در این باب اتفاق نظر دارند که برای گوسفندانی که با چرای آزاد (در مرتع) پرورش می‌یابند، هرگاه تعداد گوسفندان به چهل رأس برسد، یک گوسفند واجب است، تا به صد و بیست رأس. برای مازاد بر صد و بیست رأس، تا رسیدن به دویست رأس، دو گوسفند واجب است. اگر تعداد از دویست بیشتر شود، تا سیصد رأس، سه گوسفند واجب است، و اگر از سیصد بیشتر شود، آنگاه برای هر صد رأس گوسفند، یک گوسفند واجب است. این نظر جمهور علما است، جز الحسن بن صالح که گفت: اگر تعداد گوسفندان به سیصد و یک رأس برسد، تعداد گوسفندان واجب بر آنها چهار رأس است، و اگر تعداد چهارصد و یک رأس باشد، پنج گوسفند بر آنها واجب است. این نظر از منصور از ابراهیم روایت شده است. روایات صحیحی که از کتاب الصدقه نقل شده، نظر جمهور را تأیید می‌کند.
They agreed under this topic that for sheep reared on (free) grazing one sheep is due if the number reaches forty sheep, up to one hundred and twenty. For the excess over one hundred and twenty there are two sheep up to a number of two hundred. If the number exceeds two hundred, three sheep are due up to three hundred, and if it exceeds three hundred, then, for every hundred sheep there is one sheep. This is the opinion of the majority, except al-Hasan ibn Salih, who said that if the number of sheep reaches three hundred and one the number of sheep due on them are four, and if the number is four hundred and one, five sheep are due on them. This opinion has been related from Mansur from Ibrahim. The authentic traditions related from the book of sadaqa support the opinion of the majority.
آنان بر این توافق داشتند که بُز با گوسفند ترکیب شود، اما درباره‌ی گونه‌ای (نوعی) که عامل زکات باید از آن زکات بگیرد اختلاف نظر داشتند. مالک گفت که او باید زکات را از گونه‌ای بگیرد که تعداد (دام‌های) بیشتری دارد، و اگر تعدادشان برابر باشد، عامل زکات در انتخاب مختار است. ابوحنیفه گفت که اگر گونه‌ها متفاوت باشند، به عامل زکات اختیار داده میشود. الشافعی گفت که او باید از گونه‌های مختلف، دام‌هایی با کیفیت متوسط بگیرد، به دلیل نظری که از عمر (رضی الله عنه) نقل شده که «ما آنها را برای بره‌های جوانی که چوپان نگهداری می‌کند ارزیابی می‌کنیم، اما آنها را نمی‌گیریم، و نه گوسفندان پرواری برای مصرف، و نه آنهایی که بچه زاییده‌اند یا در آستانه‌ی زایمان‌اند، و نه قوچ‌ها را. ما گوسفندانی را می‌گیریم که شش‌ماهه‌اند و آنهایی که یک‌ساله یا دوساله‌اند». این امر تعادل میان اختیار و کیفیت متوسط را تضمین می‌کند.
They agreed that goats are to be combined with sheep, but they differed about the category (species) from which the collector is to take zakat. Malik said that he is to take the zakat from the category which has the greater number (of animals), and if they are equal the collector has a choice. Abu HanTfa said that if the categories differ the collector is given a choice. Al- Shafi i c said that he is to take average quality animals from the different categories because of an opinion related from ‘Umar (God be pleased with him) that “we assess them for young lambs that are tended by the shepherd, but we do not take them, nor do we take sheep fattened for consumption, nor those that have given birth to offspring or those about to do so, nor the rams. We do take sheep that are.six months and those that are one or two-year-old”. This ensures a balance between choice and an average quality.
فقهای شهرها اتفاق نظر داشتند که بزِ نر و حیواناتی که بسیار پیر هستند یا در یک چشم نابیناند، برای صدقه پذیرفته نمی‌شوند، زیرا این حکم از کتاب صدقه ثابت شده است، مگر آنکه گردآورنده آنها را در مصلحت مستمندان بداند. آنان درباره حیواناتی که کاملاً نابینا هستند یا عیبی دارند که آیا در شمار گله صاحب مال به حساب می‌آیند اختلاف کردند. مالک و الشافعی بر این عقیده بودند که آنها به حساب می‌آیند، در حالی که از ابوحنیفه روایت شده که او معتقد نبود که آنها شمرده شوند. سبب اختلاف به این بازمی‌گردد که آیا واژه مطلق باید شامل هم حیوانات سالم از نظر جسمی و هم حیوانات غیرسالم شود یا نه.
The jurists of the provinces agreed that male (billy) goats and animals that are very old or blind in one eye are not to be. accepted for sadaqa, because this has been established from the book of sadaqa, unless the collector considers them to be in the interest of the needy. Theyjdisagreed about animals that are totally blind or have a defect whether they are to be included in the count of the owner’s flock. Malik and al-Shafi T held that c they are ,to be counted, while it is related from Abu HanTfa that he did not hold that they be counted. The reason for disagreement stems from whether the unqualified term should be considered to include both the physically’sound and those that are not so.
در این موضوع اختلاف کردند که آیا بچه‌ها را برای تکمیل نصاب، همراه با مادرانشان حساب کنند یا نه، در صورتی که گله به نصاب نرسد. مالک گفت که باید آنها را همراه با مادرانشان حساب کرد، در حالی که الشافعی، ابوحنیفه و ابوثور گفتند که بره‌ها همراه با مادرانشان حساب نمی‌شوند، مگر آنکه مادرها نصاب را کامل کنند. دلیل اختلافشان، سخن عمر (خدا از او خشنود باد) است که دستور داد بره‌ها را حساب کنند و چیزی از آنها به عنوان صدقه گرفته نشود. گروهی از فقها این را چنین فهمیدند که این کار زمانی انجام میشود که مادرها نصاب را کامل می‌کنند. گروهی دیگر از فقها این حکم را به‌طور مطلق فهمیدند. به نظر من، ظاهریان زکات را بر بره‌های کوچک واجب نمی‌دانند و آنها را، صرف‌نظر از اینکه مادرها نصاب را کامل کنند یا نه، حساب نمی‌کنند، زیرا عبارت مطلق برای این گونه، آنها را شامل نمی‌شود.
They disagreed under this topic on whether the offspring are to be counted with the mothers in order to complete the nisab, if the flock is falling short of the nisab. Malik said that they are to be counted with them, while al-ShaficT, Abu HanTfa, and Abu Thawr said that they are not to be counted with the lambs, unless the mothers are completing the nisab. The reason for their disagreement is the saying of <Umar (God be pleased with him) when he ordered that they be counted with the lambs and nothing should be taken from them as sadaqa. A group of jurists understood that this is to be done when the mothers are completing the nisab. Another group of jurists understood this in unqualified terms. I believe that the Zahirites do not impose zakat on young lambs nor do they count them irrespective of the mothers completing the nisab, as the unqualified term for the species does not include them.
اکثر فقها بر این باورند که شراکت در مالکیت بر میزان زکات واجب تأثیر دارد. کسانی که این نظر را پذیرفتند، در این اختلاف کردند که آیا بر نصاب تأثیر می‌گذارد یا نه. ابوحنیفه و شاگردانش شراکت را بی‌تأثیر می‌دانستند، نه بر میزان واجب و نه بر مقدار نصاب.
توضیح این امر آن است که مالک، الشافعی، و اکثر فقهای شهرها بر این باورند که شریکان باید زکات را به‌مانند یک مالک واحد بپردازند. آنان در دو نکته اختلاف کردند: نخست، آیا نصابِ شریکان باید همچون نصاب یک مالک به حساب آید، حتی اگر سهم هر یک به‌تنهایی به نصاب برسد، یا اینکه اگر اموال هر یک جداگانه باشد، باید زکات را بر نصاب هر مالک به‌طور جداگانه بپردازند. دوم، درباره توصیف شراکتی که در این حالت مؤثر است.
Most of the jurists maintained that co-ownership has an affect on the amount of zakat due. Those who upheld this disagreed over whether it affects the nisab. Abu HanTfa and his disciples did not consider co-ownership ,to have any effect, either on the amount due or on the amount of An explanation for this is that Malik, al-ShaficT, and the majority of the jurists of the provinces maintained that co-owners are to pay zakat as a single owner. They disagreed about this oh two points. First, whether the nisab of co-owners is to be treated as the nisab for one owner even if the share of each reaches the nisab separately, or are they to pay zakat on the nisab for each owner separately if they own the msofc individually. Second, about the description of the co- ownership that is effective in this case.
دلیل اختلاف ایشان، نخست بر سر این است که آیا شراکت در نصاب و در مقدار واجب مؤثر است یا نه، اختلافشان در معنای آن چیزی است که از سخن پیامبر ﷺ در کتاب صدقات روایت شده که «اموال متمایز نباید به قصد زکات با هم جمع شوند، و اموال جمع‌شده نباید به قصد زکات از هم جدا شوند، و آنچه از دو بخش آمیخته تشکیل شده باید به طور مساوی (یا به نسبت مساوی) میان آن دو تقسیم گردد». هر گروه معنای این حدیث را بر اساس مبانی و پیش‌فرض‌های خود تفسیر کرده است.
The reason for their disagreement, first, over whether co-ownership is effective in the nisab and in the amount due, is their dispute over the meaning of what is established about the saying of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) through the f book of sadaqa that “distinguishable categories are not to be combined nor are combined categories to be distinguished under the apprehension of zakat, and those composed of two mixed categories are to be settled jointly (or equally)”. Each group interpreted the meaning of this tradition in accordance with their own assumptions.
آنان که معتقد بودند ترکیب اموال مختلط در تعیین نصاب و مقدار زکات، یا تنها در تعیین مقدار زکات مؤثر است، گفتند که سخن پیامبر (ﷺ) که فرمود: «آنچه از دو نوع مختلط تشکیل شده باشد، به طور مساوی تقسیم میشود» و «اموال متمایز را نباید با هم ترکیب کرد و اموال ترکیب‌شده را نباید جدا کرد»، به روشنی نشان می‌دهد که شراکت در مال مختلط همانند مالکیت یک فرد است. این حدیث، سخن پیامبر (ﷺ) را که فرمود: «در کمتر از پنج شتر صدقهای نیست» محدود می‌کند. این محدودیت یا تنها برای مقاصد زکات است، به نظر مالک و پیروانش، یا هم برای تعیین زکات و هم برای تعیین نصاب، به نظر شافعی و پیروانش.
کسانی که این دیدگاه درباره شراکت را نپذیرفتند، گفتند که شریکان گاه نیز مالک مشترک خوانده میشوند، و احتمال دارد که سخن پیامبر (ﷺ) که فرمود: «اموال متمایز را نباید با هم ترکیب کرد و اموال ترکیب‌شده را نباید جدا کرد»، نهی‌ای باشد برای گردآورنده زکات که مال یک فرد را چنان تقسیم نکند که او مشمول زکات بیشتر از حد شود؛ مانند کسی که صد و بیست گوسفند دارد و مالش سه بار به واحدهای چهل‌تایی تقسیم شود، یا کسی که مال خود را با مال دیگری ترکیب کند تا عدد حاصل زکات بیشتری بدهد. آنان گفتند اگر این احتمالات در این حدیث وجود دارد، بهتر آن است که اصول مسلم و مورد توافق، یعنی این قاعده که نصاب و مقدار زکات بر اساس مالکیت فردی تعیین شود، با آن محدود نگردد. کسانی که به دیدگاه مبتنی بر «اختلاط» قائل شدند، گفتهاند که واژهٔ «اختلاط» بهتر است بر خود آمیختگی حمل شود، نه به معنای شراکت. و اگر چنین باشد، سخن پیامبر ﷺ که فرمود: «به‌طور مساوی (یا به‌صورت برابر) حساب‌رسی شود» نشان می‌دهد که تکلیفی که بر هر دو بار میشود، حکم یک فرد واحد را دارد. همچنین این عبارت که «به‌طور مساوی حساب‌رسی شود» دلالت دارد که آمیختن دو چیز مستلزم وجود دو شریک نیست، زیرا در اینجا حساب‌رسی میان شرکا قابل تصور نیست، چون زکات از سرمایهٔ شراکت گرفته میشود. از این رو، کسانی که دیدگاه خود را به همین معنا محدود کردند و برای نصاب قیاس نکردند، گفتهاند که اگر هر یک از شریکان مالک نصاب باشد، آنان مشمول زکات یک فرد واحد خواهند بود. و کسانی که حکم نصاب را وابسته به حکم زکات واجب دانستند، گفتهاند که نصاب آنان، نصاب یک فرد واحد است، همان‌گونه که زکات آنان، زکات یک فرد واحد است.
Those who maintained that mixed categories were effective in the determination of the nisab and the amount due, or in* the determination of the amount due alone, said that the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “those composed of two mixed categories are to be settled jointly (or equally)” and “distinguishable categories are not to be combined and combined categories are not to be distinguished” indicate clearly that co-ownership in combined property is like the ownership of a single individual. This tradition restricts the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “There is no sadaqa in less than five camels”. This applies either for purposes of zakat alone, according to Malik and his disciples, or both for purposes of the determination of zakat and nisab, according to al- Shafi T and his c disciples. Those who did not uphold this view of co-ownership said that the partners are sometimes referred to as co-owners, and it is likely that the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “distinguishable categories are not to be combined and combined categories are not to be distinguished” amount to a proscription for the collector not to divide up the property of one individual in such a way that he becomes liable to excessive zakat, as in the case of the individual who has one hundred and twenty sheep and whose property is divided up into units of forty thrice, or by combining his property with- that of another so that the combined number yields more zakat. They said that if these probabilities exist in this tradition, it is better not to restrict the established and agreed upon principles with it, that is, the rule that the nisab and the amount due are to be worked out on the basis of individual ownership. Those who upheld the view based on mixing said that the term “mixing” is’better understood in terms of mixing itself rather than in the meaning of partnership, and if this is the case, then, the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “are to be settled jointly (or equally)” indicate that the duty owed by both has the hukm of a single individual, and also that these words, “are to be settled jointly (or equally)”, imply that the mixing of two things does not imply two partners, as settlement between partners is not to be conceived here, because zakat is being taken from the capital of the partnership. Thus, those who limited their view to this meaning and did not draw an analogy for the nisab said that co-owners are to be subjected to the zakat of a single individual if each one of them possesses the nisab. Those who considered the hukm of the nisab to be dependent upon the hukm of the zakat due said that their nisab is the nisab of a single individual, just as their zakat is the zakat of a single individual.
هر گروهی سخنِ پیامبر (درود و سلام خدا بر او) را «دسته‌های جداگانه نباید با هم ترکیب شوند و دسته‌های ترکیب‌شده نباید جدا شوند» بر پایهٔ دیدگاه‌های خود تفسیر کرده است. مالک (خدا از او خشنود باد) گفت که معنای سخن پیامبر ﷺ، «دسته‌های ترکیب‌شده نباید جدا شوند»، این است که اگر دو شریک باشند که هرکدام صد و یک گوسفند داشته باشند، مجموع زکاتشان سه گوسفند خواهد بود، اما اگر از هم جدا شوند، هرکدام یک گوسفند خواهد داد. و معنای سخن او، «دسته‌های جداگانه نباید با هم ترکیب شوند»، این است که اگر سه نفر هرکدام چهل گوسفند داشته باشند، اگر گله‌های خود را با هم ترکیب کنند، یک گوسفند زکات خواهند داد. به نظر او، بنابراین، این نهی متوجه شریکانی است که هرکدام به‌تنهایی دارای نصاب هستند. اما شافعی (خدا از او خشنود باد) گفت که معنای سخن پیامبر ﷺ، «دسته‌های ترکیب‌شده نباید جدا شوند»، این است که اگر دو نفر به‌طور مشترک چهل گوسفند داشته باشند، جدا کردن گله‌هایشان باعث میشود که زکات بر آنان واجب نشود، زیرا نصاب، به نظر او، نصاب شریکان است که حکم آن مانند حکم یک فرد است.
Each group interpreted the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “distinguishable categories are not to be combined and combined categories are not to be distinguished”, in accordance with his own views. Malik (God be pleased with him) said that the meaning of the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “combined categories are not to be distinguished”, is that if there are two co-owners each with a share of one hundred and one sheep, their total liability would be three sheep, but if they separate each will pay one sheep. The meaning of his words, “distinguishable categories are not to be combined,” he said, is that if there are three individuals each having forty sheep, they would pay one sheep if they combined their flocks. In his opinion, then, the proscription is directed toward those co-owners each of whom possesses the nisab independently. Al-ShafiT, on the other hand, said that the meaning of the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “combined categories are not to be distinguished”, is that if there are two persons who jointly own forty sheep, their separating their flocks would cause them not to be liable for zakat, as the nisab, in his view, is that of the co-owners, which is in its hukm like that of an individual.
اختلف القائلون بتأثير الخلطة في تحديد الزكاة حول نوع الخلطة المؤثرة في ذلك. فقال الشافعي إن شرط الخلطة أن يخلطوا مواشيهم بحيث يرعونها معًا، ويجمعون اللبن في مكان واحد، ويسرحونها معًا، ويسقونها معًا، وأن تكون أولادها مختلطة أيضًا. ولا فرق عنده بين الخلطة والشركة في المجموع، ولذلك يعتبر النصاب لكل واحد من الشركاء، كما سبق. أما عند مالك فالشركاء هم من يشتركون في الإسهام، والشرب، والرعي، والرعاة، والنتاج. واختلف أصحابه في مراعاة بعض هذه الشروط أو جميعها. وسبب اختلافهم يرجع إلى اشتراك لفظ "الخلطة"، ولذلك لم يأخذ فريق من الفقهاء بتأثير الخلطة في تحديد الزكاة. وهذا رأي أبي محمد بن حزم الأندلسي.
Those who upheld the view based on mixing differed as to what kind of mixing is effective in The determination of zakat. Al-ShaficT said that the condition of mixing is that they mix their flocks together so that they tend them jointly, gather the milk in one place, make them graze jointly, drink jointly, and that their offsprings are also mixed up together. There is no difference, in his view, as a whole between mixing (property) and partnership, and he, therefore, considers the nisab as belonging to each of the partners, as has preceded. In Malik’s view the co-owners are those who participate in terms of contribution, drinking, grazing, shepherding, and offspring. His disciples disagreed about the observance of some of these conditions or of all of them. The reason for their disagreement stems from the equivocality in the term “mixing”, and for that reason a group of jurists did not uphold the effectiveness of mixing in the determination of zakat. This was the opinion of Abu Muhammad ibn Hazm al-AndalusT.