Deze Madh-hab is vernoemd naar de Syrische geleerde ‘AbdurRahman ibn al-Awzaa’ee, die werd geboren in Ba’labek in het jaar 708.

This Madh-hab is named after the Syrian scholar ‘AbdurRahman ibn al-Awzaa’ee who was born in Ba’labek in the year 708

n.Chr. Hij werd bekend als een van de belangrijkste geleerden van de overlevering (Hadith) van de achtste eeuw n.Chr. en was tegen het buitensporige gebruik van analogie (Qiyas) en andere vormen van redeneren in gevallen waarin duidelijke teksten uit de Qur'aan en/of de profetische traditie (Sunnah) beschikbaar waren. imam Awzaa’ee bracht het grootste deel van zijn leven door in Beirut en stierf daar uiteindelijk in het jaar 774 n.Chr., maar zijn Madh-hab werd wijdverspreid in Syrië, Jordanië, Palestina en Libanon, evenals in Spanje.

CE. He became known as one of the major scholars of Hadeeth of the eighth century CE and was opposed to the excessive use of Qiyaas and other forms of reasoning in cases where clear texts from the Qur’aan and or Sunnah were available. Imaam Awzaa’ee spent most of his life in Beirut, eventually dying there in the year 774 CE, but his Madh-hab became widespread in Syria, Jordan, Palestine and Lebanon as well as in Spain.

Zijn Madh-hab bleef de belangrijkste stroming in Syrië tot de tiende eeuw na Chr., toen Abu Zar’ah Muhammad ibn ‘Uthmaan van de Shaafi’ee Madh-hab werd benoemd tot rechter van Damascus. Abu Zar’ah begon de praktijk om een prijs van honderd dinars uit te reiken aan elke student die het boek, Mukhtasr al-Muzanee, (een basisboek van Shaafi’ee islamitische jurisprudentie (Fiqh)), uit het hoofd leerde. Natuurlijk zorgde deze praktijk ervoor dat de Shaafi’ee Madh-hab zich snel verspreidde in Syrië en het aantal volgelingen van de Awzaa’ee bleef afnemen tot de elfde eeuw, toen er geen enkele meer te vinden was.132 Desalniettemin werden zijn bijdragen aan de wetenschap van islamitische jurisprudentie (Fiqh) vastgelegd en blijven deze tot op de dag van vandaag aanwezig in de meeste boeken over vergelijkende islamitische jurisprudentie (Fiqh).

His Madh-hab remained the main school of thought in Syria until the tenth century CE, when Abu Zar’ah Muhammad ibn ‘Uthmaan of the Shaafi’ee Madh-hab was appointed judhe of Damascus. Abu Zar’ah began the practice of giving a prize of one hundred dinars to any student who memorized the book, Mukhtasr al-Muzanee, ( a basic book of Shaafi’ee Fiqh). Naturally, this practice caused the Shaafi’ee Madh-hab to spread rapidly in Syria and the number of Awzaa’ee’s followers continued to dwindle until the eleventh century when none were to be found.132 However, his contributions to the science of Fiqh were recorded and remain to this day in most of the books of comparative Fiqh.