Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
Imaam Ash-shaafi’ee (767-820 Ce)
Imam ash-Shaafi’ee wees, net als zijn leraar Maalik, in onmiskenbare bewoordingen erop dat het voor niemand op dat moment mogelijk was205
Imaam ash-Shaafi’ee, like his teacher Maalik, pointed out in no uncertain terms that it was not possible for anyone at that time205
bewust te zijn van alle overleveringen (Hadith) die van de Profeet ﷺ waren overgeleverd, of alle overleveringen (Hadith) te onthouden die hij was tegengekomen, waardoor zij onvermijdelijk enkele onjuiste oordelen zouden vellen. Dat betekende dat de enige vaste en betrouwbare methode, die onder alle omstandigheden gebruikt kon worden om te beslissen wat wel en wat niet correct was, de profetische traditie (Sunnah) van de Profeet ﷺ was. De Hadith-geleerde al-Haakim verzamelde een uitspraak van ash-Shaafi’ee waarin hij zei: “Er is niemand onder ons die niet de profetische traditie (Sunnah) van de Boodschapper van Allah ﷺ heeft gemist of die hem is ontschoten; dus ongeacht welke uitspraken ik heb gedaan of fundamentele principes ik heb voorgesteld, er zullen daarin zaken zijn die in strijd zijn met de uitspraken van de Boodschapper van Allah ﷺ. Daarom is de juiste uitspraak conform wat de Boodschapper van Allah ﷺ heeft gezegd, en dat is mijn uitspraak.”206
to be aware of all the Hadeeths which were narrated from the Prophet (s.w.) or to remember all Hadeeths which he had encountered, therefore, they were bound to make some wrong judgements. That meant that the only firm and reliable method, which could be utilized under all circumstances to decide what was correct and what was not, was the Sunnah of the Prophet (s.w.). The Hadeeth scholar al-Haakim collected a statement of ash-Shaafi’ee in which he said, “There is no one among us who has not had a Sunnah of Allaah’s Messenger (s.w.) elude him or have one slip his mind; so no matter what rulings I have made or fundamental principles I have proposed, there will be in them things contrary to rulings of Allaah’s messenger (s.w.). Therefore, the correct ruling is according to what Allaah’s messenger (s.w.) said, and that is my ruling.”206
De imam benadrukte ook een zeer belangrijk punt met betrekking tot persoonlijke mening versus de profetische traditie (Sunnah). Hij zei: “De moslims (uit mijn tijd) waren het er unaniem over eens dat degene die een authentieke profetische traditie (Sunnah) van de boodschapper van Allah ﷺ tegenkomt, het niet is toegestaan deze te negeren ten gunste van de mening van iemand anders.”207 Dit punt raakt de kern van navolging (Taqlid), waarvan de verwerping van de profetische traditie (Sunnah) ten gunste van de mening van de Madh-hab een van de zuilen is.
The Imaam also stressed a very important point concerning personal opinion versus the Sunnah. He said, “The Muslims (of my time) were of a unanimous opinion that one who comes across an authentic Sunnah of Allaah’s messenger (s.w.) is not allowed to disregard it in favor of someone else’s opinion.”207 This point strikes at the very heart of Taqleed which has as one of its pillars the rejection of the Sunnah for the opinion of the Madh-hab.
Al-Haakim verzamelde ook van imam ash-Shaafi’ee dezelfde uitspraak die imam Abu Haneefah maakte met betrekking tot de relatie tussen zijn Madh-hab en authentieke overleveringen (Hadith): “Als een overlevering (Hadith) als Saheeh (authentiek) wordt beschouwd, dan is dat mijn Madh-hab.”208
Al-Haakim also collected from Imaam ash-Shaafi’ee the same statement made by Imaam Abu Haneefah concerning the relationship between his Madh-hab and authentic Hadeeths, “If a Hadeeth is found to be Saheeh (authentic) it is my Madh-hab.”208
Dergelijke was de onverzettelijke houding van deze grote imam die, terwijl hij in Baghdad was, een boek genaamd al-Hujjah schreef als een samenvatting van zijn Madh-hab, om zich vervolgens te wenden tot het schrijven van een nieuw boek genaamd al-Umm, dat de nieuwe Madh-hab vertegenwoordigde die hij vormde na zijn reis naar Egypte en het verwerven van nieuwe kennis uit de Madh-hab van imam al-Layth ibn Sa’d.
Such was the uncompromising stand of this great Imaam who, while in Baghdad, wrote a book called al-Hujjah as a summary of his Madh-hab, only to turn around and write a new book called al-Umm, representing the new Madh-hab which he formed after journeying to Egypt and acquiring new knowledge from the Madh-hab of Imaam al-Layth ibn Sa’d.
205 De belangrijkste collecties van overlevering (Hadith), zoals die van al-Bukhaaree, Muslim en anderen, behoren tot de tweede helft van de 9e eeuw n.Chr. 206 Ibn ‘Asaakir, Taareekh Dimishq al-Kabeer, (Damascus: Rawdah ash-Shaam, 1911-1932), vol. 15, deel 1, p.3.
205 The main collections of Hadeeth like that of al-Bukhaaree, Muslim and the others belong to the latter half of the 9th century CE. 206 Ibn ‘Asaakir, Taareekh Dimishq al-Kabeer, (Damascus: Rawdah ashShaam, 1911-1932), vol. 15, part 1, p.3.
207 Ibn al-Qayyim, I’laam al-Mooqi’een, (Beirut: Daar al-Jeel n.d.), vol. 2, p. 361.
207 Ibn al-Qayyim, I’laam al-Mooqi’een, (Beirut: Daar al-Jeel n.d.), vol. 2, p. 361.
208 Yahyaa ibn Sharaf ad-Deen an-Nawawee, al-Majmoo’ (Cairo: Idaarah at-Tabaa’ah al-Muneerah, 1925), vol. 1, p. 63.
208 Yahyaa ibn Sharaf ad-Deen an-Nawawee, al-Majmoo’ (Cairo: Idaarah at-Tabaa’ah al-Muneerah, 1925), vol. 1, p. 63.