De Qur’aan was de eerste bron van de wet en de passages ervan werden unaniem aanvaard als authentiek. Er waren echter enkele meningsverschillen over de interpretatie van sommige van de passages.

The Qur’aan was the first source of law and its passages were accepted unanimously as being authentic. However, there were some differences of opinion in interpretation of some of its passages.

De Hadeeths van de Profeet ﷺ waren de volgende in belangrijkheid.

Hadeeths of the Prophet (s.w.) wee next in importance.

Echter, geleerden stellen diverse voorwaarden voor hun aanvaarding en toepassing.

However, scholars for their acceptance and application set various conditions.

De mening van de metgezellen (Sahabah), hetzij als groep of individueel, werd beschouwd als de derde belangrijkste bron van de wet.

The opinion of the Sahaabah either as a group or individually was considered the third most important source of law.

Deze bron werd in twee delen verdeeld op basis van de standpunten die werden ingenomen door de metgezellen (Sahabah).

This source was divided into two parts according to the positions taken by the Sahaabah.

(a) Als zij verenigd waren over een mening, werd dit aangeduid als consensus (Ijma’).

(a) If they were united on an opinion it was referred to as Ijmaa’.

(b) Als zij verschillende meningen hadden over een enkel onderwerp, werd elke mening een Ra’i (persoonlijke mening) genoemd

(b) If they had different opinions on a single issue, each opinion was referred to as a Ra’i (personal opinion)

Zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) gebaseerd op bewijs gevonden in de Qur’aan, de profetische traditie (Sunnah) of consensus (Ijma’) was het volgende in volgorde van belangrijkheid. De gebruikte redeneermethode was een vorm van analogische deductie genaamd analogie (Qiyas). Een voorbeeld van analogie (Qiyas) is het verbod op marihuana gebaseerd op de uitspraak van de Profeet ﷺ: “Elke verdovende stof is Khamr en elke vorm van Khamr is verboden (Haram).”124 Aangezien marihuana een verdovend effect heeft, kan het worden geclassificeerd als Khamr en dus verboden (Haram) zijn.

Ijtihaad based on evidence found either in the Qur’aan, the Sunnah or Ijmaa’ was next in order of importance. The method of reasoning used was a form of analogical deduction called Qiyaas. An example of Qiyaas is the prohibition of marijuana based on the Prophet’s statement: “Every intoxicant is Khamr and every form of Khamr is Haraam.”124 Since Marijuana has as intoxicating effect it can be classified as Khamr and thus Haraam (prohibited).

Dit principe houdt de voorkeur in van een mening gebaseerd op een omstandigheid die noodzaak vereist boven een mening gebaseerd op analogie (Qiyas). Dit principe, dat onder verschillende namen bekendstaat, werd door geleerden van de meeste rechtsscholen gebruikt (bijv. Istislaah). Een toepassing van Istihsaan is te zien in de behandeling van een contract voor de vervaardiging en verkoop van een artikel.

This principle involves the preference of an opinion based on a circumstantial need over an opinion based on Qiyaas. This principle, referred to by various names, scholars of most schools of thought used (e.g. Istislaah). An application of Istihsaan is seen in the treatment of a contract for the manufacture and salw of as item.

Volgens analogie (Qiyas), gebaseerd op de uitspraak van de Profeet ﷺ: “Wie voedsel verkoopt, mag dit niet doen totdat hij het in zijn eigen bezit heeft”, zijn 125 contracten van dit type ongeldig, aangezien het object op het moment van het contract niet bestaat. Echter, aangezien dergelijke contracten universeel door mensen zijn geaccepteerd en de noodzaak voor dergelijke contracten evident is, werd de uitspraak op basis van analogie (Qiyas) terzijde geschoven en werden de contracten toegestaan, gebaseerd op het principe van voorkeur (Istihsaan).

According to Qiyaas, based on the Prophet’s statement, “Whoever sells food should not do so until he has in his own possession”,125 contracts of this type are invalid, since the item is nonexistent at the time of the contract. However, since such contracts have been universally accepted by people and the need for such contracts is obvious, the ruling by Qiyaas was dropped and the contracts were allowed, based on the principle of preference (Istihsaan).

Lokale gebruiken werden geaccepteerd als een bron van recht in een bepaald gebied, zolang ze niet in strijd waren met de principes van de islamitische wetgeving; bijvoorbeeld lokale huwelijkscustoms met betrekking tot de betaling van de bruidsschat. De bruidsschat (Mahr) moet volgens de islamitische wet worden overeengekomen als onderdeel van het huwelijkscontract, maar er is geen vastgestelde tijd voor de betaling. Het is de gewoonte van Egyptenaren, evenals anderen, dat een deel daarvan, de Muqaddam genoemd, moet worden betaald vóór de huwelijksceremonie, terwijl het restant, de Mu’akhkhar genoemd, alleen vereist is om te worden betaald in het geval van overlijden of scheiding, afhankelijk van wat het eerst plaatsvindt.126 Een ander voorbeeld van ‘Urf is te zien in de gebruiken rondom verhuur.

Local customs were accepted as a source of law in a given region as long as they did not contradict any of the principles of Islamic law; for example local marriage customs concerning dowry’ payment. The dowry (Mahr) according to Islamic law, must be agreed upon as part of the marriage contract but it has no set time to be paid. It is the custom of Egyptians as well as others that a portion of it called the Muqaddam must be paid before the marriage ceremony while the reminder called the Mu’akhkhar is only required to be paid in the case of death or divorce, according to whichever occurs first.126 Another example of ‘Urf can be seen in rental customs.

Het islamitisch recht vereist niet dat er een prijs wordt betaald totdat het verkochte goed volledig is geleverd. Het is echter de geaccepteerde gewoonte dat huur wordt betaald voordat de gehuurde plaats of het gehuurde object gedurende de overeengekomen periode is gebruikt.

Islamic law does not require the payment of a price until the thing being sold has been delivered completely. However, it is the accepted custom that rent is paid before the rented place or object has been used for the agreed time period.

Hoewel dit proces van organisatie en classificatie voor het grootste deel een positieve ontwikkeling was, diende het, wanneer het werd gecombineerd met de heersende tendensen naar sektarisme, om de kloven tussen de rechtsscholen (Madhhabs) verder te vergroten. Zo zien we dat kleine variaties in de terminologie die aan hetzelfde principe wordt gegeven, bronnen van wrijving en oppositie worden. Bijvoorbeeld, de Maalikee rechtsschool (Madhhab) beschouwde het Hanafee-principe van Istihsaan als onaanvaardbaar, maar paste hetzelfde principe toe onder de naam Masaalih Mursalah.

Although this process of organization and classification was, for the most part, positive development; nevertheless, when coupled with the prevailing trends toward factionalism, it served to further widen the gaps between the Madh-habs. Thus, we find slight variations in the terminology given to the same principle become sources of friction and opposition. For example, the Maalikee Madhhab considered the Hanafee principle of Istihsaan unacceptable yetapplied the same principle under the name Masaalih Mursalah.

1. De islamitische jurisprudentie (Fiqh) kreeg in deze periode een definitieve vorm als een onafhankelijke islamitische wetenschap.

1. Fiqh took on a definite shape as an independent Islamic science during this period.

2. De vele Madh-habs die in de latere periode van de Umayyad-periode waren verschenen, bloeiden op en de centra van kennis namen toe in de gehele ‘Abbaasid-staat dankzij staatssteun.

2. The many Madh-habs which had appeared in the latter part of the Umayyad period flourished and the centers of learning increased throughout the ‘Abbaasid state due to state patronage.

3. Voor het eerst werd de islamitische jurisprudentie (Fiqh) van de verschillende Madh-habs succesvol samengesteld op een grote en systematische schaal.

3. For the first time the Fiqh of the various Madh-habs was successfully compiled on a large and systematic scale.

4. De islamitische jurisprudentie (Fiqh) werd georganiseerd en verdeeld in twee hoofdsegmenten: Usool (fundamentele principes) en Furoo’ (secundaire principes), en de belangrijkste bronnen van de islamitische wetgeving werden duidelijk gedefinieerd en geclassificeerd.

4. Fiqh became organized and divided into two main segments: Usool (fundamental principles) and Furoo’ (secondary principles) and the main sources of Islamic law were clearly defined and graded.

5. De profetische traditie (Sunnah) werd aan het einde van deze fase ook in zijn geheel verzameld en vastgelegd in boeken van overlevering (Hadith).

5. The Sunnah in its entirety was also collected and tecorded in books of Hadeeth by the end of this stage.

6. Tijdens de eerste helft van deze periode bleven de Madh-habs onder de leiding van hun oprichters een grote mate van wederzijdse uitwisseling van ideeën ervaren. Onder de tweede generatie studenten ontstond er echter een trend naar starheid en een afname van de flexibiliteit die de periode van de grote imams en de geleerden vóór hen kenmerkte.

6. During the first half of this period, the Madh-habs under the guidance of their founders continued to experience a great deal of mutual exchange of ideas. However, under the second generation of students, there was a trend toward rigidity and a breaking down of flexibility which characterized the period of the great Imaams and the scholars before them.