Qaf
Qaf
Gabatarwa
Prologue
Annabi ﷺ yana karanta wannan surar a lokacin hudubarsa a ranakun Idi da kafin sallar Juma'a, yana mai sanya ta jigo da abin da ke cikin jawabinsa ga manyan taro. Lallai surar babba ce, tana bayyana muhimman gaskiya, tana amfani da salon waka mai karfi, da kalmomi masu tasiri, da hotuna bayyanannu, da ma'anoni da aka fito fili, da karshen ayoyi masu jaddadawa. Tana kai hari ga zukatanmu da hankulanmu ta kowane bangare, tana sanya mana gaskiyar cewa koyaushe muna karkashin lura da idon Allah, tun daga haihuwa har zuwa mutuwa, sannan zuwa ranar tashin kiyama, tattarawa da hisabi. Wannan lura ce mai ci gaba da mutum yake ciki a kowane lokaci, ba ta rasa komai ba, ba ta yin sakaci da komai. Kowane numfashi, kowace tunani mai saurin wucewa da kowane ji sananne ne; kowace kalma da aka furta ana rubuta ta; kowane motsi ana sa ido a kansa. Wannan lura cikakkiya tana lissafin tunani da aiki baki daya; babu abin da ke tserewa daga gare ta, kuma babu abin da ke boye a gare ta. Tana sa ido kan raɗe-raɗin asiri kamar yadda take rubuta abin da ake yi a fili rana tsaka.
The Prophet used to read this surah when he delivered a sermon on (Id occasions and before Friday prayers, making it the theme and the content of his speech for large audiences. It is certainly a momentous surah, outlining fundamental facts, using a strong rhythm, powerful expressions, clearly-delineated images, highlighted connotations and emphatic verse endings. It addresses our hearts and minds from all angles putting before us the truth that we are always under Gods watchful eye, from birth to death, and then to the time of resurrection, gathering and reckoning. This is an ever-present watch of man at all times, losing nothing and overlooking nothing. Every breath, fleeting thought and feeling is known; every uttered word is recorded; every move is monitored. This complete watch accounts for thoughts and actions alike; nothing escapes it, and nothing is hidden from it. It monitors secret whispers in the same way as it records what is done in broad daylight.
Duk waɗannan sanannun gaskiya ne. Duk da haka, surar tana gabatar da su a wata hanya da ke nuna cewa sabbi ne gaba ɗaya, tare da tasiri mai ban mamaki wanda ya haɗa tsoro da mamaki. Yana girgiza mu sosai, yana faɗakar da mu game da wani babban al'amari, wanda har zuwa yanzu ba mu sani ba. Yana amfani da hotunan rayuwa, mutuwa, ruɓewa da tashin matattu bayan haka. Yana taɓa tsammaninmu game da rayuwa bayan mutuwa. Yana nuni ga gaskiyoyi masu yawa na duniya a sararin sama da ƙasa, ruwa da tsirrai, da 'ya'yan itatuwa da ke nuna a hankali ɗaya bayan ɗaya da kuma a gungu. Duk wannan "yana zama darasi da tunatarwa ga kowa wanda ya ke so ya juya zuwa ga Allah." (Aya ta 8)
All these are well-known facts. However, the surah outlines them here in a way that shows them to be totally new, with surprising effects that combine apprehension with wonder. It shakes us powerfully alerting us to a momentous event, about which we have thus far been oblivious. It uses images of life, death, decay and subsequent resurrection. It touches on our expectations of life after death. It refers to a host of universal truths in the heavens and earth, water and plants, fruits ripening individually and in clusters. It all “serves as a lesson and a reminder to everyone who wishes to turn to God.” (Verse 8)
Yana da matukar wahala a bayar da taƙaitaccen bayanin wannan surah, haka kuma a lissafa manyan abubuwan da ke cikinta, ko a zayyana ra'ayoyin da aka tattauna da hotunan da aka zana, ta kowace irin hanyar magana banda salon Alkur'ani da furuci na asali.
It is very difficult to give a summary of this surah, as also list its main points, or outline the ideas discussed and the images portrayed in any manner of speech other than their original Quranic style and expression.
Saboda haka, za mu tafi kai tsaye zuwa tattaunawarmu game da surar, muna addu'ar neman taimakon Allah.
Therefore, we will proceed straightaway to our discussion of the surah, praying for Gods help.