Al-Nahl (Kudan Zuma)
Al-Nahl (The Bees)
Gabatarwa
Prologue
Ko da yake wannan sūratu tana da tsarin natsuwa da ƙaramin bugun sauti mai laushi, duk da haka tana magance manyan batutuwa da dama cikin faffadan tsarinta. Tana amfani da sautuka da dama da ma'anoni masu ƙarfafa magana domin ƙara tasirinta. Kamar dukkan sūratun da aka saukar a Makka, tana tattauna manyan batutuwan imani, kamar tauhidin Allah, wahayi da tashin kiyama. Amma kuma tana yin magana kan wasu ƙananan batutuwa, kamar haɗin kai mai muhimmanci tsakanin imanin Ibrahim da imanin da Muhammadu ﷺ ya yi wa’azi a kai (amincin Allah ya tabbata a gare su biyu). Tana bayyana gaskiyar nufin Allah, kuma tana ambaton nufin ɗan Adam game da karɓa ko ƙin gaskiyar imani, bin shiriyar Allah ko ɓata. Tana bayyana aikin manzannin Allah da dokarsa da ke shafar waɗanda suka ƙaryata su da saƙonninsu. Tana tattauna tambayar wanda zai iya haramta abubuwa ko ya halatta su, da kuma ƙage-ƙagen ra’ayoyin shirka a wannan fanni. Tana magana kan barin al’umma don yin hijira saboda Allah, da zaluncin da Musulmi za su iya fuskanta daga hannun kafirai, da ƙin imani bayan an riga an karɓe shi, da hukuncin da kowane ɗaya daga cikin waɗannan yanayi zai iya jawowa. Sannan tana ƙara tattaunawa kan mu’amalar ɗan Adam, kamar kiyaye adalci, tabbatar da kyautatawa, bayar da kuɗi domin alheri, da cika alkawura da wa’adi, da sauran ayyuka da ke kiyaye ƙa’idodin imani. Ta haka ne muke ganin yadda sūratu ke haɗa batutuwanta masu alaƙa da juna.
Although this sūrah enjoys a calm rhythm with a quiet, soft beat, it nonetheless tackles several main topics within its broad framework. It makes use of several sound effects and emphatic connotations to heighten its impact. Like all sūrahs revealed in Makkah, it discusses the main topics of faith, such as God’s oneness, revelation and resurrection. But it also refers to a number of secondary topics, such as the essential unity between Abraham’s faith and the faith preached by Muĥammad (peace be upon them both). It outlines the true nature of God’s will, and mentions the human will with regard to accepting or denying the true faith, following divine guidance or going astray. It explains the mission of God’s messengers and His law that applies to those who deny them and their messages. It discusses the question of who may forbid things or leave them lawful, and the false concepts of pagan ideologies in this regard. It speaks of leaving one’s community to migrate for God’s sake, the persecution Muslims may suffer at the hands of unbelievers, the rejection of faith after having accepted it and what punishment any of these situations may incur. It then adds some discussion on human dealings, such as maintaining justice, ensuring kindly treatment, giving money for good purposes and the fulfilment of promises and pledges, as well as other practices that observe the principles of faith. Thus we see how the sūrah weaves together its interrelated subject matter.
Waɗannan batutuwa suna cikin wani babban tsari mai faɗi wanda dukan abubuwan da suke faruwa ke gudana a cikinsa. Ya haɗa da sammai da ƙasa, da ruwan sama da yake sauka, da bishiyoyi da suke tsiro, da rana da dare, da rana, da wata da taurari, da tekuna, da duwatsu da koguna. Haƙiƙa, wannan duniya gaba ɗaya tare da duk abin da ke faruwa a cikinta, da kuma rayuwa ta gaba tare da dukan yanayinta da makomar nau'ikan halittun Allah daban-daban. Ya kuma haɗa da duniyar da ke bayan iyawar hankalinmu, da abubuwan da take motsawa a cikinmu.
These topics are presented within an expansive framework in which all the events take place. It includes the heavens and the earth, with the rain pouring down, the trees springing up, the day and night, the sun, the moon and the stars, the seas, the mountains and the rivers. It is indeed this whole world with all that takes place in it as well as the life to come with all its scenery and the fates of different categories of God’s creatures. It also includes the realm that lies beyond the reach of our perception, and the feelings it inspires within us.
Idan aka duba wannan faffadan yanayi, sūrah ɗin tana kama da wani babban yaƙin neman sauyi da nufin yin tasiri sosai a zukatan mutane da tunaninsu. Yaƙin neman sauyi ne da ke amfani da wani matsakaicin salo mai taushi, mai sautuka masu daidaituwa da juna. Babu wani ƙarfin bugun da ake ji a cikin Sūrah ta 6 da ta 13, wato Al-An'ām da Ar-Ra'd. Duk da haka, a cikin wannan natsuwa tana magana da kowace gaba da kowane ji da ke cikin ran ɗan adam, tare da hankali da lamiri. Tana faɗakar da idanunmu su gani, kunnuwanmu su ji, hannayenmu su taɓa su ji, lamirinmu ya farka, tunaninmu kuma ya yi tunani. Tana bayyana kowane fanni na dukan halittu, tana duba rayuwar yanzu da rayuwar lahira, da asirai na duniya da abin da ya fi ƙarfin hankalinmu fahimta. Duk waɗannan ana amfani da su ne don ƙara tasiri a kan hankulanmu, zukatanmu da tunaninmu. Sakamakon shi ne wani babban hoto mai faɗi wanda ba zai yiwu ba sai wanda hankalinsa a rufe yake, zuciyarsa kuma ta mutu ne kawai zai yi watsi da shi.
Against such a broad backdrop the sūrah sounds like a massive campaign aimed at profoundly influencing people’s hearts and minds. It is a campaign that uses a moderate rhythm with several coherent sounds. It has nothing of the very strong beats we hear in Sūrahs 6 and 13, Cattle and Thunder respectively. Yet in its quiet rhythm it addresses every sense and feeling in the human soul, as well as both reason and conscience. It alerts our eyes to see, our ears to hear, our hands to touch and feel, our consciences to be alert and our minds to reflect. It portrays every aspect of the whole universe, looks at the present life and the life to come, as well as secrets of the universe and what is beyond the reach of our faculties of perception. All these are used to heighten the effect on our senses, hearts and minds. The result is a massive panorama which only a closed mind and a dead heart can ignore.
An umurce mu da mu duba alamu da saƙonnin da Allah ya sanya a cikin sararin halitta, da ni'imomi da albarkun da ya yi wa ɗan Adam, mu yi tunani a kan al'amuran Ranar Lahira, da hotunan mutuwa, da irin ƙaddarar da al'ummomin da suka gabata suka sha. Tare da wannan kuma akwai jerin taɓa zukata da ke shiga zurfin zukatanmu, waɗanda ke nuni zuwa matakai daban-daban na rayuwar ɗan Adam, tun daga tayi a cikin mahaifa, zuwa mutanen da ke cikin ƙarfin samartaka, da lokacin tsakiyar rayuwa, da tsufa, haka kuma a yanayin ƙarfi da rauni, a lokacin da suke jin daɗin ni'imomin Allah ko kuma suna jure wahala. Yana amfani da salo da hanyoyin magana daban-daban, yana ba da misalai, yana zana hotuna, yana ba da labarin tattaunawa, yana gabatar da labarai domin saƙonsa ya bayyana sarai, kuma tasirinsa ya ƙara ƙarfi.
We are directed to look at the signs and messages that God has placed throughout the universe, and the great bounties and blessings He has given to mankind, and to reflect on the scenes of the Day of Judgement, the images of death, and the fate suffered by former communities. Coupled with this is a series of emotional touches that penetrate the depths of our hearts, and which refer to the different stages of human life from unborn embryos, to people in the full vigour of youth, in mid-life and in old age, as also in situations of strength and weakness, enjoying God’s blessings or enduring hardship. It uses different styles and modes of expression, giving examples, drawing images, relating dialogue and presenting stories in order to make its message clear and enhance its effect.
Launin ban-mamaki waɗanda ke ba dukan yanayin sūrah sautinsu, suna kuma haskaka abubuwan al'ajabi na halitta da dama, suna nuna girman halitta, falalar Allah, saninsa da tsari mai zurfi. Duk waɗannan suna haɗe da juna. Babbar duniyar da God ya halitta tana ƙarƙashin cikakken saninsa da tsarinsa da shirye-shiryensa masu kyau. Duk da haka an yi ta ne domin ta zama albarka ga ɗan adam, tana biyan buƙatunsu ba kawai ba, har ma da burinsu da tsammaninsu.
The splendid colours that impart their shades to the whole atmosphere of the sūrah also highlight a number of great natural phenomena, reflecting the greatness of creation, God’s bounty, His knowledge and elaborate planning. These are all intermingled. The great universe created by God is subject to God’s perfect knowledge and His meticulous design and planning. Yet it is meant to be a blessing for mankind, meeting not only their needs but also their wishes and expectations.
Ta haka ake biyan dukkan buƙatu da larurori; ana samar da kayan ado; ana tabbatar da hutun jiki da rai. Saboda haka, ya dace mutane su gode wa Allah kuma su nuna godiyarsu gare shi. Note: The rules say to write the Hausa word for God, not "Allah," so I should correct that. Here is the translation with the correct term: Ta haka ake biyan dukkan buƙatu da larurori; ana samar da kayan ado; ana tabbatar da hutun jiki da rai. Saboda haka, ya dace mutane su gode wa Ubangiji kuma su nuna godiyarsu gare shi.
Thus all needs and necessities are satisfied; adornments provided; relaxation of body and soul ensured. It is then right that people should give thanks and express their gratitude to God.
Saboda haka a cikin dukkan wannan sūrah muna ganin ni'imomin Allah da kuma yadda muminai ke bayyana godiya. Akwai umarni masu yawa game da wajabcin nuna irin wannan godiya, tare da sharhohi iri-iri. Ana kuma bayar da misalai da kwatanci. Mafi bayyana daga cikinsu shi ne na Annabi Ibrahim, wanda aka siffanta shi da "nuna godiyarsa ga ni'imomin da Wanda ya zabe shi kuma ya shiryar da shi zuwa tafarki madaidaici ya yi masa" (Aya ta 121).
Thus throughout the sūrah we see God’s blessings and believers expressing gratitude. There are several directives on the need to show such gratitude, coupled with various comments. Parables are given, as well as examples. The most vivid of these is that of the Prophet Abraham who is described as showing “his gratitude for the blessings bestowed by Him who had chosen him and guided him to a straight path.” (Verse 121)
Duk wannan an ba shi cikakkiyar jituwa ta hoto, ma'ana, salo, waƙa, batu da abin da ake magana a kai. Yanzu muna fatan yin bayani kan wasu daga cikin waɗannan yayin da muke tattaunawa kan sūrah sosai.
All this is given in a perfect harmony of image, connotation, expression, rhythm, issue and subject matter. We now hope to outline some of these as we discuss the sūrah in detail.