ظلم او تیرې دواړه د لویو ګناهونو له جملې څخه دي، ځکه دا عدالت ته مخالفت کوي، چې آسمانونه او ځمکه پر هغه ولاړ دي. الله ج خپل رسولان او کتابونه ولېږل ترڅو خلک په خپل منځ کې عدالت قائم کړي. په ناحقه، پرته له کوم حق څخه وژل یوه لویه ګناه ده. اسلام د دې ډول بد عملونو ډېر مثالونه یادونه کوي، لکه د اولاد وژل د دې ویرې له امله چې اولاد به د خوراک، د څښاک او د مال په برخه کې ورسره شریک شي؛ د مور او پلار وژل چې د انسان د شتون سبب وو؛ د خپلوانو وژل. د دې ډول بد عمل درجه د عمل د ماهیت له مخې توپیر لري؛ له همدې امله هغه کس چې د قیامت په ورځ ترټولو سخته سزا به ورکول کېږي هغه څوک دی چې یو پیغمبر یې وژلی وي، وروسته هغه څوک چې امام یا یو عالم یې وژلی وي چې خلکو ته یې عدالت امر کاوه او هغوی یې د الله د لارې ته رابلل. الله ج د یو مؤمن په قصدي وژنه داسې سزا ټاکلې ده چې په دوزخ کې به تل پاتې وي، د رب لعنت او غضب به پرې وي.

Tyranny and oppression are among the greatest sins because they oppose justice, upon which the heavens and the earth were established. Allah ~ sent His Messengers and Books in order that people might establish justice among themselves. The act of killing unlawfully, without any right, is a great sin. Islam cites many examples of such evil acts, like the killing of one's child for fear that the child might share one's provision (i.e. food, drink, and money); the killing of one's parents who were the cause of one's existence; the killing of one's kin. The grade of such an evil act differs according to the nature of the act itself; therefore, the person who will receive the utmost punishment on the Day of Resurrection is the one who killed a prophet, followed by the one who killed an Imam, or a scholar who commanded justice among people and invited them to the Path of Allah ~- Allah ~ has set the punishment for the intentional killing of a believer as dwelling eternally in the Hell-Fire, with the Curse and Anger of the Lord.