Ta Ha
Ta Ha
Gabatarwa
Prologue
Wannan sūratu tana farawa da kuma ƙarewa da wani kira zuwa ga Annabi, yana bayyana aikinsa da kuma iyakokin ayyukansa. Ba aiki ne na wahala da aka ɗora masa ba, kuma ba jarabawa ce da zai jure ba. Aiki ne na kira da gargaɗi, na yin bushara da kuma gargaɗi game da zalunci. Hukunci na ƙarshe a kan mutane yana hannun Allah, Ɗaya, wanda ba shi da abokin tarayya, wanda yake mulkin dukan halitta, tare da duk abin da ya bayyana daga cikinta da abin da ya ɓoye.
This sūrah begins and ends with an address to the Prophet explaining his task and outlining the limits of his duties. It is not a mission of distress that has been imposed on him, nor is it an affliction which he has to endure. It is a mission of advocacy and admonition, giving good news and warning against wrongdoing. The ultimate judgement over people is exercised by God, the One, who has no partners, and who controls the whole universe, with all that appears of it and what remains hidden.
Allah na Ubangiji shi ne Mai cikakken sani game da asirin zukatan dukkan mutane, kuma shi ne wanda dukkan mutane ke yi wa sujada. Gare Shi ne dukkan mutane, masu biyayya da masu zunubi, suke komawa. Saboda haka, kada Annabi ﷺ ya damu da duk wanda ya zaɓi hanyar kafirci. Kada ya ji damuwa saboda musun da suke yi wa gaskiya.