ګناهونه نفس ذلیلوي او د ټولو مخلوقاتو تر ټولو پست او ټیټ کوي، لکه څنګه چې د الله ﷻ اطاعت یې د ټولو مخلوقاتو تر ټولو عزتمن او ستاینې وړ کوي؛ ځکه الله ﷻ فرمایلي دي: (بیشکه هغه څوک بریالی دی چې خپل نفس پاکوي، او بیشکه هغه څوک ناکام دی چې خپل نفس ککړوي)۔ (یعنې بریالی هغه دی چې الله ﷻ هغه څه چې امر یې کړي دي، اطاعت کوي او ټول یې ترسره کوي، د اسلامي توحید د حقه دین په تعقیب او نیک عملونو په کولو سره؛ مګر ناکام هغه دی چې د الله ﷻ له امر څخه سرغړونه کوي، د توحید د حقه دین له رد کولو سره یا د شرک تعقیب کولو سره، یا هر ډول بد عمل کولو سره۔) ګناهګار خپلې ګناهونو کې ځان پټوي او پټیږي؛ د خپلو ګناهکارو فعالیتونو له امله د خلکو له لیدو ډډه کوي۔ په داسې حال کې چې د الله ﷻ یو اطاعت کوونکی بنده ځان لوړ او عزتمن احساسوي؛ او دا د عزت حالت د هغه د نیکۍ له امله دی۔

Sins disgrace the self and tum into the meanest and lowest of all creations, just as acts of obedience to Allah ~ tum it into the most honourable and praiseworthy; for Allah ~ said: (Indeed, he who succeeds is he who purifies his own soul. And indeed he who fails is he who corrupts his own soul) 1 (i.e. the one who succeeds is the one who obeys and performs all that Allah has ordered, by following the true faith of Islamic Monotheism and by doing righteous deeds; but the one who fails is the one who disobeys what Allah has ordered, by rejecting the true faith of Monotheism or by following polytheism, or by doing every kind of evil.) A sinner conceals his/herself in his/her sins and hides; avoiding meeting people because of his/her sinful activities. Whereas an obedient Servant of Allah ~ feels his/herself elevated and honoured; and this state of dignity is due to his/her righteousness.