankelijke islamitische wetenschap; islamitische geleerdheid werd actief ondersteund door de kalief en het bloeide op doordat discussie en debat over controversiële kwesties wijdverspreid raakten; madh-habs vermenigvuldigden zich, diverse compilaties van overlevering (Hadith) en islamitische jurisprudentie (Fiqh) werden gemaakt; en Arabische vertalingen van wetenschappelijke, filosofische en theologische werken oefenden invloed uit op het islamitische denken. Aan het einde van de periode was islamitische jurisprudentie (Fiqh) duidelijk verdeeld in twee secties: fundamentele principes (Usool)

This stage extends from approximately 750 CE to 950 CE, and covers the rise of the ‘Abbaasid Dynasty founded by Caliph Abul-‘Abbaas (reign 750-754)109, its consolidation and the beginning of its decline. It was during this period that Fiqh took shape as an independent Islamic science; Islamic scholarship was actively supported by the caliph and it flourished as discussion and debate on controversial issues became widespread; Madh-habs multiplied’ various compilations of Hadeeth and Fiqh were made; and Arabic translations of scientific, philosophical and theological works exerted influence on Islamic thought. By the end of the period, Fiqh was clearly divided into two sections; Fundamental principles (Usool)

en secundaire principes van wetenschappelijke, filosofische en theologische werken (Furoo’); bronnen van de islamitische wetgeving werden geïdentificeerd en er werden verschillen ontwikkeld tussen de grote Madh-habs die hen van elkaar onderscheidden. 110

and secondary principles of scientific, philosophical and theological works (Furoo’); sources of Islamic law were identified and deferences developed between the major Madh-habs separating them from each other. 110