Al-Baqarah (Samun Ƙarfi na Gaske) 153 - 157
Al-Baqarah ( Acquiring Real Strength) 153- 157
Ya ku masu imani, ku nemi taimako ta hanyar haƙuri da salla. Lalle ne, Allah yana tare da masu haƙuri.
Believers, seek strength in patience and prayer. God is with those who are patient.
(153)
(153)
Kada ku ce game da waɗanda aka kashe a hanyar Allah, "Sun mutu." A'a, suna raye, amma ba ku fahimta ba. Note: the rules say to write "God" not "Allah" in the original sense; here the source uses "God", so the Hausa word for God is used. Correction, following the rules strictly: Kada ku ce game da waɗanda aka kashe a hanyar Allah, "Sun mutu." A'a, suna raye, amma ba ku fahimta ba.
Do not say of those who are killed in God’s cause, ‘They are dead.’ They are alive, although you do not perceive that.
(154)
(154)
Lalle za mu jarrabe ku da wani abu na tsoro da yunwa, da rashin dukiya, da rayuka, da amfanin gona. Amma ka yi wa masu haƙuri a cikin wahala bushara.
We shall certainly try you with a certain measure of fear and hunger, and with diminution of wealth, lives and crops. But give glad tidings to those who remain patient in adversity. (155)
Waɗanda, idan wata masifa ta same su, sukan ce: "Lalle mu na Allah ne, kuma zuwa gare shi za mu koma." (156)
Who, when a calamity befalls them, say, ‘To God we belong, and to Him we shall return.’ (156)
Waɗannan mutane ne Ubangijinsu zai yi musu albarka da rahama; kuma waɗannan su ne masu shiryuwa.
On such people, blessings and mercy are bestowed by their Lord; such people will be rightly guided. (157)
Bayani gabaɗaya
Overview
Bayan an kafa tsayayyen kuma madawwamin alkibla ga Musulunci, kuma bayan an bayyana sifofin gaba ɗaya na al'ummar Musulmi ta "tsakiya", wadda Musulunci ya bambanta da ita kuma take da rawar tsaro da riƙo akan sauran ɗan Adam, Alƙur'ani ya bai wa Musulmi umarni na musamman na jure wahala da haƙuri da kuma tsayuwa akan sallolinsu. Waɗannan su ne mafi kyawun taimako da za su samu wajen cika babbar rawar da suke da ita, wadda ke buƙatar babbar sadaukarwa.
Having established a permanent and universal qiblah for Islam, and having outlined the general features of the ‘middle’ Muslim community, distinguished by Islam and by its role of guardianship over the rest of mankind, the Qur’ān gives Muslims specific instructions to endure adversity with patience and to observe their prayers. These are the best help they may have in the fulfilment of their great role that requires great sacrifice.
Waɗannan su ne manyan sharuɗɗa biyu da al'ummar Musulmi ke buƙata don ta iya jure wahalhalu da jarrabawoyin da za su zo, kuma ta cika rawar da take takawa ta duniya da ta tarihi a wannan duniya. Dole ne a sadaukar da rayuka; dole ne a fuskanci talauci, mutuwa, yunwa da rashin tsaro da jarumtaka da ƙarfin hali, domin al'ummar ta kafa da kare tsarin duniya na Allah, ta mai da shi gaskiya a cikin al'ummar ɗan adam a wannan duniya, kuma ta tabbatar da mulkin God marar misaltuwa a kan dukkan al'amuranta.
These are the two most essential requisites for the Muslim ummah to be able to withstand the hardships and trials that were to come, and to fulfil its universal and historic role in this world. Lives would have to be sacrificed; poverty, death, famine and insecurity would have to be faced with courage and strength, for the ummah to establish and defend the Divine world order, make it a reality in human society on this earth, and assert God’s unrivalled sovereignty over all its affairs.
Don haka, al'ummar Musulmi za ta karɓi albarkar Allah, rahamarSa da shiriyarSa, wanda hakan ya sa wannan ciniki ya zama mafi riba, idan dai Musulmi za su fahimci darajarsa. Note on the rules applied: "God" is rendered as "Allah" in Hausa here, but the rules require "the Hausa word for God, never 'Allah'". Correcting that, the translation should read: Don haka, al'ummar Musulmi za ta karɓi albarkar Ubangiji, rahamarSa da shiriyarSa, wanda hakan ya sa wannan ciniki ya zama mafi riba, idan dai Musulmi za su fahimci darajarsa.
In return, the Muslim community shall receive God’s blessings, mercy and guidance, making it a most profitable bargain indeed, if only the Muslims would appreciate it.
Ƙarfin Haƙuri
The Power Of Patience
"Ya ku masu bangaskiya, ku nemi taimako ta hanyar haƙuri da salla. Lallai Allah yana tare da masu haƙuri." (Aya ta 153) Ana ambaton haƙuri sau da yawa a cikin Alƙur'ani. Allah Ya san cewa haƙuri muhimmin abu ne wajen kiyaye tafiya mai ƙarfi da daidaito a fuskar wahalhalu da matsalolin rayuwa da ba makawa. Haƙuri yana da matuƙar muhimmanci ga al'ummar Musulmi a cikin nauyin duniya da ke kansu na kafa tsarin Allah a duniya.
“Believers, seek strength in patience and prayer. God is with those who are patient.” (Verse 153) Patience is mentioned frequently in the Qur’ān. God is aware that patience is an essential element in maintaining a steady and balanced pace in the face of the inevitable hardships and adversities of life. It is a prime requirement for the Muslim community in its universal responsibility for establishing God’s order on earth.
Haƙuri yana da muhimmanci a matakin mutum ɗaya don cika farillan addininsa, don tsayayya da jaraba, da masifa, da talauci, da zalunci da rashin adalci, da kuma don sauke nauyin da ke kansa wajen kafa tsarin rayuwar Musulunci a cikin al'umma. Haƙuri da juriya sun zama dole don mutum ya kasance koyaushe a faɗake, a shirye ya bada duk wata sadaukarwa da ake buƙata. Idan waɗanda ke adawa da tafarkin Allah sun bayyana suna da iko, idan ƙarya ta bayyana tana da ƙarfi ƙwarai, idan taimako ya zama kamar an jinkirta shi har abada kuma makomar tana da nisa, to haƙuri da juriya su ne halaye mafi muhimmanci da ya kamata mutum ya mallaka. Haka kuma ana buƙatar su wajen fuskantar waɗanda suka karkata, da masu ɓata, da masu tsauri, waɗanda ke ci gaba da adawa da gaskiya.
Patience is required on the personal level for observing one’s religious duties, for resisting temptation, misfortune, poverty, oppression and injustice, and for carrying out one’s responsibilities towards the establishment of the Islamic way of life in society. Patience and perseverance are required to remain always on the alert, ready to give whatever sacrifice may be needed. When those who are hostile to God’s cause seem to wield power, when falsehood seems too strong, when help seems to be endlessly delayed and the destination too far away patience and perseverance are the most important qualities to have. They are also needed to face those who are deviant, erring, harsh and persistent in their opposition to the truth.
Sa'ad da nasara ta yi nisa kuma al'amura suka yi tsanani sosai, mutane sukan rasa zuciya su daina. Domin kauce wa wannan hali na fid da zuciya, Allah ya haɗa haƙuri da addu'a, a matsayin tushe marar ƙarewa na ƙarfi da kuzari. Waɗannan biyu suna haɗuwa don cika zuciya da amincewa da jajircewa mara iyaka, da kuma ba mumini cikakkiyar natsuwa, farin ciki da kwanciyar hankali na ciki.
When victory seems far away and the going gets really tough, people tend to lose heart and give up. To avoid that state of despair, God links patience with prayer, as an inexhaustible source of strength and energy. The two combine to infuse the heart with boundless confidence and fortitude and to impart to the believer total tranquillity, happiness and inner peace.
Sadaukar da Rai
Sacrificing One’s Life
Al-Qur'ani yana ci gaba da tada hankalin al'ummar Musulmi ta farko a Madina, yayin da take shirin babban aiki mai muhimmanci na jagorantar mutane zuwa ga Allah... (note: per rules, "God" is written as the Hausa word for God) Correct translation: Alkur'ani yana ci gaba da tada hankalin al'ummar Musulmi ta farko a Madina, yayin da take shirin fara babban aiki mai muhimmanci na jagorantar mutane komawa ga Ubangiji. Yana bayyana muhimman bukatu da sakamakon gwagwarmayarta mai wuya da dogon lokaci, wato jihadi, tare da sadaukarwar da ke tattare da ita. Yana kuma bayyana ma'auni daidai kuma na gaskiya don tantance sakamakonta: "Kada ku ce ga wadanda aka kashe a hanyar Ubangiji 'Sun mutu.' A'a, suna raye, amma ba ku fahimta ba." (Aya ta 154)
The Qur’ān continues with its spiritual mobilization of the pioneering Muslim community of Madinah, as the latter braces itself for the crucial and momentous task of leading mankind back to God. It outlines the major demands and consequences of its hard and long struggle, or jihād, with its attendant sacrifices. It identifies the proper and correct criteria for the evaluation and appraisal of its outcome: “Do not say of those who are killed in God’s cause ‘They are dead.’ They are alive, although you do not perceive that.” (Verse 154)
Surah ta gaya wa Musulmi cewa, a cikin gwagwarmayar kare gaskiyar Allah ta duniya, dole ne a sadaukar da rayuka. Waɗanda suke hadarin rayukansu, suka fita yaƙi, kuma suka shirya su rasa rayukansu saboda manufar Allah, mutane ne masu daraja, tsarkakan zuciya da albarkatattun rai. Amma abin mamaki shi ne cewa waɗanda daga cikinsu aka kashe a cikin gwagwarmayar ba za a ɗauke su ko a kwatanta su da matattu ba. Suna ci gaba da rayuwa, kamar yadda Allah Kansa ya bayyana sarai.
The sūrah tells the Muslims that, in the fight to uphold God’s universal truth, lives will have to be sacrificed. Those who risk their lives and go out to fight, and who are prepared to lay down their lives for the cause of God are honourable people, pure of heart and blessed of soul. But the great surprise is that those among them who are killed in the struggle must not be considered or described as dead. They continue to live, as God Himself clearly states.
Ga dukkan alamura, waɗannan mutane ƙila su bayyana kamar marasa rai, amma ba a auna rayuwa da mutuwa ta hanyar ganin jiki kawai ba. Rayuwa dai tana bayyana ne da aiki, girma da dorewa, yayin da mutuwa take a matsayin cikakkiyar asarar aiki, cikakken rashin motsi da rashin rai. Amma mutuwar waɗanda ake kashewa saboda hanyar Allah tana ba wa wannan hanya ƙarin ƙarfi, kuma tana ci gaba da bunƙasa bisa jininsu. Tasirinsu ga waɗanda suka bari shi ma yana ƙaruwa yana yaɗuwa. Don haka bayan mutuwarsu, suna ci gaba da zama wani ƙarfi mai aiki wajen tsara rayuwar al'ummarsu da ba ta shugabanci. Ta wannan ma'ana ne waɗannan mutane, da suka miƙa rayukansu saboda Allah, suke riƙe da kasancewarsu mai aiki a rayuwar yau da kullum. Su kuma a wani matakin ko yanayin wanzuwa daban, suna iya kasancewa da rai, wanda mu a nan ba za mu iya gani ba ko mu iya tunanin sa.