Bakin ciki
Sad
Gabatarwa
Prologue
An Makkah aka saukar da wannan sūrah, kuma tana magana kan batutuwa uku: tauhidin Allah (Ubangiji ɗaya), wahayi, da lissafi a Ranar Alƙiyama. Waɗannan batutuwa uku ana tattaunawa a cikin kashi na farko, wanda ya ƙunshi ayoyi 16. A nan an bayyana yadda dattawan Makka suka yi mamakin kiran Annabi zuwa ga imani da tauhidin Allah da kuma cewa Allah ne ya zaɓe shi ya zama Manzonsa. "Suna ganin abin mamaki ne cewa wani daga cikinsu ya zo musu da gargaɗi. Kāfirai suna cewa: 'Wannan maƙaryaci ne mai sihiri. Shin, yana mai da duk gumaka su zama Allah ɗaya ne? Hakika wannan abu ne mafi ban mamaki!' Shugabanninsu suna zagaya suna cewa: 'Ku tafi, ku riƙe gumakanku da ƙarfi: wannan ita ce kaɗai hanyar da za a bi. Ba mu taɓa jin irin wannan da'awa ba a cikin wani addini na zamani! Wannan ƙirƙirarriyar magana ce kawai. Shin an sauke saƙon ne a gare shi shi kaɗai daga cikinmu?'" (Ayoyi 4-8) A cikin waɗannan ayoyi an kuma fadi yadda suka amsa gargaɗin Allah game da azaba a rayuwa ta gaba: "Suna cewa: Ya Ubangijinmu! Ka hanzarta mana rabonmu na azaba kafin Ranar Lissafi." (Ayar 16)
Revealed in Makkah, this sūrah addresses three issues: God’s oneness, revelation, and the reckoning on the Day of Judgement. These three issues are discussed in its first part comprising 16 verses. Here the Makkan elders’ amazement at the Prophet’s call on them to believe in God’s oneness and that he was chosen by God to be His Messenger is described. “They deem it strange that one from among them has come to warn them. The unbelievers say: ‘This is a sorcerer telling lies. Does he make all the gods into one God? This is indeed most strange!’ Their leaders go about saying: ‘Walk away, and hold steadfastly to your deities: this is the only thing to do. Never did we hear of a claim like this in any faith of latter days! It is all an invention. Was the message given to him alone out of all of us?’” (Verses 4-8) In these verses we are also told how they met God’s warnings of punishment in the life to come: “They say: Our Lord! Hasten to us our share of punishment even before the Day of Reckoning.” (Verse 16)