گناهونه د ګناهګارانو ته سپکاوی او ذلت راوړي. ټوله عزت او کرامت د الله ﷻ اطاعت کې دی؛ هغه ﷻ فرمايي: (څوک چې عزت او قوت غواړي، نو ټوله عزت او قوت د الله لپاره دي) 1 يعنې انسان بايد د الله ﷻ په اطاعت سره عزت او قوت وغواړي. د تېر يوه عالم دعا وه: "اے الله! ماته د خپلې اطاعت په برکت عزت راکړه، او د خپلې نافرمانۍ په سبب ما ته سپکاوی مه راکوه." حسن بصري رحمه الله وويل: "د ګناه سپکاوی هېڅکله د ګناهګارانو څخه نه لېرېږي، ځکه الله ﷻ دا فيصله کړې ده چې څوک د هغه نافرماني کوي، هغه به ذليل کوي." ګناهونه عقل خرابوي: ګناهونه عقل خرابوي، ځکه عقل خپله بصيرت لري، او ګناه يقيناً دغه بصيرت ختموي. د تېر يوه عالم ويلي دي: "هېڅوک د الله ﷻ نافرماني نه کوي، مګر دا چې د هغه عقل غائب (يا ناقص) وي؛ او دا ښکاره ده، ځکه که د انسان عقل حاضر وای، نو هغه به د ګناه له کولو څخه منع کړی وای، او په دې صورت کې به هغه د الله ﷻ د ساتنې لاندې وای، څوک چې د هغه ټول احوال ښه پوهېږي." د ګناهونو زياتوالی د زړه د مُهر کېدو سبب گرځي: کله چې يو انسان پرله پسې ګناهونو او بدو کارونو کې ښکېل شي، نو د هغه زړه مُهر کېږي، او هغه بې پروا او غافل کېږي، لکه څنګه چې يو عالم د دې آيت په تفسير کې نقل کړی دی: (نه، بلکه د دوی په زړونو باندې هغه "رين" دی (د ګناهونو او بدو عملونو پرده) کوم چې دوی کمانه کړي وو) ، هغه ويلي: "دا يو ګناه له بلې ګناه وروسته ده." 2