Aangezien homoseksualiteit een van de verwerpelijkste daden is, is de voorgeschreven straf ervoor een van de zwaarste straffen, zowel in deze wereld als in het Hiernamaals. De geleerden hebben van mening verschild over de vraag of de straf ervoor zwaarder en strenger is dan die voor overspel, of dat beide gelijk zijn. Abu Bakr As-Siddiq, Ali bin Abi Talib, Khalid bin Al-Waleed, Abdullah bin Az-Zubayr, Abdullah bin Abbas, Jabir bin Zayd, Abdullah bin 'Umar, Az-Zuhari, Rabee'ah bin Abi Abdir-Rahman, Malik, Ishaq bin Rahawayh, Imam Ahmad en Shafii hebben allen verklaard dat de straf voor homoseksualiteit in elk geval strenger moet zijn dan die voor overspel, namelijk de doodstraf. 'Ata' bin Abi Rabah, Al-Hasan Al-Basri, Sa'id bin Al-Musayyib, Ibrahim An-Nakha'i, Qatadah, Al-Awza'i, Shafii (in zijn tweede mening), Imam Ahmad (in zijn tweede mening), Abu Yusuf en Muhammad hebben allen verklaard dat de straf voor homoseksualiteit gelijk moet zijn aan die voor overspel. Al-Hakim en Abu Haneefah hebben verklaard dat de straf voor homoseksualiteit niet verder mag gaan dan berisping en tuchtiging. Zij onderbouwen hun mening met het feit dat Allah ﷻ of Zijn Profeet ﷺ geen vaste straf voor deze slechte daad heeft vastgesteld, en dat het een daad is die noch door de menselijke natuur wordt begunstigd noch gewenst is. Zij beweren dat Allah ﷻ daarom wel een straf heeft vastgesteld voor overspel, diefstal en het drinken van wijn, maar nooit een straf heeft vastgesteld voor zulke abnormale handelingen als het eten van aas, het drinken van bloed of het eten van varkensvlees. Degenen die de eerste mening aanhangen, die van de meerderheid van de geleerden en de algemene mening van de Metgezellen vertegenwoordigt, hebben echter gezegd: "Er is geen grotere slechte daad dan homoseksualiteit; zij komt na veelgodendienst en wellicht ook na moord, zoals wij, inshallah, zullen toelichten." Zij zeiden: "Allah ﷻ heeft nooit een volk in de wereld, vóór het volk van Lot, met deze grote zonde op de proef gesteld, en heeft hen vervolgens gestraft op een wijze die door geen ander volk eerder was waargenomen." Allah ~ combineerde verschillende rampen in hun vernietiging: Hij keerde hun dorp om en liet stenen op hen neerregenen, op een geordende wijze, waarbij elke steen bestemd was voor elk afzonderlijk individu onder hen. Dit was de zware straf voor de mensen in de steden Sodom en Gomorra vanwege hun slechte misdaad; want engelen vluchten zelfs naar afgelegen gebieden van dit universum uit vrees dat de straf, bestemd voor die slechte mensen, hen zou treffen. De aarde kreunt en klaagt bij haar Heer, en de bergen wijken bijna van hun vaste plaatsen wanneer een homoseksuele daad wordt gepleegd. De authentieke profetische traditie (Sunnah) van de Profeet ﷺ, die de metgezellen ~ in de praktijk brachten, bepaalde dat de straf voor een homoseksueel de dood is. Het is bevestigd dat Khalid bin Al-Waleed ~ in het platteland een homoseksuele man aantrof (de overlevering zegt: 'een man over wie een seksuele handeling wordt verricht op de wijze (gewoonlijk) toegepast op vrouwen'), en hij schreef aan Abu Bakr ~. Deze vroeg de meningen van de overige metgezellen ~ in, van wie Ali bin Abi Talib ~ de strengste mening had en zei: "Geen enkel volk heeft zo'n daad gepleegd, behalve één, en jullie weten wat Allah ~ hun heeft aangedaan. Ik vind dat hij in het vuur geworpen moet worden." Dus schreef Abu Bakr ~ aan Khalid (en legde dit uit), en hij liet hem verbranden." Abdullah bin Abbas ~ zei: "Men moet op zoek gaan naar het hoogste gebouw in het dorp en de homoseksueel van de top ervan naar beneden gooien, met het gezicht naar beneden, gevolgd door stenen." Abdullah bin Abbas ~ leidde deze straf af uit wat Allah ~ aan het volk van Lot had gegeven. Het was ook Abdullah bin Abbas die de overlevering (Hadith) rapporteerde waarin de Profeet ﷺ zei: "Als jullie iemand aantreffen die doet zoals het volk van Lot deed, dood dan degene die het doet, evenals degene met wie het gedaan wordt." De Profeet ﷺ zei: "Allah heeft vervloekt degene die de daad van het volk van Lot verricht. Allah heeft vervloekt degene die de daad van het volk van Lot verricht. Allah heeft vervloekt degene die de daad van het volk van Lot verricht." De Profeet ﷺ heeft nooit de overspelige drie keer vervloekt, en heeft ook nooit degenen die andere grote zonden begaan drie keer vervloekt, in één overlevering. Echter, hij ﷺ sprak de vervloeking over de homoseksuelen drie keer uit om het gewicht van hun zonde te benadrukken! Allah ~ zei over overspel: (Nader het overspel niet; het is een grote zonde en een slechte weg)3 en over homoseksualiteit, in de woorden van Lut ~: (Begaat gij de ergste zonde die niemand voor u in de 'Alamin (de wereld van mensen en djinn) heeft begaan?)4 We merken op dat Allah ~ een onbepaald zelfstandig naamwoord gebruikte om naar overspel te verwijzen, als een zonde onder andere, maar Hij ~ gebruikte het bepaald lidwoord om naar homoseksualiteit te verwijzen om de volledige betekenis van deze zonde te tonen.5 Allah ~ bevestigde de slechtheid van zo'n daad in het feit dat geen andere natie die voor het volk van Lut had gedaan, en zei: (niemand voor u heeft het begaan in de 'Alamin), en beschreef het op een manier die de harten en de menselijke natuur verafschuwt en walgen doet, en zei: (Voorwaar, gij bevredigt uw begeerte aan mannen in plaats van vrouwen).5

Since homosexuality is one of the most evil deeds , its prescribed punishment is one of the greatest punishments, both in this world and the Hereafter. The scholars have differed as to whether its punishment is greater and more severe than that of adultery, or that they are similar. Abu Bakr As-Siddiq, Ali bin Abi Talib , Khalid bin AI- Waleed, Abdullah bin Az-Zubayr, Abdullah bin Abbas , Jabir bin Zayd, Abdullah bin 'Umar, Az-Zuhari, Rabee'ah bin Abi Abdir-Rahman, Malik, Ishaq bin Rahawayh, Imam Ahmad and Shafii all stated that the punishment for homosexuality should be harsher than that of adultery, that is killing, in any case. 'Ata' bin Abi Rabah, Al-Hasan Al-Basri, Sa ' id bin Al- Musayyib, Ibrahim An-Nakha'i, Qatadah, AL-Awza' i, Shafii (his second opinion), Imam Ahmad (his second opinion), Abu Yusuf and Muhammad all stated that the punishment for homosexuality should be similar to that of adultery. Al-Hakim and Abu Haneefah have stated that the punishment for homosexuality should not go beyond censuring and chastisement, and have argued their opinion on the fact that Allah ~ or His Prophet ~ did not set a prescribed punishment for such evil act, and that it is an act which is neither favoured nor desired by human nature. They have claimed that it is for this reason that Allah ~ prescribed a punishment for adultery, theft, drinking wine, yet never prescribed a punishment for such abnormal acts as eating the dead, drinking blood, or eating pork. However, those who hold the first opinion - which is the opinion of the majority of the scholars and represents the overall opinion of the Companions - have said: "There is no greater evil deed than that of homosexuality; it comes after polytheism and also, perhaps, that of killing," as we shall clarify, inshallah. They said: "Allah ~ never tested any nation in the world, before the nation of Lot, with this great sin, then punished them in a manner not witnessed by any other nation before. Allah ~ combined several calamities in their destruction: He ~ over turned their village and rained down stones upon them, in a well ordered way, each one being destined for each and every individual among them. This was the severe punishment for the people in the towns of Sodom and Gomorah for their evil crime; for angels even flee to remote areas of this universe for fear that the punishment, set for those evil people, might touch them. The earth moans and complains to its Lord, and the mountains nearly move away from their set positions, when a homosexual act is committed. The authentic Sunnah of the Prophet ~' which the Companions~ put into practice, stated that a homosexual's punishment is death. It is confirmed that Khalid bin Al- Waleed ~ found a homosexual man in the countryside (the narration says: 'a man on whom a sexual act is practised in the manner (normally) practised on women'), and wrote to Abu Bakr ~ . The latter sought the opinions of the other Companions ~. of whom Ali bin Abi Talib ~ had the harshest opinion, saying: "No nation has done such an act except one, and you know what Allah ~ had done to them. I think he should be thrown into a fire." So Abu Bakr ~ wrote to Khalid (explaining this) and he had him burnt." Abdullah bin Abbas ~ said: "One should look for the highest building in the village and throw the homosexual from its summit, face down, followed by stones. " Abdullah bin Abbas ~ derived this punishment from that which Allah ~ had given to the people of Lot. It was also Abdullah bin Abbas who reported the Hadith in which the Prophet ~ said: "If you find anyone doing as Lot' s people did , kill the one who performs it as well as the one to whom it is done ." 1 The Prophet ~ said: "Allah has cursed the one who does the act of Lot's people . Allah has cursed the one who does the act of Lot's people. Allah has cursed the on e who does the act of Lot's people."2 The Prophet ~ never cursed the adulterer three times, and never cursed those who do other great sins three times, in one Hadith. However, he ~ uttered the curse on the homosexuals three times to put an emphasis on the greatness of their sin! Allah ~ said about adultery: ( Do not come near adultery; it is a great sin and an evil way) 3 and about homosexuality, in the words of Lut ~\ ( Do you commit the worst sin that none preceding you has committed in the 'Alamin (the world of mankind and jinn)? ) 4 We notice that Allah ~ used an indefinite noun to refer to adultery, as a sin among others, yet He ~ used the definite article to refer to homosexuality to show the full meaning of this sin . Allah ~ confirmed the evil of such an act in the fact that no other nation had done it before Lot's people, saying: ( none preceding you has committed in the 'Alamin ) and described it in a manner which is revolts and disgusts the hearts and human nature, saying: ( Verily, you practice your lust on men (instead of women)) . 5

Zo onthult dit de aard van hun behoefte aan het pure bevredigen van hun begeerte, wat in tegenspraak is met de reden waarom mannen zich tot vrouwen aangetrokken voelen, namelijk seksuele bevrediging, het bereiken van liefde en barmhartigheid tussen gehuwde echtgenoten, het voortplanten waardoor de meest waardige van alle schepselen (de mensheid) behouden blijft, het beschermen van vrouwen, enz. ... Homoseksuelen hebben de natuurlijke manier waarop Allah ~ de mannen heeft geschapen veranderd, namelijk om een verlangen naar vrouwen te hebben en niet naar mannen. Zij gaan tegen deze natuur in en geven er de voorkeur aan zichzelf te bevredigen met mannen, en daarom heeft Allah ~ hun woonplaatsen en hun harten boven hen omgekeerd; Hij keerde hun stad onderste boven en zond hen naar een eeuwigdurende straf. Allah ~ beschuldigde hen van overtreding: ( Maar jullie zijn een volk dat de grenzen overschrijdt ) 6, en beschreef 7

Thus , this reveals the nature of their need for pure satisfaction of their lust, which is opposed to the reason for which men incline towards women - i.e. sexual satisfaction, the attainment of love and mercy among married couples, procreation which preserves the most dignified of all creations (mankind), safeguarding women, etc ... Homosexuals have changed the natural way in which Allah ~ created men - i.e. to have passion for women and not men. They go against this nature and prefer to satisfy themselves with men, and so Allah ~ turned their dwellings and their hearts up on them; turning their town upside down, and sending them to an ever lasting punishment. Allah ~ impeached them with transgression: ( But you are a people transgressing beyond bounds ) 6 , and described 7

hen in een andere Vers als een volk dat zich aan het kwaad overgeeft. Toen die homoseksuelen naar Lot ~I kwamen rennen en hem vroegen hen toegang te verlenen tot zijn (twee) knappe gasten, zei hij tegen hen: ( O mijn volk! Hier zijn mijn dochters; zij zijn reiner voor jullie (als jullie hen op rechtmatige wijze huwen)) 8. Hij ~ bood aan hen aan zijn dochters uit te huwelijken uit angst voor de schande die over hem en zijn gasten zou worden gebracht: (Vrees dan Allah en bezorg mij geen schande met betrekking tot mijn gasten! Is er onder jullie dan niet één verstandig man?) Zij antwoordden koppig: (Jullie weten zeker dat wij geen verlangen naar jouw dochters hebben en ook geen behoefte aan hen, en jullie weten maar al te goed wat wij willen!) . 9

them , in another Verse , as a people given to evil. When those homosexuals came running to Lot ~I, asking him to provide access to his (two) good looking guests, he told them: ( 0 my people! Here are my daughters; they are purer for you (if you marry them lawfully)) 8. He ~ ' offered to marry them to his daughters for fear of the disgrace that would have been brought upon him and his guests: (So fear Allah and do not disgrace me with regard to my guests! Is there not among you a single right- minded man?) They replied, stubbornly: (Surely, you know that we have neither any desire nor need of your daughters, and indeed you know well what we want!) . 9

Hij zei toen, in een zeer benarde toestand: ("Ach, had ik maar de kracht om jullie te weerstaan, of had ik maar een sterke steun waarop ik kon terugvallen.") 10 • In dat benauwde moment onthulden de Boodschappers van Allah (de twee engelen die door Allah als gasten waren gezonden) hun ware aard en de reden van hun bezoek. Zij lieten hem weten dat zijn slechte volk hen noch hem zou kunnen bereiken, en zeiden ("O Lot! Wij zijn voorwaar boodschappers van uw Heer! 1

So he &i.§1 said, in a very distressful manner: ("Would that I had the strength to overpower you, or that I could betake myself to some powerful support") 10 • In that distressful moment, the Messengers of Allah (the two angels who were sent as guests by Allah) revealed to him their true nature and the reason for their visit. They informed him that his evil people would neither be able to reach them nor him, saying ("O Lot! Verily, we are the messengers from your Lord! 1

They shall not reach you!") • Zij kregen het blijde bericht van de straf die bestemd was voor zijn slechte volk, en zij zeiden tegen hem: ("Vertrek dan met je familie in een deel van de nacht, en laat niemand van jullie omkijken; maar je vrouw (zal achterblijven), want de straf die hen zal treffen, zal ook haar treffen. Voorwaar, de ochtend is hun vastgestelde tijd. Is de ochtend niet nabij?")1 Toen hun vastgestelde tijd kwam, werden al hun woningen omgekeerd en de lucht in geslingerd, totdat de engelen het geblaf van hun honden en het geschreeuw van hun ezels hoorden. Het Bevel van Allah kwam tot Zijn Boodschapper en Engel, Gabriël, en hij keerde hen ondersteboven en liet vervolgens stenen van gebakken klei op hen neerregenen. Deze straf werd gegeven als een teken voor de mensheid, een les voor hen die Allah ~' indachtig zijn, en een exemplarische straf voor hen die hun overtreding delen. Daarom zijn alle lusten en genoegens verdwenen en blijven alleen verdriet en kwelling over. Hun lustbevredigend genot was van korte duur, maar hun straf is eeuwig. Zij waren verslaafd aan hun lust, maar toen zij tot bezinning kwamen, bevonden zij zich in het land van de straf, op de plaats waar berouw hun niets meer baatte. Terwijl zij in het Hellevuur worden gekweld, wordt tegen hen gezegd: ("Jullie proeven daarin de hitte ervan, en of jullie geduldig of ongeduldig daarmee omgaan, het is allemaal hetzelfde... jullie worden alleen vergolden voor wat jullie plachten te doen.")2

They shall not reach you!") • They gave him the glad tiding of the punishment set for his evil people, telling him: ("So travel with your family in a part of the night, and let not any of you look back; but your wife (will remain behind), verily, the punishment which will afflict them, will afflict her. Indeed, morning is their appointed time. Is not the morning near?")1 When their appointed time came, all their dwellings were uprooted and raised up into the sky, until the angels heard the barking of their dogs and the braying of their donkeys, and the Command of Allah im went to His Messenger and Angel, Gabriel &i.§1, who turned them upside down and then rained down upon them stones of baked clay. This punishment was made as a sign for mankind, a lesson for those mindful of Allah ~' and an exemplary punishment for those who share their transgression. Therefore, all the passions and satisfactions have gone, leaving just sorrow and torment. Their lustful satisfaction was short-lived but their punishment eternal. They were addicted to their lust, but when they came around, they found themselves in the land of punishment, in the place where regret was of no benefit to them. While they are being tortured in the Hell-Fire, it is said to them: ("You taste therein its heat and whether you are patient of it or impatient of it, it is all the same... you are only being requited for what you used to do.")2

De geleerden hebben drie standpunten over deze kwestie. Ten eerste: de dader van zulk een daad moet gestraft worden met disciplinaire maatregelen, zonder lichamelijke straf, wat de mening is van Malik, Abu Haneefah en Shafii in een van zijn twee standpunten. Ten tweede: het oordeel is dat van de overspeler; hij wordt gegeseld als hij ongehuwd is, en te dood gestenigd als hij gehuwd is; dit was de mening van Al-Hasan. Ten derde: het oordeel is dat van de homoseksueel, wat de mening was van imam Ahmad. De straf is dus ofwel onherroepelijke doding, ofwel de vastgestelde straf zoals die voor een overspeler geldt. Degenen die hebben gezegd dat zijn straf de doodstraf moet zijn, hebben hun standpunt onderbouwd met de overlevering (Hadith) die Abu Dawud overlevert, via Ibn 'Abbas ~ dat de Profeet ﷺ zei: "Dood wie gemeenschap heeft met een dier, en dood het dier samen met hem." Zij stelden dat, aangezien het een onwettige seksuele daad is, de straf die van een homoseksueel moet zijn. Degenen die geen vastgestelde straf hiervoor hebben aangenomen, hebben gesteld dat bovenstaande overlevering (Hadith) zwak is, en dat als zij authentiek zou zijn, zij dit anders zouden hebben verklaard. Isma'il bin Sa'id Al-Shalanji zei: "Ik vroeg Ahmad naar degene die gemeenschap had met een dier, maar hij had geen mening. Hij kon de overlevering (Hadith) van 'Amru bin Abi 'Amru (die via Ibn 'Abbas overleverde) niet bevestigen." Tahawi heeft gesteld: "Deze overlevering (Hadith) is zwak, en Ibn 'Abbas had al zijn mening gegeven dat er geen vastgestelde straf is voor degene die gemeenschap had met een dier." Abu Dawud zei dat de mening van Ibn 'Abbas deze overlevering (Hadith) verzwakt. Er bestaat geen twijfel dat de natuurlijke afkeuring van gemeenschap met een dier sterker is dan die van homoseksualiteit, maar dat betekent niet dat beide daden gelijk worden beschouwd, wat betreft de menselijke natuur; het met elkaar in verband brengen van het een met het ander is juist een verkeerde manier om een vergelijkende beoordeling te maken.

The scholars have three opinions regarding this matter: First, the doer of such act should be disciplined, without receiving any corporal punishment, which is the opinion of Malik, Abu Haneefah, and Shafii in one of his two opinions. Second, its ruling is that of the adulterer; to be flogged if he is unmarried, and stoned to death if he is married; which was the opinion of Al-Hasan. Third, its ruling is that of the homosexual, which was the opinion of Imam Ahmad. So the punishment is either irrevocable killing or the set punishment as given to an adulterer. Those who have said that his punishment should be capital punishment have argued their case with the Hadith reported by Abu Dawud, on the authority of lbn 'Abbas ~ that the Prophet ~ said: "Kill whoever has sexual intercourse with an animal , and kill the animal with him."3 They said that since it is an illegal sexual act, its punishment should be like that of a homosexual. Those who did not consider any prescribed punishment for it have stated that the above Hadith is weak, and that if it were authentic, they would have explained this differently. Isma'il bin Sa'id Al-Shalanji said: "I asked Ahmad about the one who had sexual intercourse with an animal, but he did not have any opinion. He could not confirm the Hadith of 'Amru bin Abi 'Amru (who reported from Ibn 'Abbas)." Tahawi has stated: "This Hadith is weak, and Ibn 'Abbas had already given his opinion that there is no prescribed punishment for the one who had sexual intercourse with an animal." Abu Dawud said that lbn 'Abbas's opinion weakens this Hadith. There is no doubt that the natural reprimand of having sexual intercourse with an animal is stronger than that of homosexuality, yet it does not mean that both acts are considered the same, regarding people's nature; in fact, relating one to the other is a wrong way to conduct comparative evaluation.

Het is onjuist om een lesbische handeling te vergelijken met een homoseksuele handeling, omdat er bij een lesbische handeling geen sprake is van daadwerkelijke geslachtsgemeenschap (er wordt geen orgaan in het geslachtsdeel ingebracht). Er wordt in een overlevering (Hadith) gemeld dat "als een vrouw een seksuele handeling verricht met een andere vrouw, dan zijn beiden overspelers." Er is echter geen voorgeschreven straf voor zo'n handeling, omdat er geen "inbrenging" is, terwijl de handeling wel wordt aangemerkt als een vorm van ontucht in de ruimste zin, zoals de ontucht van de ogen, handen, voeten of mond. Indien het bewezen is, zijn de moslimgeleerden het erover eens dat het oordeel over homoseksualiteit met een slaaf hetzelfde is als het oordeel over iedere andere persoon. Wie dus meent dat het geoorloofd is een homoseksuele handeling met zijn eigen slaaf te verrichten, en als argument het woord van Allah gebruikt: ({Behalve met hun echtgenotes of (de slavinnen) die hun rechterhand bezit - want dan zijn zij niet te verwijten}), heeft simpelweg zijn slechte daad vergeleken met zijn recht op geslachtsgemeenschap met zijn slavin. Zo iemand is inderdaad een ongelovige, die de gelegenheid zou moeten krijgen zich te bekeren, net als de afvallige, maar als hij zich niet bekeert, moet hij ter dood worden gebracht. Het oordeel en de daaropvolgende straf voor de homoseksualiteit van een man met zijn slaaf zijn daarom dezelfde als wanneer die handeling met een ander type persoon was gepleegd.

It is wrong to compare a lesbian act to a homosexual one, because there is no definite sexual intercourse in a lesbian act (no insertion of an organ in the private part). It was reported in a Hadith that " if a woman has a sexual act with another woman, they are both adulterers." However, there is no prescribed punishment for such an act, because there is no "insertion", while the act is referred to as an act of fornication in its broadest sense, such as: the fornication of the eyes, hands, feet or mouth. If it is confirmed, then the Muslim scholars are in agreement that the judgment regarding homosexuality with a slave is the same as the judgment regarding any other person, and so whoever thinks it is lawful to perform a homosexual act with one's slave, using, as an argument, Allah's Saying: ( Except from their wives or (the slaves) that their right hands possess - for then, they are free from blame)1 has simply compared his evil act with his right to have sexual intercourse with his slave-girl. Thus he is indeed a disbeliever, who should be given the right to repent, just like that of the apostate, but if he does not repent, he should be executed. Therefore, the judgment and subsequent punishment regarding a man's homosexuality with his slave is the same as if it had been done to any other type of person.

Is er enige mogelijkheid om een schadelijk virus te behandelen? Kan een persoon die bedwelmd is door verliefdheid weer bij zijn bewustzijn komen en zijn hart opnieuw in bezit nemen? Het antwoord is ja, want dit positieve antwoord komt uit de overlevering (Hadith): "Voor elke ziekte die Allah ~ heeft neergezonden, heeft Hij ~ (ook) een genezing aangesteld." 1 Er zijn twee manieren om de ziekte van een hart dat door begeerte is verdorven te behandelen: Ten eerste: stop de oorzaak ervan voordat het zich als gewoonte vestigt. Ten tweede: verwijder het probleem voordat het iemands geest beheerst. Beide manieren zijn gemakkelijk voor wie de steun van Allah ~ ontvangt, maar moeilijk voor wie niet door Allah ~ wordt gesteund. De manier om deze toestand te stoppen, voordat zij zich in het hart nestelt, is het neerslaan van de blik (van het verboden om naar te kijken), zoals vermeld in eerdere hoofdstukken, want kijken is een van de pijlen van Iblis (Satan). Wie zijn blik vrijelijk laat dwalen, zal dus blijvend spijt ondervinden. Het neerslaan van de blik heeft vele voordelen: (1) Het is in overeenstemming met de geboden van Allah ~ en een goede kans voor een persoon in zijn of haar leven. Er is in feite niets voordeliger voor iemand in deze wereld en het Hiernamaals dan zijn uiterste best te doen de geboden van Allah ~ na te leven. (2) Het voorkomt dat het giftige pijltje (van Satan) zijn doel bereikt (het hart van de mens). (3) Het houdt het hart in harmonieuze gezelschap van Allah ~. Door het gezichtsvermogen van alle beperkingen te bevrijden, krijgt het de kans het verboden te zien, wat het hart zou verstrooien en het van Allah ~ zou verwijderen. Het losgelaten laten van de blik brengt de scheiding van het hart van Allah ~ teweeg. (4) Het versterkt het hart en maakt het lichter, net zoals het loslaten van de blik het verzwakt en het zwaarder maakt. (5) Het verlicht het hart, en om deze reden heeft Allah ~ het vers over het licht direct na het gebod om de blik neer te slaan genoemd; Hij ~ zei: (Zeg tegen de gelovigen dat zij hun blik moeten neerslaan en hun schaamdelen moeten bewaren)2 vervolgens zei Hij ~: (Allah is het Licht van de hemelen en de aarde. De gelijkenis van Zijn Licht is als een nis, en daarin een lamp)3 d.w.z. een voorbeeld van Zijn Licht is het hart; wanneer Zijn gelovige dienaar Zijn Geboden en Verboden opvolgt. Telkens wanneer het hart van een gelovige oplicht, verschijnt het geluk voor hem/haar van alle kanten, maar wanneer het hart in duisternis verzinkt, omringen alle vormen van kwaad en moeilijkheid hem/haar van alle kanten. (6) Het brengt een waarachtig doorzicht voort om onderscheid te maken tussen waarheid en onwaarheid. Shuja' Al-Karamani zei vroeger: "Als een persoon de profetische traditie (Sunnah) volgt en bewust is van Allah ~, door zijn blik neer te slaan voor het verboden en alleen waar te nemen wat toegestaan is, dan zal zijn inzicht hem niet in de steek laten." Wanneer een man zich van iets onthoudt, in navolging van de Goddelijke Geboden, dan zal Allah ~ wat hij heeft gemist vervangen door hem/haar goed oordeelsvermogen te geven, verworven door het ontwikkelen van goed inzicht in het hart. (7) Iemands hart zou vastheid, kracht en macht ontwikkelen. Er wordt gezegd: "Wie zich verzet tegen zijn lage begeerten, daarvan vreest de Satan (het naderen van) zijn schaduw." Daarentegen zul je vinden dat wie zijn eigen begeerten volgt een laag en oneervol zelf heeft, dat Allah ~ geeft aan wie Hem ongehoorzaam is. Allah ~ zei: (Maar eer, macht en glorie behoren toe aan Allah, Zijn Gezant en de gelovigen)1 en Hij ~ zei: (Word dus niet zwak, en wees niet bedroefd, zo zult gij de overhand hebben, indien gij werkelijk gelovigen zijt)2 Geloof bestaat uit woorden en daden; inwendig en uitwendig; zoals Allah ~ zei: (Wie eer, macht en glorie begeert, dan behoort alle eer, macht en glorie tot Allah. Tot Hem stijgen de goede woorden op, en de rechtschapen daad verheft die)3 d.w.z. Wie eer, macht en glorie begeert, moet die zoeken via zijn gehoorzaamheid aan Allah ~, met goede woorden gevolgd door goede daden. In de smeekbede van Qunuut zeggen wij tot Allah: "Voorwaar, hij aan wie U Uw trouw betoont, wordt nooit vernederd, en hij die U tot vijand neemt, wordt nooit geëerd." (8) Het versperrt de weg voor de Satan om het hart binnen te komen. Inderdaad, de Satan glipt naar binnen op het moment van een ongeoorloofde blik en gaat in een oogwenk rechtstreeks naar het hart. De Satan begint dan een beeld voor de kijker mooi te maken, zodanig dat hij of zij er door betoverd raakt, omdat zijn of haar hart in vuur en vlam komt te staan van hartstocht. Om die reden zal de straf voor hen die een ongeoorloofd beeld willen bekijken zijn dat Allah ~ voor hen, in de "tussenwereld" (van het graf) tussen de dood en de opstanding, een vuurkuil zal bereiden waarin hun zielen zullen worden geworpen tot de Dag der Opstanding. Dit werd door de Profeet ~ overgeleverd in een authentieke Hadith (van Al-Bukhari en Muslim), na een visioen dat hem door Allah ~ was gegeven. (9) Het helpt het hart zich te richten op zijn voordelen, want het losslaten van de blik zou ongetwijfeld het hart zijn plicht doen vergeten en het eigen lagere zelf de kans geven zijn eigen begeerten te volgen, weg van de gedachtenis aan zijn Heer. Allah ~ heeft gezegd: (Gehoorzaam niet hem wiens hart Wij onachtzaam hebben gemaakt voor Onze Gedachtenis, die zijn eigen driften volgt, en wiens zaak verloren is gegaan.) 5 (10) Er bestaat een verband tussen het gezichtsvermogen en het hart, dus als het hart verdorven is, wordt het gezichtsvermogen verdorven, en omgekeerd. Wanneer iemands hart verdorven is, is het niet langer geschikt om de Liefde en het Gezelschap van Allah ~ te ontvangen. Een tweede manier om deze ziekte te stoppen voordat zij zich in het hart nestelt, is het hart te vullen met de Liefde en Gedachtenis van Allah ~. Het is gewoon logisch dat wanneer het zelf de band met een geliefd voorwerp verbreekt, het zoekt naar een vervanging die van hogere status is. Het moet echter twee eigenschappen bezitten. Ten eerste een goed oordeelsvermogen om onderscheid te maken tussen de geliefde en de verwerpelijke niveaus van liefde, zodat men het hoogste van de geliefde niveaus kan kiezen boven het laagste, en het laagste van de verwerpelijke niveaus kan verdragen, om zichzelf te behoeden voor het hoogste daarvan. Dit is een verstandelijke plicht, en wie zich daar anders toe gedraagt, zou een lagere positie hebben dan dieren. Ten tweede moet er een sterke vastberadenheid zijn, zodat men de goede keuze kan maken en de slechte kan laten varen. Allah ~ heeft het Imamaat (leiderschap in de Islam) ontzegd aan iedereen, behalve aan hen die geduldig zijn en met zekerheid geloven; Hij ~ zei: {En Wij maakten uit hen leiders, die leiding gaven op Ons bevel, toen zij geduldig waren en met zekerheid in Onze tekenen geloofden.}1

Het is noodzakelijk te begrijpen dat de liefde voor Allah niet samen kan bestaan met de liefde voor wat verboden is; het zijn tegenpolen die niet gecombineerd kunnen worden. Het is onvermijdelijk dat het ene het andere verdrijft. De kracht van de liefde moet aan Allah gewijd zijn, alleen, zonder metgezellen; elke andere liefde mag alleen bestaan omwille van Allah ~. Elke andere liefde die aan anderen dan Allah ~ gewijd is, zal voor degene die haar bezit een kwelling worden. Allah ~ vergeeft Zijn dienaren niet dat zij iets met Hem associëren in deze liefde, maar vergeeft andere zonden aan wie Hij wil. De liefde voor beelden overtreft de liefde voor wat nuttig of nutteloos is voor de dienaar van Allah; daarom moet hij/zij kiezen tussen deze twee liefdes, want beide kunnen niet in hetzelfde hart samen bestaan. Wie zich afwendt van de liefde voor Allah ~ en van het verlangen Hem te ontmoeten, die beproeft Allah ~ met liefde voor anderen, om hem/haar te straffen met deze valse liefde, in deze wereld en in het Hiernamaals. Hij ~ straft hem/haar met de liefde voor afgoden, of de liefde voor het kruis, of de liefde voor vrouwen/mannen, of de liefde voor verwanten, of de liefde voor wat schandelijk en laag is. Voorwaar, wie Allah ~ niet als zijn God aanneemt, heeft zijn ijdele begeerte als zijn god aangenomen; Allah ~ heeft gezegd: ({Heb je gezien hem die zijn eigen lust als zijn god neemt? En Allah, Die hem kent, liet hem afdwalen, en zegelde zijn gehoor en zijn hart, en legde een sluier over zijn zicht. Wie zal hem dan leiden na Allah? Zullen jullie dan niet nadenken?})2

It is necessary to understand that the love of Allah cannot co- exist with the love of whatever is unlawful; they are opposites which cannot be combined. It is inevitable that one would expel the other. The power of love should be devoted to Allah ~ . Alone, with no partners; any other love should only exist for the Sake of Allah ~- Any other love, which is devoted to others besides Allah ~ . would become a torment for its possessor. Allah ~ does not forgive His Servants for associating anything with Him in this love, but forgives other sins of whomsoever He wills. The love of pictures exceeds the love of what is beneficial or non-beneficial for the Servant of Allah; therefore; he/she has to choose between these two loves, because both of them cannot co-exist in the same heart. Whoever turns away from the Love of Allah ~ and from the desire to meet Him, Allah ~ tries him/her with the love for others, to punish him/her with this invalid love, in this world and in the Hereafter. He ~ punishes him/her with the love of idols, or the love of the cross, or the love of women/men, or the love of relatives, or the love of what is disgraceful and vile. Indeed, whoever does not take Allah ~ as His God, has taken his/her vain desire as his/her god; Allah ~ has said: ( Have you see him who takes his own lust as his god? And Allah knowing such, left him astray, and sealed his hearing and his heart, and put a cover on his sight. Who then will guide him after Allah? Will you not then remember?)2

Het kenmerk van aanbidding is liefde, met onderwerping en vernedering, tegenover de Geliefde. Wie iets liefheeft en wiens hart zich daaraan onderwerpt, die aanbidt het in werkelijkheid met zijn hart. De niveaus van deze liefde zijn: De band van liefde, die een band wordt genoemd omdat de minnaar zo verknocht is aan de Geliefde en zo aan haar gebonden raakt. Vurige liefde, omdat deze liefde zich als het ware over de Geliefde uitgiet. Verliefdheid, omdat deze liefde nauw aan het hart gehecht is. Deze betekenis gebruikte Allah ~ om de straf in de Hel voor de ongelovigen te beschrijven: (Hun foltering is voortdurend een onlosmakelijke, eeuwige straf.)3 Hartstocht, wat een overmaat aan liefde is; een omschrijving die niet past bij de Majesteit van Allah ~. Verlangen, wat de reis van het hart naar zijn Geliefde is; dit werd, met betrekking tot Allah ~, genoemd in een smeekbede van de Profeet ﷺ: "O Allah! Ik vraag U om het verlangen en de begeerte om U te ontmoeten." 1 De Profeet ﷺ heeft overgeleverd dat Allah ~ zei: "Er is het verlangen van de rechtschapen dienaren die ernaar verlangen Mij te ontmoeten; maar Mijn verlangen om hen te ontmoeten is nog sterker." Dit is de betekenis die de Profeet ﷺ noemde in de overlevering (Hadith): "Wie ernaar verlangt Allah te ontmoeten, naar die verlangt Allah om hem te ontmoeten." 2 De geleerden hebben, bij de uitleg van het vers (Wie hoopt op de ontmoeting met Allah, die weet dat de termijn van Allah zeker komt), gezegd dat Allah ~ wist van het sterke 3 verlangen van Zijn rechtschapen dienaren om Hem te ontmoeten, en dat hun harten pas volledig geleid zouden zijn wanneer zij Hem ontmoetten. Daarom stelde Hij een bepaald moment vast waarop zij Hem zouden ontmoeten, om hun zielen tot rust te brengen. Het beste en meest smaakvolle leven is dat van hen die verlangen hun Heer te ontmoeten. Hun leven is werkelijk een goed leven, want er is geen gezegender of vredevoller leven dan dat. Het is het goede leven waarvan Allah ~ zegt: (Wie rechtschapen handelt, man of vrouw, terwijl hij of zij een oprecht gelovige is, aan hem of haar zullen Wij zeker een goed leven geven.)4 Dit verwijst niet naar het leven dat gedeeld wordt door gelovigen en ongelovigen, rechtvaardigen en onrechtvaardigen, zoals het hebben van goed eten, kleding en huwelijken - en misschien overtreffen de vijanden van Allah zelfs in deze zegeningen de gelovigen. Het goede leven dat door Allah ~ wordt genoemd, is dat wat het hart van de gelovige er alleen op richt Hem te behagen, Hem alleen, in al zijn/haar handelingen. De Profeet ﷺ heeft overgeleverd dat Allah ~ zei: "Wie vijandschap toont jegens iemand die Mij toegewijd is, die verklaar Ik de oorlog. Mijn dienaar nadert Mij niet met iets dat Mij dierbaarder is dan de religieuze plichten die Ik hem heb opgelegd, en Mijn dienaar blijft Mij naderen met nawafil (extra vrijwillige plichten), totdat Ik hem liefheb. Wanneer Ik hem liefheb, ben Ik zijn gehoor waarmee hij hoort, zijn gezicht waarmee hij ziet, zijn hand waarmee hij slaat en zijn voet waarmee hij loopt. Zou hij Mij om iets vragen, dan zou Ik het hem zeker geven, en zou hij Mij om bescherming vragen, dan zou Ik die hem zeker verlenen. Ik aarzel bij niets zozeer als bij het wegnemen van de ziel van Mijn gelovige dienaar: hij haat de dood en Ik haat het hem leed te doen, maar het is noodzakelijk voor hem." 5 In deze overlevering heeft Allah ~ de redenen bepaald van Zijn liefde voor twee dingen: het verrichten van Zijn voorgeschreven religieuze plichten, en het streven om Hem nader te komen met vrijwillige plichten. Wanneer een persoon uit liefde voor Allah ~ blijft vrijwillige religieuze plichten verrichten (zoals extra gebeden en vasten), wordt hij/zij een van de geliefde dienaren van Allah ~, en wanneer iemand deze staat bereikt, zal zijn/haar hart nooit gericht zijn op het liefhebben van iemand meer dan Allah ~. Allah ~ noemde in deze overlevering het gehoor, het gezicht, de handen en de voeten, omdat dit de middelen van waarneming en handelen zijn. Het gehoor en het gezicht geven de wilskracht aan het hart (om een handeling te verrichten) of de afkeer (ervan), liefde en haat; en daarna gebruikt een persoon zijn/haar handen en voeten. Als het gehoor en het gezicht van een mens met (bewustzijn van) Allah worden gebruikt, dan zal zijn waarneming goed beschermd zijn, en ook zijn liefde en haat zullen goed bewaard blijven. Het is deze Gezelschap van Allah met Zijn rechtschapen dienaar die bijzonder is, en dit wordt benadrukt in de volgende verzen: ("Wees niet bedroefd (of bang), want Allah is met ons") 1 ("Allah is met de Muhsinun (goeddoeners)") 2 ("Waarlijk, Allah is met degenen die Hem vrezen en degenen die Muhsinun (goeddoeners) zijn.") 3 ("Wees geduldig. Voorwaar, Allah is met degenen die geduldig zijn.") 4 ("Nee, voorwaar, bij mij is mijn Heer. Hij zal mij leiden.") 5 ("Wees niet bang, voorwaar, Ik ben met jullie beiden, horend en ziend.") 6 waarin Hij tot Moesa (Mozes) en Haroen sprak. Het is dit Gezelschap met Allah dat alle ingewikkelde situaties voor een gelovige vergemakkelijkt en al zijn angsten verandert in veiligheid en rust. Met het Gezelschap van Allah overwint een gelovige al zijn zorgen en angsten, zodat wat ver weg en onbereikbaar is, dichtbij en bereikbaar wordt. Zonder het Gezelschap van Allah zou het hart van een mens worden als een vis buiten het water, die zich draait en worstelt totdat hij weer in het water terechtkomt, waar hij zijn leven weer terugkrijgt. Allah heeft de meest geëerde van al Zijn schepselen en degene die Hem het meest dierbaar is, Zijn Boodschapper Muhammad ﷺ, genoemd in de hoogste status van aanbidding, namelijk het oproepen van mensen om Allah te aanbidden. Alleen, en hij verkondigde zijn profeetschap, toen Allah ~ sprak: (Toen de Dienaar van Allah (Muhammad ﷺ) opstond en Hem (zijn Heer - Allah) in gebed aanriep, vormden zij (de djinn) om hem heen bijna een dichte menigte, als om elkaar heen gedrongen, (om te luisteren naar de recitatie van de Profeet)) 7 (Als jullie twijfelen aan wat Wij naar Onze Dienaar (Muhammad ﷺ) hebben neergezonden, breng dan een soera die hier gelijk aan is) 8 (Heilig (en verheven) is Hij (Allah), die Zijn Dienaar (Muhammad ﷺ) op reis nam, bij nacht, van de Heilige Moskee (Al-Masjid al-Haram) naar de Al-Masjid al-Aqsa) 9 Allah ~ schiep Zijn schepselen om Hem alleen te aanbidden, zonder dat Hem enige partner wordt toegekend, aangezien dit de meest volmaakte vorm van liefde en onderwerping aan Hem is. Dit is de ware Islam, de godsdienst van Ibrahim ~, zoals Allah ~ zei: (Wie keert zich af van de godsdienst van Ibrahim, behalve hij die zichzelf bedriegt? Voorwaar, Wij hebben hem in deze wereld uitverkoren, en werkelijk, in het Hiernamaals zal hij tot de rechtschapenen behoren. Toen zijn Heer tot hem zei: "Onderwerp je (d.w.z. wees een moslim!)", zei hij: "Ik heb mij onderworpen (als moslim) aan de Heer van de 'Alamin (de mensheid en de djinn en alles wat bestaat)", en deze onderwerping aan Allah werd door Ibrahim aan zijn zonen opgedragen, en door Ya'qub (Jakob), met de woorden: "O mijn zonen! Allah heeft voor jullie de ware godsdienst gekozen, sterf dan niet dan in het geloof van de Islam." Of waren jullie getuigen toen de dood Ya'qub naderde? Toen hij tot zijn zonen zei: "Wat zullen jullie aanbidden na mij?" Zij zeiden: "Wij zullen uw God aanbidden, de God van uw vaders, Ibrahim, Isma'il (Ismaël), Ishaq (Isaak); één God; en aan Hem onderwerpen wij ons (in de Islam).) 1 Om deze reden is de ergste van alle zonden het veelgodendom, waarvan de grondslag ligt in het niet geven van al je liefde aan Allah ~. Allah ~ heeft gezegd: (En onder de mensen zijn er die anderen naast Allah tot rivalen maken (in de aanbidding). Zij houden van hen zoals zij van Allah houden. Maar degenen die geloven houden meer van Allah.) 2 Ware aanbidding kan niet worden bereikt door Allah partners toe te kennen in deze liefde. Dit staat haaks op het hebben van liefde om Allah's wil, wat een fundamenteel aspect is van het aanbidden van Allah. Sterker nog, de Profeet ﷺ lief te hebben, of liever hem lief te hebben boven onszelf, onze vaders en onze zonen, is noodzakelijk om iemands geloof te voltooien, omdat de Profeet ﷺ lief hebben een onderdeel is van het hebben van liefde voor Allah. De Profeet ﷺ zei: "Wie drie eigenschappen bezit, zal de zoetheid van het geloof ervaren: (1) degene voor wie Allah en Zijn Boodschapper dierbaarder worden dan al het andere; (2) wie iemand liefheeft en die alleen liefheeft om Allah's wil; (3) wie een hekel heeft aan terugkeren naar ongeloof (ongeloof) zoals hij een hekel zou hebben aan in het Vuur geworpen worden." De Profeet ﷺ zei: "Als iemand liefheeft om Allah's wil, haat om Allah's wil, geeft om Allah's wil en onthoudt om Allah's wil, dan zal hij volmaakt geloof hebben." Dit soort liefde is een van de voorwaarden om Allah lief te hebben; hoe sterker het is, hoe krachtiger de basis ervan.