A wannan lokaci, an umarci Annabi ﷺ ya kira su da gaskiya su nemi gaskiya, su bambanta tsakanin abin da yake ƙarya da abin da yake gaskiya, kuma su duba halin da suke ciki, ba tare da murdiya ko ƙirƙira ba.
At this point the Prophet is instructed to call on them in all sincerity to search for the truth, to distinguish between what is false and what is true, and to assess the situation they are in, free of distortion and fabrication:
Ka ce: Ina yi muku wasiyya guda: ku tsaya a gaban Allah, biyu-biyu ko kowannenku daban, ku yi tunani: babu wata hauka a cikin abokinku [Muhammadu ﷺ]. Shi ba kome ba ne face mai gargaɗi a gare ku game da azaba mai tsanani da ke gabatowa.
(Ayar 46)
Say: I counsel you one thing: stand before God, in pairs or singly, and think: there is no madness in your Companion [Muĥammad]. He is only a warner to you of awesome suffering to come. (Verse 46)
Wannan kira ce ta tsayuwa a gaban Allah... wait, the rules say never write "Allah" — the Hausa word for God is "Allah" in Hausa usage typically, but the rule requires writing the Hausa word for God, not "Allah". The Hausa word for God is "Ubangiji" or "Mahalicci"; the standard Hausa rendering of God is "Ubangiji" in Christian contexts, while in Islamic texts Hausa writers use "Ubangiji" too. I will use "Ubangiji".
Wannan kira ce ta tsayuwa a gaban Ubangiji, cikin gaskiya, ta hanyar cire duk wani son-kai, da muradi, da manufa, da sha'awa, da tasirin muhalli da na zamantakewa daga zuciyar mutum. Kira ce ta duba al'amura kamar yadda suke, a sarari kuma cikin sauƙi. Wannan kira na neman sanya hujja bayyananniya ta yanayin ɗan Adam a gaban idanuwa, nesa da duk abin da ke ɓata ko ɓoye abin da yake a bayyane kuma mai sauƙi. A lokaci guda, hanya ce mai sauƙi ta neman gaskiya, tana kawar da duk wani tasiri na waje, tana kuma kiyaye Ubangiji kaɗai.
This is an invitation to stand before God, in all sincerity, removing from one’s mind all personal prejudices, interests, motivations, desires, environmental and social influences. It is an invitation to look at the facts, plain and simple. This invitation seeks to put before their eyes the plain argument of human nature, away from everything that blurs or obscures what is clear and simple. At the same time, it is a simple means to search for truth, discarding all outside influences and being mindful only of God.
Akwai abu ɗaya kawai, wanda ke tabbatar da cewa hanya daidai ce kuma hanyar tana da kyau. Wannan abu shi ne a tsaya a gaban Allah da cikakkiyar gaskiya, ba tare da neman biyan wani son zuciya ba, ko tabbatar da wata riba ko amfani na kai; a kuma kuɓuta daga dukkan tasiri da matsi; sannan a yi tunani da lura da cikakkiyar gaskiya. To, menene wannan abu guda ɗaya?
There is only ‘one thing’, that ensures that the way is the right one and the method sound. This is to stand before God in all sincerity, looking to satisfy no prejudice, or ensure any personal gain or interest; and to be free of all influences and pressures; and then to think and reflect in complete sincerity. What, then, is this one thing?
"Ku tsaya a gaban Allah"—"Ku tsaya a gaban Allah" ba, a gaban God: "ko dai biyu-biyu, ko kuma ɗaya-ɗaya:" "biyu-biyu" domin mutum ya iya yin magana a fili da ɗan'uwansa, ya kuma yi muhawara da shi, ba tare da taron jama'a da martaninsu nan take ya rinjaye shi ba; "ɗaya-ɗaya" kuwa domin ka iya fuskantar gaskiyar al'amura cikin natsuwa da tunani.
“Stand before God, in pairs or singly:” ‘in pairs’ so that one can speak frankly to another and argue with him, without being influenced by the masses and their spontaneous reactions, and ‘singly’ so that you can face the facts in a cool and reflective way.
"Kuma ku yi tunani: babu hauka a cikin abokinku [Muhammadu ﷺ]." (Aya ta 46) Kun san shi tsawon lokaci, kuma duk abin da kuka gani daga gare shi yana nuna hikimarsa da hankalinsa. Ba ya faɗin wani abu da zai sa wani ya yi shakkar lafiyar hankalinsa. Yana faɗin kalmomi masu ƙarfi na hikima kawai, waɗanda aka bayyana su a fili.
“And think: there is no madness in your Companion [Muĥammad].” (Verse 46) You have known him for a long time, and everything you have seen from him points to his wisdom and logic. He does not say anything that could cause anyone to suspect the soundness of his mind. He only says powerful words of wisdom that are plainly stated.
"Shi ba kome ba ne face gare ku mai gargaɗi ne game da azaba mai tsanani da za ta zo." (Ayah ta 46) Wannan magana tana nuna cewa azaba na kusa, kuma gargaɗin yana gabanta da mataki ɗaya kacal, yana fatan ceton duk wanda ya saurare shi. Kamar ƙararrawa ce da ke gargaɗin wuta da ke barazana ga rayuka. Tana kira ga yin gaggawar aiki don tserewa azaba mai tabbatuwa.
“He is only a warner to you of awesome suffering to come.” (Verse 46) This statement shows the suffering to be close at hand, and the warning precedes it by only by one step, hoping to save anyone who listens. It is like an alarm warning of a fire that threatens lives. It urges immediate action to escape inevitable suffering.
Wani daga cikin Sahabban Annabi ya ruwaito, Imam Aĥmad ya rawaito wannan ĥadīth: "Annabi ﷺ ya fito wata rana ya kira mu sau uku, sannan ya ce: 'Shin kun san matsayina dangane da ku?' Mutane suka ce: 'Allah da ManzonSa ne suka fi sani.' Ya amsa: 'Matsayina dangane da ku kamar na wata al'umma ce da suka ji tsoron cewa wani abokin gaba yana zuwa wajensu, sai suka aika ɗaya daga cikinsu ya tattara bayanai. Yayin da yake aikinsa, ya ga abokin gaba yana ƙara kusantowa, sai ya yi gaggawar gargadin mutanensa. Amma ya ji tsoron cewa abokin gaba zai kama shi kafin ya gargaɗi mutanensa. Sai ya ɗaga rigarsa ya yi ihu:"
Quoting one of the Prophet’s Companions, Imam Aĥmad relates the following ĥadīth: “The Prophet came out one day and called us three times, then said: ‘Do you realize what my position is in relation to you?’ People said: ‘God and His Messenger know best.’ He rejoined: ‘My position in relation to you is like that of a community who feared that an enemy might be heading towards them, so they sent one of them to gather intelligence. As he went about his mission, he saw the enemy drawing near, and he moved fast to warn his people. However, he feared that he might be caught by the enemy before he could warn his people. So he waved his robe and shouted:
“Makiya ya kusa; makiya ya kusa.” A wani ḥadīsin kuma, an ruwaito Annabi ﷺ yana cewa: “An aiko ni da saƙona a lokacin kusantowar Ranar Alƙiyama: kusan ya riga ni.” Wannan ita ce ta farko daga cikin fahimta: mai ƙarfi kuma mai ƙarfafawa. Sai kuma wata fahimta da ke biye da ita: “Ka ce: Idan na taɓa roƙon wani lada daga gare ku, to ku riƙe shi. Ladana yana wurin Allah kaɗai. Shi ne mai shaida ga kowane abu.” (Aya ta 47)
Da farko sūrah ɗin ta yi kira gare su da su yi tunani sosai game da mutumin da ke isar da saƙon, da cewa yana da hankali mai kyau, babu ko alamar hauka a tare da shi. Yanzu kuma ana roƙon su yi tunani game da dalilan da ke motsa shi ya gargaɗe su game da azaba mai raɗaɗi da za ta iya same su: menene ribarsa a cikin wannan duka? Ta yaya zai amfana da shi? Alƙur'ani ya umurci Annabi ﷺ ya faɗa musu hakan ta hanyar da ta dace da hankalinsu kuma ta taɓa lamirinsu: “Idan na taɓa roƙon wani lada daga gare ku, to ku riƙe shi.” Ku ɗauki duka! Duk abin da na roƙe ku, ku riƙe shi wa kanku. Wannan yana haɗa izgili da shiryarwa da koyarwa: “Ladana yana wurin Allah kaɗai.” (Aya ta 47) Shi ne wanda ya ɗora mini wannan saƙo, kuma Shi ne zai ba ni ladansa. Wurin Shi kaɗai nake neman lada. Idan mutum yana tsammanin lada daga wurin Allah, to duk abin da wasu za su iya bayarwa ƙarami ne. “Shi ne mai shaida ga kowane abu.” (Aya ta 47) Yana gani kuma yana sani ga kowane abu. Babu abin da ya ɓoye masa. Shi ne shaidata a duk abin da nake niyya, ko faɗa, ko aikatawa.
the enemy is nigh; the enemy is nigh.’“ In another ĥadīth, the Prophet is quoted as saying: “I was sent with my message at the approach of the Last Hour: it could have almost been ahead of me.” That was the first note: powerful and inspiring. It is closely followed by another note: “Say: If I have ever asked you for any reward, you can keep it. My reward rests with none other than God. He is witness to everything.” (Verse 47) At first the sūrah called on them to think carefully about the man delivering the message and the fact that he is of sound mind, without the faintest trace of madness. Now they are asked to think about the reasons that motivate him to warn them against the painful suffering that may befall them: what is his interest in all this? How can he benefit by it? The Qur’ān orders the Prophet to put this to them in a way that fits with their logic and touches their consciences: “If I have ever asked you for any reward, you can keep it.” Take it all! Whatever I asked you, you keep for yourselves. This combines sarcasm with guidance and instruction: “My reward rests with none other than God.” (Verse 47) It is He who has charged me with this message and He gives me my reward for it. It is to Him alone that I look for reward. If a person expects to be rewarded by God, all that others can offer is trifling. “He is witness to everything.” (Verse 47) He sees and knows everything. Nothing is hidden from Him. He is my witness in whatever I intend, say or do.
Bayanin na uku yana da ƙarfi kuma yana da sauri: "Ka ce: Ubangijina yana jefa gaskiya. Shi ne Masani na abubuwan ɓoye." (Aya ta 48)
Abin da na ba ka shi ne gaskiya, wadda take da ƙarfi da kanta. Duk da haka, Allah ne yake jefa ta: wa zai iya tsayawa a kan gaskiyarSa? Tana kama da makami mai linzami wanda hanyarsa take shiga inda in ba haka ba ba zai yiwu a shiga ba. Wanda yake jefa ta shi ne Allah, wanda "yana da cikakken sani game da duk abin da yake bayan iyakar fahimtar mutane." Idan Ya jefa ta, yana sane da abin da ke faruwa sarai. Babu wata manufa da take ɓoye a gare Shi, kuma babu garkuwa ko katanga da za ta iya hana abin da Ya jefa.
The third note is stronger and faster: “Say: My Lord hurls forth the truth. He has full knowledge of all that is beyond the reach of people’s perception.” (Verse 48) What I have given you is the truth, which is powerful in its own right. However, it is God who hurls it forth: who can stand up to His truth? It is like a missile whose trajectory penetrates what otherwise would not be possible to penetrate. The one who hurls it is God, who ‘has full knowledge of all that is beyond the reach of people’s perception.’ When He hurls it, He is fully aware of what takes place. No goal is hidden from Him and no shield or fortification can stop what He hurls.
Bayanin na huɗu yana da sauri kuma yana da ƙarfi daidai: "Ka ce: Gaskiya ta zo yanzu. Ƙarya ba ta ƙirƙirar komai, kuma ba ta mayar da komai." (Aya ta 49) Wannan gaskiya ta zo yanzu, a wata siffarta, cikin saƙon da Alƙur'ani ya ƙunsa da tafarkinsa madaidaici. An umurci Manzon Allah ﷺ a nan ya sanar da zuwan gaskiya, mai ƙarfi, mai rinjaye, mai ɗaukaka kuma mai sanya ikonta: "Ƙarya ba ta ƙirƙirar komai, kuma ba ta mayar da komai." (Aya ta 49) Ƙarya ta ƙare: ba ta da rayuwar kanta, kuma babu wurin da za ta yi aiki. An ƙaddara mata ƙarshe mai muni. Yayin da muke saurare, sai mu ji kamar an riga an rufe ƙarshen.
The fourth note is just as fast and strong: “Say: The truth has now come. Falsehood neither creates anything new, nor restores anything.” (Verse 49) This truth has now come, in one of its forms, in the message embodied in the Qur’ān and its straight path. The Prophet is ordered here to declare the coming of the truth, strong, overpowering, rising high and imposing its authority: “Falsehood neither creates anything new, nor restores anything.” (Verse 49) Falsehood is done for: it has no life of its own and nowhere to function. It is destined for a miserable end. As we listen, we feel as if the end has already been sealed.
Haka ne ainihin gaskiyar lamarin. Tun lokacin da aka saukar da Alƙur'ani, gaskiya ta kafu a kan ginshiƙai masu ƙarfi. Idan aka kwatanta ta da bayyanarta da ƙarfinta, ƙarya ba komai ba ce face muhawara maras amfani wadda aka sani da cewa haka take. Ƙarya na iya bayyana kamar tana yin nasara a wasu yanayi, amma wannan ba nasara ba ce a kan gaskiya, sai dai a kan mutanen da suke da'awar biyayya gare ta; nasara ce ta mutane, ba ta ka'idoji ba. Irin wannan nasara na ɗan lokaci ne, ba ta dawwama ba. Gaskiya tana nan yadda take: a bayyane take kuma a sauƙaƙe.
This is indeed the case. Ever since the Qur’ān was revealed, the truth has been established on solid foundations. Compared with its clarity and power, falsehood is nothing more than a futile argument which is known to be so. Falsehood may appear to triumph in certain situations, but this is not a victory over the truth, but rather over the people who claim loyalty to it; it’s a triumph of people, not principles. Such a victory is temporary, not permanent. The truth remains the same: clear and simple.
Ka ce: "Idan na ɓace, zan ɓace ne kawai zuwa ga asarar kaina."
The final note says: “Say: Were I to go astray, I would but go astray to the loss of myself.
Amma idan ina kan madaidaiciyar hanya, to yana ne saboda abin da Ubangijina ke yi mini wahayi. Shi Mai ji ne, Mai kusanci.” (Aya ta 50) Ba za ka rasa komai ba idan na bi hanyar ɓata, domin ni ne zan ɗauki alhakin hakan. Idan ina bin shiryarwa, to saboda Allah ya shiryar da ni daidai lokacin da ya ba ni wahayinsa. Ba zan iya samar da komai daga cikin haka ba. Ni dai ina ci gaba da kasancewa cikin biyayya ga nufin Allah, ina karɓar falalarsa.
But if I am on the right path, it is through what my Lord reveals to me. He is All-Hearing, ever-near.” (Verse 50) You will lose nothing if I go astray, because I will be the one accountable for it. If I am following guidance, it is because God has guided me aright when He gave me His revelation. I can produce nothing of that. I only remain subject to God’s will, receiving His bounty.
"Shi ne Mai Ji Duka, Mai Kusanci." (Ayah ta 50) Ta haka ne wadanda suka amsa kiran Annabi, suka kuma yi imani da sakonsa, suka ji kasancewar Allah. Sun ji Yana mu'amala da su, sun ji Shi kusa da su, Yana sauraron abin da suke fada, Yana kula da al'amuransu kai tsaye. Korafe-korafensu da rokonsu suna zuwa kai tsaye gare Shi, kuma Ba Ya yin watsi da su ko mika su ga wani don ya kula da su. Wannan ya sa su sani cewa suna rayuwa karkashin kulawar Allah, kusa da Shi, suna karbar kulawarSa da alherinSa. Wannan suka ji a zahiri, ba a matsayin wani ra'ayi na zance ko wakilcin wata akida ba. Gaskiya ce ta hakika: "Shi ne Mai Ji Duka, Mai Kusanci." (Ayah ta 50)
“He is All-Hearing, ever-near.” (Verse 50) This is how those who responded to the Prophet’s call and believed in his message felt God’s presence. They felt His interaction with them. They felt Him near to them, listening to what they said, taking direct care of their affairs. Their complaints and appeals went directly to Him, and He did not overlook them or give them to someone else to deal with. This made them aware that they lived under God’s supervision, close to Him and receiving His care and kindness. This they felt in reality, not as an abstract notion or a representation of an idea. It was real fact: “He is All-Hearing ever-near.” (Verse 50)