Al-Qamar (Wata)
Al-Qamar (The Moon)
Gabatarwa
Prologue
Ta fuskar wannan sura, daga farko zuwa ƙarshe, tana wakiltar wani mummunan hari ga waɗanda suka ƙaryata gargaɗi, amma a lokaci guda tana ba masu bi tabbataccen ƙarfafawa. An raba ta zuwa jerin fage, kowanne yana nuna wani nau'in azaba daban da ake sanyawa wata al'umma ta kafirai waɗanda suka ƙaryata saƙonnin Allah. Kowane fage yana ƙarewa da girgiza zuciyar mutum da ƙarfi, yayin da take tambaya: "Yaya tsananin azabata take, kuma yaya gaskiya gargaɗina yake!" Sannan ta sake, tana cewa: "Lallai mun sauƙaƙa Alƙur'ani don tunawa: shin akwai wanda zai kula?" Jigogin da wannan sura ta tabo an tattauna su a surori da dama na zamanin Makka. Ta fara da wani fage na Ranar Alƙiyama, kuma ta ƙare da irin wannan fage. A tsakiya, sura tana yin takaitaccen bayani kan makomar mutanen Nuhu, da ('Ad, Thamud, mutanen Lūɗ, da Fir'auna da mabiyansa. Dukkan waɗannan an tabo su ta hanyoyi daban-daban a wasu surori. Duk da haka, dukkan waɗannan batutuwa ana gabatar da su a nan ta wata hanya ta musamman, wadda ke sa su bayyana sabo gaba ɗaya. A nan kowane labari ana gani a matsayin mai tsanani, mai hadari, mai yada tsoro, mai haifar da rushewa da hallaka mai kaɗe-kaɗe.
From start to finish, this surah represents an awesome onslaught against those who deny the warnings, but gives at the same time con fident reassurance to the believers. It is divided into a series of scenes, each showing a different type of suffering inflicted on a community of unbelievers who denied Gods messages. Each culminates with a violent shaking of the human heart, as it asks: “How grievous was My punishment and how true were My warnings!” It then lets go, saying: “ We have made the Quran easy to bear in mind: will anyone take heed?” The themes tackled in this surah are discussed in many surahs of Makkan revelation. It begins with a scene from the Day of Judgement and ends with a similar scene. In between, the surah dwells briefly on the fates of Noahs people, the (Ad, Thamud, Lot’s people and Pharaoh and his followers. All these are tackled in different ways in other surahs. Yet all these issues are presented here in a special way, making them appear totally new. Here we see each episode as violent, tempestuous, spreading fear, engendering collapse and a sweeping destruction.
Babin wannan surah shi ne cewa kowane yanayi yana gabatar da azaba mai saurin wucewa da ake nunawa waɗanda suka ƙaryata addinin Allah. Suna jin cewa su kansu suna cikin ta, suna kallon azabar kuma suna shan radadinta. Idan yanayi ɗaya ya ƙare masu saurare suka fara numfashi, sai a gabatar musu da wani yanayi na azaba mai ban tsoro kuma mai girma. Idan an kammala waɗannan yanayi guda bakwai a cikin wannan yanayi mai matsi da tsoro, sai a gabatar da hoto na ƙarshe, wanda ke ba mu yanayi daban gaba ɗaya, yana kawo inuwoyi masu daɗi na tsaro, natsuwa da kwanciyar hankali. Yana nuna mana masu adalci da makomarsu: "Masu tsoron Allah za su kasance a cikin lambuna da koguna masu gudu, a wurin zama na gaskiya, a gaban Sarki mai iko." (Ayoyi 54-55) Yaya wannan ya bambanta da halin kafirai da aka faɗa musu makomarsu? "A ranar da za a ja su zuwa wuta, fuskokinsu a ƙasa, [za a ce musu], 'Ku ɗanɗani yanzu taɓawar wutar jahannama.'" (Aya ta 48)
The surah's main characteristic is that each scene paints a fast episode of punishment presented to those who deny the divine faith. They feel that they personally are involved in it, witnessing the punishment and enduring its pain. When one scene is over and listeners begin to breathe again, a new and more awesome scene of punishment is presented to them. When seven such episodes in this suffocating and fearful atmos phere are completed, the last image is presented, providing us with a totally different aura, delivering pleasant shades of security, serenity and reassurance. It shows us the righteous and their destiny: “ The God-fearing will be in gardens and running waters, in a seat of truth, in the presence of an all-powerful Sovereign.” (Verses 54-55) How different is this from the condition of the unbelievers who are also told of their fate: “On the day when they are dragged into the fire, their faces down, [they will be told], ‘Taste now the touch of'hell-fire.”' (Verse 48)