كتاب الصیام - مقدمه‌ی فقهای برجسته | Quran Course

كتاب الصیام - مقدمه‌ی فقهای برجسته | Quran Course

ما می‌گوییم: روزه‌ای که شرع آن را واجب کرده، هم واجب است و هم مستحب. روزه‌ی واجب سه نوع است. نخست، روزه‌ای که در وقتی معین واجب است، و آن روزه‌ی ماه رمضان است. دوم، روزه‌ای که به سبب امری واجب شده، و آن روزه‌ی کفاره است. سوم، روزه‌ای که انسان بر خویش لازم می‌کند، و آن روزه‌ی نذر است. بحث این کتاب درباره‌ی انواع روزه‌ی واجب تنها به روزه‌ی ماه رمضان مربوط است. روزه‌ی کفاره در مواردی که کفاره لازم‌الاجرا است بیان خواهد شد. به همین ترتیب، روزه‌ی ناشی از نذر در کتاب نذرها مورد بحث قرار خواهد گرفت.

We Say: Fasting prescribed by law is obligatory and recommended. Obligatory fasting is of three kinds. The first is obligatory during a fixed time, and this is fasting during the month of Ramadan itself. The second is prescribed due to a reason, and this is fasting for expiation (kaffara). The third is fasting that a person imposes on himself; this is fasting after a vow (nadhr). The discussion in this book about the kinds of obligatory fasting is related to fasting during the month of Ramadan alone. Fasting for expiation will be discussed on those occasions where expiation is an obligatory consequence. Similarly, fasting due to a vow will be discussed in the Book of Vows.

روزه گرفتن در ماه رمضان بر اساس قرآن، سنت و اجماع واجب است. در قرآن، دلیل آن سخن خداوند متعال است: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! روزه بر شما مقرر شده است، همان‌گونه که بر کسانی پیش از شما مقرر شده بود، تا پرهیزگار شوید».۲۱۱ در سنت، دلیل آن سخن پیامبر ﷺ است که فرمود: «اسلام بر پنج چیز بنا شده است» و از «روزه» یاد کرد؛ و همچنین سخن ایشان به آن عرب بیابان‌نشین که فرمود: «و روزه ماه رمضان». او پرسید: «آیا جز اینها چیز دیگری بر من واجب است؟» پاسخ داد: «نه! مگر آنکه نفلی باشد». و اجماع نیز وجود دارد، زیرا هیچ اختلافی که به یکی از پیشوایان (ائمه) در این باره نسبت داده شده باشد، وجود ندارد.

Fasting during the month of Ramadan is obligatory on the basis of the Qur’an, the sunnay and consensus. In the Qur’an the basis are the words of the Exalted, “O ye who believe! Fasting is prescribed for you, even as it was prescribed for those before you, that ye may ward off [evil]”.211 In the sunna it is the saying of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “Islam is structured on five things”—and he mentioned “fasting”; and also his words to the Bedouin, “And the fast of the month of Ramadan”. He asked, “Am I obliged for something else besides (all) this”. He replied, “No! Unless it is voluntary”. Consensus is found as there is no disagreement that has been attributed to any of the imams over this.

کسی که روزه بر او بدون اختیار واجب است، مؤمنی است که بالغ و عاقل باشد، در سفر نباشد، از سلامت جسمی برخوردار باشد، و از عوامل رافع تکلیف، که برای زنان حیض است، پاک باشد. در این مسأله اختلافی وجود ندارد، به دلیل سخن خداوند متعال: «پس هر کس از شما که این ماه را دریابد، باید روزه بگیرد».212

The person on whom it is obligatory without a choice is the believer who is a major and a sane person, who is not on a journey, is in sound health, and is free of a relieving factor, which is menstruation for women. There is no dispute over this because of the words of the Exalted, “And whosoever of you is present [living through the month], let him fast the month”.212