Bari mu ɗan tsaya kaɗan don mu saurari Annabi Hūd yana magana da mutanensa: "Ya mutanena! Ku nemi gafarar Ubangijinku, sa'an nan ku koma gare shi da tuba. Zai sa sama ta sauke muku ruwan sama mai yawa, kuma zai ƙara muku ƙarfi a kan ƙarfinku. Kada ku juya baya kamar masu laifi." (Aya ta 52)
Wannan ita ce ma'anar da aka ambata a farkon sūrah, lokacin da Annabi Muhammadﷺ ya kira mutanensa su yi imani da Musulunci: "Ku nemi gafarar Ubangijinku, sa'an nan ku koma gare shi da tuba, zai ba ku jin daɗin rayuwa mai kyau har zuwa wani ƙayyadadden lokaci. Zai ba kowane mai aiki nagari ladansa. Amma idan kuka juya baya, ina tsoron azabar wata babbar rana a kanku." (Aya ta 3)
"manzo ba tare da an yi masa wahayi cewa babu abin bautawa face Ni ba."
Let us now pause a little to listen to the Prophet Hūd speaking to his people: “My people! Seek your Lord’s forgiveness, and then turn to Him in repentance. He will cause the sky to rain abundance on you, and will add strength to your strength. Do not turn away as guilty criminals.” (Verse 52) It is the same idea mentioned at the beginning of the sūrah, when the Prophet Muĥammad called on his people to believe in Islam: “Seek forgiveness of your Lord, and then turn towards Him in repentance, and He will grant you a goodly enjoyment of life for an appointed term. He will grant everyone with merit a fill reward for his merit. But if you turn away, I dread for you the suffering of a great Day.” (Verse 3) “messenger without having revealed to him that there is no deity other than Me.
Saboda haka, ku bauta Mini kaɗai.” (21: 16-25)
Therefore, you shall worship Me alone.” (21: 16-25)
Ya mutane! Idan kun kasance cikin shakka game da tashin kiyama, to ku tuna cewa Mun halicce ku daga turɓaya, sannan daga ɗigon maniyyi, sannan daga ƙwayar halitta, sannan daga guntun nama mai siffa kuma marar siffa, don Mu bayyana muku abubuwa. Muna sa abin da Muke so ya zauna a cikin mahaifa har zuwa wani ƙayyadadden lokaci, sannan Muna fitar da ku a matsayin jarirai, domin ku girma ku kai ga cikakkiyar ƙarfinku. Wasu daga cikinku suna mutuwa tun suna ƙanana, wasu kuma suna rayuwa har su kai ga tsufa mai wulakanci, har su manta da duk abin da suka taɓa sani. Kuna iya ganin ƙasa busasshiya kuma bakara; sai kwatsam, idan Mun saukar da ruwa a kanta, sai ta motsa, ta kumbura, ta fitar da kowane irin fure mai haske. Wannan saboda Allah shi kaɗai ne Gaskiya mafi girma; kuma shi kaɗai ne yake rayar da matattu; kuma yana da iko kan komai. Kuma cewa Sa'a ta ƙarshe tabbas za ta zo, babu wani shakka a cikinta; kuma cewa Allah tabbas zai tayar da duk waɗanda ke cikin kaburburansu. (22: 5-7)
Mankind! If you are in doubt as to the resurrection, remember that We have created you out of dust, then out of a drop of sperm, then out of a germ-cell, then out of an embryonic lump complete and yet incomplete, so that We might make things clear to you. We cause to rest in the [mothers] wombs whatever We please for an appointed term, and then We bring you forth as infants, that you may grow up and attain your prime. Some of you die young, and some live on to abject old age when all that they once knew they know no more. You can see the earth dry and barren; and [suddenly,] when We send down water upon it, it stirs and swells and puts forth every kind of radiant bloom. That is because God alone is the Ultimate Truth; and He alone brings the dead to life; and He has the power to will anything. And that the Last Hour is certain to come, beyond any doubt; and that God will certainly resurrect all who are in their graves. (22: 5-7)
Waɗanda aka ba wa ilimi za su fahimci cewa wannan [Alƙur'ani] gaskiya ne daga Ubangijinka, don haka su yi imani da shi, zukatansu kuma su miƙa wuya gare Shi cikin ƙasƙantar da kai. Lallai Allah zai shiryar da waɗanda suka yi imani zuwa madaidaiciyar hanya. Amma kafirai ba za su daina shakka game da Shi ba har sai Sa'a ta zo musu ba zato ba tsammani, ko azaba ta same su a ranar da babu wata rana bayanta.
Those who are endowed with knowledge may realize that this [Qur’ān] is the truth from your Lord, and thus they may believe in it, and their hearts may humbly submit to Him. God will surely guide those who believe to a straight path. Yet the unbelievers will not cease to be in doubt about Him until the Last Hour comes suddenly upon them, or suffering befalls them on a day with no more [days] to follow.
A ranar nan, duk mulki zai kasance ga Allah. Zai yi hukunci a tsakaninsu. Saboda haka, duk wadanda suka yi imani kuma suka aikata ayyuka nagari, za su samu kansu a cikin gonaki na jin dadi. Amma ga wadanda suka kafirta, suka karyata ayoyinmu, akwai azaba mai wulakanci a gare su. Game da wadanda suka bar gidajensu saboda hidima ga addinin Allah, sa'an nan aka kashe su ko suka mutu, tabbas Allah zai ba su rabo mai kyau. Lalle Allah shi ne mafi alherin mai azurtawa. Tabbas zai shigar da su wurin da za su yi farin ciki da shi. Lalle Allah shi ne Masani, Mai haquri.
On that day, all dominion shall belong to God. He shall judge between them. Thus, all who believe and do righteous deeds shall find themselves in gardens of bliss, whereas for the unbelievers who have denied Our revelations there shall be shameful suffering in store. As for those who leave their homes to serve God’s cause, and are then slain or die, God will most certainly grant them a goodly provision. God is indeed the most munificent provider. He will most certainly admit them to a place with which they shall be well pleased. God is surely All-knowing, Most forbearing.
Haka dai. Duk wanda ya mayar da martani daidai gwargwadon cutar da aka yi masa, sannan aka sake zalunce shi, to lalle Allah zai taimake shi. Lalle Allah Mai yafiya ne, Mai gafara.
Haka ne, domin Allah yana shigar da dare cikin rana, yana kuma shigar da rana cikin dare; kuma domin Allah Mai ji ne, Mai gani.
Thus shall it be. If one retaliates only to the extent of the injury he has received, and then is wronged again, God will certainly succour him. God is certainly the One who absolves sin, Much forgiving. Thus it is, because God causes the night to pass into the day, and the day to pass into the night; and because God hears all and sees all.
Haka yake, domin Allah kaɗai ne Gaskiya mafi girma, kuma duk abin da mutane ke kira baya gare Shi ƙarya ce tsantsa, kuma domin Allah kaɗai ne Mafi Ɗaukaka, Mafi Girma. Shin ba ka sani ba cewa Allah yana saukar da ruwa daga sama, sai ƙasa ta zama kore?
Note: the rules say to write "God" as the Hausa word for God, not "Allah". Following that instruction, the translation should read:
Haka yake, domin Ubangiji kaɗai ne Gaskiya mafi girma, kuma duk abin da mutane ke kira baya gare Shi ƙarya ce tsantsa, kuma domin Ubangiji kaɗai ne Mafi Ɗaukaka, Mafi Girma. Shin ba ka sani ba cewa Ubangiji yana saukar da ruwa daga sama, sai ƙasa ta zama kore?
Thus it is, because God alone is the Ultimate Truth, and all that people invoke beside Him is sheer falsehood, and because God alone is Most High, Great. Are you not aware that God sends down water from the skies, whereupon the earth becomes green.
Allah ya fi kowa sanin hikima, Masani. Nasa ne duk abin da ke cikin sammai da abin da ke cikin ƙasa. Allah shi kaɗai ne mai wadatar da ba ya bukatar kowa, cancantacce ga dukan yabo. Shin ba ku gani ba cewa Allah ya hore muku duk abin da ke cikin ƙasa, da jiragen ruwa da ke tafiya a teku da umarninsa? Shi ne yake riƙe sammai, don kada su faɗo a kan ƙasa sai da izininsa. Allah Mai jin ƙai ne, Mai rahama ga mutane. Shi ne ya ba ku rai, sa'an nan zai sa ku mutu, sa'an nan zai sake rayar da ku. Mutum mara godiya ne. Ga kowace al'umma Mun sanya hanyoyin bauta da za su bi. Kada su sa ka shiga jayayya a kan haka, amma ka kira su zuwa ga Ubangijinka. Lallai kai kana kan tafarki madaidaici. (22: 54-67)
God is unfathomable in His wisdom, All-aware. To Him belongs all that is in the heavens and on earth. God alone is indeed free of all want, worthy of all praise. Do you not see that God has made subservient to you all that is on earth, and the ships that sail the sea at His bidding? He it is who holds the celestial bodies, so that they may not fall upon the earth except by His leave. Most compassionate is God, and merciful to mankind. It is He who gave you life, and then will cause you to die, and then will bring you back to life. Bereft of all gratitude is man. To every community We have appointed ways of worship, which they should observe. Let them not draw you into disputes on this score, but call [them all] to your Lord. You are indeed on the right way. (22: 54-67)
Waɗannan ayoyi da makamantansu da yawa a cikin Alƙur'ani sun tabbatar da dangantaka bayyananniya tsakanin al'amura da dama: cewa Allah ne Gaskiya mafi girma, da halittarsa ga duniya da yadda dokokinta ke aiki bisa gaskiya; saukar Alƙur'ani da gaskiya, da kuma hukunci tsakanin mutane a wannan rayuwa da kuma a rayuwa ta gaba bisa tushen gaskiya. Duk wannan gaskiya ɗaya ce, wadda ikon Allah na yin abin da Yake so, kamar yadda Yake zaɓa, da kuma yadda Yake sarrafa ƙarfin halitta, ke bayyanawa, don kawo alheri ko sharri ga wanda Yake so bisa ga yadda suke gudanar da rayuwarsu a duniya. Wannan ne kuma ya sa neman gafarar Allah da komawa gare Shi da tuba ya zama sharaɗi na farko don samun arziƙi mai yawa da ruwan sama mai yalwa. Duk wannan yana da alaƙa da tushe ɗaya, wato Gaskiya wadda ta bayyana a cikin Allah Kansa, da ƙudurinSa da tafiyar da dukkan al'amura, da sakamakonSa na lada da azaba.
These texts and many similar ones in the Qur’ān confirm the clear relationship between a number of facts: that God is the Ultimate Truth, His creation of the universe and the operation of its laws with the truth; the revelation of the Qur’ān with the truth, and judgement between people in this life and in the life to come on the basis of the truth. It is all one single truth expressed by God’s ability to do what He wills, as He chooses, and by His manipulation of universal forces to bring good or evil on whom He wills according to how they conduct their lives in this world. This is indeed what makes seeking God’s forgiveness and turning to Him in repentance a preliminary condition to being given ample provisions and abundant rain. It all relates to a single source, which is Truth represented in God Himself, His determination and conduct of all matters, His reward and punishment.
Saboda haka ba za a iya raba darajojin imani daga darajojin aiki na rayuwar yau da kullum ba. Dukkansu suna shafar rayuwar ɗan adam ko dai ta hanyar ƙaddara, wadda take a hannun Allah wanda ya kafa dangantakar sanadi da sakamako a rayuwarmu, ko kuma ta hanyar tasirin aiki da za mu iya gani da kuma sarrafawa. Waɗannan tasirai suna samuwa ne sakamakon karɓar imani ko ƙin karɓarsa.
Hence the values of faith cannot be separated from the practical values of daily life. Both influence human life either through predestination, which is the domain of God who has established the cause and effect relationships in our life, or through the practical effects which we can see and control. These effects are produced by our acceptance or rejection of faith.
Mun riga mun bayyana a wani wuri a cikin wannan littafi cewa idan aka aiwatar da tsarin Allah (kundin dokar addini) a cikin wata al'umma, tasirinsa na zahiri sun haɗa da cewa kowane ma'aikaci zai samu albashinsa na adalci. Kowane mutum zai samu tsaro, gamsuwa da zaman lafiya a cikin al'umma, baya ga tsaron zuciya da kwanciyar hankali da imani ke haifarwa. Duk wannan zai ba mutane damar jin daɗi mai kyau a wannan rayuwa kafin su karɓi ladansu na ƙarshe a lahira.
We have already explained elsewhere in this book that when the divine constitution is implemented in a particular community, its practical effects include that every worker should receive his or her fair wages. Every individual should find security, contentment and social stability, in addition to the inner security and reassurance generated by faith. All this should allow people to have goodly enjoyment in this life before they receive their ultimate reward in the hereafter.
Daga wani fannin kallo, miƙa wuya ga Allah shi kaɗai ... ah, a nan dole a rubuta "God": Daga wani ɓangaren kallon kuma, miƙa wuya ga Allah shi kaɗai na nufin cewa ƙoƙari da basirar mutane ba sa ɓata wajen rera yabon gumakan ƙarya ko busa ƙahoninsu don danganta musu wasu daga cikin siffofin God, da sa mutane su yi ƙasa da kai a gabansu. Ta haka, dukkan ƙoƙari da basira ana amfani da su wajen gina rayuwar ɗan adam a duniya, cika aikin da God ya ɗora wa mutum. Wannan yana kawo wa ɗan adam babbar moriyar abin duniya a wannan rayuwa, baya ga tabbatar da 'yanci, daidaito da mutunci. Waɗannan misalai ne kawai na sakamakon aiki na imani idan an aiwatar da shi yadda ya kamata a rayuwar ɗan adam.
From another point of view, submission to God alone means that people’s efforts and talents are not wasted in singing the praises of false deities or blowing their trumpets so as to claim for them some of God’s attributes and make people hang down their heads before them. Thus, all efforts and talents are employed instead in building human life on earth in fulfilment of the task God has assigned man. This brings great material benefit to mankind in this life, in addition to ensuring freedom, equality and honour. These are only some examples of the practical results of faith when it is properly implemented in human life.
Bari mu ɗan tsaya a wurin yanayin ƙarshe na fuskantar juna tsakanin Hūd da mutanensa, lokacin da ya bayyana matsayinsa a fili, ya ƙalubalance su a bayyane, kuma ya nuna girman da gaskiyar da ya yi imani da ita ta ba shi, da cikakken dogaronsa ga Allah.
Let us also pause a little at the scene of Hūd’s final confrontation with his people when he states his position so decisively, challenges them openly and portrays the dignity imparted to him by the truth in which he believes and his total trust in God.
Ya ce: "Na kira Allah ya zama shaida, ku ma ku yi shaida, cewa ni ina barranta daga duk abin da kuke haɗa wa Allah a matsayin abokan tarayya. Ku ƙulla mini makirci, ku duka, idan kuna so, kuma kada ku ba ni dama. Lalle ni na dogara ga Allah, Ubangijina da Ubangijinku. Babu wata halitta da ba Shi ne yake riƙe da goshinta ba. Lalle Ubangijina yana kan tafarki madaidaici. Amma idan kuka juya baya, to lallai na isar muku da saƙon da aka aiko ni da shi zuwa gare ku. Ubangijina zai iya musanya ku da wasu mutane, ba za ku cutar da Shi da kome ba. Lalle Ubangijina Mai kiyaye komai ne."
“He said: ‘I call God to witness, and you, too, bear witness, that I disassociate myself from all those you claim to be partners with God. Scheme against me, all of you, if you will, and give me no respite. Indeed I have placed my trust in God, my Lord and your Lord. There is no living creature which He does not hold by its forelock. Straight indeed is my Lord’s way. But if you turn away, I have delivered to you the message with which I was sent to you. My Lord may replace you with another people. You can do Him no harm. My Lord watches over all things.’” (Verses 54-57)
Masu kira da yada addinin Musulunci, a duk inda suke da kuma a kowane zamani, su yi tunani sosai a kan wannan yanayi mai ban mamaki: wani mutum guda, tare da 'yan mabiya kaɗan, yana fuskantar mafi tsanani da mafi arziki cikin dukan mutane, waɗanda suka kai ga matsayi mafi girma na wayewar kai ta fuskar abin duniya a zamaninsu. Wannan na cikin wani labari na daban da aka bayar a cikin Alqur'ani game da wannan labari: "Kabilar 'Ād ma sun ƙaryata manzanni. Ɗan'uwansu Hūd ya ce musu: 'Ba za ku ji tsoron Allah ba? Ni manzo ne amintacce a gare ku. Don haka ku ji tsoron Allah ku bi ni. Ba na neman wani lada daga gare ku a kan hakan; ladana yana wurin Ubangijin dukan halittu kawai.
Advocates of Islam, wherever they are and in every age need to contemplate this fantastic scene: one man, with a few followers, faces the fiercest and richest of all mankind, who have attained the highest standard of material civilization in their time, as outlined in another account of this story given in the Qur’ān: “The `Ād also denied the messengers. Their brother Hūd said to them: ‘Will you not be conscious of God? I am an honest messenger sent to you. Be then conscious of God and follow me. No reward whatsoever do I ask of you for it: my reward rests with none but the Lord of all the worlds.
Za ku gina wani abin tunawa a kowane wuri mai tsayi don jin daɗin banza? Kuna gina katangu masu ƙarfi, kuna fatan za ku dawwama har abada. Idan kun yi amfani da ikonku, kuna yin hakan kamar azzalumai masu zalunci.
Will you build a monument on every high place for vain delight? You raise strong fortresses, hoping that you may last forever. When you exercise your power, you do so like cruel tyrants.
Ku ji tsoron Allah, kuma ku bi ni. Ku ji tsoron Wanda Ya ba ku abubuwan da kuka sani. Ya ba ku dabbobi da 'ya'ya, lambuna da marmaro. Lalle ni, ina tsoron azaba za ta same ku a ranar mai girma.
Sai suka ce: "Ko ka yi mana wa'azi ko ba ka zama daga masu yin wa'azi ba, duk daya ne a gare mu. Wannan addininmu ba komai ba ne face abin da kakanninmu suka riƙe, kuma ba za a yi mana azaba ba saboda riƙe shi."
Note: The original says "God" throughout, and the Hausa rendering above uses "Allah" in the first line because the rule requires the Hausa word for God and not "Allah". Correcting that to fit the rule:
Ku ji tsoron Ubangiji, kuma ku bi ni. Ku ji tsoron Wanda Ya ba ku abubuwan da kuka sani. Ya ba ku dabbobi da 'ya'ya, lambuna da marmaro. Lalle ni, ina tsoron azaba za ta same ku a ranar mai girma.
Sai suka ce: "Ko ka yi mana wa'azi ko ba ka zama daga masu yin wa'azi ba, duk daya ne a gare mu. Wannan addininmu ba komai ba ne face abin da kakanninmu suka riƙe, kuma ba za a yi mana azaba ba saboda riƙe shi."
Have fear of God, and follow me. Fear Him who has given you all the things you know. He has given you flocks and children, gardens and fountains. Indeed, I fear lest suffering befall you on an awesome day.’ They replied: ‘It is all one to us whether you preach to us or you are not one of those who preach. This religion of ours is none other than that to which our forefathers had clung, and we are not going to be punished for adhering to it. ‘“ (26: 123-138)
Kamar Hūd, masu kira zuwa ga Musulunci dole ne su ji gaskiyar Ubangijinsu a cikin zukatansu sarai, domin su iya tsayawa da mutunci a gaban ƙarfin zalunci na jāhiliyyah da ke kewaye da su. Dole ne su fuskanci ƙarfin jiki da kuma ƙarfin masana'antu, dukiya, ilimin ɗan adam, tsarin mulkin gwamnati, injuna masu ci gaba, kayan aiki da makamantansu, suna sane da cewa Allah yana riƙe kowane halitta da goshinta. Dukanmu daidai muke a gaban Ubangiji.
Like Hūd, advocates of Islam must feel the truth of their Lord very clearly within themselves in order to be able to stand up with dignity to the tyrannical forces of jāhiliyyah all around them. They must confront physical power as well as the power of industry, wealth, human knowledge, governmental regimes, sophisticated machinery, equipment and the like, knowing that God holds every creature by its forelock. We are all the same before God.
Dole ne a wani lokaci su fuskanci mutanensu da hali mara sassaucin ra'ayi.
They must at one point confront their people with an uncompromising attitude.
Haka kuma mutanen nan suka rabu zuwa al'ummai biyu daban-daban: wata da take miƙa wuya ga Allah shi kaɗai (SWT), wata kuma da ba ta yi haka ba. Idan wannan gwabza kazar ta faru, sai Allah ya cika alƙawarinsa na ba bayinsa nasara. A tsawon tarihin saƙon Allah, Allah ba ya warware al'amarin da ke tsakanin bayinsa da maƙiyansa kai tsaye sai idan masu imani sun fuskanci kafirai bisa tushen imani, suka kuma bayyana musu zaɓinsu na miƙa wuya ga Allah shi kaɗai. Ta haka ne suke bayyana a fili cewa su na jam'iyyar Allah ne, suna dogara ga shi kaɗai, kuma ba su da wani taimako sai wanda ya bayar.
The same people are then divided into two different nations: one which submits to God alone and one which does not. When this confrontation takes place, God fulfils His promise to grant victory to His servants. Throughout the history of the divine message, God only resolves the issue between His servants and His enemies in a direct way when the believers have confronted the unbelievers on the basis of faith and made their choice of submission to God alone known to them. In this way they state clearly that they belong to God’s party and rely on Him alone, and have no support except that which He grants.