د ګناهونو په ترلاسه کولو سره نورې ګناهونه پیدا کیږي، تر دې چې انسان ته د هغوئ پریښودل ګران شي. یو پخوانی عالم وایي: «د ګناه له سزاوو څخه یوه دا ده چې وروسته ګناه وشي. او د نیکي له بدلونو څخه یوه دا ده چې وروسته نیکي وشي. کله چې انسان یوه نیکي کوي، نو یوه بله نیکي ورته وایي: ما هم وکړه. که هغه وکړي، دریمه نیکي هم همداسې وایي، او همداسې دوام کوي؛ له همدې امله د هغه نیکیو او د هغوئ بدلونه زیاتیږي. همدا حال (په منفي ډول) هغه وخت هم پیښیږي چې انسان ګناه کوي.» په پایله کې نیک او بد کارونه د انسان په ژوند کې د عادت او صفت په توګه ټینګیږي. که یو نیک سړی یوه عبادت پریږدي، نو هغه ځان ناهیټ او ستړی احساسوي، لکه اوبو څخه وتلې کب، او یوازې هغه وخت آرامه کیږي چې خپلې دندې ترسره کړي. بلخوا، که یو ګناهکار یوه ګناه پریږدي، نو هغه هم ستړی احساسیږي او یوازې هغه وخت آرام کیږي چې هغه ګناه وکړي. حقیقت دا دی چې ډیر ګناهکاران خپلې ګناهې نه خوند اخلي، یوازې د دې لپاره چې د هغوئ د پریښودو وروسته اړین حالت (ترک اعراض) مخنیوی وکړي. یو مشهور ګناهکار وایي: «یو ګیلاس (شراب) ما د خوند لپاره وڅښل، بیا بل ګیلاس ما د دې لپاره وڅښل چې له هغه (لومړي ګیلاس) څخه ځان روغ کړم.»

Sins lead to the production of other sins, until one finds it hard to give them up. A scholar of the past has said: "Among the punishments for a sin is committing a subsequent sin . And among the recompenses for a good deed is doing a subsequent good deed. When a person does a good deed, another good deed besides it says: 'Do me as well.' If he does it, a third one says likewise, and so on; therefore, his good deeds, and recompense for them, increase. The same thing occurs, (but in a negative way), when a person commits a sin." Consequently, good and bad deeds become established as habits and attributes in one's life. If a righteous person misses an obedient act, he/she would feel strained. He/she would feel like a fish out of water, and would remain calm only once he/she fulfilled his/her obligations. On the other hand, if a sinner misses a sin, he/she would feel strained, and would be only relax once he/she had committed that sin. In fact, many sinners commit their sins without savouring them, just to prevent the withdrawal symptoms of missing them. One such prominent sinner has said: "One glass (of wine) I drank for pleasure, followed by another to heal myself from it (the first drink)."