دلیل وجوب آن در قرآن، سنت، و اجماع است.

The evidence of its obligation is in the Qur— ’an, sunna, 7A and ijmfr77.

در قرآن کریم، خداوند متعال می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هنگامی که برای نماز برمی‌خیزید، صورت‌ها و دست‌هایتان را تا آرنج بشویید، و سرهایتان را مسح کنید و پاهایتان را تا برآمدگی‌های مفصل پا بشویید.» فقیهان مسلمان اتفاق نظر دارند که اطاعت از این فرمان بر هر کسی که نماز بر او واجب است، در وقت آن، واجب است. در سنت، از پیامبر ﷺ روایت شده است: «خداوند نماز بدون طهارت و صدقه از مال غصبی [یا غنیمت‌های دزدیده‌شده] را نمی‌پذیرد»، و نیز فرموده است: «خداوند نماز کسی را که حدث از او سر زده است نمی‌پذیرد، تا وضو بگیرد.» این دو حدیث به گفته‌ی محدثان برجسته، صحیح‌اند. دلیل آن در اجماع، این است که هیچ‌یک از مسلمانان در وجوب آن اختلاف نکرده‌اند؛ و اگر اختلافی وجود داشت، به‌ناچار به سبب ضرورت عمل، نقل می‌شد.

In the Qur’an it is in the words of the Exalted: “O ye who believe, when ye rise up for prayer, wash your faces and your hands up to the elbows, arid lightly rub your heads and (wash) your feet up to the ankles”.26 27 28 29 The Muslim jurists agreed that obedience to this communication is obligatory for each person on whom prayer is obligatory, when it is time for it(s) (performance). In the sunna, it is in the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) “Allah neither accepts prayers without purity nor charity out of purloined wealth [of spoils]”, and in his saying, “Allah does not accept prayers from one who has acquired hadath till he performs ablution”. These two traditions are authentic according to the leading traditionists. Its evidence in ijmdS is based on the absence of a transmission from any of the Muslims disputing its obligation. Had there been a dispute, it would necessarily have been transmitted because of the demands of practice.

کسانی که این تکلیف بر آنان واجب است، عاقل و بالغ‌اند. این نیز با سنت و اجماع ثابت شده است. در سنت، این مطلب در سخن پیامبر ﷺ آمده است که فرمود: «قلم [مسئولیت] از سه کس برداشته شده است». سپس [آن حضرت] از کودک تا زمانی که به بلوغ برسد، و از دیوانه تا زمانی که بهبود یابد، یاد کرد. در اثبات این حکم از راه اجماع، هیچ اختلاف نقل‌شده‌ای وجود ندارد. فقیهان در این اختلاف کرده‌اند که آیا اسلام شرط لازم برای وجوب آن است یا نه. این مسئله‌ای است که در فقه فایده‌ی اندکی دارد، زیرا به حکم آخرت مربوط می‌شود.

Those on whom it is obligatory are the sane and pubescent. This too is established through sunna and ijmdS. In the sunna, it is found in the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “The pen [liability] has been lifted from [in the case of] three persons”. He then mentioned the minor, till he attains puberty, and the insane person, till he recovers. There is no transmitted controversy about its proof in ijm&. The jurists (fuqahd?) disagreed whether Islam is a requisite condition for its obligation. It is an issue that is of little benefit in fiqh, as it relates to the hukm of the hereafter.

وضو هنگامی واجب می‌شود که وقت نماز (صلاة) فرا رسد، یا هنگامی که شخص قصد انجام کاری را کرده باشد که وضو شرط لازم آن است، حتی اگر آن کار وقت معینی نداشته باشد. دربارهٔ وجوب آن بر کسی که در حالت حدث است، هنگامی که وقت نماز فرا رسد، هیچ اختلافی نیست، به دلیل سخن خداوند متعال: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هرگاه برای نماز برخاستید، صورت‌ها و دست‌های خود را تا آرنج بشویید، و سرهای خود را مسح کنید و پاهای خود را تا قوزک‌ها (بشویید)».30 بنابراین، وضو در هنگام نماز واجب می‌شود، و یکی از شرایط (صحت) نماز، آغاز شدن وقت نماز است. اما دلیل وجوب آن در هنگام قصد انجام کاری که وضو شرط آن است، همراه با بیان اختلاف فقها در این باره، در بخش توصیف کارهایی که وضو برای آن لازم است، بررسی خواهد شد.

Ablution becomes obligatory when it is time for prayer (salati) or when a person has intended an act for which ablution is a requisite condition, even if the act is not associated with a fixed time. About its obligation upon a person in a state of hadath, when it is time for prayer, there is no controversy because of the words of the Exalted, “O ye who believe, when ye rise up for prayer, wash your faces and your hands up to the elbows, and lightly rub your heads and (wash) your feet up to the ankles”.30 Thus, ablution is made obligatory at the time.of prayer, and one of the conditions (for the validity) of prayer is the commencement of the time of prayer. With respect to the evidence of its obligation at the time of intending an act, for which it is a condition, the discussion will be taken up under the description of the acts for which ablution is required, along with the (narration of the) differences among the jurists over this.