Tijdens dit segment van de ‘Abbaasidische heerschappij ontwikkelde zich een format voor het schrijven van boeken over islamitische jurisprudentie (Fiqh). Dit format werd een standaard die tot op de dag van vandaag in de praktijk is gebleven. De verschillende kwesties werden gegroepeerd onder hoofdtitels en de hoofdtitels onder hoofdstukken, waarvan elk een belangrijk onderwerp uit de sharia vertegenwoordigde. Zelfs de opbouw van de hoofdstukken werd gestandaardiseerd. De auteurs zouden beginnen met de vier zuilen na het geloof (Iman), aangezien het geloof (Iman) werd behandeld in boeken over de islamitische theologie. Na het behandelen van de wetten en kwesties betreffende Tahaarah (hygiëne) en gebed (Salah), vasten (Sawm), armenbelasting (Zakah) en hadj, zouden zij overgaan naar Nikaah (huwelijk) en Talaaq (scheiding), daarna Bay’ (zakelijke transacties) en vervolgens Aadaab (etiquette). Bij het behandelen van een van deze kwesties, zou een auteur uit een bepaalde Madh-hab de verschillende bewijzen noemen die de positie van al die Madh-habs ondersteunden, terwijl hij de argumenten van de andere Madh-habs weerlegde.

During this segment of the ‘Abbaasid rule, a format for writing Fiqh books evolved. This format became a standard, which has remained in practice until today. The various issues were grouped under main headings and the main headings under chapters, each of which represented a major topic from Sharee’ah. Even thr door of the chapters became standardised. The authors would begin with the four pillars after Eemaan (faith), since Eemaan was dealt with in books of Islamic theology. After treating the laws and issues concerning Tahaarah (hygiene) and Salaah (prayer), Sawm (fasting), Zakaah (poor tax) and Hajj (pilgrimage), they would proceed on to Nikaah (marriage) and Talaaq (divorce), then Bay’ (business transactions) and then Aadaab (etiquette). In dealing with any of these issues, and author from any one Madh-hab would mention the different proofs used by all of the Madh-hab’s position, while refuting the arguments of the other Madh-habs.

1. De meerderheid van de Madh-habs, die bloeiden tijdens de eerdere perioden, verdween en slechts vier bleven over.

1. The majority of the Madh-habs, which flourished during the earlier periods, disappeared and only four remained.

2. De Madh-habs bereikten hun definitieve vorm van systematisering en organisatie.

2. The Madh-habs reached their final form of systemization and organization.

3. Zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) buiten de structuur van de Madh-hab werd losgelaten en Madh-habee-zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) nam de plaats in.

3. Ijtihaad beyond the structure of the Madh-hab was dropped and Ijtihaad Madh-habee took its place.

4. Vergelijkende islamitische jurisprudentie (Fiqh) ontstond, maar werd in essentie gebruikt om sektarische ideeën te bevorderen.

4. Comparative Fiqh arose, but was used essentially to advance sectarian ideas.